I SA/Sz 24/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 marca 2022 r. sprawy ze skargi T. A. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego T. A. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. T. A. (dalej: "Wnioskodawca", "Strona" lub "Skarżący") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego. W dniu [...] września 2021 r. (data wpływu wniosku) Wnioskodawca wystąpił do organu interpretacyjnego o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych obniżenia wkładu wspólnika w spółce komandytowej. Wnioskodawca podał, że jest komandytariuszem w spółce "O. " Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w K. (dalej: "Spółka"). Spółka została zarejestrowana w KRS w dniu [...] maja 2014 r. W chwili zawiązania Spółki wkład pieniężny Wnioskodawcy został określony na kwotę [...]zł i został wniesiony. W dniu [...] października 2014 r. wspólnicy Spółki dokonali zmiany umowy Spółki, w ten sposób, że wkład Wnioskodawcy został podwyższony do łącznej kwoty [...]zł. Wkład podwyższono o dodatkowy wkład w wysokości [...] zł (był to wkład niepieniężny i został wniesiony do Spółki aportem w postaci prawa własności do niezabudowanej nieruchomości; wysokość aportu określała cena rynkowa nieruchomości na dzień zmiany umowy Spółki i podwyższenia wkładu). Wnioskodawca wyjaśnił, że aktualnie wspólnicy Spółki chcieliby dokonać zmiany umowy Spółki poprzez obniżenie przedmiotowego wkładu do wkładu wyjściowego tj. o wartość wniesionego aportu. Wspólnicy są zgodni co do zmiany umowy Spółki w tym zakresie, a Spółka dysponuje środkami na dokonanie zwrotu kwoty [...]zł. Zwrot nastąpiłby poprzez przelew na rachunek bankowy, a obniżenie wkładu zostanie zgłoszone do KRS. Suma komandytowa Wnioskodawcy wynosi [...] zł i nigdy nie była zmieniana. Po dokonaniu obniżenia wkładu Wnioskodawca pozostanie wspólnikiem Spółki. Wysokość wkładów pozostałych wspólników nie będzie zmieniana. Spółka nie będzie przedmiotem likwidacji, a zatem nie dojdzie do sytuacji wystąpienia wspólnika lub umorzenia jego wkładu. Po stronie Wnioskodawcy nie powstanie żaden dochód, albowiem wartość obniżonego kapitału będzie równa wartości wniesionego aportu z 2014 roku. W związku z ww. opisem zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zadał pytania – czy w stanie prawnym obowiązującym po dniu [...] stycznia 2021 r. obniżenie wkładu Wnioskodawcy będącego komandytariuszem w spółce komandytowej o wartość wniesionego aportu spowoduje u Wnioskodawcy powstanie obowiązku podatkowego w związku z otrzymaniem środków pieniężnych o równowartości wniesionego aportu? Przedstawiając stanowisko oraz ocenę prawną własnego stanowiska w sprawie, Wnioskodawca wskazał, że obniżenie wkładu komandytariusza w spółce komandytowej o wartość wkładu niepieniężnego wniesionego aportem jest neutralne podatkowo dla Wnioskodawcy i nie powoduje powstania obowiązku podatkowego, również w stanie prawnym po dniu [...] stycznia 2021 r. ze względu na brak dochodu po stronie Wnioskodawcy. W tym zakresie Wnioskodawca odwołał się do przepisów art. 102, art. 107 § 1, art. 108 § 1 i 2, art. 112 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1526 ze zm.), dalej: "K.s.h.". Wnioskodawca zwrócił uwagę, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia [...] grudnia 2020 r. ustawodawca nie uregulował kwestii opodatkowania zwrotu wartości obniżonego wkładu komandytariuszowi tj. wspólnikowi spółki osobowej. W dalszej kolejności odwołał się do przepisów art. 14 ust. 2, art. 14 ust. 3 pkt 10 i 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.), dalej: "u.p.d.f.". W tym zakresie stwierdził, że została wypracowana jednolita linia orzecznicza, która uznawała, że w przypadku, gdy ustawodawca nie zdecydował się wprowadzić w przepisach podatku dochodowego wyraźnej normy nakazującej opodatkowanie częściowego zwrotu wkładu ze spółki osobowej, to nie ulega wątpliwości, że w momencie uzyskania wypłaty przez wspólnika jest ona neutralna podatkowo (skutki podatkowe tej wypłaty powinny być analizowane dopiero w momencie likwidacji spółki albo wystąpienia wspólnika ze spółki). Różnica pomiędzy wystąpieniem ze spółki osobowej i częściowym zmniejszeniem wkładu do spółki osobowej powoduje, że przepis art. 14 ust. 3 pkt 11 u.p.d.f. nie może mieć zastosowania do zmniejszenia wkładu do spółki osobowej w drodze wnioskowania a fortiori. Zdaniem Wnioskodawcy nie oznacza to, że wartość, o którą zostaje zmniejszony wkład do spółki osobowej w drodze wypłaty pieniędzy, może być traktowana jako przychód podatkowy. Wartość ta nie jest przychodem podatkowym, gdyż ze swej istoty nie może zaowocować powstaniem dochodu po stronie podatnika, który ją otrzymuje (tak: NSA w wyrokach: z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II FSK 2000/17; z dnia 2 lutego 2021 r., sygn. akt II FSK 2814/18 oraz WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 17 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Po 892/19). Wnioskodawca podkreślił, że z dniem 1 stycznia 2021 r. ustawodawca dokonał nowelizacji art. 5a pkt 28 lit. c i 5a pkt 26 u.p.d.f., więc na gruncie obecnie obowiązującego stanu prawnego spółka komandytowa nie może być traktowana jako spółka niebędąca osobą prawną. W dalszej kolejności Wnioskodawca wskazał na art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 5a pkt 29 i 31, art. 24 ust. 5 pkt 1a, ust. 5e, art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.f. Uwzględniając opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz stan prawny sprawy, Wnioskodawca stwierdził, że obniżenie wkładu komandytariusza w spółce komandytowej w dalszym ciągu będzie neutralne podatkowo. Wynika to z faktu, iż wypłacony ekwiwalent pieniężny z tytułu zwrotu części wkładu będzie równy wartości tego wkładu wniesionego wcześniej w formie aportu według rynkowej wartości nieruchomości. A zatem przychód Wnioskodawcy z tytułu zbycia udziałów (obniżenia wkładu) nie przekroczy kosztów uzyskania przychodów, którym będzie rynkowa wartość wkładu niepieniężnego określona w umowie Spółki. Organ interpretacyjny - na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), dalej: "O.p." - wydał interpretację indywidualną, w której stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji indywidualnej organ interpretacyjny powołał brzmienie art. 1 § 2, art. 4 § 1 pkt 1, art. 102 K.s.h., a także art. 9 ust. 1, art. 5a ust. 26, art. 5a ust. 28 lit. c, art. 5a pkt 31, art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 24 ust. 5 u.p.d.f. i art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800), dalej: "u.p.d.p.". Wyjaśnił, że w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123), dalej: "ustawa zmieniająca", spółki komandytowe uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w terminie - 1 stycznia 2021 r. lub 1 maja 2021 r. (art. 1 ust. 3 pkt 1 u.p.d.p. został zmieniony przez art. 2 pkt 1 lit. a tiret pierwszy ustawy zmieniającej). Spółki komandytowe stały się odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych, czyli przestały być spółkami transparentnymi podatkowo. Zdaniem organu interpretacyjnego działalność prowadzona przez spółkę komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika. Wspólnicy takich spółek będący osobami fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.f. Organ interpretacyjny wskazał, że pod pojęciem "przychodu z udziału w zyskach osoby prawnej" należy rozumieć wszelkie przychody, których uzyskiwanie ma źródło w posiadaniu udziałów (akcji) w spółkach - jest realizacją uprawnień majątkowych wynikających z posiadania udziałów (akcji), uprawnień majątkowych wynikających z bycia wspólnikiem spółki. Faktyczne uzyskanie tego przychodu może polegać na uzyskaniu określonych rodzajów wypłat ze spółki, ale również może być wynikiem dokonania określonych operacji dotyczących kapitałów spółki. W tym zakresie odwołał się do art. 24 ust. 5 u.p.d.f. Odwołując się do przedstawionych przez Wnioskodawcę informacji o zdarzeniu przyszłym, organ interpretacyjny stwierdził, że w Spółce dojdzie do zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c u.p.d.f., które następuje w inny sposób niż określony w pkt 1, tzn. przedstawione zdarzenie wypełnia dyspozycję art. 24 ust. 5 pkt 1a u.p.d.f. Zdarzenie skutkować będzie co do zasady powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. skutkować będzie powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.f. W związku z tym, zdaniem organu interpretacyjnego należało omówić kwestię potrącenia od tego przychodu kosztów jego uzyskania. W tym zakresie powołano art. 24 ust. 5e, art. 22 ust. 1f, art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.f. Organ interpretacyjny zwrócił uwagę, że nabycie udziałów w Spółce komandytowej nastąpiło w 2014 r., a więc przed dniem w którym Spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W poprzednim stanie prawnym tj. do końca 2020 r. zmniejszenie udziału kapitałowego w spółce komandytowej traktowane było jak wystąpienie wspólnika ze spółki. Natomiast ustawodawca w art. 13 ust. 2 ustawy zmieniającej wskazał że, w sytuacji gdy udziały w spółce komandytowej zostały nabyte lub objęte przez wspólnika przed dniem, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, przychód wspólnika uzyskany z wystąpienia ze spółki pomniejsza się o wydatki na nabycie lub objęcie udziału w takiej spółce oraz o określoną zgodnie z art. 8 część odpowiadającą uzyskanej przez wspólnika przed dniem, w którym spółka komandytowa lub spółka jawna stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w spółce i o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodu. Organ interpretacyjny zwrócił uwagę, że powołana regulacja nie wymienia dochodu z tytułu zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika, ponieważ czynność ta nie była uregulowana w przepisach u.p.d.f. w stanie prawnym do końca 2020 r. Niemniej jednak w poprzednim stanie prawnym częściowe wycofanie wkładów przez wspólnika można porównywać do przychodów otrzymanych z tytułu wystąpienia wspólnika ze spółki, a zatem do określenia dochodu należy stosować odpowiednio przepisy art. 14 ust. 3 pkt 11 i art. 24 ust. 3c u.p.d.f. Zdaniem organu interpretacyjnego skoro przepis przejściowy odnosi się w sposób szczególny do ustalenia przychodu z tytułu umorzenia udziałów lub wystąpienia ze spółki, odpłatnego zbycia tych udziałów, ich wniesienia do innej spółki, tytułem wkładu niepieniężnego oraz likwidacji spółki jeżeli udziały w spółce komandytowej lub spółce jawnej zostały nabyte lub objęte przez wspólnika przed dniem, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, zasadnym jest zastosowanie tych samych zasad do sytuacji częściowego wycofania wkładu, bowiem udziały w spółce również nabyte zostały przed dniem, kiedy spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Końcowo organ interpretacyjny stwierdził, że w omawianym przypadku do ustalenia dochodu, czyli uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów znajdzie zastosowanie wskazany wyżej przepis przejściowy, co oznacza, że przychód Wnioskodawcy będzie mógł zostać pomniejszony o wydatki faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie wniesionej do Spółki nieruchomości (tzw. wydatki historyczne). Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. Wnioskodawca wniósł do Sądu skargę na interpretację indywidualną, domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego na rzecz Skarżącego według norm przepisanych. Zaskarżonej interpretacji indywidualnej Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 13 ust. 2 ustawy zmieniającej poprzez błędną wykładnią skutkującą nieuzasadnionym przyjęciem, że przepis będzie podstawą do opodatkowania wypłaty z tytułu obniżenia wkładu, w sytuacji gdy wypłata nie spowoduje powstania po stronie Skarżącego dochodu; 2) art. 24 ust. 5 pkt 1a oraz art. 22 ust 1f w zw. z art. 24 ust. 5e u.p.d.f. poprzez ich błędną interpretację i nie zastosowanie skutkujące przyjęciem, że wypłata środków z tytułu obniżenia wkładu o równowartości wniesionego wkładu pokrytego aportem nieruchomości nie będzie dla Skarżącego neutralna podatkowa, w sytuacji gdy po stronie Skarżącego nie powstanie dochód. W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił argumentację na poparcie stawianych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374, ze zm., dalej: "ustawa COVID-19"), który stanowi, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W niniejszej sprawie stosowne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I zostało wydane w dniu 11 lutego 2022 r. ze względu na brak zgody wszystkich stron postępowania na przeprowadzenie rozprawy na odległość. Dalej wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jednolity tekst Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329); dalej: "p.p.s.a." sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, przy czym w takich sprawach Sąd związany jest zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną (art. 57a p.p.s.a). Zatem w niniejszej sprawie był związany zarzutami skargi, które zostały wniesione od rozstrzygnięcia organu, w którym uznał on stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Sąd badając sprawę w wyżej opisanym zakresie po pierwsze uznał, iż prawidłowa była ocena organu, że przedstawione zdarzenie wypełnia dyspozycję art. 24 ust. 5 pkt 1a u.p.d.f. Trafnie bowiem ocenił organ, iż zgodnie z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, w Spółce dojdzie do zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika, w spółce o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c u.p.d.f., które następuje w inny sposób niż określony w art. 24 ust. 5 pkt 1 u.p.d.f. (który to pogląd w istocie Skarżący również podziela). Prawidłowo zatem przyjął organ, iż przedstawiony stan co do zasady skutkować będzie powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. skutkować będzie powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu. Sąd natomiast za zasadny ocenił zarzut dotyczący naruszenia wskazanego w skardze przepisów prawa materialnego, tj. art. 13 ust. 2 ustawy zmieniającej w odniesieniu do stanowiska organu. Kwestią sporną było to, czy w badanej sprawie istniały podstawy do jego zastosowania, albowiem odnosi się on do sytuacji "wystąpienia wspólnika ze spółki". Organ bowiem analizując kwestię potrącenia od przychodu kosztów jego uzyskania, uznał że należy go zastosować. Organ uzasadnił to faktem, iż w poprzednim stanie prawnym tj. do końca 2020 r. zmniejszenie udziału kapitałowego w spółce komandytowej traktowane było jak wystąpienie wspólnika ze spółki. Natomiast ustawodawca w art. 13 ust. 2 ustawy zmieniającej wskazał, że w sytuacji gdy udziały w spółce komandytowej zostały nabyte lub objęte przez wspólnika przed dniem, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, przychód wspólnika uzyskany z wystąpienia ze spółki pomniejsza się o wydatki na nabycie lub objęcie udziału w takiej spółce oraz o określoną zgodnie z art. 8 część odpowiadającą uzyskanej przez wspólnika przed dniem, w którym spółka komandytowa lub spółka jawna stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w spółce i o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodu. Organ interpretacyjny zwrócił uwagę, że powołana regulacja nie wymienia dochodu z tytułu zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika, ponieważ czynność ta nie była uregulowana w przepisach u.p.d.f. w stanie prawnym do końca 2020 r. Niemniej jednak w poprzednim stanie prawnym częściowe wycofanie wkładów przez wspólnika można porównywać do przychodów otrzymanych z tytułu wystąpienia wspólnika ze spółki, a zatem do określenia dochodu należy stosować odpowiednio przepisy art. 14 ust. 3 pkt 11 i art. 24 ust. 3c u.p.d.f. Sąd z powyższym stanowiskiem organu się nie zgadza. Po pierwsze organ nie wskazał przepisów które nakazywałyby stosowanie "poprzedniego stanu prawnego" tj. do końca 2020 roku, do zdarzeń mających miejsce obecnie lub w przyszłości. Zasadą zaś jest, że dla oceny badanej sprawy nie jest decydujący "poprzedni stan prawny" a stan obowiązujący obecnie. Tylko więc na marginesie Sąd wskazuje że stwierdzenie organu, iż "w poprzednim stanie prawnym tj. do końca 2020 r. zmniejszenie udziału kapitałowego w spółce komandytowej traktowane było jak wystąpienie wspólnika ze spółki" nie zostało poparte żadnym konkretnym przepisem prawa. Strona tymczasem jasno we wniosku wskazała, że po dokonaniu obniżenia wkładu Wnioskodawca pozostanie wspólnikiem Spółki. Wysokość wkładów pozostałych wspólników nie będzie zmieniana. Wskazano też wyraźnie, że Spółka nie będzie przedmiotem likwidacji, a zatem nie dojdzie do sytuacji wystąpienia wspólnika lub umorzenia jego wkładu. Tym samym organ nie wykazał, iż obowiązują obecnie przepisy nakazujące potraktowanie opisanej we wniosku sytuacji jako "wystąpienia wspólnika ze spółki". Strona zaś wyraźnie zaprzeczyła jakoby miało dojść do wystąpienia jej ze Spółki. W takim stanie rzeczy Sąd podziela stanowisko Skarżącego, iż nie było podstaw do zastosowania w sprawie art. 13 ust. 2 ustawy zmieniającej. Wobec powyższego cały wywód organu mający za podstawę założenie, iż w sprawie ma zastosowanie art. 13 ust. 2 ustawy zmieniającej jest nieprawidłowy. Zgodzić należy się też, z poglądem że różnica pomiędzy wystąpieniem ze spółki osobowej i częściowym zmniejszeniem wkładu w spółce osobowej powoduje, że przepis art. 14 ust. 3 pkt 11 u.p.d.f. nie może mieć zastosowania do zmniejszenia wkładu w spółce osobowej. Sąd nie może też w efekcie zgodzić się ze stwierdzeniem, iż "do określenia dochodu należy stosować odpowiednio przepisy art. 14 ust. 3 pkt 11 i art. 24 ust. 3c u.p.d.f.". Organ nie przedstawił w interpretacji żadnego przepisu prawa który wyraźnie pozwala na "odpowiednie" stosowanie tych przepisów do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, w którym nie doszło do "wystąpienia wspólnika ze spółki" o którym mowa w art. 14 ust. 3 pkt 11 i art. 24 ust. 3c u.p.d.f. Oznacza to w istocie, że organ chciałby wskazane przepisy zastosować w drodze analogii, co na gruncie prawa podatkowego jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację. Organ ponownie wydając interpretację weźmie pod uwagę stanowisko Sądu, zgodne z zarzutem Strony, iż w sprawie nie ma zastosowania przepis art. 13 ust. 2 ustawy zmieniającej. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Na rzecz Skarżącego zasądzono od organu kwotę [...]zł, na która składa się [...] zł tytułem wpisu sądowego uiszczonego przez Stronę, a także [...] zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym oraz [...] zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.