I OZ 106/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1636/20 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 10 czerwca 2021 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1636/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. W. na postanowienie z dnia 10 czerwca 2021 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 18 lutego 2021 r. została oddalona skarga M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 maja 2020 r. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną skarżącej od powyższego wyroku, z uwagi na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego. Pismem z dnia 23 lipca 2021 r. skarżąca złożyła osobiście sporządzone zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając zażalenie na postanowienie z dnia 10 czerwca 2021 r. zauważył, że skarżąca, wbrew treści art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", wniosła osobiście sporządzone zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, pomimo że była pouczona o warunkach i trybie wniesienia zażalenia. Tym samym zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. W., wskazując że pismo z dnia 23 lipca 2021 r. nie stanowiło skargi kasacyjnej, stąd też nie wymagało przymusu adwokacko-radcowskiego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 4 P.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a. zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Podkreślić należy, że obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie strony skarżącej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 P.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 P.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 169/12, z dnia 2 października 2012 r. sygn. akt II OZ 832/12, z dnia 19 lipca 2019 r. sygn. akt I OZ 683/19 oraz z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. akt III OZ 80/22). W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie z dnia 10 czerwca 2021 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna również sporządzona osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika aby skarżąca należała do kręgu podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 P.p.s.a. do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo uznał, że przedmiotowe zażalenie należało odrzucić jako uchybiające wymogowi określonemu w art. 194 § 4 P.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.