III OSK 3768/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Rafał Stasikowski (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Tamara Dziełakowska sędzia del. WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 15 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [..] S.A. z siedzibą w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2020 r., sygn. akt VIII SA/Wa 224/20 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [..] w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie VIII SAB/Wa 94/17 oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 1 września 2020 r., sygn. akt VIII SA/Wa 224/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Stowarzyszenia [..] na decyzję [.] S.A. z siedzibą w R. w przedmiocie niewykonanie wyroku w sprawie VIII SAB/Wa 94/17, w punkcie pierwszym wymierzył [..] S.A. z siedzibą w R. grzywnę w wysokości 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2017 r. w sprawie VIII SAB/Wa 94/17, w punkcie drugim stwierdził, że bezczynność [..] S.A. z siedzibą w R. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, zaś w punkcie trzecim zasądził od [..] S.A. z siedzibą w R. na rzecz Stowarzyszenia [..] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu 27 stycznia 2020 r. Stowarzyszenie [..] wniosło skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2017 r., syg. akt VIII SAB/Wa 94/17 przez [..] SA (dalej organ lub [.] SA) w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 20 czerwca 2017 roku. Uzasadniając skargę skarżący wskazywał, iż organ został zobowiązany do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20 czerwca 2017 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wniosek dotyczył następujących informacji: - kwoty łącznej przekazanej na rzecz [..] w roku 2016; - kwoty łącznie przekazanej na rzecz [..] w roku 2017 do dnia złożenia wniosku; - skanów umów zawartych z [..] w roku 2016 i 2017; - łącznej kwoty nagród przyznanych w spółce latach 2014 -2017; - skanów protokołów posiedzeń zarządu w roku 2017. Dnia 6 listopada 2019 r. skarżący otrzymał od [..] S.A. pismo zawierające częściową odpowiedź na wniosek z dnia 20 czerwca 2017 r. Skarżący nie otrzymał natomiast odpowiedzi na dwa ostanie pytania z przedmiotowego wniosku w zakresie łącznej kwoty nagród za lata 2014 – 2017 oraz skanów protokołów z posiedzeń zarządu z roku 2017 z informacją, iż nie stanowią one informacji publicznej. Zdaniem skarżącego, stanowisko [.] SA jest błędne i w tym zakresie skarżący odwołał się do argumentacji wypływającej z uzasadnienia wyroku NSA z 16 lipca 2019 roku, sygn. akt I OSK 176/18, w którym Sąd II instancji podnosił, że w art. 6 ust.1 pkt 5 lit.e) ustawy z 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U z 2011 roku, nr 112, poz. 1198 dalej jako u.d.i.p.) ustawodawca jednoznacznie stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o dochodach i stratach spółek handlowych, w których podmioty, o których mowa w lit. a-c mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów kodeksu spółek handlowych oraz o dysponowaniu tymi dochodami i sposobie pokrywania strat. Zgodnie z wykładnią przedstawioną przez NSA sam fakt bycia wskazanym rodzajem spółki oznacza, że informacja o dysponowaniu dochodami tejże spółki stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu. Skarżący wskazywał nadto, że błędne jest stanowisko [..] S.A., iż informacja o nagrodach nie jest informacją publiczną, ponieważ dotyczy majątku spółki, a nie akcjonariusza Skarbu Państwa. Skarżący nie podzielił również stanowiska organu, że protokoły zarządu stanowią dokument wewnętrzny. Wskazywał, iż zgodnie z ustawą z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (art. 368 i nast.) zarząd prowadzi sprawy spółki i ją reprezentuje. Protokoły posiedzenia zarządu to przede wszystkim zapis uchwał jakie zostały podjęte na posiedzeniach zarządu. Tym samym nie sposób uznać, by dotyczyły one wypracowania stanowiska i czynienia ustaleń, które dopiero prowadzą do pewnych kończących działań o woli działania organu na zewnątrz. Protokoły stanowią wprost zapis uzewnętrznionej woli organu. Skarżący wskazał również, iż pismem z dnia 20 grudnia 2019 r. wezwał organ do wykonania wyroku dotyczącego udzielenie informacji publicznej. Rozpoznając skargę, Sąd I instancji stwierdził, że Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 16 lipca 2019 roku, sygn. akt I OSK 176/18 wskazał, iż [.] S.A. spełnia przesłankę z art. 4 ust.1 pkt 5 u.d.i.p., tj. jest podmiotem, w którym Skarb Państwa posiada pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, a zatem jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Sąd wskazał również, że kwestią sporną w sprawie jest natomiast przesądzenie, czy żądane przez skarżące stowarzyszenie informacje w zakresie łącznej kwoty nagród przyznanych w spółce za lata 2014 – 2017 oraz skanów z posiedzeń zarządów w roku 2017 stanowią informację publiczną. Zdaniem Sądu I instancji, żądanie informacji w przedmiocie łącznej kwoty nagród za lata 2014 -2017 stanowiło informację publiczną z art. 6 ust.1 pkt 5 lit.e) u.d.i.p., ponieważ informacja ta odnosiła się do dysponowania dochodami spółki. Żądanie informacji publicznej w tym zakresie nie odnosiło się do ściśle określonych osób, a do globalnie ujętej kwoty. Przeznaczenie określonej kwoty na nagrody jest informacją o polityce finansowej spółki i sposobie wydatkowania wypracowanego dochodu. Sąd podkreślił, że w sytuacji gdy Skarb Państwa zaangażował w spółkę środki publiczne w przeważającej wysokości kapitału Spółki, to majątek ten nie jest wyłączony spod kontroli publicznej. Nie stoi temu na przeszkodzie okoliczność, że majątek, którym dysponuje spółka nie jest własnością akcjonariuszy, lecz własnością spółki. Majątek spółki ze względu na sposób jego powstania i wielkość udziałów zachowuje charakter "majątku publicznego" w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i podlega takim samym zasadom transparentności i społecznego nadzoru jak majątek będący własnością podmiotów określonych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. W ocenie Sądu I instancji również żądanie skanów protokołów z posiedzeń zarządu [..] S.A. znajduje swoje usprawiedliwienie jako żądanie uzyskania informacji publicznej. Stanowisko organu, iż nie jest to informacja publiczna, a tylko dokument wewnętrzny jest błędne. Sąd podkreślił, że każda informacja dotycząca zasad funkcjonowania podmiotu wykonującego zadania publiczne, w tym wewnętrznego funkcjonowania i treści podejmowanych zarządzeń, protokołów czy uchwał, stanowi informację publiczną. W tym przypadku skany protokołów posiedzeń zarządu organu nie mogą być uznane tylko za dokumenty wewnętrzne. Odnoszą się one do działania podmiotów publicznych, a więc stanowią informację publiczną. Oczywiście dostęp do informacji zawartych w tych dokumentach może podlegać ograniczeniom, o których mowa w art. 5 u.d.i.p., ale jest to już kwestia wydania decyzji odmawiającej dostępu do przedmiotowej informacji. Sąd Wojewódzki wskazał, że skoro [..] S.A. po prawomocnym wyroku z 25 października 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 97/17 sprawy nie załatwiła w pełni i nie udzieliła żądanej informacji publicznej, to wniosek o wymierzenie jej z tego powodu grzywny jest uzasadniony. Stanowisko organu, iż skarżące stowarzyszenie nie może otrzymać wszystkich informacji z wniosku z dnia 20 czerwca 2017 r. nie znajduje zatem usprawiedliwionych podstaw. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 10.000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonym w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia skali przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Przedmiotowy wniosek nie został załatwiony od czerwca 2017 r. z tym, że wyrok stwierdzający bezczynność organu stał się prawomocny w dniu 16 lipca 2019 r. W ocenie Sądu I instancji, bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ co prawda nie udzielił żądanej informacji, ale wdał się w spór co do charakteru żądanych informacji. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła [..] S.A. z siedzibą w R., zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d i e ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że informacje w przedmiocie łącznej kwoty nagród wypłaconych przez [.]. w latach 2014 – 2017, jak również skany protokołów posiedzeń Zarządu [.] stanowiły informację publiczną, podczas gdy w ocenie skarżącego kasacyjnie nie mają one takiego charakteru, co powinno skutkować oddaleniem skargi, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 154 § 1 p.p.s.a. przez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że działanie skarżącego kasacyjnie polegające na udzieleniu części z wnioskowanych przez skarżącego informacji oznacza niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt "VIII SAB/Wa 94/1", podczas gdy w ocenie skarżącego kasacyjnie, biorąc pod uwagę treść wyroku, działanie [..] nie miało takiego charakteru, co powinno skutkować oddaleniem skargi. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz rozpoznanie skargi na rozprawie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że [..] S.A. pismem z dnia 31 października 2019 r. udzieliła, w terminie, zgodnie z sentencją prawomocnego wyroku WSA z dnia 28 września 2017 r. odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 20 czerwca 2017 r., tj. przekazała informacje dotyczące zagadnień nr 1-3, jednocześnie odmawiając przekazania informacji wskazanych w punkcie 4 i 5. W ocenie skarżącego kasacyjnie informacja dotycząca łącznej kwoty nagród przyznanych spółce w 2014, 2015, 2016 i 2017 r., jak również protokołów z posiedzeń Zarządu w roku 2017 nie stanowi informacji publicznej, ponieważ nie spełnia kryterium przedmiotowego sprawy publicznej – nie dotyczy gospodarowania mieniem Skarbu Państwa ani mieniem komunalnym. Okoliczność, że Skarb Państwa jest jedynym akcjonariuszem spółki, nie oznacza, że majątek spółki jest majątkiem publicznym. Spółka i jej akcjonariusze, w tym wypadku Skarb Państwa, występują w obrocie prawnym jako dwa różne kategorie podmiotów. Dlatego też majątek spółki nie może być utożsamiany z majątkiem jej akcjonariusza – Skarbu Państwa. Środki przekazane przez spółkę na nagrody pochodziły z majątku własnego spółki, a nie z majątku akcjonariusza – Skarbu Państwa. W ocenie spółki, rzeczone protokoły stanowią również dokumenty wewnętrzne spółki, a takowe nie podlegają ujawnieniu. W podsumowaniu spółka wskazała, że biorąc pod uwagę, iż Sąd wyrokiem nie przesądził, czy spółka zobowiązana jest do udzielenia żądnej informacji zgodnie z treścią wniosku, nie sposób uznać, iż doszło do niewykonania wyroku. Czym innym, zdaniem spółki, jest rozpatrzenie wniosku, a czym innym przekazania informacji zgodnie z żądaniem wnioskodawcy, czyli skarżącego. Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2021 r. Przewodnicząca Wydziału III Izby Ogólnoadministracyjnej, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842), skierowała sprawę na posiedzenie niejawne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Granice skargi kasacyjnej determinują kierunek i zakres postępowania Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej. Wobec niestwierdzenia przesłanek nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał oceny podstaw i zarzutów kasacyjnych. Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie strona skarżąca skargę kasacyjną oparła na podstawie określonej w art. 174 pkt 1 P.p.s.a., zarzucając błędne zastosowanie określonych w zarzutach przepisów. Zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d i e u.d.i.p. przez jego błędne zastosowanie polegającą na uznaniu, iż informacje w przedmiocie łącznej kwoty nagród wypłaconych przez [..] w latach 2014-2017, jak również skany protokołów posiedzeń Zarządu [..] stanowiły informację publiczną podczas gdy w ocenie skarżącego kasacyjnie nie mają one takiego charakteru, co powinno skutkować oddaleniem skargi, jest nieuzasadniony. Przypomnieć należy, iż przedmiotem wyrokowania Sądu I instancji była skarga na niewykonanie prawomocnego wyroku z dnia 28 września 2017 r. wydanego w sprawie sygn. VII SAB/Wa 94/17. Przedmiotem tego postępowania była bezczynność [..] S.A. w R. w zakresie udzielenia informacji publicznej, w tym w zakresie informacji w przedmiocie łącznej kwoty nagród wypłaconych przez [..] w latach 2014-2017, jak również udostępnienia skanów protokołów posiedzeń Zarządu [.]. W toku tego postępowania [..] S.A. w R. uważała, iż nie jest objęta zakresem podmiotowym obowiązywania u.d.i.p. Nie kwestionowała, iż informacje te stanowią informacje publiczną, podnosząc m.in., że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorcy, o której mowa w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i są chronione przed nieuprawnionym dostępem osób trzecich. W związku z tym po stronie [..] S.A. występuje nie tylko podmiotowe wyłączenie z obowiązku udostępnienia informacji, jako że nie jest podmiotem wykonującym zadania publiczne (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), ale także przedmiotowe (art. 5 ust 2 u.d.i.p.). WSA w uzasadnieniu do wyroku z dnia 28 września 2017 r. wskazał, iż "Sąd orzekając w niniejszej sprawie nie rozstrzygnął, czy [...] powinien udzielić skarżącemu żądanej informacji publicznej. Rolą organu rozpoznającego wniosek skarżącego będzie rozważenie, czy udzielenie żądanej informacji publicznej nie podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1), a także ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 2). Sąd nie ma kompetencji, aby przesądzić, jak powinien w okolicznościach sprawy postąpić organ, należy to do obowiązków organu". Wyrok ten został poddany kontroli instancyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lipca 2019 r. (sygn. I OSK 176/18) przesądził prawomocnie, iż [..] S.A. jest podmiotem zobowiązanym na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. do udostępnienia informacji publicznej, a objęte wnioskiem dokumenty i informacje stanowią informację publiczne. W pisemnym uzasadnieniu do wyroku wskazał, iż "w art. 6 ust. 1 plt 5 lit. e u.d.i.p. ustawodawca jednoznacznie stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o dochodach i stratach spółek handlowych, w których podmioty, o których mowa w lit. a-c, mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych oraz dysponowaniu tymi dochodami i sposobie pokrywania strat. Mając zatem na uwadze publiczne prawo podmiotowe dostępu do informacji publicznej [..] S.A. ma obowiązek jej udzielić w zakresie określonym w art. 6 u.d.i.p, gdyż inaczej prowadziłoby to m.in. do ograniczenia możliwości kontroli przez obywateli sposobu gospodarowania majątkiem publicznym, np. w zakresie wydatkowania dochodów". Biorąc pod uwagę okoliczność, iż Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, konieczne jest odczytanie obu uzasadnień powyższych wyroków łącznie, gdyż Sąd II instancji nie zakwestionował poglądu prawnego zawartego w pisemnym uzasadnieniu wyroku pierwszoinstancyjnego. Wynika z nich, iż objęte wnioskiem dokumenty i informacje stanowią informację publiczne (w tym oczywiście informacje w przedmiocie łącznej kwoty nagród wypłaconych przez [.] w latach 2014-2017, jak również skany protokołów posiedzeń Zarządu [.]), a rolą organu rozpoznającego wniosek skarżącego jest rozważenie, czy udzielenie żądanej informacji publicznej nie podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 u.d.i.p.), a także ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 2u.d.i.p.). Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 28 września 2017 r. wydany w sprawie sygn. VII SAB/Wa 94/17 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2019 r. wydany w sprawie sygn. I OSK 176/18 o oddaleniu skargi kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku są prawomocne. Zgodnie z art. 170 P.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Oznacza to, iż Naczelny Sąd Administracyjny jest w tym postępowaniu związany tymi wyrokami oraz oceną prawną przyjętą w uzasadnieniach obu wyroków, gdyż aktualnie przedmiotem skargi jest niewykonanie wyroku pierwszoinstancyjnego na gruncie którego został następnie wydany prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. W sytuacji, gdy zachodzi związanie prawomocnym orzeczeniem sądu i ustaleniami faktycznymi, które legły u jego podstaw, niedopuszczalne jest w innej sprawie o innym przedmiocie dokonywanie ustaleń i ocen prawnych sprzecznych z prawomocnie osądzoną sprawą. Rozstrzygnięcie zawarte w prawomocnym orzeczeniu stwarza stan prawny taki, jaki z niego wynika. Sądy rozpoznające między tymi samymi stronami inny spór muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak przyjęto w prawomocnym, wcześniejszym wyroku (por. wyroku NSA z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. II GSK 1939/12). Stanowisko przeciwne, uznające możliwość czynienia przez organy administracji publicznej ustaleń sprzecznych z treścią prawomocnego orzeczenia sądu, jest nie do pogodzenia z wypływającą z art. 2 Konstytucji RP zasadą demokratycznego państwa prawnego oraz określoną w art. 7 Konstytucji RP zasadą legalizmu. Moc wiążąca orzeczenia w odniesieniu do sądów sprawia, że muszą one przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. W przeciwnym razie zagrożone byłoby ratio legis art. 170 p.p.s.a. polegające na zagwarantowaniu spójności i logiki działania organów państwa oraz na zapobieżeniu współistnieniu w obrocie prawnym orzeczeń nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy. Oznacza to, że w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dane zagadnienie, nie może być już ono ponownie badane (por. wyrok NSA z dnia 20 lutego 2014 r., I OSK 1792/12; wyrok NSA z dnia 25 marca 2013 r., II GSK 2322/11; wyrok NSA z dnia 19 maja 1999 r., IV SA 2543/98). Brak jest tym samym wątpliwości, iż jeżeli w konkretnym postępowaniu uczestniczą te same podmioty i znajdują w niej zastosowanie te same przepisy prawa, co w sprawie wcześniej zakończonej prawomocnym wyrokiem, to obowiązkiem sądu administracyjnego wynikającym z art. 170 P.p.s.a. jest uwzględnienie związania wynikającego z treści wcześniejszego wyroku. Obowiązek związania prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego jest absolutny w przypadku wniesienia skargi, o której mowa w art. 154 § 1 P.p.s.a., gdyż w takiej sytuacji przedmiotem skargi jest niewykonanie wcześniejszego wyroku sądu administracyjnego, a w sprawie nie doszło do zmiany stanu faktycznego i prawnego istotnego z punktu widzenia przedmiotu rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie, w porównaniu do stanu istniejącego w dniu wydania wyroku podlegającego wykonaniu. W związku z tym nie jest możliwe aktualnie badanie, czy nieudostępnione informacje lub dokumenty stanowiły informację publiczną, gdyż kwestia ta została już prawomocnie przesądzona, a tym samym zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 154 § 1 P.p.s.a. przez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, iż działanie skarżącego polegające na udzieleniu części z wnioskowanych informacji oznacza niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 28 września 2017 r. sygn. VII SAB/Wa 94/17, podczas gdy w ocenie skarżącego kasacyjnie, biorąc pod uwagę treść wyroku, działanie [..] nie miało takiego charakteru, co powinno skutkować oddaleniem skargi, jest nieuzasadniony. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona ją wnosząca doprecyzowała ten zarzut wskazując, że nie kwestionuje, iż nie wykonała wyroku w części dotyczącej udzielenia informacji o łącznej kwocie nagród wypłaconych przez [..] w latach 2014-2017 oraz udostępnienia dokumentów w postaci skany protokołów posiedzeń Zarządu [..], gdyż informacje te w ocenie skarżącego kasacyjnie nie mają charakteru informacji publicznej. Pogląd ten jest błędny. Przypomnieć należy, iż prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 28 września 2017 r., sygn. VII SAB/Wa 94/17 oraz wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. I OSK 176/18 przesądzono, iż powyższe informacje i dokumenty stanowią informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Kwestii tej nie kwestionowała także [..] S.A. w R., podnosząc w odpowiedzi na skargę złożoną w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym przed WSA w Warszawie pod sygn. VII SAB/Wa 94/17, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu do prawomocnego wyroku z dnia 28 września 2019 r. wskazał, iż informacje w tym zakresie stanowią informację publiczną, jednak rolą [..] S.A. będzie rozważenie, czy udzielenie żądanej informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w art. 5 ust. 1 lub ust. 2 u.d.i.p. Pomimo jednoznacznego stanowiska sądu administracyjnego w tym zakresie [.] S.A. w terminie wynikającym z powyższego wyroku WSA w Warszawie "zwykłym" pismem z dnia 31 października 2019 r. odmówił przekazania tych informacji. W zaistniałej sytuacji poza oceną skarżącego kasacyjnie pozostawała ocena charakteru prawnego wnioskowanych informacji, gdyż prawomocnym wyrokiem sądu przesądzono, że wniosek dotyczy informacji publicznej. Nie jest w tej sytuacji możliwe poinformowanie pismem wnioskodawcy o tym, że informacja, której się domaga, nie jest informacją publiczną. Obowiązkiem [.] S.A. było rozpoznanie wniosku w całości i, albo udzielenie informacji publicznej, albo wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 następuje w drodze decyzji administracyjnej. Przepisy te określają prawną formę działania organów w trybie u.d.i.p, przy czym mają zastosowanie w ściśle określonych sytuacjach. Wynika z nich, że decyzja jest wydawana, gdy wystąpią przesłanki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej oraz, że umorzenie postępowania dotyczyć może jedynie sytuacji opisanej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., czyli w przypadku, gdy w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu. Decyzje odmowne w sprawach z zakresu informacji publicznej wydaje się po pierwsze w przypadkach, które dotyczą informacji publicznej, ale odmawia się jej udostępnienia z uwagi na brak szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego udostępnienie wnioskowanej informacji o charakterze przetworzonym, wymaganego zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.; po drugie, gdy żądane informacje publiczne nie mogą być udostępnione ze względu na dobra prawnie chronione (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 lub ust. 2 u.d.i.p.). Tym samym jeśli [..] S.A. uznało, że zachodzi podstawa do zastosowania przepisu art. 5 ust. 2 u.d.i.p., to jej obowiązkiem było wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej w spornym zakresie. Skierowanie do skarżącego wnioskodawcy "zwykłego" pisma odmawiającego przekazania żądanych informacji nie może być uznane za wykonanie wyroku, gdyż jest to forma działania sprzeczna z art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 lub art. 5 ust. 2 u.d.i.p. W związku z tym zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł w związku z tym o oddaleniu skargi kasacyjnej.