I SA/Kr 1097/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Waldemar Michaldo Sędziowie: WSA Wiesław Kuśnierz WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 listopada 2021 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 14 czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku opłacanego w formie karty podatkowej skargę oddala S. C. (powoływany jako Podatnik bądź Skarżący) prowadził działalność gospodarczą w zakresie usług ogólnobudowlanych, w szczególności usług dekarskich. Od roku 2013 korzystał z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w formie karty podatkowej. Decyzją z dnia 6.03.2019 r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. ustalił Podatnikowi wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej na rok 2019 w kwocie 75 zł miesięcznie z zastosowaniem obniżki wynikającej z art. 27 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 43). W dniu 4 lutego 2021 r. do Urzędu Skarbowego w O. wpłynęło pismo Podatnika (w odpowiedzi na wezwanie z dnia 1.02.2021 r. Nr [...] o przedłożenie aktualnego zaświadczenia potwierdzającego zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu), w którym informuje o nabyciu prawa do emerytury z dniem 22.12.2019 r. Do pisma załączył kopię decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 17.02.2020 r. Nr [...] o przyznaniu emerytury. W związku z niedopełnieniem terminu zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, powodujących utratę warunków do opodatkowania w formie kary podatkowej oraz mających wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej wynikającego z art. 36 ust. 7 ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. postanowieniem z dnia 15.02.2021 r. Nr [...] wszczął postępowanie podatkowe w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia swojej decyzji z dnia 6.03.2019 r. Nr [...] ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok 2019. Pismem z dnia 23.02.2021 r. (wpływ do US w O. 3.03.2021 r.) Podatnik złożył, obszerne wyjaśnienia, wskazując, iż decyzję o przyznaniu emerytury otrzymał pod koniec lutego 2020r., kiedy to rozpoczęła się pandemia [...] Podnosił , że wniosek do ZUS o przyznanie emerytury złożył 28.01.2020 r., dlatego też miał prawo przypuszczać, że może się rozliczać z karty podatkowej do końca 2019 r. na tych samych zasadach. Zaznaczył, że wszystkie prace w ramach działalności gospodarczej w roku 2019 wykonane zostały przed datą 22.12.2019 r., ostatnie w listopadzie 2019 r., a więc przed dniem utraty prawa do obniżki karty podatkowej. Dlatego też wystąpił o umożliwienie rozliczania się w formie karty podatkowej za cały rok 2019, ewentualnie przyjęcie, że utracił prawo do opodatkowania formie karty podatkowej od grudnia 2019 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. w dniu 02.04.2021 r. wydał decyzję Nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku opłacanego w formie karty podatkowej - wysokość stawki karty podatkowej na rok podatkowy 2019 ustalonego decyzją z dnia 6 marca 2019 r. Nr [...] - [...] Od tej decyzji podatnik złożył odwołanie, uzupełnione pismem wyjaśniającym (wpływ do Izby Administracji Skarbowej w K. w dniu 8.06.2021 r.) wnosząc o jej uchylenie, ewentualnie zmianę i ustalenie, iż mógł się rozliczyć w formie karty podatkowej, ale bez zniżek. Uzasadniając wniesione odwołanie, podniósł takie same argumenty jak w postępowaniu przed organem I instancji. Podkreśla ponadto, że z powodu zimy nie był w stanie wykonywać prac związanych z działalnością gospodarczą od 22.12.2019 r., ostatnie prace wykonał w listopadzie 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. decyzją z 14 czerwca 2021r. nr [...] Utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, że podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 258 § 1 pkt 4 i § 2 Ordynacji podatkowej i art. 40 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 43). Zgodnie z art. 258 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, który wydał decyzję, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli strona nie dopełniła określonych w przepisach prawa podatkowego warunków uprawniających do skorzystania z ryczałtowych form opodatkowania. W pierwszej kolejności wskazano na istotne dla sprawy regulacje prawne. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 43) zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, zwanej dalej "tabelą", w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy - przy zatrudnieniu nieprzekraczającym stanu określonego w tabeli. Usługi w zakresie robót budowlanych wymienione zostały w poz. 70 części I ww. tabeli. Wysokość miesięcznej stawki podatku w formie karty podatkowej określona została w tabeli w zależności od liczby zatrudnionych osób. Z przepisu art. 27 ust. 5 ww. wynika prawo do obniżki stawki karty podatkowej w wysokości 80% z tytułu jednoczesnego zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. W myśl art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b) omawianej ustawy podatnicy opodatkowani w formie karty podatkowej są obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, które mają wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej. Zgodnie z art. 36 ust 7 ww. ustawy, o zmianach, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, podatnik jest obowiązany zawiadomić w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej w terminie siedmiu dni od powstania okoliczności powodujących zmiany. Z kolei stosownie do treści art. 40 ust. 1 pkt 3, w przypadku, gdy podatnik nie zawiadomi naczelnika urzędu skarbowego w terminie, o którym mowa w art. 36 ust. 7, o zmianach powodujących utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej albo mających wpływ na podwyższenie wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej, bądź w zawiadomieniu poda dane w tym zakresie niezgodne ze stanem faktycznym, naczelnik urzędu skarbowego stwierdza wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej. W przypadkach określonych w ust. 1 podatnicy są obowiązani płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach za cały rok podatkowy, a obowiązek założenia właściwych ksiąg powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym 1 została doręczona decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej (ust. 2 pkt 1 i 2). Organ zaznaczył, że z uproszczonej formy opodatkowania w formie karty podatkowej, stanowiącej odstępstwo od ogólnych zasad opodatkowania wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1426 ze zm.) nie mogą korzystać wszyscy podatnicy, lecz jedynie ci, którzy spełniają ściśle określone warunki, wynikające z przytoczonych wyżej regulacji ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Generalnie ta forma opodatkowania przeznaczona jest dla osób prowadzących działalność zarobkową w mniejszych rozmiarach, przy czym korzystanie z niej nie jest obligatoryjne i uzależnione jest od złożenia stosownego wniosku przez samego podatnika. Ta formuła opodatkowania, opierająca się na obowiązku zapłaty zryczałtowanej kwoty podatku, która zależy od rodzaju prowadzonej działalności, liczby zatrudnionych pracowników, jak również od liczby mieszkańców w miejscowości, w której działalność ta jest prowadzona, pozwala podatnikom na zredukowanie do niezbędnego minimum formalności związanych z dokonywaniem rozliczeń podatkowych, w tym zwłaszcza tych dotyczących ustalania podstawy opodatkowania. Z drugiej jednak strony, jeżeli podatnik zdecyduje się na poddanie się tej uproszczonej i niedostępnej dla wszystkich podatników formie opodatkowania, obowiązany jest ściśle stosować się do wymogów, od których uzależnione jest prawo do opodatkowania na zasadach karty podatkowej. Odnosi się to zwłaszcza do restrykcyjnie uregulowanych obowiązków informacyjnych wobec właściwego organu podatkowego w zakresie zmian stanu faktycznego, które mogą mieć wpływ nie tylko na samą zasadę opodatkowania przy zastosowaniu karty podatkowej, ale także na wysokość stawki takiego opodatkowania. Konsekwencje zaniedbania tych obowiązków są daleko idące, gdyż polegają na utracie prawa do korzystania z tej formy opodatkowania i powstaniu obowiązku płacenia podatku dochodowego na tzw. zasadach ogólnych (wyroki NSA: z dnia 22.03.2016 r., sygn. akt II FSK 3921/13, z dnia 17.10.2017 r., sygn. akt II FSK 2908/15, , sygn. akt II FSK 1233/18, z dnia 21.01.2021 r., sygn. akt II FSK 2429/18, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26.06.2019 r., sygn. akt I SA/Gd 393/19, wyrok WSA w Krakowie z dnia r., sygn. akt I SA/kr 935/20). Jak z akt sprawy wynika, decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. ustalająca wysokość stawki karty podatkowej na 2019 r. zawiera zapis, że wysokość stawki karty podatkowej została ustalona przy braku zatrudnienia i z uwzględnieniem 80% obniżki z tytułu jednoczesnego zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, w oparciu, o dane zawarte przez Podatnika w deklaracji PIT-16 oraz przedłożone w dniu 02.01.2019 r. zaświadczenie potwierdzające zatrudnienie na czas nieokreślony od dnia 18.06.1990 r. do nadal (wydane w dniu 21.12.2018 r. przez KWK "Pokój I"). W sprawie poza sporem pozostaje, że Podatnik nie dopełnił obowiązku informacyjnego, o którym mowa w przepisach art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. a) i ust. 7 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, nie powiadomił naczelnika urzędu skarbowego w terminie siedmiu dni od powstania okoliczności powodujących utratę prawa do obniżki stawki karty podatkowej tj. o zakończeniu trwania umowy o pracę z dniem 21 grudnia 2019 r. Do Urzędu Skarbowego w O. wpłynęło pismo informujące o nabyciu prawa do emerytury z dniem 22.12.2019 r. dopiero w dniu 4 lutego 2021 r., a pismo o ustaniu zatrudnienia w KWK "Pokój I" z dniem 21.12.2019 r. wpłynęło w dniu 26.03.2021 r. W zaistniałej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. stwierdził wygaśnięcie decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 1 ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Jest to obowiązek organu podatkowego wprost sformułowany w art. 40 ust. 1 tej ustawy. Zwrócono uwagę , że zawiadomienie właściwego organu podatkowego o wszelkich zmianach mających wpływ na opodatkowanie w formie karty podatkowej jest obowiązkiem podatnika wynikającym wprost z ustawy. Informacja o takim obowiązku zamieszczona była w pouczeniu wydanej decyzji z dnia 6 marca 2019 r. ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok 2019. Dlatego też powoływanie się na brak wiedzy i niedoinformowanie przez Urząd Skarbowy nie znajduje uzasadnienia. Ponadto zwrócono uwagę , że bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie mają argumenty odnoszące się do okoliczności złożenia wniosku o przyznanie emerytury dopiero 28 stycznia 2020 r. i otrzymanie decyzji o jej przyznaniu w lutym 2020 r., zaistnienie, których w ocenie Podatnika było podstawą do wydania zaskarżonej decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok podatkowy 2019. Także argumenty odnoszące się do utrudnień spowodowanych sytuacją pandemiczną, nie mają znaczenia na rozstrzygnięcie w sprawie. Podkreślono także, że prawo do obniżki stawki karty podatkowej w wysokości 80% wynikające z przepisu art. 27 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przysługuje podatnikom, którzy przy równoczesnym zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy wykonują usługi i nie zatrudniają pracowników. Decydujące znaczenie ma zatem data zakończenia świadczenia pracy w pełnym wymiarze, a nie data otrzymania decyzji o przyznaniu emerytury. Ze znajdującego się w aktach sprawy świadectwa pracy wystawionego dnia 21.12.2019r. nr [...] przez S. R. K. S.A. w B. Oddział w R. Ś. K. W. K. "P." z siedzibą w R. Ś. wynika, że Podatnik był zatrudniony w okresie 18.06.1990 r. do 21.12.2019 r. Zatem od dnia 22.12.2019 r. utracił prawo do ww. obniżki stawki karty podatkowej, o czym miał obowiązek zawiadomić Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. w terminie siedmiu dni. Na to rozstrzygnięcie wniesiona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , w której Skarżący dalej podtrzymuje zarzuty , że wniosek i decyzja o przyznaniu emerytury zaistniały dopiero w okresie styczeń-luty 2020 r. Nie mając w ręku decyzji o Nie mając w ręku decyzji o przyznaniu emerytury nie mógł tym samym wiedzieć, od kiedy emeryturę otrzyma i kiedy będzie wydana w tym przedmiocie decyzja. Nie wiedział również, że ZUS przyzna mi emeryturę w lutym 2020roku i że otrzymam ją od dnia 22.12.2019roku. Biorąc powyższe pod uwagę nie powinno następować zmienianie zamkniętego roku podatkowego w drodze jednostronnej decyzji wywołującej negatywne skutki dla osoby fizycznej-podatnika, który w żaden sposób nie mógł ani przewidzieć, ani tym bardziej nawet widzieć, co stanie się 2 miesiące po zamknięciu roku podatkowego, a tym samym zmiana nastąpiła nie w roku 2019, a właśnie w roku 2020. Ponadto miał uzasadnione stanowisko oczekiwać, że pomiędzy Urzędem Skarbowym, a ZUS-em nastąpiła wymiana korespondencji, bo przecież te organy maja sobie przekazywać dokumenty. Zwrócił również uwagę , że z powodu zimy nie wykonywał jakichkolwiek prac związanych z działalnością gospodarczą od 22.12.2019 roku, a ostatnie prace w roku 2019 w ramach działalności gospodarczej wykonywałem w listopadzie 2019roku, co znalazło potwierdzenie w rachunku z dnia 03.12.2019roku Po dacie wskazanej w decyzji tj. 22.12.2019roku nie podejmowałem żadnych czynności w ramach działalności gospodarczej- dlatego biorąc pod uwagę wszystkie ww. argumenty proszę o niezmienianie decyzji o opodatkowaniu w formie karty podatkowej, za rok 2019 i umożliwienie mu rozliczenia za rok 2019 z formie karty podatkowej, gdyż niewspółmiernie niekorzystne byłoby zmienienie formy karty podatkowej za cały rok 2019, podczas gdy prawo do emerytury miał za niespełna ostatni tydzień roku 2019, kiedy nie wykonywałem żadnych czynności związanych z prowadzoną działalnością i co więcej zarówno wniosek, jak i decyzja miały miejsce już w 2020roku. Złożoną do Urzędu Skarbowego w formie kopii decyzję o emeryturze otrzymał dopiero w końcu lutego 2020roku, czyli już po zamknięciu roku podatkowego za 2019 rok. Co więcej wniosek do tej decyzji o emeryturze złożył również po zamknięciu roku 2019, bo w dniu 28.01.2020roku, tym samym cały rok 2019 miał prawo słusznie przypuszczać, iż mógł się rozliczyć się z karty podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i jego argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2019r. poz. 2325 ze zm. dalej-p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3§2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134§1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd, podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145§1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145§1 pkt. 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). W myśl cytowanego art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie przedmiotowej sprawy w trybie uproszczonym złożył organ pismem z dnia 7 września 2021 r. i Skarżący w piśmie z dnia 6 września 2021 r. Istotę sporu stanowi zagadnienie czy Skarżący, opodatkowany w formie karty podatkowej, wywiązał się z nałożonego na niego przepisem art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.) obowiązku zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej. W myśl art. 258 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli strona nie dopełniła określonych w przepisach prawa podatkowego warunków uprawniających do skorzystania z ryczałtowych form opodatkowania. Ustawodawca w przepisie art. 40 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym określił przypadki, których zaistnienie skutkuje wygaśnięciem decyzji o opodatkowaniu w formie karty podatkowej, stanowiąc w ust. 1 pkt 3, że w przypadku gdy podatnik nie zawiadomi naczelnika urzędu skarbowego w terminie, o którym mowa w art. 36 ust. 7, o zmianach powodujących utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej albo mających wpływ na podwyższenie wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej, bądź w zawiadomieniu podane dane w tym zakresie niezgodne ze stanem faktycznym - naczelnik urzędu skarbowego stwierdza wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej. W świetle niespornego stanu faktycznego sprawy skarga nie jest zasadna. Należy powtórzyć za organami podatkowymi, że opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej określa w szczególny sposób prawa i obowiązków podatników, którzy wybrali tę formę opodatkowania prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Zgodnie zatem z art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz ust. 7 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144 poz. 930 z późn. zm.) podatnicy są zobligowani w terminie 7 dni (od powstania okoliczności powodującej zmiany), zawiadomić w formie pisemnej urząd skarbowy o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej które mają wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej. Jednocześnie podkreślić należy , że Skarżącemu ustalono wysokość karty podatkowej stosując 80 % obniżkę z uwagi na jego zatrudnienie na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, oraz wykonywanie usług nie zatrudniając pracowników oraz osób, o których mowa w art. 25 ust. 6 ( art. 27 ust 1 pkt 5 ustawy). Zatem fakt zatrudnienia na podstawie umowy o pracę była istotna okolicznością wpływającą na obniżenie stawki podatkowej. Skoro więc ze Skarżącym rozwiązano umowę o pracę z dniem 22 grudnia 2019 r. (a jest to okoliczność niesporna) to zgodnie z ww. przytoczonym przepisem ustawy obowiązany był najpóźniej w terminie do dnia 27 grudnia 2019r. zawiadomić pisemnie Urząd Skarbowy o utracie prawa do 80% obniżki karty podatkowej. Należy jeszcze raz podkreślić, że główną przesłanką powodującą wydanie decyzji o wygaśnięciu był fakt rozwiązania umowy o prace i brak powiadomienia o tym fakcie urzędu skarbowego. Skarżący okoliczność tę całkowicie pomija, ma się wrażenie, że podczas całego postepowania nie przyjmuje tego faktu do wiadomości, podnosząc cały czas, również przed sądem, zarzut że zarówno wniosek jak i decyzja o emeryturze miały miejsce w 2020 r. Okoliczność ta nie ma jednak żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy albowiem przyznanie emerytury jest nieistotna z punku widzenia przesłanek powodujących utratę możliwości korzystania z karty podatkowej . Skarżący taką możliwość utracił nie dlatego , że w 2020 r. otrzymał prawo do emerytury , lecz dlatego , że 22 grudnia 2019 r. przestał być zatrudniony na umowę o pracę o tym fakcie nie powiadomił urzędu. Dla rozstrzygnięcia nie ma też znaczenia czy po 22 grudnia 2019 r. skarżący wykonywał jakieś usługi czy też nie bo nie jest to okoliczność wpływająca na wysokość stawek karty podatkowej . Karta podatkowa jest bowiem uproszczoną formą opodatkowania bez ustalania podstawy opodatkowania. Wysokość płaconego podatku nie jest obliczana poprzez zastosowanie stosownej stawki do podstawy opodatkowania. Nie zależy więc od dochodu (przychodu). Nie mają też znaczenia ponoszone przez podatnika koszty. Podatek określa w drodze decyzji naczelnik urzędu skarbowego. Jego wysokość zależy od rodzaju prowadzonej działalności, ilości mieszkańców miejscowości, w której prowadzona jest działalność oraz liczby zatrudnionych pracowników (liczba ta na potrzeby stosowania karty podatkowej też jest limitowana). Podatnicy stosujący kartę podatkową są zwolnieni z obowiązku prowadzenia ksiąg podatkowych, składania zeznań podatkowych oraz wpłacania zaliczek na podatek , czy ewidencjonowania przychodu . Zatem dla istoty karty podatkowej nie jest istotne czy skarżący wykonywał jakiekolwiek usługi i kiedy. Natomiast Urząd Skarbowy wobec stwierdzenia, że Skarżący nie dopełnił określonych w przepisach prawa podatkowego warunków uprawniających do korzystania z ryczałtowych form opodatkowania, zobowiązany był na podstawie art. 258 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 z późn. zm.) oraz art. 40 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. wydać rozstrzygnięcie o wygaszeniu decyzji w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na 2019 r. Zwrócić ponadto należy uwagę , że ustawodawca nie pozostawił organowi podatkowemu swobody decyzyjnej (uznania administracyjnego), lecz w przypadku ustalenia zmiany stanu faktycznego w stosunku do zgłoszonego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej i braku zawiadomienia organu o tym fakcie, zobowiązuje organ do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia wygaśnięcia tej decyzji w części np. dotyczącej okresu, w którym stwierdzono nieprawidłowości. Decyzją z dnia 6.03.2019 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. ustalił Podatnikowi wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej na rok 2019 , zatem ta decyzja podlegała wygaszeniu. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.