II SA/Gl 1015/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędziowie, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, , Sędzia WSA Artur Żurawik, , , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi H. C. i J. C. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. Decyzją z [...] nr [...] Starosta [...] wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej ograniczył sposób korzystania z nieruchomości położonej w[...], oznaczonej jako działki nr 1i nr 2 - poprzez udzielenie A SA z siedzibą w K. zezwolenia na wykonanie czynności związanych z założeniem linii kablowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w ramach projektu "Poprawa bezpieczeństwa zasilania obszaru[...]. Budowa linii napowietrznej dwutorowej 110 kV, wraz z budową GPZ [...] oraz rozbudową stacji GPZ [...] i GPZ [...] . W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że wnioskiem z dnia 18 października 2018r. znak: [...] uzupełnionym pismami z dnia 22 stycznia 2019r. oraz 28 stycznia 2019r. spółka [...]A S.A z siedzibą w K. wystąpiła do Starosty [...] o ograniczenie sposobu korzystania (art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami) w drodze decyzji z nieruchomości oznaczonej nr 1 i 2, położonej w [...], poprzez udzielenie zezwolenia Wnioskodawcy na zrealizowanie na nieruchomości inwestycji polegającej na budowie napowietrzno-kablowej dwutorowej linii 110 kV relacj i[...] , w tym na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości kabli i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, a także innych podziemnych, naziemnych łub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych kabli i urządzeń i ich konserwacji. Na działkach wykonane będą konkretne czynności: - na działce nr 1: ułożenie w ziemi kabli wraz z infrastrukturą towarzyszącą (w tym rurociągiem teletechnicznym) na głębokości co najmniej 1,20 m w pasie technologicznym o długości 75 m i szerokości 4 m (po 2 metry od osi linii kabla ułożonego w ziemi na głębokości 1,2 m); składowanie urobku, powstałego przy wykopie kablowym; możliwość przejazdu; - na działce nr 2: składowanie urobku, powstałego przy wykopie kablowym oraz zapewnienie możliwości przejazdu - w obrębie pasa technologicznego. Dla przedmiotowej nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta[...] , gdzie w dziale II jako właściciele wpisani są J. C. i H. C. we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Zgodnie z wydanym przez Wójta Gminy [...] zaświadczeniem z dnia 12 listopada 2019r. znak[...]z miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] w gminie [...] zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] z dnia [...] Rady Gminy [...] i ogłoszonym w Dz. Urz. Woj. Śląskiego z dnia [...] poz. [...] - działki nr 1 i 2, położone w miejscowości [...] przewidziane zostały pod "MM 19 - Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy zagrodowej" wraz z oznaczeniem na rysunku planu nie stanowiącym jego ustaleń i mającym charakter informacyjny "kablowa linia elektroenergetyczna 110 kV". Zgodnie z § 20 pkt 4 lit. a "przez teren objęty planem przebiegają istniejące i projektowane, napowietrzne i kablowe odcinki linii elektroenergetycznej 110 kV [...]. Planowana inwestycja przebiega zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego w wyznaczonych liniach rozgraniczających oznaczonych na rysunku planu symbolem MM 19 (przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zabudowa zagrodowa; przeznaczenie dopuszczalne: kablowa linia elektroenergetyczna 110 kV). Stosownie do § 4 ust. 2 Pozostałe oznaczenia na rysunku planu nie stanowią jego ustaleń i mają charakter informacyjny, w pkt 2 — napowietrzna linia elektroenergetyczna 110 kV, w pkt 3 - kablowa linia elektroenergetyczna 110 kV. Planowana inwestycja pn. "Poprawa bezpieczeństwa zasilania obszaru [...]. Budowa linii napowietrznej dwutorowej 110 kV [...] wraz z budową GPZ [...] oraz rozbudową stacji GPZ [...] i GPZ [...] " [...] jest realizacją celu publicznego zgodnie z art. 6 pkt 2 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami i ma na celu umożliwienie Wnioskodawcy prawidłowe wypełnianie publicznoprawnych obowiązków wynikających z ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne, a obejmujących m. in. zapewnienie ciągłości i niezawodności dostaw energii. Spółka A S.A. z siedzibą w K. stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 września 1981r. o przedsiębiorstwach państwowych jest przedsiębiorstwem użyteczności publicznej mającym na celu bieżące i nieprzerwane zaspokajanie potrzeb ludności w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną. Budowa linii 110 kV na odcinku [...] stanowi inwestycję celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym za względu na fakt zasilania w energię dużej części województwa [...] i[...] . Jest ona niezbędna, gdyż stara linia jest coraz bardziej zawodna i podatna na awarie, co stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa zasilania odbiorców w energię elektryczną. Na działce nr 1 będą ułożone w ziemi kable na głębokości co najmniej 1,20 m wraz z niezbędną infrastrukturą (w tym kablem teletechnicznym) o szerokości pasa technologicznego 4m ( po 2m od osi linii) i długości 75m.: na. działce nr 2 składowany będzie urobek, powstały przy wykopie kablowym. Przewidziana jest możliwość przejazdu sprzętu. Wnioskowane trwałe ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości nr 1 i 2, położonej w [...] jest niezbędne ze względu na konieczność wykonywania prac konserwacyjnych oraz zapewnienie dostępu do linii kablowej i jest zgodne z zapisami miejscowym planem ogólnego zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] w gminie [...] . W celu przeprowadzenia w/w prac niezbędne jest wejście zespołu pracowników oraz sprzętu na teren nieruchomości. Okres niezbędny dla przeprowadzenia planowanych prac na nieruchomości, liczony od chwili wejścia na teren nieruchomości do momentu zakończenia prac wynosi 30 dni. Powierzchnia gruntu przewidzianego do zajęcia na czas prowadzonych prac na nieruchomości wynosi: dla działki nr 1 - 283m2 i dla działki nr 2 - 19m2 Obszar ten oznaczony został kolorem żółtym na załącznikach graficznych. Powstała, zupełnie nowa, dwutorowa linia elektroenergetyczna nie spowoduje pogorszenia warunków środowiska. Wskazany we wniosku sposób przeprowadzenia inwestycji określono jako najmniej uciążliwy dla właściciela nieruchomości. W wyniku budowy przedmiotowej linii nie zmieni się aktualny sposób korzystania z nieruchomości, określony jako rola (działka nr1 ) i pastwisko (działka nr 2). Wnioskowany sposób ograniczenia prawa korzystania z nieruchomości w możliwie minimalnym stopniu ingeruje w sferę uprawnień właścicielskich, a po zakończeniu prac nieruchomość będzie mogła być wykorzystywana w dotychczasowy sposób i zgodnie z jej przeznaczeniem w MPZP. Linia została zaprojektowana blisko granicy działek, co umożliwia korzystanie z północnej (działka nr 2), bądź południowej (działka nr 1 ) części działki. Zaprojektowana linia jako kablowa, powoduje znacznie mniejsze ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości w stosunku do linii napowietrznej, która w większej [...] mierze ogranicza teren (szerszy pas technologiczny) i sposób użytkowania. Założenie i przeprowadzenie wnioskowanych przewodów i urządzeń w żaden sposób nie naruszy, ani nie ograniczy prawidłowego sposobu korzystania z sąsiednich działek. Zaplanowana przez inwestora lokalizacja wnioskowanych przewodów i urządzeń zgodnie z obowiązującymi przepisami art. 124 ust. 4 i 6 u.g.n. - uwzględnia uzasadniony interes właściciela, który wymaga aby przebieg planowanej inwestycji był dla nieruchomości jak najmniej uciążliwy, a zakres ingerencji inwestora w prawo własności sprowadzony do niezbędnego minimum Z załączonych do wniosku dokumentów dotyczących negocjacji między Właścicielami nieruchomości a Wnioskodawcą wynika, że do dnia złożenia wniosku o wydanie decyzji na podstawie art. 124 nie uzyskano zgody od Właścicieli nieruchomości, którzy w trakcie prowadzonych rokowań zażądali wykupu nieruchomości. Planowali na działkach tych wybudować dom jednorodzinny , natomiast ze względu na taki przebieg linii energetycznej stanie się niemożliwe. Inwestor propozycji tej nie przyjął. W tej sytuacji organ uznał, ż zostały spełnione wymogi określone w art. art. 124 ust. 1-3 u.g.n. zgodnie, z którym z urzędu lub na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości, poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem nieruchomości lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac budowlanych. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Art. 124 obejmuje zarówno roboty inwestycyjne celu publicznego realizowane od podstaw, jak i polegające na przebudowie już istniejącej inwestycji celu publicznego w zakresie przekraczającym zwykłe prace konserwacyjne, bieżące remonty, czy usuwanie awarii, których to robót dotyczy art. 124b ust. 1 u.g.n. Decyzja wydana na podstawie powołanego przepisu prowadzi do ograniczenia prawa własności nieruchomości i z tego względu ma charakter wyjątkowy. Musi ona zatem ściśle określać zakres ograniczenia prawa własności, tj. w sposób jasny musi z niej wynikać, nie tylko jednoznaczny przebieg inwestycji, ale i zakres uszczuplenia władztwa właściciela i to tylko w granicach niezbędnych do wykonania danej inwestycji oraz zgodnie z warunkami wynikającymi z planu zagospodarowania przestrzennego. Wyjaśnić nadto należy, że ustawodawca umożliwia przymusowe, wbrew woli właściciela nieruchomości, ograniczenie jego uprawnień właścicielskich na zrealizowanie inwestycji celu publicznego, zarówno gdy podmiot ten nie wyraża na to zgody, jak i w sytuacji gdy nie dojedzie do porozumienia z inwestorem co do ekwiwalentu pieniężnego za uszczuplenie jego praw. Ponadto celem postępowania w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości nie jest rozstrzygnięcie, czy inwestycja celu publicznego w ogóle powstanie, albo też którędy konkretnie będzie przebiegać, gdyż kwestie te powinny być sprecyzowane uprzednio, albo w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, albo w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1 u.g.n. ma jedynie umożliwiać realizację inwestycji celu publicznego, w razie braku porozumienia z właścicielem nieruchomości. Po rozpatrzeniu odwołania. Wojewoda Śląski, decyzją z [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji uznając, że spełnione zostały wszystkie ustawowe przesłanki niezbędne do ograniczenia sposobu korzystania z ww. nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego zapisy planu oraz zgromadzony materiał dowodowy pozwalały stwierdzić, że istnieje w niniejszej sprawie podstawa do wydania zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z ww. działek, w celu usytuowania na nich kabli elektroenergetycznych 110 kV - w formie zaproponowanej przez inwestora, uwidocznionej na załącznikach graficznych do decyzji Starosty. Uznano, iż realizacja budowy linii jest celem publicznym, o którym art. 6 pkt 2 oraz że wypełniona została również przesłanka zawarta w art. 124 ust. 1, dotycząca przeprowadzenia rokowań w sprawie dobrowolnego udostępnienia nieruchomości. W skardze z 7 lipca 2020 r. H. i J. C., reprezentowani przez pełnomocnika, podnoszą następujące zarzuty: 1/ naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy a to art. 124 ust. 1 u.g.n. poprzez wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z części nieruchomości skarżących oznaczonych jako działki ewidencyjne nr 2 o pow. 0,0787 ha oraz 2 o pow. 0,0606 ha poprzez zezwolenie spółce A S.A. na wykonanie czynności związanych z ułożeniem w ziemi kabli wraz z infrastrukturą towarzyszącą ( w tym rurociągiem teletechnicznym) na głębokości co najmniej 1,20 m w pasie technologicznym o długości 75 m i szerokości 4 m (po 2 metry od osi linii kabla ułożonego w ziemi na głębokości1,2 m); składowanie urobku, powstałego przy wykopie kablowym, możliwość przejazdu (działka 1) oraz w obrębie pasa technologicznego poprzez składowanie urobku, powstałego przy wykopie kablowym, oraz możliwość przejazdu w wyznaczonym pasie technologicznym biegnącym przez przedmiotową działkę ( działka nr 2), podczas gdy udzielenie tego zezwolenia zostało dokonane wbrew postanowieniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] w gminie [...] - uchwała nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] 2/ naruszenia przepisów prawa procesowego, to jest art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie nieprawidłowych ustaleń faktycznych co do faktu zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] w gminie [...] - uchwała nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] tymczasem przebieg linii kablowej elektroenergetycznej 110 kV jest we wskazanym planie jedynie elementem informacyjnym, co ma charakter niezobowiązujący i nie jest ustaleniem planu, które stanowi przepis prawa miejscowego. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o wstrzymanie jej wykonania w całości w na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., a także o zasądzenie od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżących kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, ze sposób przebiegu linii energetycznej i pasa technologicznego został przedstawiony na mapie ze szkicem sytuacyjnym z naniesioną trasą linii oznaczoną kolorem czerwonym stanowiącej załącznik do decyzji. Ze szkicu tego wynika, że proponowana linia energetyczna przecina działkę skarżących w centralnej jej części. Skarżący od samego początku kwestionowali taki sposób przebiegu linii, wyjaśniając, że po jej założeniu działki, które graniczą ze sobą i stanowią własność odwołujących tj. 1 2 - stracą znaczenie gospodarcze ustalone w planie zagospodarowania przestrzennego jako "MM 19" - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy zagrodowej." Na tych działkach skarżący chcieli postawić dom. Aby dostać pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego skarżący poczynili starania o zakup części nieruchomości oznaczonej działką 3, która ma stanowić drogę dojazdową do drogi publicznej z działek skarżących oznaczonych ewidencją 2 oraz1 . W tymże celu działka 3 została podzielona na działki 4 oraz 5 zaś projekt podziału złożony został do zasobu geodezyjnego. Organ ustalając przebieg linii energetycznej powinien uwzględnić słuszny interes właściciela, ponieważ może się okazać, że inny sposób poprowadzenia linii może być mniej uciążliwy dla jego nieruchomości. Nadto należy zauważyć na uzasadniony interes właściciela nieruchomości, który wymaga, by przebieg planowanej inwestycji był dla jego nieruchomości jak najmniej uciążliwy, a zakres ingerencji inwestora w prawa właściciela nieruchomości sprowadzony do niezbędnego minimum (por: wyrok NSA z dnia 7 września 1989 r., sygn.. akt Sa/Kr 441, ONSA 1989/2/81; wyrok NSA z dnia 10 listopada 2006 r., sygn.. akt 1 OSK 23/06, niepubl.). W niniejszej sprawie organ nie wyjaśnił w sposób wystarczający tego istotnego elementu sprawy. Z akt sprawy wynika, że nie przedstawiono bezkolizyjnej dla wartości nieruchomości wersji przeprowadzenia linii energetycznej, a wręcz przedstawiono tylko jeden wariant. Tymczasem nie sprawdzono nawet czy z technicznego punktu widzenia jest możliwe przeprowadzenie linii na styku działki 1 z działką 3 (obecnie 4 i5 ). Zarówno w decyzji Starosty jak i w decyzji Wojewody próżno szukać odpowiedzi na propozycję skarżących - została ona przemilczana. Zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonej w miejscowości [...] będącej własnością skarżących, ozn. jako działki ewidencyjne nr 1 o pow. 0,0787 oraz 2 ha o pow. 0,0606 ha, nastąpił niezgodnie z ustaleniami MPZP sołectwa [...] w gminie [...] zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] z dnia[...] . Jedną z głównych funkcji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest przesądzenie, o przeznaczeniu terenów objętych jego granicami (art. 4 ust. 1 i art. 15 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.). Przeznaczenie terenu określone przez radę gminy, w planie miejscowym, musi być jednoznaczne i precyzyjne, nie może bowiem budzić wątpliwości, sposób jego zagospodarowania. Zmiana przeznaczenia terenu może zostać dokonana jedynie w drodze zmiany planu. Treść przepisów planu wraz z innymi przepisami determinuje sposób wykonania prawa własności nieruchomości, położonych w obrębie obowiązywania danego planu miejscowego, zatem dokonany w nim wybór przeznaczenia terenu, nie może mieć charakteru dowolnego i nie może nasuwać żadnych wątpliwości co do funkcji danego terenu. Powyższe stanowisko ugruntowało się w orzecznictwie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1334/12, (w http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uchwały o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla gminy [...] oraz legendy do rysunku planu miejscowego wynika, iż orientacyjny przebieg linii kablowej elektroenergetycznej 110 kV jest elementem informacyjnym, nie będącym ustaleniem planu. Zatem z jednej strony plan ustala zasady zaopatrzenia w energię elektryczną bez ustalenia zasad zagospodarowania w pasie technologicznym (co również stanowi naruszenie, albowiem inwestor może dowolnie kształtować szerokość pasa technologicznego wykorzystując tę lukę w miejscowym pianie zagospodarowania przestrzennego) i wskazania określonej szerokości, z drugiej zaś zalicza je do elementów informacyjnych, przedstawiając ich orientacyjny przebieg na załączniku nr 1 do uchwały. Odnoszenie ustaleń planu, do obiektów lub terenów nie będących ustaleniami planu, jest wewnętrznie niezgodne. Wprowadza w błąd i narusza podstawową zasadę planu jako aktu normatywnego, bowiem oznaczenie informacyjne ma charakter nieobowiązujący, podczas gdy ustalenie planu stanowi przepis prawa miejscowego. W związku z powyższym decyzja została wydana wbrew miejscowemu planowi zagospodarowania przestrzennego - co stanowi naruszenie artykułu 124 ust. 1 u.g.n. . albowiem przebieg linii kablowej elektroenergetycznej 110 kV jest elementem informacyjnym, nie będącym ustaleniem planu. Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości było więc w świetle prawa niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. Zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W świetle ust. 3 tego przepisu udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Spór w istocie rzeczy idzie o to, czy ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w trybie art. 124 u.g.n. nastąpiło zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ma rację organ, że planowane przedsięwzięcie jest zgodne z ustaleniami m.p.z.p. Należy wskazać, że w wyroku NSA z dnia 23 października 2014 r., sygn. I OSK 537/13, stwierdzono: "W doktrynie trafnie wskazuje się, że niektóre plany będą dotyczyć bardzo małego terenu, a niekiedy poszczególnych nieruchomości (red. Z. Niewiadomski, Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, C.H. Beck 2013, s. 160, nb 5). Nie ulega wątpliwości, że szczegółowość nakazów i zakazów, konkretnych postanowień planu, będzie większa w przypadku planu dotyczącego konkretnej nieruchomości bądź bardzo małego terenu, w porównaniu z planem, dotyczącym terenu znaczniejszego, zwłaszcza w zabudowie śródmiejskiej (...). Ani w punkcie 1, i ani w punkcie 10 ustępu 2 art. 15 u.p.z.p. (ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; j.t. Dz. U. z 2020 r., poz. 293 ze zm - przyp. Sądu) ustawodawca nie wprowadził wymogu precyzyjnego ustalenia szczegółowego przebiegu sieci infrastruktury technicznej, zwłaszcza mając na uwadze sieć podziemną, (...) przebiegającą pod powierzchnią ziemi. (...) ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przybierają formę częściowo ogólną (red. Z. Niewiadomski - op. cit., s. 166, nb 12). Trafnie wskazuje się w doktrynie, że im bardziej ogólne postanowienie planu miejscowego w zakresie dopuszczalności inwestycji o charakterze publicznym, tym większy margines swobody dla starosty w toku postępowania z art. 124 u.g.n. Nie zawsze w planach miejscowych wprost wskazuje się na umiejscowienie konkretnych inwestycji liniowych, a jedynie wspomina się o inwestycjach o charakterze publicznym w zakresie infrastruktury przesyłowej. (...) Do precyzyjniejszych unormowań w planach miejscowych dochodzi z reguły, gdy sieci infrastruktury technicznej dotyczą urządzeń o wielkim zasięgu oddziaływania na otoczenie (...)." NSA stwierdza tam zatem, że ustawodawca nie wprowadził wymogu precyzyjnego ustalenia szczegółowego przebiegu sieci infrastruktury technicznej, zwłaszcza mając na uwadze sieć podziemną. Podobnie orzeczono w wyroku WSA w Gliwicach z 30 marca 2016 r., sygn. II SA/Gl 1167/15 oraz w wyroku z 10 sierpnia 2020, sygn. akt II SA/Gl 555/20. Sąd w niniejszym składzie podziela przywołane tam poglądy. Trzeba także zauważyć, że art. 15 ust. 2 pkt. 10 u.p.z.p. wymaga jedynie obowiązkowego określenia w planie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej, a nie dokładnego oznaczenia przebiegu infrastruktury technicznej. Jednocześnie ww. działki objęte są miejscowym planem o zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] w gminie [...] zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] z dnia [...] . Rady Gminy [...] i ogłoszonym w Dz. Urz. Woj. Śląskiego z dnia [...] poz.[...] . Działki nr 1 i 2, położone w miejscowości [...] przewidziane zostały - jako przeznaczenie podstawowe - pod "MM 19 - Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy zagrodowej", przy czym, w przeznaczeniu dopuszczalnym w ust. 3 pkt. 12, dopuszczono realizację "kablowej linii elektroenergetycznej 110kV", zaś w ust. 4 pkt. 1 "możliwość wykonywania robót budowlanych oraz zmiany sposobu użytkowania zgodnie z przeznaczeniem podstawowym lub dopuszczalnym." Zgodnie z § 20 pkt 4 lit. a "przez teren objęty planem przebiegają istniejące i projektowane, napowietrzne i kablowe odcinki linii elektroenergetycznej 110kV [...]. Stosownie do § 4 ust. 2 oznaczenia na rysunku planu m. in wskazane w pkt 2 — "napowietrzna linia elektroenergetyczna 110 kV" oraz w pkt 3 – "kablowa linia elektroenergetyczna 110 kV" mają jedynie charakter informacyjny. Planowana inwestycja, mimo tego, że jej przebieg nie został szczegółowo określony w planie zagospodarowania przestrzennego, mieści się w wyznaczonych liniach rozgraniczających, oznaczonych na rysunku planu symbolem MM 19 (przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zabudowa zagrodowa; przeznaczenie dopuszczalne: kablowa linia elektroenergetyczna 110 kV) pozostaje z planem zgodna Dopuszczalne zatem jest posadowienie sieci na przedmiotowym terenie. Inwestycja ma charakter liniowy, co w dużej mierze determinuje jej przebieg, a ponadto musi spełniać określone wymagania techniczne. To powoduje, że decyzja w kwestii konkretnego przebiegu linii należy do inwestora, przy czym z powodów, o których była mowa, nie jest ona dowolna. Natomiast nie jest możliwe określanie jej przebiegu, zgodnie z życzeniami właścicieli nieruchomości, na których będzie lokalizowana. Gdyby wszystkie takie życzenia uwzględniać, inwestycja mogłaby nie powstać. Nie zwalnia to inwestora, jak i organu udzielającego pozwolenia na budowę linii energetycznej, od obowiązku respektowania zasady proporcjonalności wymagającej ograniczenia ingerencji w uprawnienia właścicielskie do niezbędnego minimum i tylko w zakresie, w jakim jest to konieczne do realizacji przedsięwzięcia. Załączone do decyzji organu I instancji szkice sytuacyjne z naniesioną trasą linii, mogą potwierdzać stanowisko inwestora, że ingerencja wobec działek należących do skarżących został ograniczona do minimum. W wyniku budowy przedmiotowej linii nie zmieni się aktualny sposób korzystania z nieruchomości, określony jako rola (działka nr1) i pastwisko (działka nr 2). Po zakończeniu prac nieruchomość będzie mogła być wykorzystywana w dotychczasowy sposób i zgodnie z jej przeznaczeniem w MPZP. Linia została zaprojektowana blisko granicy działek, co umożliwia korzystanie z północnej części działki nr 2, także na cel wskazany przez skarżących (zabudowa). Jeśli chodzi o działkę nr 1, to instalacja podziemnej linii energetycznej w części północnej nie zmieni nic w zakresie jej dotychczasowego użytkowania, natomiast ze względu na swój kształt (84 m na 7,4 m) nie nadaje się ona do wykorzystania zgodnie z zamiarem skarżących (zabudowa). Nie doszło zatem do naruszenia art. 124 ust. 1 u.g.n., ani tez art. 7i 75 §1, postanowień m.p.z.p., ani też innych przepisów, w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.