I SA/Kr 440/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska (spr.) Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 8 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. O. na rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta z dnia 5 stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozliczenia dotacji celowej z budżetu gminy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy od skargi w kwocie 200,00 zł (słownie: dwieście złotych 00/100). W dniu 5 czerwca 2020 r. P. O. złożył wniosek o udzielenie przez Gminę Miejską K. dotacji celowej na wykonanie zadania inwestycyjnego z zakresu ochrony środowiska w ramach Programu rozwoju odnawialnych źródeł energii na obszarze Gminy Miejskiej K.. W dniu 3 listopada 2020 r. Gmina Miejska K. zawarła z P. O. umowę o udzielenie dotacji celowej na dofinansowanie kosztów inwestycji z zakresu ochrony środowiska, polegającej na zakupie i montażu instalacji odnawialnego źródła energii – instalacji fotowoltaicznej, planowanej do realizacji w nieruchomości położonej w K. przy ul. [...]. Z kolei w dniu 13 listopada 2020 r. P. O. złożył wniosek o rozliczenie przez Gminę Miejską K. dotacji celowej. Do wniosku dołączył m.in. fakturę zaliczkową [...] z dnia 5 listopada 2020 r. na kwotę 15.999,99 zł i fakturę końcową [...] z dnia 12 listopada 2020 r. na kwotę 10.800,01 zł wraz z potwierdzeniami przelewu. Pismem z dnia 5 stycznia 2021 r. nr [...] Prezydent Miasta poinformował P. O. o braku podstaw do zaakceptowania i rozliczenia finansowego faktury nr [...] ze środków inwestycyjnych z budżetu Miasta K.. Organ wyjaśnił, że zgodnie z uchwałą Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. nr XXXVI/915/20 P. O. winien był rozliczyć dotację w terminie określonym w umowie z dnia 3 listopada 2020 r., tj. do dnia 13 listopada 2020 r. Tymczasem weryfikacja przedłożonych przez P. O. faktur wykazała, że do dnia terminu realizacji zadania nie dokonał on wydatku w postaci opłacenia kwoty faktury nr [...] z dnia 12 listopada 2020 r. w wysokości 10.800,01 zł. Dokonanie zapłaty za tą fakturę miało bowiem miejsce w dniu 25 listopada 2020 r., a zatem po terminie określonym w umowie, tj. do dnia 13 listopada 2020 r. Prezydent Miasta stwierdził, że za datę poniesienia wydatku pieniężnego dokonanego kartą płatniczą lub przelewem przyjmuje się datę obciążenia rachunku bankowego. Do rozliczenia została natomiast przyjęta faktura zaliczkowa [...] z dnia 5 listopada 2020 r., gdyż dokonanie za nią zapłaty miało miejsce w dniu 5 listopada 2020 r., a zatem w terminie określonym w umowie, tj. do dnia 13 listopada 2020 r. Faktura ta została przyjęta i zatwierdzona do wypłaty z terminem płatności do dnia 28 grudnia 2020 r. w wysokości 9.599,94 zł (60% kosztów kwalifikowanych - § 3 ust. 1 umowy). W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta P. O. wniósł o jego uchylenie w części odmawiającej wypłaty kwoty 5.400,06 zł i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie zmianę zaskarżonego aktu i orzeczenie o obowiązku wypłaty przez organ skarżącemu kwoty 5.400,06 zł tytułem nierozliczonej części dotacji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu P. O. zarzucił: 1. naruszenie art. 7 i 77 § 1, 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz dowolność i wybiórczość w rozpatrzeniu materiału dowodowego, a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, iż wydatek poniesiony przez skarżącego w postaci opłacenia faktury nr [...] z dnia 12 listopada 2020 r. w wysokości 10.800,01 zł nie stał się wydatkiem do współfinansowania z Programu rozwoju odnawialnych źródeł energii na obszarze Gminy Miejskiej K., pomimo, iż nie ulega wątpliwości, iż dokonana przez skarżącego zapłata za ww. fakturę VAT jest wydatkiem bezpośrednio związanym z realizacją zadania określonego w umowie. 2. bezpodstawne przyjęcie przez organ, że obowiązkiem skarżącego wynikającym z umowy było poniesienie wydatku, tj. płatność za wystawione faktury VAT do dnia 13 listopada 2020 r. w sytuacji, gdy w umowie brak jest zapisów regulujących taki obowiązek strony. 3. naruszenie przez organ § 4 ust. 5 umowy z dnia 3 listopada 2020 r. nr [...], poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i przyjęcie, iż przedstawiona przez skarżącego do współfinansowania faktura VAT nr [...] stanowi faktury/rachunki niespełniające wymogów określonych umową, o których stanowi przepis i braku jej uwzględnienia z tego powodu, pomimo, iż wszelkie dokumenty złożone przez skarżącą zostały złożone zgodnie z postanowieniami umowy. 4. naruszenie przez organ § 8 ust. 1 umowy z dnia 3 listopada 2020 r. nr [...], poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i odmowę wypłacenia dotacji w części tj. 5.400,06 zł, w sytuacji, gdy w zastanym stanie faktycznym nie doszło do żadnego z enumeratywnie wyliczonych w ww. przepisie przypadków uzasadniających odmowę. 5. naruszenie § 10 ust. 2 uchwały nr XXXVI/915/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie przyjęcia Programu rozwoju odnawialnych źródeł energii na obszarze Gminy Miejskiej Kraków, poprzez uznanie za koszty niekwalifikowane, których enumeratywny katalog stanowi ww. przepis, wydatku związanego z zapłatą za fakturę VAT nr [...], pomimo, iż ww. przepis nie ma w zastanym stanie faktycznym zastosowania, ponieważ zaistniała sytuacja nie spełnia żadnej z przesłanek opisanych w przepisie. 6. naruszenie art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez brak pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej, poprzez wydawania odmiennych rozstrzygnięć w zakresie współfinansowania przedłożonych przez skarżącego wydatków oraz rozstrzygnięcie odmowne w zakresie wydatku związanego z zapłatą za fakturę VAT nr [...] wobec rzekomego przekroczenia terminu, w sytuacji nadzwyczajnej związanej z ogłoszoną pandemią koronawirusa, utrudniającej kontakt z organami, wykonawcami oraz wydłużającej termin realizacji prac gospodarczych. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Po rozpoznaniu skargi Sąd doszedł do przekonania, że podlega ona odrzuceniu, gdyż zaskarżony akt nie mieści się w zakresie katalogu aktów i czynności, przekazanych do kontroli sądu administracyjnego w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Tym samym zaistniała podstawa do zastosowania art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego K.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że dla uruchomienia kontroli sądowoadministracyjnej konieczne jest zakwalifikowanie zaskarżonego aktu lub czynności do jednej z ww. kategorii, ewentualnie drogę sądowoadministracyjną powinien przewidzieć konkretny przepis prawa. Spór w rozpoznawanej sprawie powstał na tle obowiązującej na terenie Miasta Krakowa uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. nr XXXVI/915/20 w sprawie przyjęcia Programu rozwoju odnawialnych źródeł energii na obszarze Gminy Miejskiej Kraków (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego z 2020 r., poz. 1986 ze zm.). Uregulowanie zasad udzielania dotacji celowych ustawodawca pozostawił organom samorządowym w drodze uchwały. Uchwała jako akt prawa miejscowego, jest usytuowana wśród źródeł prawa powszechnie obowiązującego (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP). Stanowi zatem część systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej o charakterze wykonawczym. Regulacje zawarte w akcie prawa miejscowego mają na celu uzupełnienie przepisów powszechnie obowiązujących rangi ustawowej, kształtujących prawa i obowiązki ich adresatów (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Bd 1183/10, wyrok WSA z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 715/12). Bezspornym w sprawie jest, że pismo Prezydenta Miasta z dnia 5 stycznia 2021 r. odnosi się do przepisów przywołanej powyżej uchwały z dnia 26 lutego 2020 r., która została uchwalona na podstawie art. 400a ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2019 r. poz. 1395 ze zm., zwanej dalej jako "u.p.o.ś."). Zgodnie z tym przepisem finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej obejmuje wspomaganie wykorzystania lokalnych źródeł energii odnawialnej oraz wprowadzania bardziej przyjaznych dla środowiska nośników energii. W myśl przepisu art. 403 ust. 4 u.p.o.ś finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej, może polegać na udzielaniu dotacji celowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych z budżetu gminy lub budżetu powiatu na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji: 1) podmiotów niezaliczonych do sektora finansów publicznych, w szczególności: a) osób fizycznych, b) wspólnot mieszkaniowych, c) osób prawnych, d) przedsiębiorców; 2) jednostek sektora finansów publicznych będących gminnymi lub powiatowymi osobami prawnymi. Z kolei zgodnie z art. 403 ust. 6 u.p.o.ś udzielenie dotacji celowej, o której mowa w ust. 4, następuje na podstawie umowy zawartej przez gminę lub powiat z podmiotami określonymi w ust. 4. Zatem załatwienie sprawy z zakresu dotacji nie następuje w formie decyzji administracyjnej, gdyż przepisy prawa nie przewidują w sposób jednoznaczny takiej formy prawnej dla jej załatwienia. Nie można domniemywać formy decyzji dla czynności poprzedzających zawarcie przez organ administracji umowy cywilnoprawnej. Przedmiotowa uchwała jest aktem prawa miejscowego odnoszącym się do praw i obowiązków indywidualnych podmiotów w zakresie zasad udzielania dotacji celowej na finansowanie ochrony środowiska na terenie Miasta K. i poprzez pryzmat jej uregulowań należy ocenić możliwość rozpoznania przedmiotowych skarg przez sąd administracyjny. W rozdziale 3 uchwały uregulowano tryb udzielania dotacji. Dotacja przyznawana jest na wniosek zainteresowanego, o czym stanowi § 11 ust. 1 uchwały. W § 13 ustalono tryb postępowania w sprawie rozpoznania wniosku o udzielenie dotacji. W przepisie tym wskazano czynności, jakie powinny być podjęte w ramach rozpoznawania wniosku. Są to następujące czynności: 1) przeprowadzenie weryfikacji formalnej wniosku o udzielenie dotacji; 2) wykonanie kontroli przedwykonawczej przez upoważnionych pracowników Urzędu Miasta K. przed zawarciem umowy w sprawie realizacji zadania, w celu weryfikacji informacji wskazanych we wniosku o udzielenie dotacji; 3) przeprowadzenie oceny merytorycznej wniosku o udzielenie dotacji z uwzględnieniem zapisów uchwały; 4) zamieszczenie informacji o pozytywnym lub negatywnym rozpatrzeniu wniosku o udzielenie dotacji na stronach Biuletynu Informacji Publicznej Miasta Krakowa; 5) zawiadomienie beneficjenta o terminie i miejscu zawarcia umowy o udzielenie dotacji, pisemnie, telefonicznie lub za pomocą poczty elektronicznej, wzór umowy stanowi załącznik nr 3 do niniejszej uchwały; 6) zawiadomienie wnioskodawcy o negatywnym rozpatrzeniu wniosku, wraz z podaniem przyczyny, pisemnie, telefonicznie lub za pomocą poczty elektronicznej; 7) zamieszczenie na stronach Biuletynu Informacji Publicznej Miasta Krakowa informacji o wniosku, który nie podlegał rozpoznaniu z powodu braku środków finansowych przeznaczonych na realizację Programu. W przepisie § 14 uchwały zawarto warunki formalne jakie powinien spełniać wniosek o udzielenie dotacji, a w § 15 określono przypadki negatywnego rozpatrzenia wniosku w przypadku nie spełnienia warunków Programu. Z kolei w myśl § 20 uchwały rozstrzygnięcie o przyznaniu dotacji nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W rozdziale 7 uchwały uregulowano tryb rozliczania dotacji. W § 30 ustalono tryb rozliczenia dotacji. I tak inwestor zobowiązany jest do rozliczenia dotacji w terminie określonym w umowie (pkt 1) oraz zobowiązany jest do przedłożenia wniosku o rozliczenie dotacji z załączonym protokołem odbioru i oryginałami faktur lub rachunków oraz innymi dokumentami potwierdzającymi wykonanie zadania (pkt 2). Natomiast zgodnie z § 31 uchwały Gmina Miejska Kraków odmówi wypłacenia dotacji w przypadku stwierdzenia: 1) niewykonania zadania zgodnie z umową; 2) niezgodności zakresu faktycznie wykonanych prac z dokumentami przedstawionymi jako załączniki do wniosku o rozliczenie dotacji; 3) niezrealizowania zadania w terminie określonym w umowie dotacyjnej; 4) niespełniania warunków technicznych określonych w Rozdziale 5; 5) niezłożenia wniosku o rozliczenie dotacji wraz z wymaganymi załącznikami w terminie wskazanym w umowie; 6) niezastosowania się do wezwania o uzupełnienie wniosku o rozliczenie dotacji, w przypadku złożenia niekompletnej dokumentacji rozliczeniowej. W § 32 ust. 1 uchwały uregulowano przypadki kiedy udzielona dotacja podlega zwrotowi. Mianowicie w wypadku zaprzestania używania proekologicznego systemu grzewczego i/lub instalacji odnawialnego źródła energii w budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym, w którym realizowane było zadanie dotowane w ramach Programu, w terminie do 5 lat, licząc od końcowej daty realizacji zadania (pkt 1) oraz wystąpienia okoliczności określonych w art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, to jest wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem lub pobrania nienależnego lub w nadmiernej wysokości (pkt 2). W § 32 ust. 2 uchwały wskazano, że do zwrotu dotacji i naliczenia odsetek mają zastosowanie właściwe przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Analiza przytoczonych przepisów wskazuje, że na ich podstawie można wyróżnić dwa etapy związane z przyznawaniem dotacji. Etap pierwszy to etap kontroli formalnej i merytorycznej, który kończy się wydaniem rozstrzygnięcia o przyznaniu lub odmowie przyznania dotacji. Rozstrzygnięcie to ma wszelkie cechy stosunku administracyjnego, kończącego się wydaniem jednostronnego rozstrzygnięcia, którego treść kształtuje sytuację prawną zainteresowanego - umożliwiając bądź wykluczając wdrożenie stadium drugiego. Jest to przykład konstrukcji prawnej, gdy zawarcie umowy cywilnoprawnej uzależnione jest od uprzedniego władczego działania organu noszącego znamiona indywidualnego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu działanie to należy kwalifikować jako inną czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. prawomocne wyroki WSA w Krakowie z dnia: 27 października 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 787/17; z dnia 27 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 554/18; z dnia 1 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SA/Kr 632/19) i skarga na takie rozstrzygnięcie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Natomiast etap drugi związany jest z zawarciem umowy o udzielenie dotacji zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik nr 3 do uchwały oraz jej realizacją. Udzielenie dotacji następuje na podstawie umowy dotacji zawieranej w formie umowy cywilnoprawnej po pozytywnej weryfikacji wniosku. Zawarcie umowy poprzedza zawiadomienie beneficjenta o terminie i miejscu zawarcia umowy (§ 13 pkt 5 uchwały). Z kolei nieprzystąpienie przez beneficjenta do zawarcia umowy uznaje się za rezygnację z udziału w Programie (§ 16 ust. 1 uchwały). Po zrealizowaniu zadania inwestycyjnego i jego zakończeniu następuje rozliczenie dotacji na wniosek wnioskodawcy (27 ust. 1 uchwały). Co istotne, we wzorze umowy, który stanowi załącznik nr 3 do uchwały wprost przewidziano przypadki odmowy wypłacenia dotacji. Zgodnie z § 8 wzoru umowy są to następujące przypadki: 1) niewykonania prac określonych w § 1, 2) niezgodności zakresu faktycznie wykonanych prac z dokumentami przedstawionymi jako załączniki do wniosku o rozliczenie dotacji, 3) niezrealizowania Zadania w terminie określonym w § 2 ust. 1 niniejszej umowy, 4) niezastosowania się do wezwania, o którym mowa w § 4 ust. 7, 5) niespełnienia warunków technicznych określonych w Rozdziale 5 Programu, 6) jeżeli po zawarciu umowy lecz przed terminem wypłaty dotacji ujawnią się okoliczności uzasadniające zwrot dotacji. Ponadto w § 10 pkt 3 wzoru umowy wskazano: "W sprawach nieuregulowanych niniejszą umową stosuje się powszechnie obowiązujące przepisy prawa, a w szczególności Kodeksu cywilnego, ustawy o finansach publicznych oraz uchwały, o której mowa w § 1 ust 2 niniejszej umowy" a w pkt 5: "Wszelkie spory wynikające na tle stosowania niniejszej umowy rozstrzygać będzie Sąd właściwy miejscowo dla siedziby Miasta". W świetle przywołanych przepisów uchwały i poszczególnych zapisów wzoru umowy, będącego integralną częścią uchwały, nie ma najmniejszej wątpliwości, że drugi etap ma charakter cywilnoprawny. Zastosowanie ma tu zasada swobody umów, wyrażająca się w tym konkretnym przypadku przez możliwość jej podpisania przez zainteresowanego na wskazanych w umowie warunkach. Zatem umowa zawierana jest w warunkach fakultatywności, a nie obowiązku. W sytuacji, gdy prawo do określonego świadczenia przyznawane jest na podstawie zawieranej umowy, trudno mówić o uprzednim i wynikającym z przepisów prawa stosunku administracyjnoprawnym. W takiej sytuacji, w świetle przytoczonego powyżej przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania sporów dotyczących realizacji umów o charakterze cywilnoprawnym. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd wskazuje, że formalna i merytoryczna ocena wniosku skarżącego z dnia 4 czerwca 2020 r. zakończyła się pozytywnie. Wobec powyższego w dniu 3 listopada 2020 r. została zawarta umowa pomiędzy Gminą Miejską K. i skarżącym w sprawie udzielenia dotacji (umowa znajduje w się w aktach administracyjnych). Następnie w dniu 13 listopada 2020 r. skarżący złożył wniosek o rozliczenie dotacji celowej dołączając do wniosku dokumenty potwierdzające wykonanie zadania i poniesione koszty inwestycyjne. Z kolei zaskarżonym pismem z dnia 5 stycznia 2021 r. Prezydent Miasta poinformowała skarżącego, że jego wniosek z dnia 13 listopada 2020 r. został częściowo rozpatrzony negatywnie. Fakt zawarcia umowy w realiach rozpoznawanej sprawy ma decydujące znaczenie dla oceny, czy wniesiona skarga podlega kognicji sądu administracyjnego. Spór między stronami umowy powstał na etapie realizacji umowy o przyznanie dotacji, dlatego pismo Prezydenta Miasta z dnia 5 stycznia 2021 r. nie mieści się w kategorii czynności z zakresu administracji publicznej, a jedynie jest pismem strony stosunku cywilnoprawnego, który powstał w momencie zawarcia umowy dotacyjnej, tj. w dniu 3 listopada 2020 r. Tego rodzaju czynność organu nie ma charakteru czynności administracyjnej. Zdaniem Sądu podpisanie umowy w sprawie dotacji powoduje brak przedmiotu postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Oznacza to również definitywne zamknięcie pierwszego etapu postępowania, po zakończeniu którego, jak Sąd wskazał powyżej, przysługiwała droga postępowania sądowoadministracyjnego. Inaczej rzecz ujmując, skoro skarżący podpisał umowę w sprawie dotacji, to po jej podpisaniu nie przysługują mu żadne administracyjne środki zaskarżenia czynności wynikających z realizacji umowy, które miałyby w jakikolwiek sposób wkraczać w sferę stosunków cywilnoprawnych. Wszelkie spory związane z takimi umowami cywilnoprawnymi są rozstrzygane przez sądy powszechne, a nie sądy administracyjne. W konsekwencji, skarga wniesiona w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest pismo Prezydenta Miasta z dnia 5 stycznia 2021 r. odmawiające wypłaty części dotacji na podstawie umowy, nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być przez Sąd rozpoznawana. Na zakończenie Sąd wyjaśnia, że co prawda Prezydent Miasta pouczył skarżącego o prawie zaskarżenia "rozpatrzenia wniosku o rozliczenie dotacji celowej" do sądu administracyjnego, to jednak pouczenie to było błędne. Jak zgodnie przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, błędne pouczenie o prawie wniesienia skargi nie tworzy prawa do skargi. O właściwości sądu administracyjnego przesądzają przepisy regulujące postępowanie sądowoadministracyjne obowiązujące w dniu rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej. Właściwości sądu administracyjnego nie można wyprowadzić z wadliwego pouczenia organu administracji publicznej (por. np. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2016 r. sygn. akt II OSK 228/16 oraz postanowienie WSA z dnia 24 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Ol 314/16). W związku z powyższym skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne z tego powodu, że przedmiot skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono - jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – jak w pkt 2 postanowienia.