II OSK 897/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Wojciech Mazur, Sędzia NSA Robert Sawuła, Sędzia WSA (del.) Agnieszka Wilczewska – Rzepecka (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Bernadetta Pręgowska, po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2022 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2018r., sygn. akt VII SA/Wa 766/18 w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z 7 grudnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 766/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2018 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wieży stacji bazowej [...] nr [...] M., wybudowanej na dz. nr [...] wraz z drogą na działki nr [...] i [...] w miejscowości P., gm. N., oddalił skargę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła [...] S.A. z siedzibą w W., zaskarżając go w całości i opierając skargę kasacyjną: 1) na podstawie naruszenia przepisów postępowania, mając na względzie, że uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 141 § 4 i art. 151 p.p.s.a. w zakresie konstrukcji uzasadnienia wyroku, mając na względzie, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy; 2) na podstawie naruszenia prawa materialnego poprzez jego wadliwą wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) poprzez naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 101 § 1 i 3 k.p.a. poprzez przyjęcie, że brak akt postępowania administracyjnego w związku ze skargą o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. II SA/Kr 277/09 stanowi przeszkodę uniemożliwiającą wydanie decyzji odwoławczej i stanowi zagadnienie wstępne uzasadniające zawieszenie postępowania administracyjnego. Na podstawie przytoczonych zarzutów, skarżąca kasacyjnie spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu administracji na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano m.in., że [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podejmuje jedynie działania, aby nie wydać merytorycznej decyzji w sprawie. W ocenie skarżącej kasacyjnie, nie budzi wątpliwości, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. II SA/Kr 277/09 wiąże organy w niniejszej sprawie. Skoro wyrok jest prawomocny, [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. powinien niezwłocznie wydać decyzję w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie 1) naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i 2) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że strona wnosząca ten środek odwoławczy, zarzucając naruszenie konkretnych przepisów prawa w określonej formie, sama wyznacza obszar kontroli kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny bierze zaś pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, której przesłanki zostały określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., a która nie zachodzi w tej sprawie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2019 r., sygn. akt II OSK 463/17, LEX nr 2627812). Na wstępie przypomnieć należy, że art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i art. 151 p.p.s.a. to wzajemnie wykluczające się podstawy prawne – pierwszy z nich sąd stosuje uwzględniając skargę, drugi – oddalając ją. Są to przepisy wynikowe, regulujące jedynie sposób rozstrzygnięcia skargi i nie mogą być samodzielną podstawą skargi kasacyjnej. Dla potwierdzenia ich zasadności niezbędne jest stwierdzenie naruszenia innych przepisów. Niezrozumiały jest więc zarzut naruszenia ww. przepisów, jednocześnie, w powiązaniu z art. 141 § 4 p.p.s.a. Z kolei na podstawie art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Naruszenie tego przepisu jest więc możliwe wtedy, gdy uzasadnienie nie zawiera wszystkich elementów w nim wymienionych, przy czym skarżący musi wskazać, jakich konkretnie elementów w nim brakuje oraz wykazać ich wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji zawiera wszystkie wymagane art. 141 § 4 p.p.s.a. elementy. Pisemne motywy zaskarżonego wyroku zawierają również wyczerpujące wyjaśnienie przyczyn oddalenia skargi, a więc zastosowania art. 151 p.p.s.a. Natomiast zarzut naruszenia prawa materialnego, tożsamy z zarzutem podniesionym wcześniej w skardze, kwestionuje zasadność zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie, które zdaniem skarżącej kasacyjnie, było spowodowane brakiem akt postępowania administracyjnego. Stanowisko skarżącej kasacyjnie jest nieprawidłowe. Bez wątpienia istotnym elementem zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. jest istnienie ścisłej zależności (związku przyczynowego) pomiędzy uprzednim rozstrzygnięciem a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Zagadnieniem prejudycjalnym w znaczeniu omawianego przepisu może być jedynie taka kwestia, która bezwzględnie uzależnia rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji od uprzedniego jej rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2021 r., sygn. akt II OSK 3082/18, LEX nr 3248735). W niniejszej sprawie zaskarżonym postanowieniem organ zawiesił postępowanie odwoławcze od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] stycznia 2017 r., wskazując na skargę R. K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 277/09, dotyczącej nakazania inwestorowi rozbiórkę stacji telefonii komórkowej. W konsekwencji wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. II SA/Kr 277/09, sprawa powróciła do ponownego rozpoznania, a organ pierwszej instancji wydał ww. decyzję z [...] stycznia 2017 r. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 kwietnia 2009 r., sygn. II SA/Kr 277/09 wiąże zatem organy w sprawie, wobec czego wynik postępowania w sprawie skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego tym wyrokiem ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszym postępowaniu odwoławczym. Jak słusznie wskazał Sąd wojewódzki, skoro organ pierwszej instancji wydawał decyzję w sytuacji związania wytycznymi zawartymi w wyroku z 27 kwietnia 2009 r., to zakończenie postępowania sądowego w przedmiocie wznowienia postępowania ma istotne znaczenie dla postępowania odwoławczego w niniejszej sprawie. Istnieje bezpośrednia zależność między tymi postępowaniami – zarówno co do związania organów, wynikającego z art. 153 p.p.s.a., jak również potencjalnych rozstrzygnięć, które po wznowieniu postępowania sądowego mogą zapaść w sprawie. Nie ma zatem racji skarżąca kasacyjnie, wskazując w skardze kasacyjnej, że zagadnieniem wstępnym, które uzasadniało zastosowanie w sprawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., był brak akt postępowania administracyjnego. Sąd wojewódzki przyznał w tym zakresie rację skarżącej i wprost wskazał, że "brak akt postępowania administracyjnego, wobec przesłania ich do Sądu, nie mógł stanowić przeszkody uniemożliwiającej wydanie decyzji przez organ odwoławczy. Ta okoliczność nie zadecydowała jednak o konieczności zawieszenia postępowania odwoławczego w niniejszej sprawie.". Podnoszenie więc tego argumentu także w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym było niecelowe. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – orzekł jak w wyroku.