I SA/Bd 260/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2021 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. i H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015r. postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] ustalającą skarżącym wysokość zobowiązania podatkowego za rok 2015. Na powyższą decyzję skarżący złożyli skargę do tut. Sądu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu skarżący złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniami z dnia 1 października 2020r. referendarz sądowy pozostawił oba wnioski bez rozpoznania (k. 10-11 akt dot. prawa pomocy – I SPP/Bd 77/20 i k. 13-14 akt dot. prawa pomocy – I SPP/Bd 78/20). Wskutek wniesionych sprzeciwów postanowieniami z dnia 30 listopada 2020 r. tut. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenia (k. 19-20 akt dot. prawa pomocy – I SPP/Bd 77/20 i k. 22-23 akt dot. prawa pomocy – I SPP/Bd 78/20). Wobec powyższego Sąd wezwał skarżących do wykonania w terminie 7 dni prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 4 czerwca 2020r. w wysokości 1591 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 21 grudnia 2020r. W dniu 28 grudnia 2020 r. skarżący złożyli ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W zakreślonym terminie, jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi i podstawą do jej merytorycznego rozpatrzenia przez Sąd jest uiszczenie wpisu sądowego. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przepisie tym zawarta jest zasada, zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że prawomocnymi zarządzeniami z dnia 30 listopada 2020r. tut. Sąd utrzymał w mocy zarządzenia referendarza sądowego z dnia 1 października 2020 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego pismami z dnia 4 grudnia 2020r. Sąd wezwał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 4 czerwca 2020r. w wysokości 1591 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 21 grudnia 2020r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 28 grudnia 2020r. Z akt sprawy wynika, że strona, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi, natomiast złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Należy podkreślić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego (por. np. postanowienia NSA: z dnia 21 marca 2012r., II GZ 95/12, z dnia 22 lipca 2010r., II FSK 1349/10, z dnia 29 kwietnia 2011r., II Fz 122/11, z dnia 18 września 2007r. II Fz 330/07, z dnia 11 stycznia 2008r. II Fz 616/07, z dnia 19 lutego 2010r. II FSK 621/09 i z dnia 22 lipca 2010r. II FSK 1349/10 orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl.). Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści ponownego wezwania do uiszczenia wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Nieuiszczenie wpisu przez skarżącego w terminie wskazanym w wezwaniu sądu dokonanym po prawomocnym rozstrzygnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy, powoduje w konsekwencji, że skarga, jako nieopłacona podlega wówczas odrzuceniu. Zdaniem Sądu, wskazaną ocenę przedstawionego zagadnienia, odnieść należy także do sytuacji, gdy złożone w postępowaniu wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy rozstrzygnięte zostały (jak w niniejszej sprawie) orzeczeniem formalnym (tj. zarządzeniem o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania). Odmienna ocena występującego w tej sprawie zagadnienia, mogłaby doprowadzić do uniemożliwienia, z przyczyn dotyczących wyłącznie strony - kontynuowania postępowania sądowego wskutek rozpoznawania przez sąd kolejnych, obarczonych brakami formalnymi wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania lub nawet niemożnością jego zakończenia. Skarżący, który występuje z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obarczonym brakami formalnymi i jednocześnie braków tych nie usuwa na wezwanie sądu, składając kolejny wniosek o prawo pomocy, nie może być traktowany korzystniej niż osoba, której wniosek o zwolnienie od kosztów, został oddalony po merytorycznym jego rozpoznaniu. Zdaniem Sądu, skutek prawny w postaci odrzucenia skargi z powodu braku opłaty powinien wystąpić zarówno w przypadku ponownego wystąpienia skarżącego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym oddaleniu merytorycznie rozpoznanego wniosku, jak również w sytuacji, gdy wniosek ten merytorycznie nie mógł być rozpoznany, z przyczyn powyżej wskazanych. W sytuacji bowiem, gdy w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocne zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, to nowy wniosek skarżącego dotyczący tej samej kwestii, nie może uchronić przed konsekwencjami wynikającymi z wezwania sądu do wykonania zarządzenia nakazującego uiścić należny od wniesionej skargi wpis (por. także postanowienia: WSA w Bydgoszczy z dnia 9.04.2013r.; I SA/Bd 1003/12, WSA w Krakowie II SA/Kr 1081/12 z dnia 13 stycznia 2014r. oraz WSA w Kielcach II SA/Ke 702/13 z dnia 05 maja 2014r.). Tut. Sąd powyższe poglądy w pełni podziela. Mając na uwadze powyższe, wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.