I SA/Sz 571/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu [...] września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r., uzupełnianym kolejno pismami z dnia [...] marca 2021 r., z dnia [...] czerwca 2021 r. i z dnia [...] lipca 2021 r. L. Spółka z ograniczoną odpowiedzialną z siedzibą w G. (dalej: "spółka", "skarżąca"), reprezentowana przez swojego pracownika J. S., wniosła skargę na bezczynność, zaniechanie, brak właściwego postępowania Burmistrza Miasta i Gminy i utrzymanie przez niego decyzji z [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. oraz o stwierdzenie nieważności postępowania i "decyzji Burmistrz Miasta i Gminy z [...] lipca 2016 r". Wskutek podjętych czynności skarżąca doprecyzowała, że wniesiona skarga dotyczy zarówno bezczynności organu jak i stwierdzenia nieważności decyzji. W związku z tym, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.", na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I, sprawy zostały rozdzielone do odrębnego rozpoznania i są prowadzone pod sygn. akt I SAB/Sz 3/21 (skarga na bezczynność) i I SA/Sz 571/21. Skarga na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lipca 2016 r. (sygn. akt I SA/Sz 571/21) została przesłana do organu, za pośrednictwem którego powinna być wniesiona, celem nadania właściwego biegu. W odpowiedzi na skargę (pismo z dnia [...] lipca 2021 r.) ww. organ ustosunkował się do postawionych zarzutów, dotyczących bezczynności organu oraz stwierdzenia nieważności decyzji oraz wyłączenia pracownika. Organ przedstawił również dotychczasowy przebieg postępowania podatkowego dotyczącego wymiaru podatku od nieruchomości za 2010 r., zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] Ponadto z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych dotyczących podatku od nieruchomości za 2010 r. wynika, że ww. decyzja organu I instancji z dnia 29 lipca 2016 r. jest ostateczna. Skarżąca zainicjowała dwa postępowania w trybach nadzwyczajnych w zakresie wznowienia postępowania oraz stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej 2010 r. Analiza akt doprowadziła do wniosku, że toczyły się również postępowania z wniosku spółki o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2010 r. Wskutek wniesionych skarg dotyczących postępowań nadzwyczajnych oraz dotyczącego stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2010 r. (skargi na bezczynność organu), sprawami tymi zajmował się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wydając m.in. wyroki z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 218/18 (dotyczący stwierdzenia nieważności decyzji), z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 232/20 (w zakresie wznowienia postępowania), z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt I SAB/Sz 6/21 (w zakresie bezczynności w sprawie stwierdzenia nadpłaty za lata 2007 - 2010). W piśmie z dnia [...] lipca 2021 r. spółka, podtrzymała swoją skargę oraz przedstawiła polemikę z pismem Burmistrza z dnia [...] lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, po analizie akt sprawy Sąd stwierdził, że skarżąca wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję mającą charakter pierwszoinstancyjny. Od tej decyzji przysługiwał środek zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego w postaci odwołania do SKO w S.. Takiej treści pouczenie zostało zawarte w decyzji organu I instancji. Jednak skarżąca nie zastosowała się do pouczenia w niej zawartego, lecz przedmiotem skargi uczyniła decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2016 r. Powyższy przedmiot skargi skarżąca potwierdziła w składanych do Sądu pismach procesowym, w tym w ostatnim piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2021 r. Stwierdzenie powyższego oznacza, że skarga, której przedmiotem jest decyzja wydana przez organ I instancji jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.