VI SA/Wa 2655/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2022 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę ąSygn. akt VI SA/Wa 2655/21 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi wniesionej przez A. W. (dalej: "Strona", "Skarżąca"), jest decyzja z [...] sierpnia 2021 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO", "Kolegium", "organ") nr [...], wydana na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: "K.p.a."), art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570), po rozpatrzeniu odwołania Strony, utrzymująca w mocy na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., decyzję Prezydenta [...] z [...] kwietnia 2021 r., Nr [...] kierującej Stronę na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kat. B prawa jazdy. SKO wskazało w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że decyzją Prezydenta [...] z [...] kwietnia 2021 r., skierowano Stronę na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazać zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kat. B prawa jazdy. Decyzja została wydana w związku z uznaniem przez Sąd Rejonowy dla [...][...] Wydział [...] w postanowieniu z [...] czerwca 2020 r., sygn. akt [...] w sprawie o kolizję drogową, że Strona w czasie popełnienia zarzucanego jej czynu miała zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia tego czynu i pokierowania swoim postępowaniem z uwagi na chorobę psychiczną ([...]). W ocenie organu I instancji wystąpiły uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia wobec zdiagnozowania ww. choroby. Rozpoznając ponownie sprawę SKO wskazało, że [...] czerwca 2020 r., postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...], sygn. akt [...] umorzono w całości postępowania w sprawie o wykroczenie z art. 86 § 1 K.w. przeciwko obwinionej Stronie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano: "Zgodnie z art. 5 § 1 pkt 2 k.w. nie wszczyna się postępowania, a wszczęte - umarza, gdy czyn nie zawiera znamion wykroczenia albo ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia wykroczenia. Art. 17 § 1 k.w. stanowi, że nie popełnia wykroczenia, kto, z powodu choroby psychicznej upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych, nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem. Z analizy materiału dowodowego zgromadzonego w aktach przedmiotowej sprawy, a w szczególności - pisemnej opinii sądowo - psychiatrycznej sporządzonej przez biegłego psychiatrę [...] maja 2020 roku, wynika, ze obwiniona jest osobą chorą psychicznie - cierpi na [...]. Jak dalej wynika z przedmiotowej opinii, w czasie ewentualnego popełnienia zarzuconego jej czynu obwiniona miała zniesiona zdolność rozpoznania znaczenia tego czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Ponadto aktualny stan zdrowia psychicznego pozwala jej na udział w postępowaniu przy pomocy obrońcy. Zdaniem biegłych nie istnieje konieczność stosowania wobec obwinionej środków zabezpieczających. Mając na uwadze, że w niniejszej sprawie wystąpiła wskazana wcześniej okoliczność wyłączająca orzekanie, Sąd postanowił jak w sentencji odnoście umorzenia i kosztów postepowania." SKO wyjaśniło, że postanowienie to jest prawomocne. SKO po powołaniu się na treść art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r., poz. 1212, z późn. zm., dalej: "u.k.p.") stwierdziło, że w niniejszej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia Strony. Sąd powszechny umorzył wobec Strony postępowanie w sprawie o wykroczenie z art. 86 § 1 K.w. z uwagi na zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia tego czynu i pokierowania swoim postępowaniem. SKO uznało, że w związku z tym konieczne stało się skierowanie Strony na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Do tego zdaniem SKO, zobowiązywały organ powyższe przepisy. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzję SKO z [...] sierpnia 2021 r. wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 8 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "K.p.a.") poprzez odstępstwo bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, 2) art. 77 § 1 K.p.a., poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie, 3) art. 107 § 3 K.p.a., polegające na niewykazaniu przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że decyzja została wydana bezpodstawnie - w aktach sprawy brak opinii psychiatry, na podstawie, której wydano decyzję. Okoliczności wskazują na to, iż osoba prowadząca postępowanie administracyjne oraz wydająca decyzję nie widziała opinii lekarskiej, na podstawie, której wydała decyzję o skierowaniu na badania lekarskie. W ocenie Skarżącej ustalenia dokonane przez organ wydający decyzję o skierowaniu na badania lekarskie były niewystarczające. Postanowienie Sądu opierało się jedynie na lakonicznej opinii psychiatry, w której została zawarta informacja jakoby Skarżąca była niepoczytalna podczas kolizji [...] listopada 2018 r., jednakże nie przedstawiła na to żadnych dowodów, ani nawet nie uprawdopodobniła tych okoliczności. Skarżąca podniosła, że biegła nie zapoznawała się z nagraniami z monitoringu parkingowego, na którym doszło do wypadku. Ta opinia nie może być traktowana jako wiarygodne źródło ustaleń, co do stanu zdrowia Skarżącej. Skarżąca dodała, że złożyła do Sądu Rejonowego [...] akt oskarżenia prywatnego z [...] maja 2021 r. o czyn określony w art. 212 § 1 K.k. oskarżając biegłą o to, że w opinii sądowo - psychiatrycznej z [...] maja 2020 r. poświadczyła nieprawdę, jakoby Skarżąca była chora psychicznie na [...] oraz w chwili popełnienia czynu miała zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, czyli, że była niepoczytalna podczas kolizji drogowej [...] listopada 2018 1. Skarżąca podkreśliła, że SKO wydało decyzję o skierowaniu Skarżącej na badania lekarskie przed zakończeniem powyższego postępowania. Skarżąca dodała, że organ nie podjął najmniejszego wysiłku, by potwierdzić, aż tak zły stan zdrowia Skarżącej. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji stanowił art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b u.k.p., w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Jak wynika natomiast z art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p., badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej "badaniem lekarskim", podlega, z zastrzeżeniem ust. 4 osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. W przedmiotowej sprawie Prezydent [...] powziął informację o uzasadnionych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia Skarżącej z prawomocnego postanowienia z [...] czerwca 2020 r., Sądu Rejonowego dla [...], sygn. akt [...], którym umorzono w całości postępowania w sprawie o wykroczenie z art. 86 § 1 K.w. przeciwko Skarżącej, dotyczące kolizji drogowej z udziałem Skarżącej. Jak wynika z uzasadnienia powyższego postanowienia, podstawą faktyczną rozstrzygnięcia zawartego w tym postanowieniu było opinia sądowo-psychiatryczna wydana przez biegłego psychiatrę z [...] maja 2020 r., z której wynika, że Skarżąca jest osobą chorą psychicznie, cierpi na [...] w związku z czym w czasie popełnienia zarzucanego jej czynu obwiniona miała zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim zachowaniem. W świetle powyższych okoliczności faktycznych oraz przytoczonej regulacji prawnej organ I instancji zobligowany był skierować Skarżącą na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kat. B prawa jazdy. Wyjaśnienia wymaga, że organy obu instancji związane są prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...], sygn. akt [...] i nie mają uprawnień do kwestionowania ustaleń poczynionych przez powyższy sąd, w tym opinii sądowo-psychiatrycznej wydanej w postępowaniu sądowym przez biegłego psychiatrę. W tej sytuacji za niezasadne należy uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez SKO art. 8 § 2, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a. W ocenie Sądu, organy działając na podstawie przepisów prawa zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy oraz wyjaśnił dokładnie stan faktyczny sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes Skarżącego. Brak jest podstaw do przyjęcia, że organy odstąpiły w niniejszej sprawie bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Dowody zgromadzone w sprawie nie budzą wątpliwości Sądu, a argumentacja oraz ocena materiału dowodowego dokonana przez organ mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów. Ponadto, uzasadnienie zaskarżonej uchwały spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), Sąd orzekł jak w sentencji.