II SA/Kr 476/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie WSA Joanna Człowiekowska WSA Piotr Fronc (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi K. S. . na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2021 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia o zatwierdzeniu ugody w sprawie zakłócenia stosunków wodnych skargę oddala. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. ([...]; [...]) Prezydent Miasta K. w trybie art. 119 k.p.a. zatwierdził ugodę zawartą w dniu 28 kwietnia 2015 r. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu, pomiędzy K. S. oraz B. G. i M. C.. Pismem z dnia 19 kwietnia 2017 r. P. B. G. oraz P. E. C., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosły w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a. o stwierdzenie nieważności ww. postanowienia Prezydenta Miasta K.. W uzasadnieniu wniosku wskazano na dotychczasowy przebieg sprawy oraz podniesiono rażące prowadzenie postępowania z naruszeniem przepisów postępowania przez organ I instancji po kolejnych uchyleniach decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Ponadto zarzucono bezrefleksyjne nakłanianie przez organ I instancji stron do ugody, które w istocie nie miały świadomości, jak ta ugoda zmieni ich sytuację. Zwrócono również uwagę na przesłanki z art. 114 k.p.a. (sporność sprawy, kolizja interesów, obowiązek wyjaśnienia przesłanek przez organ). Zdaniem wnioskodawczyń, ugoda zawarta w sprawie była wyłącznie ugodą w ujęciu nominalnym. Dodatkowo wskazano na jednostronność zobowiązania i podkreślono, że nie odpowiadało ono naturze i konstrukcji prawnej ugody administracyjnej. Tym samym w ocenie Wnioskodawczyń, czynność taka nie mogła otrzymać aprobaty urzędowej z art. 118 k.p.a. ze względu na brak obopólnych korzyści. Nadto zaznaczono, że treść zatwierdzonej ugody wskazywała na jej niewykonalność o charakterze trwałym i istniejącym od samego początku, gdyż nie wiadomo jakie parametry miałby spełnić projekt techniczny odprowadzenia wód opadowych, jak również niewiadomy był aspekt technologiczny/materiałowy wykonania prac. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 18 maja 2017 r. wszczęło na wniosek P. B. G. i P. E. C. postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. postanowienia . K. S. pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. wniósł o oddalenie wniosku. Na uzasadnienie powyższego wskazał, że żadna ze stron nie złożyła zażalenia na postanowienie zatwierdzające ugodę, nadto zakwestionowano argumenty wniosku, jako niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym sprawy. Podniesiono również, że organ nie nakłaniał w sposób niezgodny z procedurą stron do zawarcia ugody. Ponadto zdaniem P. K. S., organ zadośćuczynił przepisom art. 9 k.p.a., w sposób prawidłowy ustalono także wszystkie fakty, zaś ugoda odpowiadała wymogom z art. 114 k.p.a., natomiast objęte ugodą czynności były wykonalne. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2017 r. (znak: [...]), po rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 30 kwietnia 2015 r., znak: ([...]; [...]) zatwierdzającego ugodę zawartą w dniu 28.04.2015 r. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu, pomiędzy Panem K. S. oraz Paniami B. G. i M. C. S. Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności ww. postanowienia Prezydenta Miasta K.. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wniosły P. B. G. oraz P. E. C., zarzucając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie dostrzegło braków co do istoty zawartej ugody, wynikającej z treści art. 917 kodeksu cywilnego, a mianowicie braku wzajemnego ustępstwa - obustronnej rezygnacji choćby z części pierwotnie zgłaszanych żądań przez jedną ze stron. W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i orzeczenie co do istoty sprawy, zgodnie z trybem nadzwyczajnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 2 października 2017 r., znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie SKO w K. działającego jako Organ I instancji. Skargę na ww. postanowienie wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżące P. B. G. i P. E. C., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 czerwca 2017 r., znak: [...], jak również uchylenia - na zasadzie art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. póz. 718 z późn. zm.) postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 października 2017 r., [...] Skarżące zarzuciły zaskarżonemu postanowieniu naruszenie prawa materialnego, tj. art. 917 kodeksu cywilnego w zw. z art. 29 ustawy z dnia z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. póz. 469 z późn. zm.) - obydwa w zw. z art. 118 § 3 k.p.a., poprzez przyjęcie, że w sprawie głównej zaistniały przesłanki do zawarcia ugody administracyjnej, podczas gdy okoliczności warunkujące taki sposób załatwienia sprawy nie wystąpiły. Zdaniem skarżących, wbrew przepisom prawa stanowiącym podstawę do zawarcia ugody i jej zatwierdzenia, strony nie poczyniły sobie wzajemnych ustępstw w ramach istniejącego między nimi stosunku prawnego. Podniesiono bowiem, że ustępstwa uczyniły jedynie skarżące, a w konsekwencji korzyści z ugody uzyskał jedynie P. K. S.. Tym samym, w ocenie skarżących, nie było zatem podstaw, aby porozumienie stron kwalifikować jako obopólnie korzystne, a błąd ten pociągnął za sobą uchybienie w zakresie prawa procesowego, gdyż doszło do naruszenia dyspozycji art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W rezultacie - według skarżących - Samorządowe Kolegium Odwoławcze, pomimo zaistnienia przesłanki nakazującej stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 30 kwietnia 2015 r. o zatwierdzeniu ugody - po raz kolejny załatwiło negatywnie wniosek skarżących uruchamiający tryb nadzwyczajny, jako że organ orzekł o utrzymaniu w mocy własnego postanowienia z dnia 21 czerwca 2017 r., znak: [...] Wyrokiem z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 1632/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie SKO z dnia 2 października 2017 r., znak: [...] Od przedmiotowego wyroku skargę kasacyjną wniósł P. K. S., która to skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. akt: II OSK 9/19. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 1632/17 stał się prawomocny dnia 27 lutego 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze badając ponownie sprawę po otrzymaniu akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wyżej opisanym zważyło, co następuje. Kolegium Odwoławcze w K. wskazało w pierwszej kolejności , iż wydając niniejsze postanowienie działa w ramach związania oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w prawomocnym Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 1632/17 , co wynika z treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazało też , że przedmiotowe postępowanie jest prowadzone w trybie nadzwyczajnym skierowanym wobec ww. ostatecznego postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 30 kwietnia 2015 r. zatwierdzającego ugodę z zakresu Prawa wodnego. W czasie wydania kwestionowanego postanowienia, wobec którego jest prowadzone postępowanie nadzwyczajne, w myśl art. 114 k.p.a. w brzmieniu obowiązującymi na dzień wydania ww. postanowienia: "W sprawie, w której toczy się postępowanie przed organem administracji publicznej, strony mogą zawrzeć ugodę - jeżeli przemawia za tym charakter sprawy, przyczyni się to do uproszczenia lub przyspieszenia postępowania i nie sprzeciwia się temu przepis prawa". Zgodnie z treścią art. 115 k.p.a. na dzień wydania przedmiotowego postanowienia zatwierdzającego ugodę: "Ugoda może być zawarta przed organem administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie w pierwszej instancji lub postępowanie odwoławcze, do czasu wydania przez organ decyzji w sprawie". Artykuł 117 k.p.a. stanowi, że: "§ 1. Ugodę sporządza się w formie pisemnej. Powinna ona zawierać: oznaczenie organu, przed którym została zawarta, datę sporządzenia, oznaczenie stron, przedmiot i treść ugody, wzmiankę o jej odczytaniu i przyjęciu, podpisy stron oraz podpis pracownika organu administracji publicznej, upoważnionego do sporządzenia ugody. § 2. Organ administracji publicznej utrwala fakt zawarcia ugody w aktach sprawy, w formie protokołu podpisanego przez osobę upoważnioną do sporządzenia ugody". Dalej w art. 118 k.p.a. ustawodawca stanowi, że: "§ 1. Ugoda wymaga zatwierdzenia przez organ administracji publicznej, przed którym została zawarta. § 2. Jeżeli ugoda dotyczy kwestii, których rozstrzygnięcie wymaga zajęcia stanowiska przez inny organ, stosuje się odpowiednio przepis art. 106. § 3. Organ administracji publicznej odmówi zatwierdzenia ugody zawartej z naruszeniem prawa, nieuwzględniającej stanowiska organu, o którym mowa w § 2, albo naruszającej interes społeczny bądź słuszny interes stron". Zgodnie z art. 119 k.p.a.: "§ 1. Zatwierdzenie bądź odmowa zatwierdzenia ugody następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie; postanowienie w tej sprawie powinno być wydane w ciągu siedmiu dni od dnia zawarcia ugody. § 2. W przypadku gdy ugoda zawarta została w toku postępowania odwoławczego, z dniem, w którym stało się ostateczne postanowienie zatwierdzające ugodę, traci moc decyzja organu pierwszej instancji, o czym zamieszcza się wzmiankę w tym postanowieniu. § 3. Łącznie z postanowieniem zatwierdzającym ugodę doręcza się stronom odpis ugody". W ocenie Kolegium, dla niniejszej sprawy szczególnie istotna jest treść art. 120 k.p.a. odnoszącego się do wykonalności ugody: "§ 1. Ugoda staje się wykonalna z dniem, w którym postanowienie o jej zatwierdzeniu stało się ostateczne. § 2. Organ administracji publicznej, przed którym została zawarta ugoda, potwierdza jej wykonalność na egzemplarzu ugody". Kolegium wyjaśniło, iż skutki prawne zawarcia ugody, które polegają na tym, że w myśl art. 121 k.p.a. zatwierdzona ugoda wywiera takie same skutki, jak decyzja wydana w toku postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 122 k.p.a. - na dzień wydania postanowienia, wobec którego prowadzone jest postępowanie nadzwyczajne: "W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do ugody i postanowienia w sprawie jej zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące decyzji". Z kolei dla niniejszego postanowienia, jak i dla wydanego w pierwszej instancji postanowienia SKO, znak [...] z dnia 21 czerwca 2017 r. odmawiającego stwierdzenia nieważności ww. postanowienia zatwierdzającego ugodę wzorcem kontroli jest treść art. 156 k.p.a., który stanowi, że: " § 1. Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która: wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości; wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa; 3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną; 4) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie; 5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały; w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą; zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. § 2. Nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w § 1 pkt 1, 3, 4 i 7, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne". Kolegium, działając w warunkach związania opisanego powyżej, stwierdziło, że postanowienie o zatwierdzeniu takiej ugody - z uwagi na to, że zatwierdzona ugoda wywiera takie same skutki, jak decyzja wydana w toku postępowania administracyjnego - wprowadza do obiegu prawnego niewykonalną treść, w postaci niewykonalnych obowiązków, przez co to postanowienie o zatwierdzeniu ugody kwalifikuje się do stwierdzenia nieważności w trybie nadzwyczajnym jako spełniające przesłanki art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z treścią § 1 ugody sporządzonej w dniu 28 kwietnia 2015 r.: "Strony oświadczają, iż w sprawie wyżej określonej zawierają ugodę następującej treści: 1. P. M. C. i P. B. G. wspólnie wykonają projekt techniczny odprowadzenia wód opadowych uwzględniający odprowadzenie wód opadowych z powierzchni szczelnych oraz powierzchni infiltracyjnych z działek przy ul. [...] i [...] do kanalizacji opadowej w ul. [...] na warunkach określonych przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K.. Po wykonaniu projektu technicznego j.w. przed jego zatwierdzeniem strony postępowania będą miały wgląd do ww. projektu. Zgodnie z przedstawionym do wglądu projektem, termin wykonania i odbioru urządzeń odwadniających na działce nr [...] obr. [...] w K. strony ustalają do 31 lipca 2016 r.". Jak wynika z treści ugody, ugoda ta pomija tę szczególną właściwość prawa administracyjnego, podlegającą na tym, że prawo to posiada treść bezwzględnie obowiązującą, a nadto także tę właściwość, która polega na tym, że w przypadku zatwierdzania projektu technicznego "ostatnie słowo" należy do organu zatwierdzającego/podmiotu administrującego, a nie do podmiotów mających prawo wglądu do przygotowanej dokumentacji. Zatem ugoda nie powinna uzależniać terminu wykonania i odbioru urządzeń odwadniających od okoliczności polegającej w zasadzie na tym, że zatwierdzony projekt będzie tożsamy z projektem, który był okazany do "pierwotnego" wglądu stronom postępowania przed zatwierdzeniem projektu przez ZIKIT. Na to bowiem wskazuje bezpośrednio zwrot użyty w ugodzie: "Zgodnie z przedstawionym do wglądu projektem, termin wykonania i odbioru urządzeń odwadniających na działce nr [...] obr. [...] w K. strony ustalają do 31 lipca 2016 r". Z powyższego wynika, że wypowiedź ugody w przedmiocie terminu wykonania o odbioru urządzeń, została uzależniona od tego, że projekt zatwierdzony będzie tożsamy z projektem danym do wglądu przed jego zatwierdzeniem. Ugoda pomija zatem tryb zachowania podmiotów zobowiązanych w przypadku kiedy projekt będzie wymagał zmian. Te nieścisłości i sprzeczności powodują w konsekwencji niewykonalność postanowienia o zatwierdzeniu ugody, gdyż ugoda zawiera nieostre, nieprecyzyjne i w sumie niewykonalne wypowiedzi w przedmiocie warunków wykonania obowiązków wynikających z zawartej ugody. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że postanowienie zatwierdzające ugodę posiada atrybuty, o których stanowi art. 156 § l pkt 5 k.p.a., a zatem było niewykonalne w dniu jego wydania i jego niewykonalność ma charakter trwały z przyczyn wskazanych i wyjaśnionych powyżej. W tej sytuacji, z uwagi na wymóg praworządności działania organów władzy publicznej, w porządku prawnym nie powinno pozostawać postanowienie administracyjne posiadające wady kwalifikujące go jako trwale niewykonalne w dniu jego wydania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, mając na uwadze wszystkie przytoczone okoliczności i stan prawny, postanowieniem z dnia 11.01.2021r. znak [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku złożonego przez radcę prawnego R. K., ul. [...], [...], reprezentującego Panią B. G. - [...] [...] oraz Panią E. C. - ul. [...]/6, [...], o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 30 kwietnia 2015 r., znak: ([...]; [...]) zatwierdzającego ugodę zawartą w dniu 28.04.2015 r. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu, pomiędzy Panem K. S. oraz Paniami B. G. i M. C., zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 czerwca 2017 roku, [...], odmawiającym stwierdzenia nieważności ww. postanowienia uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że stwierdziło nieważność postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 30 kwietnia 2015 r., znak: [...]; [...]) zatwierdzającego ugodę zawartą w dniu 28.04.2015 r. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu, pomiędzy Panem K. S. oraz Paniami B. G. i M. C.. Z powyższym rozstrzygnięciem Kolegium z dnia 11.01.2021r. nie zgodził się P. K. S. , który pismem z dnia22 03.2021r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego celem podjęcia decyzji zgodnej z postanowieniem SKO z dnia 1 października 2017r. sygn. akt [...] Skarżący wskazał, iż bezspornym jest, że od 2004 roku do kwietnia 2015r. przez Wydział Kształtowania Środowiska w K. przeprowadzone zostało postępowanie w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] na skutek samowolnej niwelacji (zmiany ukształtowania) sąsiedniego terenu działek bezpośrednio graniczących przy ul. [...] i [...] w K. znak sprawy: [...] [...] Po zakończeniu i zamknięciu postępowania wyjaśniającego, postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2015r. organ ten odroczył termin wydania decyzji w w/w sprawie zakłócenia stosunków wodnych i wyznaczył na dzień 28 kwietnia 2015r. termin do stawienia się stron w siedzibie organu celem zawarcia ugody w przedmiotowej sprawie. W tym dniu strony dobrowolnie zawarły i podpisały ugodę, która została zatwierdzona postanowieniem Prezydenta Miasta K. znak j/w w dniu 30 kwietnia 2015r. Zgodnie z pouczeniem na postanowienie to stronom przysługiwało zażalenie do SKO za pośrednictwem WKŚ w K. w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia, z czego żadna ze stron nie skorzystała. W tej sytuacji w/w postanowienie zatwierdzające ugodę z dnia 28 kwietnia 2015r. w 2015r. uprawomocniło się i nabrało obowiązującej mocy prawnej. Przedmiotem ugody jaka została zawarta w dniu 28 kwietnia 2015r. było wspólne wykonanie przez stronę to jest P M. C. i P B. G. projektu technicznego, odprowadzenia wód opadowych uwzględniające odprowadzenie wód opadowych z powierzchni szczelnych oraz powierzchniowych, gruntowych i infiltracyjnych z działek przy ul. [...] i [...] do kanalizacji opadowej w ulicy [...] na warunkach określonych przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K.. Warunki te znane były zarówno P M. C. i P B. G., ale warunku tego nie spełniły bowiem znając warunki Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. nie wykonały projektu technicznego odprowadzenia wód opadowych uwzględniającego odprowadzenie wód opadowych z powierzchni szczelnych, gruntowych i infiltracyjnych z działek przy ul. [...] i [...] do kanalizacji opadowej w ulicy [...]. Skoro żadna ze stron nie kwestionowała wspólnych ustaleń, organ ustalił termin wykonania i odbioru urządzeń odwadniających na działce nr [...] obr. [...] w K. do dnia 1 lipca 2016r. Istota zagadnienia sprowadza się w ocenie skarżącego do tego, że zarówno P M. C. i P B. G. nie zwróciły się do Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. o wydanie irn warunków, a także nie wykonały projektu technicznego, co w aspekcie zagadnienia czy ugoda była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały ma istotne znaczenie. Skoro więc zobowiązane strony nie uczyniły nic by uzyskać od organu "warunki", ani też nie wykonały na tych warunkach projektu technicznego i znając termin dokonania tych czynności to oczywistym jest, że działały w złej wierze w celu nie wykonania ugody dotyczącej wykonania urządzeń odwadniających — czego w swym orzeczeniu nie dostrzegło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonym postanowieniu. Stwierdzenie, że ugoda ta była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały jest stwierdzeniem dowolnym, bowiem nieuwzgledniającym braku jakiegokolwiek działania w kierunku wykonania ugody. Nie można więc twierdzić, iż ugoda jest niewykonalna w sytuacji, gdy nie zostały wydane warunki odprowadzenia wód opadowych uwzględniające odprowadzenie wód opadowych z powierzchni szczelnych oraz gruntowych i infiltracyjnych z działek przy ul. [...] i [...] do kanalizacji odpadowej w ulicy [...]. Skarżący wskazał, iż Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015r. zatwierdził słusznie ugodę zawartą pomiędzy stronami w dniu 28 kwietnia 2015r. P M. C. i P B. G. działając przez radcę prawnego R. K. wystąpiły do SKO w K. o stwierdzenie nieważności cytowanego wyżej prawomocnego postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 30 kwietnia 2015r. znak: [...] [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 2 października 2017r. ([...]) wniosku tego nie uwzględniło i utrzymało postanowienie zatwierdzające ugodę w mocy. W uzasadnieniu tego postanowienia szczegółowo podnosząc wszystkie aspekty prawne i faktyczne podkreślono, iż ugoda zawarta pomiędzy stronami jest w pełni wykonalna. Zajęcie więc - przy ponownym rozpoznaniu sprawy - odmiennego stanowiska przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 11 stycznia 2021r. [...]) jest niezrozumiałe bowiem - zajmując odmienne stanowisko od wcześniejszego orzeczenia z dnia 2 października 2017r. tegoż samego Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie przedstawia niczego co w między czasie się wydarzyło i dawało podstawę do diametralnie różnego stanowiska poprzednio orzekającego SKO. W żadnym wypadku nie może być tak, by organ nie będący autorem ugody po wielu latach zaskarżonym postanowieniem przyjmuje własne i dowolne stwierdzenia i interpretacje kompletnie nie znajdujące potwierdzenia w materiale dowodowym i ugodzie zawartej w dniu 28 kwietnia 2015r. - zatwierdzonej prawomocnym postanowieniem Prezydenta Miasta K., znak: [...] [...] z dnia 30 kwietnia 2015r. przerzucając ciężar własnych błędów interpretacyjnych na stronę pokrzywdzoną to jest K. S.. Skarżący podkreślił, iż nie może budzić wątpliwości, że stroną pokrzywdzoną w niniejszym postępowaniu jest K. S., którego posesja nie tylko od wszczęcia postępowania to jest od 2004 roku ale i wcześniej - ze względu na samowolną zmianę (podniesienie) ukształtowania terenu sąsiednich działek jest zalewana wodami opadowymi, a sytuacja powyższa ma miejsce od momentu przeprowadzenia samowolnej niwelacji (podniesienia) terenu działek nr [...] obr. [...] w K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa, a - w myśl art. 135 p.p.s.a. - Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Wskazać też należy, iż w świetle zaś art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Tytułem wstępnych rozważań stwierdzić należy, iż z treści art. 153 p.p.s.a. wynika wprost, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. "Związanie oceną prawną wyrażoną w uzasadnieniu orzeczenia oraz wynikającymi z niej wskazaniami co do dalszego postępowania oznacza, że organ nie może formułować nowych ocen prawnych sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz obowiązany jest do podporządkowania się jemu w pełnym zakresie. Ocena prawna traci moc obowiązującą tylko w przypadku zmiany prawa, czy zmiany istotnych okoliczności faktycznych" (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2021 r. wydany w sprawie o sygn. akt III OSK 3591/21). Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11.01.2021r. znak [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku Pani B. G. oraz Pani E. C., o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 30 kwietnia 2015 r., znak: ([...]; [...]) zatwierdzającego ugodę zawartą w dniu 28.04.2015 r. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu, pomiędzy Panem K. S. oraz Paniami B. G. i M. C., zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 czerwca 2017 roku, [...], odmawiającym stwierdzenia nieważności ww. postanowienia uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że stwierdziło nieważność postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 30 kwietnia 2015 r., znak: ([...]; [...]) zatwierdzającego ugodę zawartą w dniu 28.04.2015 r. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu, pomiędzy Panem K. S. oraz Paniami B. G. i M. C.. Podkreślić w tym miejscu należy, iż przedmiotowe postanowienie Kolegium wydane zostało po ponownym rozpoznaniu sprawy na skutek uchylenia poprzedniego orzeczenia Kolegium wydanego w przedmiotowej sprawie przez prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 1632/17. Od przedmiotowego wyroku skargę kasacyjną wniósł P. K. S., która to skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. akt: II OSK 9/19. Powyższe oznacza, iż na podstawie art. 153 ppsa powyższy wyrok WSA w Krakowie z dnia 23.02.2018r. II SA/Kr 1632/17 wiąże zarówno organ administracyjny orzekający w przedmiotowej sprawie jak również Sąd rozpoznający niniejszą skargę. Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 23.02.2018r. wskazał jednoznacznie, iż " nie podziela stanowiska SKO w K. w przedmiocie wykonalności postanowienia zatwierdzającego ugodę. W ocenie Sądu, organ ten nie dostrzegł, że kontrolowane przez SKO w trybie nadzwyczajnym postanowienie zatwierdziło ugodę posiadającą od samego początku - z uwagi na swoją treść - atrybuty niewykonalności. W związku z tym postanowienie o zatwierdzeniu takiej ugody – z uwagi na to, że zatwierdzona ugoda wywiera takie same skutki, jak decyzja wydana w toku postępowania administracyjnego – wprowadza do obiegu prawnego niewykonalną treść, w postaci niewykonalnych obowiązków, przez co to postanowienie o zatwierdzeniu ugody kwalifikuje się do stwierdzenia nieważności w trybie nadzwyczajnym jako spełniające przesłanki art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z treścią § 1 ugody sporządzonej w dniu 28 kwietnia 2015 r.: "Strony oświadczają, iż w sprawie wyżej określonej zawierają ugodę następującej treści: 1. P. M. C. i P. B. G. wspólnie wykonają projekt techniczny odprowadzenia wód opadowych uwzględniający odprowadzenie wód opadowych z powierzchni szczelnych oraz powierzchni infiltracyjnych z działek przy ul. [...] i [...] do kanalizacji opadowej w ul. [...] na warunkach określonych przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K.. 2. Po wykonaniu projektu technicznego j.w. przed jego zatwierdzeniem strony postępowania będą miały wgląd do ww. projektu. 3. Zgodnie z przedstawionym do wglądu projektem, termin wykonania i odbioru urządzeń odwadniających na działce nr [...] obr. [...] w K. strony ustalają do 31 lipca 2016 r.". Jak wynika z treści ugody, ugoda ta pomija tę szczególną właściwość prawa administracyjnego, podlegającą na tym, że prawo to posiada treść bezwzględnie obowiązującą, a nadto także tę właściwość, która polega na tym, że w przypadku zatwierdzania projektu technicznego "ostatnie słowo" należy do organu zatwierdzającego/podmiotu administrującego, a nie do podmiotów mających prawo wglądu do przygotowanej dokumentacji. Zatem ugoda nie powinna uzależniać terminu wykonania i odbioru urządzeń odwadniających od okoliczności polegającej w zasadzie na tym, że zatwierdzony projekt będzie tożsamy z projektem, który był okazany do "pierwotnego" wglądu stronom postępowania przed zatwierdzeniem projektu przez ZIKIT. Na to bowiem wskazuje bezpośrednio zwrot użyty w ugodzie: "Zgodnie z przedstawionym do wglądu projektem, termin wykonania i odbioru urządzeń odwadniających na działce nr [...] obr. [...] w K. strony ustalają do 31 lipca 2016 r". Z powyższego wynika, że wypowiedź ugody w przedmiocie terminu wykonania o odbioru urządzeń, została uzależniona od tego, że projekt zatwierdzony będzie tożsamy z projektem danym do wglądu przed jego zatwierdzeniem. Ugoda pomija zatem tryb zachowania podmiotów zobowiązanych w przypadku kiedy projekt będzie wymagał zmian. Te nieścisłości i sprzeczności powodują w konsekwencji niewykonalność postanowienia o zatwierdzeniu ugody, gdyż ugoda zawiera nieostre, nieprecyzyjne i w sumie niewykonalne wypowiedzi w przedmiocie warunków wykonania obowiązków wynikających z zawartej ugody. A zatem kontrolowane organy (SKO w K.) pominęły w odniesieniu do postanowienia zatwierdzającego ugodę, wskutek naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a., że posiada atrybuty, o których stanowi art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a., a zatem, że było niewykonalne w dniu jego wydania i jego niewykonalność ma charakter trwały z przyczyn wskazanych i wyjaśnionych powyżej. W tej sytuacji, z uwagi na wymóg praworządności działania organów władzy publicznej, w porządku prawnym nie powinno pozostawać w ocenie Sądu postanowienie administracyjne posiadające wady kwalifikujące go jako trwale niewykonalne w dniu jego wydania." Z powyższego zatem jednoznacznie wynika, iż badając przedmiotową sprawę Sąd w sprawie II SA/Kr 1632/17 doszedł do kategorycznego wniosku, iż przedmiotową ugodę cechuje atrybut niewykonalności, a to z kolei rzutuje na konieczność stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta K. zatwierdzającego tę ugodę. Związany powyższym poglądem organ administracyjny - Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło zatem nieważność w/w postanowienia zgodnie ze wskazaniami Sądu. Wskazaniami tymi – z uwagi na tożsamość sprawy, oraz to, iż nie nastąpiła zmiana przepisów - na podstawie art.153 ppsa związany jest również Sąd orzekający w niniejszej sprawie. W tej więc sytuacji skoro organ wydając kwestionowane obecnie postanowienie wykonał wskazania i zalecenia interpretacyjne Sądu w tej sprawie, uznać je należy za legalne i zgodne z prawem. Powyższe implikuje konieczność oddalenia skargi złożonej przez P. K. S. będącej przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w wyroku.