IV SA/Wr 184/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie Asesor WSA Marta Pająkiewicz- Kremis Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oddala skargę w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. S. – dalej wnioskodawca, skarżący, strona, zainteresowany od decyzji Nr [...] wydanej przez działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta D., Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...] listopada 2019 r. w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną N. S. w okresie od 1 lipca 2009 r. do dnia 30 września 2015 r. wraz z ustawowymi odsetkami, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 30 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów ( Dz.U. z 2019 r. poz. 670 z późn.zm.) – dalej ustawa, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji podano, że organ I instancji wskazał, iż źródłem utrzymania strony jest emerytura przyznana od 1 lipca 2019 r. w wysokości 1365,92 zł, po potrąceniach należności alimentacyjnych 518,73 zł, skarżący mieszka u przyjaciółki w zamian za pomoc w codziennych obowiązkach m.in. robienie zakupów, pomoc w biurze rachunkowym jej córki. Przyjaciółka strony ma [...] lat i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1300 zł. Jedynymi wydatkami jakie strona ponosi są związane z wykupem leków, w lipcu 370 zł, w sierpniu 422 zł. W ocenie organu I instancji osiąganie dochodu w wysokości 1365,92 zł, choroba oraz korzystanie ze świadczeń z pomocy społecznej nie stanowi wystarczającej przesłanki do umorzenia należności, nie jest to wyjątkowa okoliczność. Obowiązek alimentacyjny obciąża rodziców nie tylko gdy ich sytuacja materialna i zdrowotna jest dobra, ale także wówczas gdy są oni w trudniejszej sytuacji. Zdaniem organu sytuacja zdrowotna strony nie jest na tyle trudna aby nie umożliwiła mu opiekę nad schorowaną, przyjaciółką oraz pracę dorywczą w biurze rachunkowym jej córki. Od ww. decyzji odwołał się skarżący, wniósł o uchylenie decyzji i umorzenie należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na córkę N. od dnia "01.07.2019 r. do dnia 30.09.2015 r." wraz z należnymi odsetkami oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa w postępowaniu administracyjnym według norm przepisanych, ewentualnie, uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji. Zarzucił organowi I instancji naruszenie treści art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 k.p.a. poprzez błędne ustalenie wysokości emerytury strony i kwoty jaka jest jej wypłacana, błędne przyjęcie, że otrzymywanie świadczeń z pomocy społecznej nie stanowi podstawy do umorzenia zadłużenia wobec funduszu alimentacyjnego. Kwota wypłacana faktycznie stronie "do ręki" nie wystarcza na pokrycie bieżących i podstawowych wydatków związanych z egzystencją i uzależnia go od pomocy osób trzecich i pomocy społecznej. Zarzucił organowi również naruszenie art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów przez niezastosowanie i błędne uznanie, że ustalony w sprawie stan faktyczny nie uzasadnia umorzenia należności wypłacanych osobie uprawnionej do alimentów, w sytuacji gdy przemawia za tym sytuacja dochodowa i rodzinna strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie podało, że w dniu 30 sierpnia 2019 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w D. wpłynął wniosek strony o umorzenie w całości należności dłużnika z tytułu wypłaconych wierzycielce córce N. świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego łącznie z odsetkami z uwagi na niezwykle trudną sytuację rodzinną, majątkową i zarobkową dłużnika. W ocenie strony znajduje się on w sytuacji całkowicie uniemożliwiającej mu spłatę zadłużenia, ma [...] lat, jest osobą schorowaną, stale leczącą się na cukrzycę typu B oraz nadciśnienie tętnicze. Jedynym źródłem utrzymania strony jest emerytura, która po potrąceniach komorniczych wypłacana jest w wysokości 518,73 zł. W lipcu strona trafiła do szpitala z rozpoznaniem zawału serca, zespołu tachybrady i migotania przedsionków. Obecnie ponosi koszty zakupu leków tj. 950 zł miesięcznie. Strona korzysta z pomocy społecznej, otrzymała 250 zł na zakup leków. Organ powołał treść art. 30 ust. 2 ustawy i stwierdził, że dłużnik alimentacyjny to osoba zobowiązana do alimentów na podstawie tytułu wykonawczego, przeciwko której egzekucja okazała się bezskuteczna. A to oznacza, że co do zasady każdy dłużnik alimentacyjny, wobec którego egzekucja okazała się bezskuteczna, nie uzyskuje dochodów wystarczających na pokrycie zasądzonych przez sąd alimentów. Samo zatem uzyskiwanie niskich dochodów bądź też nieuzyskiwanie dochodów nie jest okolicznością wyjątkową i szczególną na tle sytuacji innych dłużników alimentacyjnych. Sytuacja rodzinna i dochodowa dłużnika ubiegającego się o umorzenie należności musi go więc wyróżniać spośród innych dłużników alimentacyjnych. Nawet bardzo trudna sytuacja materialna czy zdrowotna nie uzasadnia sama z siebie umorzenia należności. Zawsze bowiem podstawą do przejęcia przez Państwo obowiązku alimentacyjnego rodzica jest bezskuteczność egzekucji należnych alimentów, spowodowana z reguły bardzo trudną sytuacją materialną, rodzinną zobowiązanego. Dotyczy to zatem ex definitione osób w bardzo trudnej sytuacji materialnej i rodzinnej. Dla zwolnienia się z tego obowiązku dłużnik winien wskazać na okoliczności szczególne. Zobowiązania alimentacyjne rodziców względem dzieci, które wynikają z art. 133 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mają charakter obligatoryjny i zwolnić się z nich można tylko w szczególnie wyjątkowych sytuacjach (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. I OSK 1549/14). Z akt sprawy wynika, że zadłużenie wnioskodawcy z tytułu wypłacanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz jego córki N. wynosi 42.394,06 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Strona ma [...] lat, podaje, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, mimo, że mieszka w mieszkaniu swej przyjaciółki w T., pomaga jej w domu i jej córce w biurze rachunkowym. Strona utrzymuje się z emerytury oraz pomocy MOPS, choruje na serce ( jest po zawale), choruje na cukrzyce typu B, na nerwicę kliniczną. Orzeczeniem Komisji Lekarskiej Do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia z dnia [...] grudnia 1994 r. został zaliczony do drugiej grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia, podano, że jest niezdolny do żadnej pracy. W lipcu 2019 r. Pan S. przebywał w szpitalu z rozpoznaniem zawału serca. Strona dołączyła do akt receptę z dnia 26 lipca 2019 r. na kwotę 370,12 zł, 27 lipca 2019 r. na kwotę 185,98 zł, z dnia 13 sierpnia 2019 r. 413,31 zł. Strona skorzystała z pomocy społecznej i decyzjami z dnia 31 lipca 2019 r. Ośrodek Pomocy Społecznej w T. przyznał Panu S. w miesiącu lipcu 2019 r. kwotę 250 zł na zakup leków, oraz na okres od lipca do września 2019 r. po 100 zł miesięcznie, na zakup posiłku lub żywności. Strona mieszka w T. w mieszkaniu przyjaciółki lat [...], w zamian za pomoc w codziennych sprawach życiowych takich jak robienie zakupów (strona stara się miarę możliwości partycypować w finansowaniu zakupów) i pomoc w biurze rachunkowym jej córki. Decyzją ZUS z dnia [...] sierpnia 2019 r. przyznano stronie emeryturę w wysokości 1884,65 zł netto, z kwoty tej prowadzone jest postępowanie egzekucyjne z powodu potrącania należności alimentacyjnych w wysokości 1365,92 zł. Stronie wypłacana jest kwota 518,73 zł. Z informacji uzyskanej od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. z dnia 29 kwietnia 2019 r. wynika, że przeciwko dłużnikowi alimentacyjnemu – stronie - od 1995 r. prowadzono 31 spraw egzekucyjnych a obecnie prowadzonych jest sześć postępowań w tym, jedno o alimenty. Z zestawienia przedstawionego przez komornika wynika, że od 13 maja 2009 r. do 12 kwietnia 2019 r. przeciwko stronie była prowadzona skutecznie egzekucja komornika. Strona oprócz zadłużenia wobec funduszu alimentacyjnego, ma zadłużenie wobec wierzyciela alimentacyjnego w postaci zaległych alimentów w kwocie 15708,86 zł oraz ustawowe odsetki w wysokości 3567,60 zł. Kolegium zauważyło, że sytuacja strony jest trudna z uwagi na ponoszone dość wysokie wydatki na leki, ale instytucja umorzenia zaległości wobec funduszu alimentacyjnego jest instytucją wywołującą najdalej idące skutki w postaci zwolnienia z obowiązku spłaty zadłużenia jest zarezerwowana wyłącznie dla osób, których sytuacja zdrowotna dochodowa i majątkowa nie pozwala w ogóle na spłatę zadłużenia. W ocenie Kolegium mimo, że strona bezpośrednio po zawale ponosi wyższe wydatki na zakup leków w wysokości 500 zł, to fakt ten nie czyni sytuacji strony na tyle wyjątkowej by w ogóle uniemożliwiała spłatę zadłużenia wobec funduszu alimentacyjnego. Pamiętać należy, że strona uzyskuje dochód w wysokości 1884,65 zł i kwota ta stanowi 250 % kryterium dochodowego ( 701 zł ) uprawniającego do świadczeń z pomocy społecznej dla osób prowadzących jednoosobowe gospodarstwo domowe czyli sytuacja strony jest dużo korzystniejsza niż osób korzystających z pomocy społecznej. Zdaniem Kolegium dopóki strona dysponuje regularnym dochodem to mimo ponoszenia wydatków na leczenie brak jest podstaw do całkowitego zwolnienia ze zwrotu wydatków poniesionych na wypłatę dla dziecka strony świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Strona ma zapewnione mieszkanie, zakupy u przyjaciółki w T. i przy regularnym dochodzie 1884,65 zł nadal może spłacać zadłużenie ale np. w niższych niż dotychczas ratach korzystając z innego rozwiązania przewidzianego przez ww. przepis tj. rozłożenia zadłużenia na raty. Skargę na powyższą decyzję złożył wnioskodawca; na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a, poprzez dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób sprzeczny ze wskazaniami wiedzy, zasadami logiki i doświadczenia życiowego skutkujące: - uznaniem, że sytuacja dochodowa i rodzinna skarżącego nie jest sytuacją, która mieści się w hipotezie art.30 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, ponieważ uzyskuje on dochód w wysokości 1.884.65 zł, podczas gdy jest to kalkulacja czysto hipotetyczna, albowiem w związku z dokonywanymi potrąceniami kwota, którą skarżący otrzymuje "do ręki" miesięcznie na swoje utrzymanie to kwota 518,73 zł: - przyjęciem, że dochody skarżącego nie są wystarczające do uznania za zasadne umorzenia jego należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego łącznie z odsetkami w całości, albowiem stanowią one 250% kryterium dochodowego uprawniającego do świadczeń z pomocy społecznej, podczas gdy w istocie dochody skarżącego zamykają się w kwocie 518,73 zł tj. oscylują na poziomie poniżej wspomnianego kryterium, a z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że skarżący posiłkuje się dostępnymi środkami pomocy społecznej na zakup tak podstawowych środków jak leki czy żywność, co uzasadnia wniosek, że jego przypadek wpisuje się w brzmienie przepisu stanowiącego podstawę prawną wydanej decyzji: - pominięciem okoliczności, że skarżący nie posiada żadnego majątku, a swoje potrzeby mieszkaniowe jest w stanie realizować tylko dzięki uprzejmości przyjaciółki, która użycza mu do tego lokalu, w który m sama zamieszkuje, a która sama dysponuje niewysokimi dochodami oraz znajduje się w ciężkiej sytuacji zdrowotnej; - pominięciem w części motywacyjnej wydanej decyzji problemów zdrowotnych skarżącego tj. chorób kardiologicznych (w tym przede wszystkim niedawno przebytego zawału), nadciśnienia, cukrzycy typu B, nerwicy klinicznej oraz faktu, że orzeczeniem Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia z dnia [...] grudnia 1994 r. stwierdzono, że jest on niezdolny do żadnej pracy, pomimo iż okoliczności te mają istotne znaczenie dla treści rozstrzygnięcia w sprawie, ponieważ wynika nich, że sytuacja zdrowotna skarżącego całkowicie uniemożliwia mu podjęcie ewentualnego zatrudnienia, które umożliwiałoby poprawę jego niezwykle trudnej sytuacji finansowej; 2) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów poprzez jego niewłaściwe niezastosowanie, a mianowicie wydanie decyzji odmownej, pomimo iż dokumenty składające się na materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie uzasadniały wydanie decyzji uwzględniającej wniosek inicjujący niniejsze postępowanie; Wskazując na powyższe zarzuty na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a., art. 135 p.p.s.a., art. 145a p.p.s.a. oraz art. 200 p.p.s.a. w zw. z art., 205 § 2 p.p.s.a. wniósł o: 1) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. (działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta D.) z dnia [...] listopada 2019 r. i zobowiązanie Burmistrza Miasta D. do wydania decyzji o umorzeniu w całości należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną córkę stron N. w okresie od 1 lipca 2009 r. do dnia 30 września 2015 r. wraz z ustawowymi odsetkami; 2) zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a uzasadniając ten wniosek przywołał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2007 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki przewidziane w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa. Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Ocena zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji według wskazanych wyżej zasad nie daje podstaw do uznania, że uchybiają one prawu. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta D., Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...] listopada 2019 r. odmawiającą umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 670 ze zm. – dalej ustawa). Stanowi on, że organ właściwy wierzyciela może na wniosek dłużnika alimentacyjnego umorzyć jego należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego łącznie z odsetkami w całości lub części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty, uwzględniając sytuacje dochodową i rodzinną. Z powołanego wyżej art. 30 ust. 2 u.ś.r., wynika, że decyzja oparta na powyższym przepisie ma charakter uznaniowy. Co nie oznacza, że może być rozstrzygnięciem dowolnym. Rozstrzygnięcie sprawy może nastąpić po starannym i wszechstronnym wyjaśnieniu stanu faktycznego w zakresie przesłanek uzasadniających umorzenie należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wydana decyzja musi być wyczerpująco uzasadniona przez wskazanie dlaczego dokonano takiego a nie innego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie istotne jest wyjaśnienie okoliczności dotyczących sytuacji dochodowej i rodzinnej wnioskodawcy, do czego obliguje organ art. 30 ust. 2 ustawy oraz jej analiza z zachowaniem wymogów proceduralnych określonych w kodeksie postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie istotne jest wyjaśnienie okoliczności dotyczących sytuacji dochodowej i rodzinnej wnioskodawcy, do czego obliguje art. 30 ust. 2 ustawy oraz jej analiza z zachowaniem wymogów proceduralnych określonych w kodeksie postępowania administracyjnego. Stan faktyczny istotny dla rozpoznania wniosku został prawidłowo ustalony, dokonana przez organ jego ocena jest również prawidłowa. Skarżący ma obecnie lat 67, jest osobą rozwiedzioną. Skarżący w oświadczeniu z dnia 7 listopada 2019 r. podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w wysokości 538 zł netto oraz pomocy MOPS, na leki wydaje około 500 zł, we wniosku z dnia 27 sierpnia 2019 r. wyjaśnił, że jego sytuacja majątkowa i zarobkowa jest dramatyczna. Aby zapewnić sobie minimum niezbędne do egzystencji w postaci zapewnienia dachu nad głową, wyżywienia, czy środków czystości zmuszony jest korzystać z pomocy osób trzecich oraz pomocy socjalnej. Na tej zasadzie wnioskodawca ma możliwość zamieszkiwać u przyjaciółki (...) w zamian za pomoc w codziennych sprawach życiowych takich jak robienie zakupów, jak i okazjonalną pomoc w biurze rachunkowym jej córki. Partycypuje w ramach możliwości w finansowaniu zakupów. Przyjaciółka ma lat [...], boryka się z problemami zdrowotnymi, ma rentę w wysokości 1300 zł. Wnioskodawca ma emeryturę w kwocie 1884,65 zł netto. Obecnie prowadzonych jest przeciwko skarżącemu 6 postępowań egzekucyjnych – w tym jedno o alimenty w kwocie 15.708,86 zł oraz ustawowe odsetki w wysokości 3.576,60 zł. Z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz córki N. zaległość wynosi 42.394,06 zł wraz z odsetkami. Z tytułu należności alimentacyjnych z emerytury potrącana jest kwota 1365,92 zł. Stronie wypłacana jest kwota 518,73 zł miesięcznie. Skarżący w lipcu przebył zawał serca, choruje na cukrzycę typu B, ma nerwicę kliniczną. Orzeczeniem Komisji Lekarskiej Do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia w dniu [...] grudnia 1994 r. został zaliczony do drugiej grupy inwalidów. Podano, że jest niezdolny do żadnej pracy. Miesięcznie na leki wydaje około 400-500 zł. Korzysta z pomocy MOPS, w miesiącu lipcu 2019 r. otrzymał na zakup leków kwotę 250 zł za okres od lipca do września 2019 r. po 100 zł miesięcznie na zakup posiłku lub żywności. Według Sądu ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ są prawidłowe, a ich ocena właściwa, nie nosząca cech dowolności. Na tle art. 30 ust. 2 ustawy istnieje bogate orzecznictwo sądowoadministracyjne. Podkreśla się w nim w szczególności, że umorzenie zaległości ma charakter wyjątkowy gdyż jest to najdalej idąca ulga. Powinna mieć miejsce wówczas gdy sytuacja dochodowa dłużnika nie pozwala na wywiązywanie się w najmniejszym nawet stopniu z ciążącego na nim obowiązku (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 stycznia 2019 r. sygn. akt IV SA/Gl 781/18, wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2019 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1/19). Podkreśla się, że sytuacja dochodowa dłużnika w postępowaniu dotyczącym umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń powinna być analizowana przy uwzględnieniu faktów, że dłużnik alimentacyjny, co do zasady jest osobą borykającą się z trudnościami finansowymi. Tym samym jego sytuacja dochodowa i rodzinna musi go wyróżniać spośród innych dłużników alimentacyjnych, (tak co do wniosku o umorzenie jak i rozłożenie na raty zaległości z tytułu funduszu alimentacyjnego). Zarzuty skargi co do oceny stanu zdrowia i możliwości ewentualnej pracy zarobkowej są takie jak oczekuje tego skarżący. Poza sporem jest, że organ uznał, oceniając zebrany materiał dowodowy, że jest on osobą chorą z zakazem wykonywania pracy zarobkowej. Organ podkreśla, że jest w trudnej sytuacji dochodowej i zdrowotnej. Podkreśla natomiast, o czym mowa jest choćby w powołanym wyżej orzecznictwie, że jest to sytuacja typowa a nie wyjątkowa, jeśli idzie o dłużników alimentacyjnych. Pytanie dotyczy tego czy na ile innych dłużników jest to sytuacja wyjątkowa. Zgodzić się należy z organem, że osoba otrzymująca emeryturę w kwocie 1884,65 zł netto jest w stanie spłacać zadłużenie z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz córki. Na marginesie należy zauważyć również za organem, że w tej spłacie pewną ulgę mogłoby stanowić rozłożenie zaległości na określone raty. Należy również podkreślić, że skarżący ma zapewnione mieszkanie a także wyżywienie i środki czystości u przyjaciółki, za świadczenie usług związanych z pomocą w gospodarstwie domowym i działalności gospodarczej córki przyjaciółki. Skoro skarżący powyższe fakty (pomocy przyjaciółki) przyznał we wniosku o umorzenie zaległości z funduszu alimentacyjnego, trudno uznać za wiarygodne oświadczenie z dnia 7 listopada 2019 r., że utrzymuje się z emerytury w kwocie 538 zł, co sugeruje, że nie ma wsparcia od znajomej. Kwota 518,73 złotego, którą faktycznie otrzymuje po potrąceniach egzekucyjnych jest kwotą niewysoką, ale skarżący jest zabezpieczony w podstawowe środki do egzystencji (wsparcie znajomej). Powyższą kwotę niewątpliwie wydaje na leki. Jest to kwota 400-500 zł miesięcznie. Z powołanych wyżej względów należało zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów a także art. 7, 77, art. 80, art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego uznać za nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił.