II SA/Rz 656/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ AWSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 września 2021 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w [....] na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody o na rzecz strony skarżącej A. sp. z o.o. w [...] kwotę 980 zł /słownie: dziewięćset osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 656/21 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi A Sp. z o.o. z/s w [....] jest decyzja Wojewody z [...] lutego 2021 r. nr [...] dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Jak wynika z jej uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy, Starosta [...] decyzją z [...] października 2020 r. nr [...] znak [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A Sp. z o.o. pozwolenia na budowę hali magazynowej z instalacjami: elektryczną, odgromową, kanalizacji deszczowej oraz przekładką hydrantu na działce nr 71/34 położonej w miejscowości [....], obr. [....] gm. [....]. W odwołaniu od powyższej decyzji B Sp. z o.o. z/s w [...], reprezentowana przez pełnomocnika (radcę prawnego) - zarzuciła naruszenie art. 389 pkt 2 w zw. z art. 34 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2020 r., poz. 310, dalej: u.P.w.) poprzez ich niezastosowanie, polegające na wydaniu pozwolenia na budowę pomimo braku istnienia pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzenie wód opadowo roztopowych do ziemi z terenu inwestycji. Jednocześnie podtrzymał argumenty przedstawione w piśmie z [...] listopada 2020 r. , wskazujące, że pozwolenie na realizację inwestycji nie może być wydane, gdyż inwestor rozpoczął już prace budowlane obejmujące nie tylko prace przygotowawcze, ale również prowadzenie właściwych prac budowlanych (w całości zostały wykonane prace przy fundamentach – w zakresie stóp fundamentowych i belek podwalinowych, o czym świadczą zdjęcia wykonane [...] października 2020 r. Wojewoda - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: k.p.a.) - uchylił w całości decyzję Starosty z [...] października 2020 r. i umorzył postępowanie organu I instancji w całości. Wskazał, iż pomimo dokonania w dniu [...] września 2020 r. zmiany ustawy Prawo budowlane, w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy dotychczasowe, stosownie do art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471). Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej: u.P.b.), roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Z kolei zgodnie z art. 32 ust. 4a u.P.b., nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 u.P.b. Z powyższych uregulowań wynika, że do decyzji o pozwoleniu na budowę należy stosować art. 130 § 1 k.p.a., zgodnie z którym przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja nie ulega wykonaniu, a także art. 130 § 2 k.p.a., który stanowi, że wniesienie odwołania wstrzymuje wykonanie decyzji. Oznacza to w istocie, że roboty budowlane objęte decyzją o pozwoleniu na budowę można rozpocząć wówczas, gdy decyzja ta stanie się ostateczna. Zasada ta nie obowiązuje jedynie w przypadkach wymienionych w art. 130 § 3 pkt 1 i 2 k.p.a., tj. gdy: 1. decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności (art. 108), 2. decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy oraz art. 130 § 4 k.p.a. - jeżeli jest zgodna z żądaniem wszystkich stron lub jeżeli wszystkie strony zrzekły się prawa do wniesienia odwołania. Poza przypadkami określonymi w art. 130 § 3 pkt 1 i 2 oraz § 4 k.p.a., które to przypadki w sprawie nie zachodzą, decyzja o pozwoleniu na budowę nie ulega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania, zaś wniesienie odwołania wstrzymuje jej wykonanie. Regułą jest zatem rozpoczęcie robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Ostateczne w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a. są takie decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z akt sprawy wynika, że Starosta pismem z [...] listopada 2020 r. nr [...] przekazał do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) kopię pisma radcy prawnego reprezentującego B Sp. z o.o. z [...] listopada 2020 r., z którego wynika, że inwestor rozpoczął prace budowlane przy realizacji ww. inwestycji (wykonano w całości stopy fundamentowe i belki podwalinowe). W nawiązaniu do powyższego Wojewoda pismem z [...] grudnia 2020 r. nr [...] zwrócił się do PINB o udzielenie informacji, czy roboty budowlane objęte decyzją Starosty z [...] października 2020 r. zostały rozpoczęte. Pismem z [...] stycznia 2021 r. nr [...] PINB poinformował Wojewodę o przeprowadzonych na terenie działki nr 71/34 w [...] czynnościach kontrolnych w wyniku których ustalono, że Spółka rozpoczęła roboty budowlane związane z budową hali magazynowej na podstawie decyzji Starosty z [...] października 2020 r. Mając powyższe na względzie Wojewoda stwierdził, że z uwagi na fakt, iż odwołanie B Sp. z o.o. zostało wniesione w terminie określonym w art. 129 § 2 k.p.a., decyzja o pozwoleniu na budowę w świetle art. 130 k.p.a. nie stała się ostateczna i nie uprawniała inwestora do rozpoczęcia wykonywania robót budowlanych. Istotą sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę jest wyrażenie przez powołany do tego organ administracji zgody na rozpoczęcie zamierzonych przez inwestora robót budowlanych. Decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter decyzji uprawniającej inwestora do rozpoczęcia robót, może więc dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych. Z uwagi na powyższe, wydawanie decyzji uprawniającej inwestora do wykonania powyższych robót budowlanych nie jest już możliwe. Nie można bowiem w opisanej sytuacji wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie co do istoty. W związku z brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie, a zatem decyzję Starosty z [...] października 2020 r. należało uchylić i postępowanie umorzyć w całości jako bezprzedmiotowe w myśl art. 105 § 1 k.p.a. Jako, że uchylono zaskarżoną decyzję w całości i umorzono postępowanie, nie odnoszono się do zarzutów zawartych w odwołaniu. Podkreślono jednak, że wbrew twierdzeniom skarżącej B Sp. z o.o., posiada ona przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu, bowiem południowa ściana projektowanej hali magazynowej o wysokość 12,12 m od poziomu terenu zaprojektowana została w odległości 4,02 m od granicy działki nr 71/31 będącej w jej użytkowaniu wieczystym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie reprezentujący A Sp. z o.o. pełnomocnik (radca prawny) zarzucił decyzji Wojewody: I. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy: - § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez całkowicie bezzasadne i wbrew sporządzonej dokumentacji technicznej przyjęcie, że inwestycja objęta pozwoleniem na budowę może oddziaływać na sąsiednią nieruchomość należącą do B Sp. z o.o. Stanowisko organu jest zupełnie dowolne, całkowicie sprzeczne z technicznymi danymi przedstawionymi we właściwej dokumentacji i prawidłowym wyliczeniem odległości pomiędzy działkami i istniejącymi budynkami oraz wysokościami istniejącego i planowanego budynku; - art. 3 pkt 2 u.P.b. poprzez bezzasadne przyjęcie, że działka B Sp. z o.o. znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, którego dotyczy wydane dla skarżącej Spółki pozwolenie na budowę; - art. 28 ust. 2 u.P.b. poprzez bezzasadne ustalenie, że stroną w postępowaniu jest B Sp. z o.o., pomimo iż nie jest ona właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu; - art. 130 § 3 i 4 k.p.a. poprzez ustalenie, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie mogła być wykonywana po jej wydaniu, pomimo że jedyną stroną postępowania był skarżący. II. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezzasadnym przyjęciu, że B Sp. z o.o. jest stroną postępowania o wydanie pozwolenia na budowę dla skarżącej spółki z uwagi na fakt iż zamierzona inwestycja oddziaływuje na sąsiednią nieruchomość, pomimo braku jakichkolwiek podstaw do takich ustaleń. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach). O ile należy zgodzić się z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji co do zastosowania w sprawie przepisów u.P.b. w brzmieniu obowiązującym przed 19 września 2020 r. (wg art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, do spraw uregulowanych u.P.b., wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie przedmiotowej noweli, przepisy u.P.b. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym), to dokonana przez Sąd pod względem wskazanych wyżej kryteriów kontrola tej decyzji doprowadziła do uznania zasadności skargi, skutkując stwierdzeniem, że została ona wydana z naruszeniem prawa materialnego oraz przepisów postępowania mającym wpływ na wynik sprawy. I. Za punt wyjścia w sprawie należy przyjąć ustalenie, czy skarżącej spółce przysługiwało (a jeżeli tak, od kiedy) prawo do rozpoczęcia robót budowlanych związanych z realizacją zamierzonej inwestycji, tj. budową na działce nr 71/34 w Podgrodziu hali magazynowej. W sprawie nie budzi wątpliwości, że stosownie do art. 28 ust. 1 u.P.b., realizacja tej inwestycji wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, które skarżącej Spółce zostało udzielone decyzją Starosty [...] z [...] października 2020 r. (zgodnie z treścią tego przepisu, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, otrzymanie powyższej decyzji w dniu wydania potwierdził pełnomocnik tej Spółki. Wg Wojewody, zestawienie tego przepisu z jego brzmieniem sprzed dokonanej z dniem [...] czerwca 2015 r. zmiany (przed wprowadzeniem której roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31) prowadzi do stwierdzenia, że usunięcie z tego przepisu słowa "ostatecznej" miało doprowadzić do tego, że do decyzji o pozwoleniu na budowę będą miały zastosowanie przepisy art. 130 k.p.a. dotyczące wykonalności decyzji administracyjnych. Zdaniem Wojewody, obecne brzmienie tego przepisu należy więc rozumieć tak, że co do zasady wykonaniu podlega ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, zaś nieostateczna w przypadkach określonych w § 3 (tj. gdy decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności lub podlega ona natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy) i § 4 tego artykułu (tj. gdy decyzja jest zgodna z żądaniem wszystkich stron lub jeżeli wszystkie strony zrzekły się prawa do wniesienia odwołania). Zatem inwestor nie może wykonywać decyzji o pozwoleniu na budowę (z zastrzeżeniem przypadków wskazanych w art. 130 § 3 i 4 k.p.a.), jeżeli nie upłynął termin do wniesienia odwołania oraz po upływie tego terminu, jeżeli przed jego upływem odwołanie zostało wniesione. Na poparcie tego stanowiska Wojewoda przytoczył poglądy wyrażane w doktrynie (Prawo budowlane. Komentarz, Andrzej Gliniecki, red., Warszawa 2016) i orzecznictwie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 września 2018 r. II OSK 151/18, LEX nr 2601762) wywodząc, że skoro odwołanie B Sp. z o.o. zostało wniesione w terminie określonym w art. 129 § 2 k.p.a., to decyzja Starosty o pozwoleniu na budowę nie stała się ostateczna i nie uprawniała inwestora do rozpoczęcia wykonywania robót budowlanych. Tym samym, skoro decyzja o pozwoleniu na budowę może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, wydanie takiej decyzji w sprawie nie jest możliwe i wyklucza jej załatwienie poprzez wydanie rozstrzygnięcia co do istoty. Powyższego stanowiska Sąd nie akceptuje, opowiadając się za takim sposobem wykładni art. 28 ust. 1 u.P.b. (w brzmieniu po nowelizacji), który uwzględnia treść art. 130 § 2 k.p.a. (stanowiącego, że wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji). Podzielić w związku z tym należy również pogląd, że aktualne brzmienie art. 28 ust. 1 u.P.b. oznacza wprawdzie zezwolenie na rozpoczęcie robót budowlanych zanim decyzja o pozwoleniu na budowę stanie się ostateczna, jednak w razie wniesienia od niej odwołania, należy wziąć pod uwagę, że przestaje ona być wykonalna. Jeśli mimo tego inwestor kontynuuje rozpoczęte roboty budowlane, powinien liczyć się ze skutkami prawnymi jakie niesie możliwość wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego w toku instancyjnym (por. wyrok NSA z 26 listopada 2019 r. II OSK 49/18, LEX nr 2782338). Wskazany sposób wykładni art. 28 ust. 1 u.P.b. znajduje też aktualnie potwierdzenie w komentarzu do u.P.b.: Plucińska-Filipowicz Alicja (red.), Wierzbowski Marek (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. IV, WKP 2021. Stwierdzono w nim, że art. 28 ust. 1 u.P.b. jest przepisem prawa materialnego, który w sposób wyjątkowy reguluje kwestie rozpoczęcia robót budowlanych i stanowi lex specialis w stosunku do przepisów k.p.a. Wyłącza on pierwszeństwo stosowania przepisów prawa procesowego, a skutkiem wprowadzenia nowelą z 20 lutego 2015 r. zmiany przepisu art. 28 ust. 1 u.P.b. jest to, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest natychmiastowo wykonalna z chwilą skutecznego zakomunikowania jej inwestorowi. Natomiast rozpoczynając roboty budowlane na podstawie nieostatecznego pozwolenia na budowę inwestor naraża się na ryzyko, iż decyzja ta może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Należy zatem uznać, że ustawodawca dokonując zmiany komentowanej normy, nadaje działaniom inwestora realizującego roboty budowlane na podstawie nieostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę przymiot legalności. Należy również zaznaczyć, że właśnie zamiarem ograniczenia zasady, zgodnie z którą roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę kierował się ustawodawca, uchwalając ustawę z 13.02.2020 r. zmieniającą Prawo budowlane z dniem 19.09.2020 r. (zob. uzasadnienie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, IX kadencja, druk sejm. nr 121). II. Konsekwencją rozważań zawartych w pkt I jest stwierdzenie, że nieostateczna decyzja Starosty z [...] października 2020 r. o pozwoleniu na budowę co do zasady uprawniała skarżącą Spółkę A do rozpoczęcia wykonywania robót budowlanych związanych z realizacją budowy na działce nr 71/34 w [...] hali magazynowej i działań z tym związanych nie można traktować jak rozpoczęcia budowy bez pozwolenia, czyli jako samowoli budowlanej. Tym samym generalnie wyklucza to trafność stanowiska Wojewody, że w sprawie brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę, a wydaną w tym przedmiocie decyzję Starosty należało uchylić i postępowanie w sprawie umorzyć w całości jako bezprzedmiotowe. W okolicznościach sprawy takie stanowisko jest oczywiście uprawnione z zastrzeżeniem, że do wykonywania prac związanych z realizacją inwestycji (z wyłączeniem prac przygotowawczych) Spółka nie przystąpiła wcześniej, niż po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak już wspomniano wyżej, odbiór decyzji Starosty w dniu jej wydania potwierdził pełnomocnik Spółki A, zatem dopiero z tym dniem mogła ona przystąpić do realizacji budowy. W okolicznościach sprawy jest to o tyle istotne, że jak wynika ze stanowiska B Sp. z o.o. zawartego w piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. (nadanego w urzędzie pocztowym 3 listopada 2020 r., a więc przed doręczeniem jej jako uczestnikowi postępowania odpisu decyzji o pozwoleniu na budowę - co nastąpiło 5 listopada 2020 r.), inwestor przed wydaniem pozwolenia na budowę wykonał nie tylko prace przygotowawcze, ale rozpoczął również prowadzenie właściwych robót budowlanych, wykonując w całości prace związane z wykonaniem fundamentów (stóp podwalinowych i belek fundamentowych). Zdaniem pełnomocnika B Sp. z o.o., potwierdzają to załączone do tego pisma zdjęcia wykonane [...] października 2020 r. W aktach sprawy organu II instancji znajduje się co prawda pismo PINB z [...] stycznia 2021 r. nr [...] stanowiące odpowiedź na wystosowane w powyższej kwestii zapytanie Wojewody z [...] grudnia 2020 r. (stwierdzające w konkluzji brak podstaw PINB do wszczęcia i prowadzenia postępowania naprawczego na podstawie przepisów u.P.b.), jednak w ocenie Sądu – jako oparte na zbieżnej ze stanowiskiem Wojewody wykładni art. 28 ust. 1 u.P.b. - nie może ono stanowić dostatecznej i ostatecznej podstawy do uznania, że do rozpoczęcia realizacji inwestycji Spółka przystąpiła dopiero z datą uzyskania pozwolenia Starosty na budowę. Przede wszystkim trudno uznać, że pismo PINB rozwiewa wątpliwości związane z datą rozpoczęcia robót przy budowie hali (jak oczekiwał tego Wojewoda), gdyż w ogóle się do tego nie odnosi, ogólnikowo stwierdzając, że przeprowadzone czynności kontrolne doprowadziły do ustalenia, że po wydaniu decyzji inwestor niezwłocznie rozpoczął roboty budowlane związane z budową hali. W piśmie tym brak w szczególności jakiegokolwiek odniesienia do informacji i zdjęć przedstawionych przez B Sp. z o.o. (stanowiących istotę zapytania Wojewody) oraz ich weryfikacji tak w kontekście daty ich wykonania, jak i np. zapisów w dzienniku budowy, przesłuchania ewentualnych świadków na okoliczność faktycznej daty rozpoczęcia wykonywania wskazanych prac (fundamentów), ustalenia podmiotów wykonujących te prace, czy nawet samodzielnych ustaleń, że wykonanie tych prac – biorąc pod uwagę stosunkowo znaczne rozmiary hali i proces technologiczny – obiektywnie było z technicznego punktu widzenia możliwe do wykonania w przeciągu niecałych 2 dni, tj. 29 i 30 października 2020 r. (przy założeniu daty wykonania zdjęć 30 października 2020 r. oraz że – jak wynika z tych zdjęć – dokumentują one już zamknięty ten etap prac). Okoliczności tych – mimo że nie leżały one bezpośrednio w kompetencjach Wojewody – organ ten nie przeanalizował, nie zwrócił się również o ich dodatkowe wyjaśnienie do PINB. Wątpliwości związane z legalnością rozpoczęcia prac budowlanych potęguje fakt braku zawiadomienia przez inwestora PINB oraz [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (mimo ciążącego na nim w tym zakresie obowiązku) o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych. Okoliczności te wymagają wyjaśnienia, co weźmie pod uwagę Wojewoda rozpatrując ponownie odwołanie od decyzji organu I instancji. Za przedwczesne w związku z tym Sąd uznał uchylenie wraz z zaskarżoną decyzją decyzji organu I instancji. Powyższe wpisuje się w naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 28 ust. 1 u.P.b., obligujące Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają dla organów administracji wprost z przedstawionych wyżej rozważań. O należnych skarżącemu kosztach postępowania obejmujących opłacony od skargi wpis oraz koszty zastępstwa prawnego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.