II SA/Kr 1149/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi K. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021r. znak [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej K. T. kwotę 500 zł ( pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 24 sierpnia 2021 r. znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania K. T., utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki nr [...] z dnia 11 czerwca 2021 r. znak: ROIK [...], w której na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nałożono obowiązek doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: W wyniku ustaleń dokonanych w trakcie przeprowadzonych w dniu 2 grudnia 2016 r. przez organ I instancji czynności kontrolnych, wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego przy ul. [...] w K. w zakresie przewodów kominowych. Po parokrotnym uchyleniu rozstrzygnięć przez organ odwoławczy, decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki z dnia 11 czerwca 2021 r. nakazano Wspólnocie Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w K. wykonanie następujących robót budowlanych celem doprowadzenia do zgodności z przepisami, a tym samym do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego w zakresie przewodów kominowych spalinowych i wentylacyjnych dla mieszkań nr [...] oraz przywrócenia bezpiecznego użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] l w K. poprzez: I. rozbiórkę fragmentu komina w celu usunięcia istniejących przewodów; II. zabezpieczenie wlotów do przewodów kominowych w mieszkaniach nr [...] przed nalotem pyłu i gruzu; III. usunięcie z przewodów kominowych, murowanych, rury stalowe zawężające średnice przewodów do 0 13 do lokali mieszkalnych 9 oraz 12; IV. wykonanie rozwiercenia frezowania kanałów komina w celu dostosowania do ułożenia przewodów o zwiększonej średnicy; V. usuniecie z wnętrza komina gruzu i pyłu; VI. ułożenie nowych rur stalowych w kanałach wentylacyjnych oraz rur kwasoodpornych dla wentylacji spalinowej do lokali mieszkalnych 9 i 12 od góry z poziomu strychu w celu uniknięcia wykonywania odkrywek bezpośrednio z ww. lokali mieszkalnych. Poprowadzenie (ułożenie} nowych przewodów na całej ich długości o średnicy minimum 150 mm, ze szczególnym uwzględnieniem zminimalizowania odchylenia przewodu od pionu. W razie przekroczenia dopuszczalnego odchylenia ponad 30 stopni od pionu w każdym kanale zamontować otwory rewizyjne zgodnie z obowiązującą normą Pff-B-10425:1989 wraz ze zmianą Az3:2000 oraz ekspertyzą techniczną rys. nr 6 tj. pod załamaniem przewodu. Otwory rewizyjne winny być umiejscowione od pomieszczenia strychu w celu lepszego do nich dostępu; VII. wykonanie szczelnych połączeń nowych przewodów kominowych z wlotami przewodów w lokalach mieszkalnych nr 9 oraz 12; VIII. odtworzenie rozebranego fragmentu komina w technologii w jakiej został on pierwotnie wykonany tj. murowany z cegły; IX. wykonanie zakończeń przewodów zgodnie z Polską Normą stosowanych do funkcji przewodów tj. otwór górny dla przewodów spalinowych (z daszkiem), a pod czapą kominową wykonanie przelotów bocznych o powierzchni zgodnej z Polską Normą dla przewodów wentylacyjnych; X. po zakończeniu prac montażowych przeprowadzenie czyszczenia pozostałych przewodów kominowych w budynku oraz wykonanie ponownej kontroli działania przewodów kominowych. Ponadto współwłaścicielom lokalu mieszkalnego nr [...] znajdującego się w budynku przy ul. [...] w K. tj. K. i A. T.: I. przywrócenie właściwego funkcjonowania systemu wentylacji grawitacyjnej, poprzez zamontowanie we wszystkich oknach o dużej szczelności nawiewników okiennych zalecane ciśnieniowe lub higrosterowalne o wydajności sumarycznej minimum 70 m3/h w kuchni oraz wydajności sumarycznej minimum 50 m3/h w pokojach o wydajności zgodnej z Polską Normą PN-83/B/B-03430 wraz ze zmianą Az3 2000; II. wykonanie w łazience podcięcia lub zamontowanie kratki wentylacyjnej w drzwiach o sumarycznym przekroju nie mniejszym niż 0,022 m2. Od powyższej decyzji K. T. złożyła odwołanie, w którym zakwestionowała zarówno zasadność nałożenia na nią obowiązków, a także polemizowała z rodzajem prac, którymi organ I instancji obciążył wspólnotę mieszkaniową. Organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, opierając swe rozstrzygnięcie na art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm., zwanej dalej upb). Na wstępie organ odwoławczy ocenił, że krąg stron postępowania został zdefiniowany w trafny sposób. Następnie wyjaśnił, że w przedmiotowym budynku w latach 2001, 2003 i 2009 prowadzone były roboty budowlane polegające na remoncie i uporządkowaniu przewodów kominowych, które zgodnie art. 29 ust. 2 pkt 1 upb zwolnione były spod reglamentacji prawnobudowlanej w postaci obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania skutecznego zgłoszenia. Ponadto w przedmiotowym budynku wielorodzinnym dokonano przebudowy części powierzchni strychowej na cele mieszkalne, na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 7 listopada 1997 r. znak: [...] Kolejno wskazano, że jak wynika z ekspertyzy z marca 2021 r., w przedmiotowym budynku wszystkie przewody kominowe zostały pierwotnie wykonane jako murowane z cegły. W wyniku przeprowadzenia prac remontowych zostały wyburzone przegrody pomiędzy poszczególnymi przewodami tworząc jeden duży kanał. Wewnątrz komina zostały zamontowane rury stalowe o średnicy 130mm, podczas gdy zgodnie z §140 punkt 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - przewody kominowe dla wentylacji grawitacyjnej nie mogą posiadać mniejszej powierzchni przekroju niż 0,0016m2. W związku z powyższym przeprowadzone prace mające na celu uszczelnienie przewodów kominowych zostały wykonane niepoprawnie. Zastosowane rury stalowe zawężające powierzchnię do 0,0013m2 nie spełniając tym samym warunku zapewnienia minimum 0,0016m2 powierzchni przekroju przewodu. Potwierdzono ponadto odchylenie od pionu wykonanych przewodów kominowych o ponad 30 stopni. Zgodnie z obowiązującą w okresie remontu normą PN-B-10425:1989 oraz wcześniejszą normą PN-B-10425:1959 w takich przypadkach należy wykonać otwory rewizyjne, których brak na przewodach kominowych z mieszkania nr [...] Dodatkowo długość odcinków odchylonych od pionu przekracza dopuszczalne w normach 2m. Organ I instancji stwierdzając, że ww. roboty budowlane w zakresie przewodów kominowych wykonane zostały w sposób niezgodny z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, prawidłowo ocenił, iż spełniona została hipoteza przepisu art. 50 ust. 1 pkt 4 upb. Zgromadzony materiał dowodowy bezsprzecznie wskazuje również, że roboty budowlane zostały już zakończone. Wobec powyższego organ I instancji zasadnie odstąpił od wydania postanowienia na podstawie art. 50 ust. 1 upb. Organ odwoławczy ocenił, że zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na ustalenie jakie czynności należy podjąć. Materiał dowodowy w szczególności obejmuje opinię biegłego M. S. z czerwca 2012 r., protokół uzupełniającego nr 2 z kontroli przewodów kominowych z dnia 4 lutego 2019 r., protokół kominiarski z dnia 17 września 2019 r. - uzupełnienie do protokołu z dnia 9 września 2019 r., ekspertyza techniczna z marca 2021 r. wraz z uzupełnieniem z kwietnia 2021 r. Wnioski i zalecenia zawarte w ww. opracowaniach wskazują na konieczność nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych zarówno na wspólnotę mieszkaniową przedmiotowego budynku, jak i na współwłaścicieli lokalu nr [...]. Wszelkie obowiązki nakładane wobec części budynku, które nie zaliczają się do nieruchomości wspólnej dotyczą interesu prawnego właścicieli poszczególnych lokali mieszkalnych, a nie wspólnoty. Stąd nałożenie obowiązków na współwłaścicieli lokalu nr [...] było zasadne. Odnosząc się do zawartych w odwołaniu uwag w zakresie poprawności ekspertyzy technicznej z marca 2021 r., uzupełnionej w kwietniu 2021 r., organ odwoławczy wskazał, że opracowanie to zostało sporządzone przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Organ nie znalazł podstaw by poddać w wątpliwość zakwestionowane opracowania i podkreślił, że projektant jest osobą wykonującą samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, pełniącą zawód zaufania publicznego i ponosi odpowiedzialność za prawidłowość wykonanej ekspertyzy. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że nadzór budowlany to fachowy pion administracji publicznej -w inspektoratach nadzoru budowlanego na stanowiskach inspektorów nadzoru zatrudnione są osoby mające co najmniej uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie. Zatem inspektor nadzoru budowlanego - przy użyciu posiadanej wiedzy i środków, którymi dysponuje - jest w stanie samodzielnie określić poprawność przedłożonej ekspertyzy, zakres koniecznych do wykonania robót, jak i później prawidłowość ich wykonania (vide: wyrok WSA w Krakowie z dnia 18 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 351/07, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 18 października 2012 r. sygn. akt H SA/Wr 507/12). Ponadto podkreślenia wymaga, że wnioski wynikające z ekspertyzy technicznej z marca 2021 r., uzupełnionej w kwietniu 2021 r., są tożsame z tymi wynikającymi z opinii Biegłego Sądu Okręgowego w K. mgr inż. M. S. z czerwca 2012 r. Odpowiadając na twierdzenia skarżącej, że po wybudowaniu instalacji do nowo powstałego lokalu mieszkalnego [...] nastąpiły nieodwracalne zmiany w substancji mieszkaniowej w postaci braku wentylacji i deficytu swobodnego przepływu powietrza w lokalu skarżącej, organ odwoławczy wskazał, że teza ta nie znajduje potwierdzenia w sporządzonej ekspertyzie. Autorzy ekspertyzy jednoznacznie stwierdzili brak wpływu wykonania przewodów kominowych dla mieszkania nr [...] na działanie przewodów kominowych mieszkania skarżącej, wskazując, że dla mieszkania nr [...] zostały wykonane dodatkowe przewody kominowe, w innej części budynku niż miejsce prowadzenia przewodów kominowych z mieszkania skarżącej. Jeżeli zaś chodzi o wykonane przez skarżącą otwory w drzwiach łazienki organ odwoławczy wyjaśnił, że cztery okrągłe otwory o średnicy 4,00 cm (powierzchnia czterech otworów: 0,005 m2) w drzwiach łazienkowych nie posiadają wymaganego sumarycznego przekroju 0,022 m2, a więc nie spełniają wymagań określonych w ww. § 79 ust. 1. rozporządzenia. Organ stwierdził też, że mieszkanie skarżącej nie spełnia wymogów, gdyż nie zostały zamontowane nawiewniki okienne, które były wymagane protokołami kominiarskim. Analizując powyższe, wobec braku zapewnienia dopływu świeżego powietrza umożliwiającego poprawne działanie wentylacji grawitacyjnej, PINB miał uzasadnione podstawy do nakazania współwłaścicielom mieszkania nr [...] zamontowanie we wszystkich oknach o dużej szczelności nawiewników okiennych o wskazanych parametrach. Od powyższej decyzji K. T. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie licznych przepisów postępowania, m.in. art. 75 §1, art. 77 § 1, art. 80, art. 6, art. 7, art. 8 § 1 kpa oraz prawa materialnego, m.in. art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu skarżąca zakwestionowała wnioski płynące z opinii biegłej M. S. i stwierdziła, że jej zdaniem istnieją alternatywne sposoby rozwiązania problemów wentylacyjnych w postaci dobudowania komina lub usunięcia rur stalowych z przewodów wentylacyjnych i zastąpienie ich rozprężonym wielowarstwowym rękawem z włókna szklanego i aluminium. Ponadto skarżąca nie zgadza się z nałożonym na nią obowiązkiem wykonania wskazanych w decyzji prac, gdyż po pierwsze czynności te nie przywrócą prawidłowej wentylacji, a po drugie to ewentualnie wspólnota mieszkaniowa powinna być adresatem tych obowiązków. Organ odwoławczy wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że decyzja organu odwoławczego narusza prawo w sposób powodujący konieczność jej uchylenia, jednakże z innych względów, niż zostały podniesione w skardze. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie, z punktu widzenia kryterium legalności, jest decyzja nakazująca wspólnocie mieszkaniowej oraz współwłaścicielom jednego z lokalów – w tym skarżącej wykonanie wyszczególnionych w decyzji prac, w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, tj. zapewnienia należytej wentylacji. Materialnoprawną podstawę dla wydania przedmiotowych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333; dalej: P.b.), zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 471), który stanowi, że do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Zgodnie zatem z art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Z kolei z ust. 7 wskazanego przepisu wynika, że przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Zauważenia też wymaga, że jak trafnie podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w przypadku, gdy roboty budowlane, o których jest mowa w art. 50 ust. 1 P.b. zostały już wykonane, zgodnie z art. 51 ust. 7 P.b. przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 oraz ust. 3 P.b. mają odpowiednie zastosowanie bez wstrzymania robót budowlanych przewidzianego w art. 50 P.b. (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 501/19). Przechodząc do okoliczności faktycznych w przedmiotowej sprawie należy na wstępie podkreślić, że zasadnicza kwestia dotycząca braku odpowiedniej wentylacji w lokalu należącym do skarżącej jest bezsporna. Została ona potwierdzona przez autorów sporządzonych w sprawie ekspertyz oraz w protokołach kominiarskich. Jak ustaliły organy, jednym z powodów zaistniałej sytuacji są wadliwie przeprowadzone roboty budowlane polegające na remoncie i uporządkowaniu przewodów kominowych, które zgodnie art. 29 ust. 2 pkt 1 P.b. nie podlegały obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę ani dokonania zgłoszenia. Ekspertyza wykazała, że wewnątrz komina zostały zamontowane rury stalowe o zbyt małej średnicy, nieodpowiadającej minimalnym wymaganiom wynikającym z § 140 punkt 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co spowodowało zmniejszenie powierzchni przekroju do 0,0013 m2, podczas gdy wymagany minimalny przekrój wynosi 0,0016 m2. Potwierdzono ponadto odchylenie od pionu wykonanych przewodów kominowych o ponad 30 stopni oraz brak wymaganych w tej sytuacji, zgodnie z obowiązującą w okresie remontu normą PN-B-10425:1989 oraz wcześniejszą normą PN-B-10425:1959, otworów rewizyjnych na przewodach kominowych z dwóch lokali, w tym z lokalu skarżącej. Dodatkowo okazało się, że długość odcinków odchylonych od pionu przekracza dopuszczalne w normach 2 m. W tym miejscu można wspomnieć, że powodem problemów wentylacyjnych nie były – jak twierdziła skarżąca – prace budowlane związane z budową nowego lokalu mieszkalnego, co również wynika ze sporządzonej ekspertyzy. W oparciu o wspomnianą ekspertyzę organy nałożyły na inwestora robót, które zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b.), tj. na wspólnotę mieszkaniową, obowiązek wykonania szeregu prac mających na celu doprowadzenie wadliwie wykonanych przewodów kominowych do stanu zgodnego z prawem. W odpowiedzi na zarzuty skarżącej, która kwestionowała potrzebę i zakres prac, do których wykonania zobowiązana została wspólnota mieszkaniowa, należy wskazać, że prace te nie zostały określone przez organ w sposób dowolny, lecz wynikają ze wskazań zawartych w odpowiedniej ekspertyzie, której wiarygodność nie została przez skarżącą skutecznie podważona. Za organami administracyjnymi należy podkreślić, że autorami sporządzonych w sprawie ekspertyz są profesjonaliści, tj. osoby, legitymujące się odpowiednim wykształceniem i uprawnieniami budowlanymi, a w związku z pełnioną przez siebie funkcją, są osobami zaufania publicznego i ponoszą odpowiedzialność za prawidłowość poczynionych ocen i wskazań. Aby podważyć wiarygodność sporządzonej w sprawie ekspertyzy, konieczne byłoby poczynienie konkretnych zarzutów względem niej, tymczasem skarżąca ograniczyła się do twierdzenia, że jej zdaniem organy błędnie zinterpretowały sporządzoną w sprawie opinię biegłej, M. S.. Tymczasem choć organy wzięły pod uwagę również tę opinię, w głównej mierze oparły się na szczegółowych zaleceniach zawartych w innej ekspertyzie z 2021 r., sporządzonej przez R. G. i T. S., w stosunku do której skarżąca nie zgłaszała żadnych zastrzeżeń. Podsumowując tę część rozważań należy wskazać, że organy administracyjne w pełni zasadnie zobowiązały wspólnotę mieszkaniową do wykonania wyszczególnionych w decyzji prac, ponieważ w świetle sporządzonych w ramach postępowania ekspertyz, prace te zmierzają do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, naprawiając tym samym uchybienia, które miały miejsce podczas przeprowadzonych wcześniej robót budowlanych, których inwestorem była wspólnota. W powyższym zakresie zaistniały zatem przesłanki do zastosowania trybu naprawczego, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b. O konieczności uchylenia decyzji organu odwoławczego zadecydowała natomiast część rozstrzygnięcia, w której organy nałożyły na skarżącą obowiązek wykonania prac w jej mieszkaniu. Należy przy tym podkreślić, że Sąd nie podważa ani konieczności wykonania wyszczególnionych w decyzjach prac, ani też faktu, że obowiązek ich wykonania powinien spocząć na skarżącej. Konieczność wykonania tych a nie innych czynności wynika również ze sporządzonej ekspertyzy, która ze wskazanych powyżej względów zasadnie została włączona w zakres materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie. Nie można również zgodzić się ze skarżącą, że organy wadliwie wskazały adresata tych obowiązków. Wykonanie odpowiednich podcięć lub zamontowanie kratki wentylacyjnej w drzwiach łazienki, podobnie jak zainstalowanie nawiewników okiennych nie stanowi prac dotyczących części wspólnej nieruchomości, lecz lokalu będącej odrębną własnością skarżącej. To skarżąca zatem, a nie wspólnota mieszkaniowa jest zobowiązana do doprowadzenia własnego lokalu do stanu zgodnego z przepisami w zakresie, w jakim konieczne prace nie dotykają części wspólnej nieruchomości, lecz jej własności odrębnej, a za taką należy bez wątpienia uznać drzwi łazienkowe oraz okna. O ile zatem organy miały podstawy faktyczne, aby zobowiązać skarżącą do wykonania wyszczególnionych prac w jej mieszkaniu, to dokonały tego w nieodpowiednim trybie, nie było bowiem podstaw, aby uczynić to w ramach postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. Tryb ten jest bowiem w sposób ścisły związany z art. 50 ust. 1 P.b., a zatem zmierza do naprawienia wadliwości wykonanych przez adresata decyzji robót budowlanych. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie była natomiast inwestorem w zakresie niepoprawnie wykonanych robót budowlanych, te realizowała bowiem wspólnota mieszkaniowa, a montaż nawiewników okiennych i kratki wentylacyjnej w drzwiach łazienkowych – choć poprawi wentylację w lokalu skarżącej – nie naprawi błędów popełnionych w ramach źle przeprowadzonych robót w przewodach kominowych. Podsumowując, organy zobowiązując skarżącą do wykonania wyszczególnionych w decyzji prac naruszyły art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., co było przesłanką do uchylenia decyzji organu odwoławczego. W ramach ponownego rozpoznania sprawy organ odwoławczy weźmie pod uwagę powyższe uwagi i poszuka odpowiedniej podstawy prawnej do nałożenia na skarżącą obowiązku dokonania koniecznych prac, rozważając zastosowanie w tym zakresie art. 66 ust. 1 P.b. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a