IV SAB/Wr 336/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędzia WSA Katarzyna Radom, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 9 lipca 2021 r. I. zobowiązuje Wójta Gminy R. do załatwienia punktu 3 wniosku skarżącego z dnia 9 lipca 2021 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, II. stwierdza, że Wójt Gminy R. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 3 wniosku skarżącego, o którym mowa w pkt I wyroku i bezczynność ta nie ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala dalej idącą skargę; IV. zasądza od Wójta Gminy R. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 9 lipca 2021 r. D. K. zwrócił się do Wójta Gminy R. o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1.a) Czy jakakolwiek wcześniejsza kontrola Regionalnej Izby Obrachunkowej we Wrocławiu stwierdziła nieprawidłowości w zakresie przyznawania i wypłaty dodatków specjalnych pracownikom Urzędu Gminy R. w okresie od 2009 r., jak wskazano w piśmie Wójta Gminy z dnia 1 czerwca 2021 r. (odpowiedź: tak lub nie)?, b) Jeżeli wcześniejsza kontrola Regionalnej Izby Obrachunkowej we Wrocławiu wykazała jakiekolwiek nieprawidłowości w tym zakresie, to wnoszę o przekazanie stosownego protokołu pokontrolnego RIO, c) W treści protokołu z dnia 25 marca 2021 r. [...] znajdują się informacje dotyczące m. in. regulaminu wynagradzania, wprowadzonego zarządzeniem Wójta Gminy. Gdzie konkretnie w treści tego protokołu Regionalnej Izby Obrachunkowej we Wrocławiu wskazano, że stwierdzono nieprawidłowości w zakresie przyznawania i wypłaty dodatków specjalnych w okresie od 2009 r. (która strona tego protokołu, który punkt lub akapit)?, d) Czy pracownik samorządowy zatrudniony na stanowisku Kierownika Referatu Organizacyjno – Administracyjnego w zakresie swoich obowiązków powinien posiadać wiedzę w zakresie znajomości ustawy o pracownikach samorządowych, regulaminu wynagradzania, regulaminu organizacyjnego? Wnoszę o przedłożenie zakresu obowiązków tego pracownika samorządowego, 2. Czy "wykonywanie poleceń pracodawcy" przez pracownika samorządowego, zatrudnionego na stanowisku Kierownika Referatu Organizacyjno – Administracyjnego z naruszeniem ustawy o pracownikach samorządowych ma większe znaczenie niż przestrzeganie prawa, wynikającego z art. 24 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 25 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r.?, 3. Wnoszę o przedłożenie imion i nazwisk osób wskazanych w punkcie ad. 7 pisma z dnia 1 czerwca 2021 r. nr [...], które to osoby były beneficjentami środków publicznych oraz jako osoby świadczące doradztwo dla Wójta Gminy R. miały wpływ na rozporządzenie finansami publicznymi. Wnoszę o informację w zakresie: a) imienia i nazwiska doradcy w zakresie ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej i przedłożenie kopii umów zlecenia, dokumentów potwierdzających realizację przedmiotowej usługi, b) imienia i nazwiska doradcy w zakresie podatkowym i przedłożenie kopii umów zlecenia, dokumentów potwierdzających realizację przedmiotowej usługi, 4. W piśmie Wójta Gminy z dnia 26 lutego 2021 r. nr [...] w punkcie 4 wskazano łączne wynagrodzenie W. D., wynikające z umów zleceń w okresie od 26 lipca 2019 r. do 30 czerwca 2020 r. w wysokości 78.570,00 zł brutto w zakresie doradztwa w sprawach komunalnych. Natomiast w punkcie 2 wskazano, że nie zawarto innych umów zlecenia w 2019 r. z W. D., a w punkcie 3 wskazano, że w 2020 r. zawarto umowę zlecenia z W. D. na łączną kwotę 42.120,00 zł brutto. W związku z powyższym różnica łącznego dochodu uzyskanego z umów zleceń w 2019 r. i 2020 r. oraz dochodu uzyskanego w 2020 r. daje dochód z umów zlecenia w 2019 r. - 30.450,00 brutto. Tymczasem w treści oświadczenia majątkowego W. D. z dnia 26 maja 2020 r. (pkt VIII) widnieje kwota z tytułu umów zlecenia 29.160,00 zł brutto. W związku z rozbieżnością wnoszę o informację publiczną, skąd wynika rozbieżność pomiędzy kwotami wskazanymi w piśmie z dnia 26 lutego 2021 r. a oświadczeniem majątkowym W. D. (czy we wskazanym piśmie udzielono błędnej informacji)? 5. W piśmie Wójta Gminy z dnia 26 lutego 2021 r. nr [...] w punkcie 4 wskazano łączne wynagrodzenie M. K., wynikające z umów zleceń w okresie od 24 lipca 2019 r. do 30 czerwca 2020 r. w wysokości 79.056,00 zł brutto w zakresie doradztwa w sprawach ochrony zdrowia i spraw społecznych. Natomiast w punkcie 2 wskazano, że nie zawarto innych umów zlecenia w 2019 r. z M. K., a w punkcie 3 wskazano, że w 2020 r. zawarto umowę zlecenia z M. K. na łączną kwotę 42.120,00 zł brutto. W związku z powyższym różnica łącznego dochodu uzyskanego z umów zleceń w 2019 r. i 2020 r. oraz dochodu uzyskanego w 2020 r. daje dochód z umów zlecenia w 2019 r. - 36.936,00 brutto. Tymczasem w treści oświadczenia majątkowego M. K. z dnia 17 listopada 2020 r. (pkt VIII) widnieje kwota z tytułu umów zlecenia 29.548,80 zł brutto. W związku z rozbieżnością wnoszę o informację publiczną, skąd wynika rozbieżność pomiędzy kwotami wskazanymi w piśmie z dnia 26 lutego 2021 r. a oświadczeniem majątkowym M. K. (czy we wskazanym piśmie udzielono błędnej informacji)? Pismem z dnia 22 lipca 2021 r. Wójt Gminy poinformował wnioskodawcę, że złożony wniosek nie stanowi zapytania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie poinformowano wnioskodawcę: Ad. 1.a) Nie, Ad. 1 c), d), ad. 2 Wniosek w tym zakresie nie dotyczy informacji publicznej, gdyż wnioskodawca domaga się wyjaśnienia podstawy działania organów, czy tez wykładni przepisów ustawy o pracownikach samorządowych, co nie jest informacją o sprawach publicznych i nie należy do sfery faktów, tylko do kwestii prawnych, Ad. 3 W niniejszej sprawie prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osób fizycznych, gdyż osoby wykonujące usługi w zakresie doradztwa nie są osobami pełniącymi funkcje publiczne. Nadto osoby te, wbrew stanowisku wnioskodawcy, nie miały żadnego wpływu na rozporządzanie finansami publicznymi. Ad. 4, ad. 5 Wnioskodawca domaga się wyjaśnienia rzekomych rozbieżności zawartych w oświadczeniach majątkowych, złożonych przez W. D. i M. K., co jest pytaniem ad personam i nie jest skierowane na uzyskanie wiedzy o mechanizmach charakteryzujących działalność adresata wniosku w zakresie wykonywania władzy publicznej. Nie stanowi to informacji publicznej. W piśmie z dnia 2 sierpnia 2021 r. wnioskodawca wezwał Wójta Gminy do udostępnienia informacji publicznej w zakresie pytania 1 c), 3, 4 i 5 lub wydania stosownej decyzji. W piśmie z dnia 16 sierpnia 2021 r. Wójt Gminy poinformował wnioskodawcę, że organ nie ma podstaw do wydania decyzji, jeżeli żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, a z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wójta Gminy w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i wniósł o stwierdzenie bezczynności organu oraz o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem. W uzasadnieniu skargi strona wyjaśniła, że pytanie 1 c) wniosku odnosi się do treści protokołu RIO, ponieważ domagał się podania, gdzie konkretna informacja jest zawarta w treści tego protokołu. Informacje o nieprawidłowościach w wydatkowaniu środków publicznych zawarte w ramach dokumentu urzędowego dotyczą spraw publicznych i winny zostać udostępnione. Odnośnie pytania nr 3 wniosku, skarżący zauważył, że w sytuacji ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej, konieczne jest wydanie decyzji odmownej. Natomiast odnośnie pytań nr 3 i 4 wniosku skarżący stwierdził, że nie sposób przyjąć, aby informacje zawarte w jawnych oświadczeniach majątkowych radnych powiatu nie stanowiły informacji publicznej. Co więcej, jeżeli radni uzyskiwali wynagrodzenie od gminy, to pytania te dotyczyły dysponowania majątkiem publicznym, która to sfera nie powinna pozostawać poza kontrolą obywatelską. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, że skarżący jest w posiadaniu protokołu kontroli RIO, a więc jest w posiadaniu informacji, które można znaleźć na odpowiednich stronach i w odpowiednich akapitach tego dokumentu, bez pytania o to Wójta. Skarżący żąda również wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy danymi, zawartymi w oświadczeniach majątkowych radnych Powiatu Lubińskiego a kwotami wskazanymi w pismach Wójta Gminy, skierowanych do innej osoby. Jednakże nie można żądać jako informacji publicznej interpretacji znanego stronie dokumentu. Skarżący nie był także adresatem pism Wójta Gminy, dotyczących wynagrodzeń wypłacanych z tytułu doradztwa na podstawie umów zleceń zawieranych przez Gminę. Odwoływanie się przez skarżącego do imion i nazwisk osób prywatnych wymienionych w tych dokumentach, w bliżej nieokreślonym zakresie nie jest w ocenie organu informacją publiczną. W piśmie procesowym z dnia 27 września 2021 r. skarżący podtrzymał wszelkie zarzuty zawarte w skardze. Skarżący wskazał, że kontrola RIO dotyczyła nieprawidłowości w przyznawaniu dodatków specjalnych w okresie od 1 stycznia 2018 r. do 15 marca 2021 r. Natomiast organ informuje, że nieprawidłowości dotyczą okresu od 2009 r. Skarżący jedynie pobieżnie przeczytał ten protokół, ponieważ organ nie przedłożył mu tego protokołu, jak również nie wydał go wnioskodawczyni A. P.. Ponadto, personalia beneficjentów środków publicznych – zleceniobiorców winny być dostępne opinii publicznej. Personalia jednego ze zleceniobiorców udostępniono A. P. w piśmie z dnia 17 sierpnia 2021 r., natomiast skarżącemu odmówiono udostępnienia podobnych informacji. Skarżący próbuje również ustalić, czy to organ udzielił błędnej informacji w zakresie kwot wypłaconych zleceniobiorcom, czy to radni Rady Powiatu Lubińskiego mogli popełnić przestępstwo przez podanie nieprawdziwych informacji w oświadczeniach majątkowych. Skarżący żąda informacji, czy organ udzielił poprawnej czy błędnej informacji publicznej we wskazanych przez skarżącego pismach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 2072 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola – o której mowa powyżej – obejmuje m. in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Jak wynika zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich zaś spraw należy postępowanie prowadzone w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Podstawą oceny zasadności skargi na bezczynność zawsze będzie stan faktyczny istniejący w dacie orzekania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1591/13 oraz z dnia 27 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 2331/13, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie zaskarżeniu podlegała bezczynność związana z udostępnieniem informacji publicznej. Jak wynika z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, dalej u.d.i.p.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który wprowadza w tym zakresie pewne ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Do wymienionego katalogu zaliczają się w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Przepisy powołanej ustawy nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W przypadku, gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Mając powyższe regulacje na uwadze należy podkreślić, że w toku oceny zasadności skargi w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej sąd administracyjny zobowiązany jest do ustalenia, czy podmiot, do którego skierowano wniosek był zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, czy dane, o które wnioskowała strona skarżąca, miały charakter informacji publicznej oraz czy żądanie wnioskodawcy zostało rozpatrzone w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami tj. w formie i w terminie wynikających z regulacji ustawowej. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że Wójt Gminy – jako podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – zobowiązany jest do udostępniania informacji publicznych. Odpowiadając na wniosek skarżącego z dnia 9 lica 2021 r., Wójt Gminy w piśmie z dnia 22 lica 2021 r. wskazał, że żądane przez skarżącego informacje w punktach 1 c) i d), 2, 3, 4 oraz 5 nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p. Natomiast skarżący w skardze do WSA wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia mu informacji, żądanych w punktach 1 c), 3, 4 oraz 5 złożonego wniosku na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca przybliżył w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p., wskazując, że informacją taką jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Ustawodawca określając pojęcie informacji publicznej odwołał się do kategorii sprawy publicznej. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W szczególności walor informacji publicznej będą posiadały informacje o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.). Stąd też jakiekolwiek zadysponowanie tym majątkiem będzie stanowiło informację publiczną, niezależnie nawet od przeznaczenia wydatkowanych środków publicznych i celu, jaki mają one zaspokoić. To nie przeznaczenie środków publicznych decyduje bowiem o tym, czy konkretna informacja ma walor informacji publicznej. Już bowiem sam fakt ich wydatkowania sprawia, że informacje na ten temat mają publiczny charakter i winny podlegać ujawnieniu w trybie i na zasadach określonych ustawą o dostępie do informacji publicznej (por. wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Łd 17/16 oraz we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wr 323/15). W ocenie Sądu, żądania udostępnienia jakiejkolwiek informacji publicznej nie zawiera punkt 1 c) wniosku skarżącego z dnia 9 lipca 2021 r., w którym skarżący domagał się wskazania, w którym miejscu protokołu kontroli RIO z dnia 25 marca 2021 r. (na której stronie, w którym punkcie lub akapicie) wskazano, że stwierdzone nieprawidłowości w zakresie przyznawania i wypłat dodatków specjalnych dotyczyły okresu od 2009 r, bowiem informacja taka podana została A. P. w piśmie organu z dnia 1 czerwca 2021 r. (pkt 6 lit. b). Według skarżącego, stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły okresu od 1 stycznia 2018 r. do 15 marca 2021 r. (pismo procesowe skarżącego z dnia 27 września 2021 r.). Jednakże na podstawie przepisów u.d.i.p. organ zobowiązany jest do podawania faktów lub udostępniania danych związanych z przedmiotami informacji publicznej, wyszczególnionymi w art. 6 u.d.i.p., a nie do wskazywania wnioskodawcy miejsca zamieszczenia wcześniej podanych informacji (w tym przypadku innej osobie niż skarżący) w konkretnym dokumencie, wskazanym przez wnioskodawcę. Celem u.d.i.p nie jest bowiem polemizowanie przez organ z argumentami podawanymi przez wnioskodawcę w kolejnych pismach kierowanych do organu. W ocenie Sądu żądanie skarżącego w pkt 1 c) wniosku nie stanowi żądania udzielenia informacji publicznej, ale dalszą polemikę skarżącego ze stanowiskiem Wójta w zakresie wcześniej udzielonej informacji publicznej. Nie stanowią również informacji publicznej żądania zamieszczone w punktach 4 i 5 wniosku skarżącego. Przedmiotem informacji publicznej nie jest bowiem wyjaśnianie rozbieżności pomiędzy kwotami wskazanymi przez organ we wcześniejszych pismach, kierowanych do A. P. a kwotami wynikającymi z oświadczeń majątkowych radnych Powiatu, które podlegają weryfikacji w odrębnym trybie (art. 25c ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym – Dz. U. z 2020 r. poz. 920). Natomiast oczekiwane przez stronę w punkcie 3 wniosku informacje stanowią informację publiczną, albowiem dotyczą one wydatków ponoszonych przez Gminę, a więc finansowanych ze środków publicznych. Są to informacje o sposobie wydatkowania środków publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego ( art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.). W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że każda osoba zawierająca umowę z organem Gminy i pobierającą wynagrodzenie ze środków publicznych musi liczyć się możliwością udostępnienia danych dotyczących tych umów i pobieranych wynagrodzeń na podstawie przepisów u.d.i.p. W związku z powyższym organ zobowiązany jest do udostępnienia skarżącemu informacji żądanych w punkcie 3 wniosku, lit. a) i b), tj. kopii umów zleceń zawartych przez Gminę z doradca w zakresie ochrony środowiska i przyrody i gospodarki wodnej oraz w zakresie podatkowym, jak również dokumentów potwierdzających realizację tych umów. Należy zgodzić się z organem, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Jednakże w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej, organ zobowiązany jest do wydania decyzji administracyjnej zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W związku z powyższym Sąd zobowiązał Wójta Gminy do załatwienia punktu 3 wniosku skarżącego z dnia 9 lipca 2021 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (punkt I sentencji wyroku). Sąd uznał, że Wójt Gminy dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 3 wniosku skarżącego i bezczynność ta nie ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa (punkt II sentencji wyroku). O rażącym naruszeniu prawa mówimy przede wszystkim, jeżeli bezczynność jest wynikiem lekceważącego traktowania przez organ swoich obowiązków. Sąd nie dopatrzył się rażącego naruszenia prawa, albowiem odpowiedź na wniosek z dnia 9 lipca 2021 r. została udzielona w dniu 22 lipca 2021 r., a więc w terminie ustawowym. Nieudostępnienie informacji żądanej w punkcie 3 wniosku nie nastąpiło jednak z powodu złej woli organu, ale wskutek błędnego rozumienia przepisów u.d.i.p. Sąd oddalił dalej idącą skargę z uwagi na nieuwzględnienie żądania skargi co do udostępnienia informacji wskazanej w punkcie 1 c), 4 i 5 wniosku (punkt III sentencji wyroku). O należnych skarżącemu kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt IV sentencji wyroku (wpis od skargi - 100 zł).