I SA/Rz 875/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz /spr./, Sędzia WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Jacek Boratyn, Protokolant ref. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2021 r. spraw ze skarg Gminy Miasto na uchwały Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] września 2021 r. – nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzeń Prezydenta Miasta [..] w sprawie zmian uchwały budżetowej na 2021 rok 1) uchyla zaskarżone uchwały, 2) zasądza od Regionalnej Izby Obrachunkowej na rzecz skarżącej Gminy Miasto kwotę 2 880 (dwa tysiące osiemset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skarg Gminy Miasto K. (dalej: Gmina, Skarżąca) są uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. (dalej: Kolegium RIO, organ nadzoru) z dnia [...] września 2021 r. nr; [...] stwierdzające nieważność zarządzeń Prezydenta Miasta K. nr [...] w sprawie zmiany uchwały budżetowej na 2021 r., ze względu na podpisanie tych zarządzeń przez Zastępcę Prezydenta Miasta K., to jest z naruszeniem art. 2 pkt 2 w związku z art. 257 i art. 258 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 305 ze zm.; dalej: u.f.p.) oraz art. 31 i art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1372 ze zm.; dalej: u.s.g.). Kolegium RIO w uchwałach o numerach wymienionych powyżej w punktach: 2), 3), 5) i 6) wskazało dodatkowo na naruszenie § 13 pkt 4 uchwały [...] Rady Miasta K. z dnia 30 grudnia 2020 r. W uzasadnieniach uchwał Kolegium RIO podało, że badane zarządzenia w imieniu Prezydenta Miasta K. podpisał Zastępca Prezydenta, jednakże zadanie to z mocy prawa zostało przypisane organowi wykonawczemu gminy, tj. Prezydentowi Miasta K.. Zgodnie z art. 2 pkt 2 u.f.p. wszelkie kompetencje przewidziane w tej ustawie dla zarządu jednostki samorządu terytorialnego wykonuje w gminie wójt, burmistrz lub prezydent miasta i ustawa ta nie przewiduje prawnej możliwości scedowania przez prezydenta miasta uprawnień do dokonywania zmian w budżecie na inne osoby, w tym na zastępcę prezydenta miasta. Uprawnienie takie nie wynika również z przepisów ustawy o samorządzie gminnym, chociaż przewidują one możliwość upoważnienia zastępców wójta (burmistrza, prezydenta) lub innych pracowników urzędu gminy do wydawania decyzji administracyjnych w imieniu gminy (art. 39 ust. 2), upoważnienia w zakresie spraw cywilnych do składania samodzielnie albo wraz z inną odpowiednio przez wójta umocowaną osobą, oświadczeń woli w imieniu gminy w zakresie zarządu mieniem komunalnym (art. 46 ust. 1), powierzenia prowadzenia określonych spraw gminy w swoim imieniu zastępcy wójta lub sekretarzowi gminy wyłącznie w zakresie kierowania urzędem (art. 33 ust. 4). Ponadto, z wyjaśnień zastępcy prezydenta wynika, że nie wystąpił żaden z przypadków określonych w art. 28g u.s.g., stanowiących przemijającą przeszkodę w wykonywaniu zadań i kompetencji wójta, a które uzasadniałyby ich przejęcie przez zastępcę. Organ nadzoru wskazał, że w przedmiotowych sprawach nie ma też zastosowania art. 15zzz ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku przemijającej przeszkody w wykonywaniu zadań i kompetencji wójta, burmistrza, prezydenta miasta, w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, spowodowanej niezdolnością do pracy z powodu choroby trwającej do 30 dni, jego zadania i kompetencje, w okresie tej niezdolności do pracy, przejmuje zastępca, a w gminach, w których powołano więcej niż jednego zastępcę - pierwszy zastępca. W ocenie Kolegium RIO również przepis art. 33 ust. 4 u.s.g. nie może stanowić podstawy do delegowania kompetencji przypisanych prezydentowi miasta jego zastępcy, mimo posiadanego upoważnienia, na podstawie zarządzenia Prezydenta Miasta K. z dnia [...]. Dekoncentracja zadań prezydenta jest bowiem nierozłącznie związana z tym, w jakiej roli występuje prezydent miasta, czy występuje jako kierownik urzędu, czy jako organ wykonawczy gminy. Zakres zadań i obowiązków w ramach tych funkcji nie jest tożsamy. Przepis zezwalający prezydentowi miasta na powierzenie prowadzenia określonych spraw gminy w swoim imieniu zastępcy prezydenta miasta, został zamieszczony po przepisie ustanawiającym prezydenta miasta kierownikiem urzędu. Wykładnia językowa przepisu art. 33 ust. 4 u.s.g. nie może być oderwana od treści całego przepisu art. 33, a w szczególności ust. 3 art. 33 u.s.g. Wykładnia ta daje podstawę do stwierdzenia, że prezydent miasta może powierzyć zastępcy prezydenta w swoim imieniu określone sprawy gminy związane z kierowaniem i organizacją urzędu, sprawy pracownicze, a nie sprawy dotyczące prezydenta jako organu wykonawczego gminy. Zatem powierzenie określonych spraw zastępcy prezydenta należy rozumieć w kontekście uprawnień do kierowania urzędem, a nie w kontekście wypełniania funkcji organu wykonawczego. Na potwierdzenie słuszności prezentowanego stanowiska organ wskazał wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2017 r. sygn. II GSK 273/16 oraz z 15 marca 2019 r. sygn. I GSK 1072/18. Gmina, reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego, skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na powyższe uchwały Kolegium RIO z dnia [...] 2021 r., wnosząc o ich uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonym rozstrzygnięciom zarzucono naruszenie prawa materialnego tj.; 1) art. 33 ust. 4 u.s.g. w związku z art. 2 pkt 2, art. 257 i art. 258 ust. 1 pkt 1 u.f.p. przez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że zastępca prezydenta miasta, działając z upoważnienia i w imieniu prezydenta miasta, nie może wprowadzać zmian w uchwale budżetowej gminy na podstawie art. 257 u.f.p., podczas gdy prawidłowa interpretacja tych przepisów dokonana zgodnie z dyrektywami wykładni językowej jednoznacznie wskazuje, że przepisy te zezwalają zastępcy prezydenta na dokonywanie takich zmian, jeżeli został on do tego upoważniony na podstawie art. 33 ust. 4 u.s.g. i działa w imieniu prezydenta miasta; 2) art. 91 ust. 1 u.s.g. poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na stwierdzeniu nieważności zarządzeń Prezydenta Miasta K. w sytuacji, gdy nie naruszają one prawa. W uzasadnieniach skarg Gmina wskazała na dwa stanowiska judykatury i doktryny w kwestii delegowania kompetencji wójta (burmistrza) jego zastępcy w zakresie zmiany uchwały budżetowej. Skarżąca przychyliła się do poglądu judykatury i doktryny, zgodnie z którym "analiza językowa przepisu art. 33 ust. 4 u.s.g. prowadzi do wniosku, że nie odnosi się on jedynie do spraw związanych z funkcjonowaniem urzędu gminy, a do "spraw gminy", bez dodatkowego ograniczenia ich katalogu. (...) istnieją argumenty przemawiające za umożliwieniem wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) powierzenia wykonywania kompetencji z zakresu wprowadzania zmian w budżecie (budżetu) swojemu zastępcy". Skarżąca powołała się na argumentację NSA wyrażoną w uzasadnieniu wyroku z 7 marca 2019 r., I GSK 1153/18, zgodnie z którą prawo do dekoncentracji uprawnień wójta dotyczy jedynie zadań, które realizuje on jako kierownik urzędu, jest niekonsekwentne. Dekoncentracja jest bowiem przewidziana także w sferze działalności wójta jako organu administracji publicznej, czego dowodem jest chociażby prawo do scedowania kompetencji w zakresie wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej. Dowodzi tego jednoznacznie art. 39 ust. 1 i 2 u.s.g. Gmina przychyliła się do stanowiska wyrażonego w wyrokach NSA z 16 lipca 2020 r. - I GSK 620/20 oraz WSA w Rzeszowie z 28 maja 2020 r. - I SA/Rz 228/20. Zgodnie z art. 33 ust. 1 i ust. 4 u.s.g. wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy. Wójt może powierzyć prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu zastępcy wójta lub sekretarzowi gminy. Z treści art. 33 ust. 4 wynika wprost, że wójt może powierzyć określone sprawy gminy, a nie urzędu gminy zastępcy wójta lub sekretarzowi gminy. Przepis ten nie wskazuje ani zakresu, ani rodzaju spraw gminy, które wójt może powierzyć zastępcy wójta lub sekretarzowi gminy, nie zastrzega też żadnych spraw do wyłącznej kompetencji wójta. Zatem wszelkie zadania wójta jako organu wykonawczego oraz jako kierownika urzędu gminy, w sytuacji braku zastrzeżenia wynikającego z przepisu prawa powszechnie obowiązującego, mogą być przedmiotem powierzenia. Wójt może powierzyć sprawy w zakresie swojej właściwości w regulaminie organizacyjnym, zakresie czynności lub odrębnym upoważnieniem. Ponadto Skarżąca podkreśliła, że zgodnie z art. 33 ust. 4 u.s.g. wójt powierza określone sprawy gminy zastępcy wójta lub sekretarzowi gminy w swoim imieniu. Oznacza to, że powierzenie ma charakter przekazania kompetencji wójta, nie zaś przeniesienia ich na inny podmiot, ponieważ zastępca oraz sekretarz wykonują te obowiązki w imieniu wójta. Gmina zwróciła uwagę, że zarządzeniem Prezydenta Miasta K. z 15 lutego 2021 r. nr [...] w sprawie powierzenia Zastępcy Prezydenta Miasta K. prowadzenia określonych spraw Gminy, wykonywania określonych obowiązków w zakresie gospodarki finansowej Gminy Miasto K., upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych oraz składania oświadczeń woli powierzono zastępowanie Prezydenta Miasta K. w pełnym zakresie kompetencji, w przypadku jego nieobecności Zastępcy Prezydenta. Dlatego nie ma przeszkód, aby Zastępca Prezydenta Miasta K. działając na podstawie tego upoważnienia mógł podpisać w imieniu Prezydenta Miasta K. zarządzenie w sprawie zmiany w budżecie. W związku z powyższym zakwestionowane przez Kolegium RIO zarządzenia nie naruszają prawa. Nadmieniono, że w obowiązującym stanie prawnym Zastępca Prezydenta podpisywał już wcześniej zarządzenia w sprawie zmiany w budżecie, a ich zgodność z prawem nie była kwestionowana przez organ nadzoru. Kolegium RIO w odpowiedziach na skargi wniosło o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawach. Odnosząc się do zarzutów skarg organ podniósł, że u.f.p., będąca aktem szczególnym normującym sprawy budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w art. 257 określa zakres uprawnień organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego do dokonywania zmian w budżecie. Ustawowe uprawnienia organu wykonawczego do dokonywania zmian w budżecie mogą być rozszerzone na podstawie upoważnienia organu stanowiącego zgodnie z art. 258 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy, lecz nie zawiera ona przepisów upoważniających wójta, burmistrza, prezydenta miasta - będącego organem wykonawczym - do scedowania swoich uprawnień do dokonywania zmian w budżecie na inne osoby. Art. 33 ust. 4 u.s.g. upoważnia wójta, burmistrza, prezydenta miasta do powierzenia prowadzenia określonych spraw gminy w swoim imieniu zastępcy wójta, burmistrza, prezydenta miasta lub sekretarzowi gminy (miasta). W ocenie organu nadzoru przepis ten nie może stanowić podstawy powierzenia, przypisanych ustawowo wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta kompetencji dokonywania zmian w budżecie, zastępcy wójta, burmistrza, prezydenta miasta. Przepis ten nie może być interpretowany w oderwaniu od treści całego artykułu 33, a w szczególności ustępu 3 tego artykułu. W związku z tym przepis art. 33 ust. 4 u.s.g. należy rozumieć w ten sposób, że wójt, burmistrz, prezydent miasta może powierzyć swojemu zastępcy prowadzenie w swoim imieniu spraw gminy związanych z kierowaniem i organizacją urzędu, a nie sprawy wykonywania budżetu przypisane do wykonywania ustawowo wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta jako organowi wykonawczemu gminy. Stanowisko Regionalnej Izby Obrachunkowej w tym przedmiocie jest zgodne z poglądami zawartymi w orzecznictwie regionalnych izb obrachunkowych oraz w przeważającej części orzecznictwa sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi; przy czym wyjątek ustawowy od tej zasady - z uwagi na przedmioty zaskarżeń w przedmiotowych sprawach - nie zachodzi. Przedmiotem skarg w niniejszych sprawach są uchwały nadzorcze Kolegium RIO, stwierdzające wydanie zarządzeń w sprawie zmiany uchwały budżetowej gminy z naruszeniem prawa. Organ zakwestionował podpisanie tych zarządzeń przez zastępcę prezydenta miasta uznając, że narusza to przepisy art. 2 pkt 2 w związku z art. 257 i art. 258 ust. 1 pkt 1 u.f.p., oraz art. 31 i art. 33 ust. 4 u.s.g. Nadto Kolegium RIO w sprawach uchwał o numerach zamieszczonych w punktach: 2), 3), 5) i 6) wskazało dodatkowo na naruszenie § 13 pkt 4 uchwały Nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] r. w sprawie uchwały budżetowej na 2021 r. Stosownie do treści art. 2 pkt 2 u.f.p., ilekroć w ustawie jest mowa o zarządzie jednostki samorządu terytorialnego - rozumie się przez to również wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Przepis art. 257 u.f.p. określa zakres dopuszczalnych zmian w budżecie, dokonywanych w toku jego wykonywania przez zarząd, natomiast w myśl art. 258 ust. 1 pkt 1 u.f.p., organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może upoważnić zarząd do dokonywania innych zmian w planie wydatków niż określone w art. 257, z wyłączeniem przeniesień wydatków między działami. Do dokonania zmian tego rodzaju Prezydent Miasta K. został upoważniony na mocy § 13 pkt 4 uchwały Nr [...] w sprawie budżetu miasta K. na 2021 r. Z kolei powołane wyżej przepisy u.s.g. stanowią, że wójt kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz (art. 31), a ponadto może powierzyć prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu zastępcy wójta lub sekretarzowi gminy (art. 33 ust. 4). W świetle przytoczonych przepisów nie ulega wątpliwości, że organ zarządzający gminy, czyli wójt, burmistrz lub prezydent miasta, może powierzyć prowadzenie określonej kategorii spraw swojemu zastępcy. Sporne jest natomiast, czy do tego rodzaju spraw należy również wykonywanie czynności innych niż związane z kierowaniem urzędem gminy, w szczególności z zakresu kompetencji wójta jako organu wykonawczego gminy, wśród których mieszczą się uprawnienia do zmian w budżecie gminy. W ocenie Sądu, ogólny charakter unormowania zawartego w art. 33 ust. 4 u.s.g., bez ograniczenia do konkretnych kategorii spraw oznacza, że zamiarem ustawodawcy było ustanowienie możliwości powierzenia przez wójta, (burmistrza, prezydenta miasta) swojemu zastępcy (zastępcom) każdego rodzaju spraw, jakie pozostają w kompetencji wójta. W szczególności brak podstaw, aby upoważnienie z art. 33 ust. 4 u.s.g. odnosić wyłącznie do spraw z zakresu kierowania urzędem gminy. Wbrew twierdzeniom organu nadzoru nie można wykładać powyższego przepisu jako odnoszącego się wyłącznie do spraw gminnych związanych z kierowaniem urzędem i jego organizacją, na co miałoby wskazywać umieszczenie tego przepisu po ust. 3, który stanowi, że wójt jest kierownikiem urzędu. Interpretacja przepisów powinna być dokonywana w pierwszej kolejności przy zastosowaniu wykładni językowej, natomiast wykładnia systemowa wewnętrzna może wchodzić w grę dopiero wówczas, gdy wyniki wykładni językowej, nie dają zadowalających rezultatów. Tymczasem wykładnia językowa spornej normy prawnej jednoznacznie wskazuje na dopuszczalność powierzenia zastępcy "spraw gminy" – bez ograniczenia do określonej kategorii, brak zatem podstaw do wykładania tego przepisu tak, jak uczynił to organ nadzoru, tj. do zawężenia możliwości powierzenia zastępcy spraw wyłącznie w zakresie kierowania urzędem (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 28 maja 2020 r. - I SA/Rz 228/20). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w odniesieniu do art. 33 ust. 4 u.s.g. przyjmuje się, że "przepis ten nie wskazuje ani zakresu, ani rodzaju spraw gminy, które mogą być delegowane na zastępcę wójta lub sekretarza gminy, nie zastrzega też żadnych spraw do wyłącznej kompetencji wójta (w powołanym przepisie mowa jest o określonych, a nie tylko niektórych kompetencjach wójta). Powierzenie określonych kompetencji do wykonywania oznacza dekoncentrację kompetencji, wójt może jej dokonać w zakresie swojej właściwości w regulaminie organizacyjnym, zakresie czynności lub odrębnym upoważnieniem. Taka dekoncentracja ma cechy trwałości, nie traci mocy obowiązującej ze zmianą lub brakiem piastuna (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2008 r. - II OSK 1458/08). Z kolei w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 5 listopada 2015 r. - I SA/Po 1753/15 stwierdzono, że do kategorii spraw przekazanych na podstawie art. 33 ust. 4 u.s.g. będą zaliczać się wszystkie zadania publiczne gminy zastrzeżone wyraźnym przepisem prawa do kompetencji wójta. Przekazane sprawy nie muszą zatem ograniczać się tylko do kwestii związanych z funkcjonowaniem urzędu gminy, gdyż przepis stanowi szeroko o sprawach gminy. Sąd podziela również wyrażony w tym wyroku podgląd, że "Dokonanie zmian w planie wydatków ustalonych uchwałą budżetową na dany rok jest zadaniem zastrzeżonym do kompetencji wójta na mocy szczególnego przepisu ustawy. Nie ma przeszkód, by w ramach dekoncentracji zadań, wydane w tym zakresie zarządzenie zostało podpisane przez zastępcę wójta w ramach udzielonego mu pełnomocnictwa na podstawie art. 33 ust. 4 u.s.g." Również w piśmiennictwie wyrażane są poglądy uznające, że do kategorii spraw przekazanych na podstawie art. 33 ust. 4 u.s.g. będą zaliczać się wszystkie zadania publiczne gminy zastrzeżone wyraźnym przepisem prawa do kompetencji wójta. Przekazane sprawy nie muszą zatem ograniczać się tylko do kwestii związanych z funkcjonowaniem urzędu gminy, gdyż przepis stanowi szeroko o sprawach gminy. Powierzenie prowadzenia określonych spraw gminy zastępcy wójta czy sekretarzowi nie zmieni faktu, że wyłącznie odpowiedzialny za realizację tych spraw będzie wójt, pomimo że to nie on będzie ich faktycznym wykonawcą. Świadczy o tym występujący w art. 33 ust. 4 u.s.g. zwrot "w swoim imieniu" (C. Martysz, A. M. Wierzbica, Komentarz do art. 33 ustawy o samorządzie gminnym, LEX Wydawnictwo elektroniczne). Powyższe poglądy Sąd podziela uznając, że stanowisko organu nadzoru nie znajduje oparcia w przepisach i jest nieracjonalne, bo prowadziłoby do braku możliwości wykonywania przez gminę czynności zarządczych w razie nieobecności wójta spowodowanej urlopem lub chorobę trwającą krócej niż 30 dni. W świetle powyższego trzeba uznać, że przepis art. 33 ust. 4 u.s.g. może stanowić podstawę do dekoncentracji przypisanych wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) kompetencji do dokonywania zmian w budżecie i z tego względu stanowisko Kolegium RIO wyrażone w zaskarżonych uchwałach jest niezasadne. Jednakże, jak wyżej stwierdzono, podstawą powierzenia wykonywania określonych czynności przez prezydenta miasta swojemu zastępcy jest jednoznaczne upoważnienie, nie ma bowiem sporu co do tego, że zastępca wójta (burmistrza, prezydenta miasta) nie ma ustawowo uregulowanych kompetencji, (za wyjątkiem sytuacji wyjątkowych wynikających z art. 28g u.s.g.). Stąd też jego uprawnienie do działania w imieniu wójta – niezależnie od tego czy dotyczy zadań z zakresu zarządu mieniem, wydawania decyzji administracyjnych, kierowania urzędem gminy czy reprezentowania gminy na zewnątrz - wynika zawsze z udzielonego upoważnienia. To ono jest źródłem umocowania zastępcy i to jego treść ma decydujące znaczenie dla odczytania zakresu powierzonych spraw. Jak wynika z akt spraw, podstawą umocowania dla zastępcy było zarządzenia Nr [...] Prezydenta Miasta K. z dnia 15 lutego 2021 r. w sprawie powierzenia Zastępcy Prezydenta Miasta K. prowadzenia określonych spraw Gminy, wykonywania określonych obowiązków w zakresie gospodarki finansowej Gminy Miasto K., upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych oraz składania oświadczeń woli. Z § 6 pkt 1 tego zarządzenia wynika, że Zastępca Prezydenta Miasta K. jest upoważniony do zastępowania Prezydenta Miasta K. w pełnym zakresie jego kompetencji, w przypadku jego nieobecności lub niemożności pełnienia przez niego obowiązków, w tym do samodzielnego składania oświadczeń woli w imieniu Gminy Miasto K. lub Skarbu Państwa w zakresie zarządu odpowiednio: mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W podstawie prawnej zarządzenia wskazano art. 33 ust. 4 u.s.g. W związku z powyższym Zastępca Prezydenta Miasta K. był umocowany do zastępowania Prezydenta Miasta K. w czasie jego nieobecności w dniach od 30 lipca do 16 sierpnia 2021 r. i dokonywania czynności prawnych w imieniu Prezydenta Miasta. Podkreślenia wymaga również, że z § 5 ust. 1 pkt 3 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miasta K., stanowiącego załącznik do zarządzenia [...] r. wynika, że Prezydenta, w razie jego nieobecności lub niemożności pełnienie przez niego obowiązków, zastępuje jego Zastępca. Co istotne zakres zastępstwa rozciąga się na wszystkie zadania i kompetencje Prezydenta, co wynika § 15 ust. 2 ww. Regulaminu. Szeroki zakres umocowania, który dotyczy nieskonkretyzowanych, a zarazem nieograniczonych czynności prawnych, podejmowanych w imieniu prezydenta w czasie jego nieobecności we wskazanym okresie oznacza, że upoważnienie obejmowało również czynności związane z wykonywaniem budżetu i dokonywaniem zmian w uchwale budżetowej. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Kolegium RIO wydając zaskarżone uchwały nadzorcze dopuściło się naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 33 ust. 4 u.s.g. w związku z art. 2 pkt 2, art. 257 i art. 258 ust. 1 pkt 1 u.f.p. oraz art. 91 ust. 1 u.s.g. Na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265) Sąd zasądził na rzecz Skarżącej kwotę 2 880 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, biorąc pod uwagę rozpoznanie sześciu spraw, połączonych do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.