II SAB/Wa 141/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2020 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta [...] W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę I. Stan sprawy przestawia się następująco: 1. T. K. (zwany dalej "Skarżącym") wystąpił pismem z 21 października 2019r. do Prezydenta [...] (zwany dalej: "Prezydentem [...]") o udostępnienie w trybie ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019r., poz. 1429, zwana dalej "u.d.i.p.") "kopii całej korespondencji pomiędzy Urzędem Dzielnicy [...] a Urzędem Miasta [...] (w szczególności Zastępcą Prezydenta R. K., Zastępcą Prezydenta R. S., Biurem Prawnym, Biurem Polityki Mobilności i Transportu oraz innymi jednostkami organizacyjnymi Urzędu Miasta) dotyczącej wypadku, który miał miejsce [...] marca 2017r. na ul. [...] w [...] oraz miejsca, w którym ten wypadek nastąpił. 2. Prezydent [...] pismem z 4 listopada 2019r. udzielił Skarżącemu odpowiedzi na ww. wniosek i wskazał, że złożone przez Skarżącego pismo nie dotyczy sprawy publicznej i jako takie nie może być zakwalifikowane jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. 3. Skarżący pismem z 7 listopada 2019r., ponownie zwrócił się do Prezydenta [...] o udostępnienie całej korespondencji pomiędzy Urzędem Dzielnicy [...] a Urzędem [...] dotyczącej ww. wypadku oraz miejsca, w którym on nastąpił. Natomiast pismem z 10 listopada 2020r. złożył "odwołanie od decyzji wyrażonej w piśmie z [...] listopada 2019 r., znak [...] 4. Prezydent [...] pismem z 21 listopada 2019r. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, wyjaśniając, że gdy sprawa nie ma charakteru informacji publicznej, nie ma podstaw do wydania decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W takim przypadku wystarczy zawiadomienie o tym wnioskodawcy zwykłym pismem informującym. 5. Skarżący złożył 10 grudnia 2019r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (zwana dalej: "SKO") "odwołanie od decyzji Urzędu [...], reprezentowanego przez Prezydenta [...] R. T., w związku z wyrażoną w piśmie z 21.11.2019r. ponowną odmową udzielenia mi odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej, jaka złożyłem po raz pierwszy w dniu 21.10.2019r." 6. SKO postanowieniem z [...] stycznia 2020r., na podstawie art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2018r., poz. 2096 ze zm., zwana dalej "k.p.a.") orzekło o niedopuszczalności odwołania, albowiem w dacie wniesienia odwołania stwierdzono brak istnienia aktu administracyjnego. 7. Skarżący pismem z 13 lutego 2020r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w zakresie rozpatrzenia ww. wniosku z [...] października 2019r., wnosząc o: - uznanie postępowania Urzędu [...], jako rażącego naruszenia prawa, polegającego na: a) uporczywej odmowie uznania, wbrew brzmieniu przepisów u.d.i.p., żądanej przeze niego informacji jako informacji publicznej, b) udzielenia wadliwej - w świetle przepisów u.d.i.p. - odpowiedzi bez zachowania przewidzianego u.d.i.p. terminu i formy - a na gruncie formalnym braku wydania decyzji w przedmiotowej sprawie; - nałożenie na Prezydenta [...] grzywny przewidzianej art. 23 u.d.i.p., w wysokości uznanej za właściwą przez Sąd; - zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu poniesionych przez niego kosztów sądowych. Skarżący w uzasadnieniu wskazał m.in., że przedmiotem jego żądania była "korespondencja wewnętrzna pomiędzy Urzędem Dzielnicy [...], a jednostkami organizacyjnymi Urzędu [...], dotycząca przebiegu inwestycji, jaką Urząd Dzielnicy [...] zrealizował w 2016r. w postaci fragmentu ścieżki rowerowej w Parku [...], a w szczególności oceny ze strony Urzędu Dzielnicy [...] jego roli w dotrzymaniu procedur bezpieczeństwa wynikających z przepisów ustawy Prawo budowlane i ustaw powiązanych. Wprawdzie korespondencja została wywołana tragicznym wypadkiem, jakiemu - wskutek niedokończenia procesu budowlanego [...] marca 2017r. uległa na tej ścieżce jego szesnastoletnia córka, to nie jest to jego prywatna sprawa. Ww. ścieżka, nawet po dokończeniu procesu inwestycyjnego, nadal budzi poważne zastrzeżenia odnośnie stwarzanego zagrożenia, co potwierdza zarówno inicjatywa Wydziału Ruchu Drogowego Komendy [...] Policji wyrażona w piśmie z [...] lutego 2019r., jak i Raport z audytu Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego tego miejsca przeprowadzony we wrześniu 2018r. na zlecenie Biura Polityki Mobilności [...], zgodnie domagające się jej przebudowy (zmiany trasy). Skarżący podał, że uzasadnione wątpliwości w kwestii poprawności przebiegu ww. procesu inwestycyjnego ma również Prokuratura, która w ramach biegnącego postępowania przygotowawczego postawiła zarzuty karne trzem urzędnikom Urzędu Dzielnicy [...]. Obiektywna ocena zagrożenia bezpieczeństwa mieszkańców w krytycznym miejscu, ale także stanowisko jednostek organizacyjnych miasta w tej sprawie jest sprawą publiczną. W interesie publicznym jest zatem by udostępniono, zgodnie z przepisami u.d.i.p., wiedzę, w jaki sposób Urząd Dzielnicy [...] oceniał swoją rolę w tej inwestycji oraz w jaki sposób wpływał na wypracowanie stanowiska Urzędu [...] w tej sprawie - a to jest przedmiotem żądanej korespondencji. Odmowa udzielenia informacji przez arbitralne uznanie, że nie jest to informacja publiczna, służy ukryciu tej wiedzy w sposób sprzeniewierzający się treści i celowi u.d.i.p. 8. Prezydent [...] w odpowiedzi na skargę, wniósł o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi na ww. postanowienie SKO z [...] stycznia 2020r. oraz o oddalenie skargi, jako nieznajdującej usprawiedliwionych podstaw i o oddalenie pozostałych wniosków Skarżącego. Prezydent [...] wskazał, że w sprawie nie ma podstaw prawnych do uznania, że dopuścił się bezczynności, z uwagi na przedmiot wniosku Skarżącego, który nie dotyczy sprawy publicznej, więc nie może być zakwalifikowany jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Skarżącemu udzielono odpowiedzi na ww. pismo w ustawowym terminie. W sytuacji, gdy sprawa nie ma charakteru informacji publicznej, nie ma podstaw do wydania decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Wystarczy zawiadomienie o tym wnioskodawcy zwykłym pismem informującym. Ww. przepis ma zastosowanie tylko wtedy, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest ponadto warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) i podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji). Brak jednego z tych elementów oznacza zakaz załatwienia sprawy w drodze decyzji administracyjnej. W sprawie prawidłowo poinformowano Skarżącego, że pismo z 21 października 2019r. nie dotyczy sprawy publicznej i nie może zostać zakwalifikowane jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Prezydent [...] wyjaśnił też, że pisma Skarżącego w sprawie udostępnienia korespondencji dotyczącej ww. wypadku nie dotyczą sprawy publicznej. Skarżący przy pomocy u.d.i.p. stara się o uzyskanie informacji w indywidualnej sprawie związanej z dochodzeniem od [...] roszczeń z tytułu ww. wypadku Jego córki w ww. miejscu. Skoro treść ww. wniosku odnosi się wprost do żądania udostępnienia informacji dotyczących osoby składającej wniosek, nie zaś do istotnej kontroli społeczeństwa nad organami władzy publicznej, żądanie to nie może zostać zrealizowane w trybie u.d.i.p. Prezydent [...] wyjaśnił ponadto, że Skarżący w skardze zmienił zakres żądanych informacji. Istnieje też ryzyko, że Skarżący zamierza informacje żądane w trybie u.d.i.p. wykorzystać do podjęcia ewentualnych działań, mających na celu ochronę przysługujących mu praw, w tym obejmujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych w drodze postępowania sądowego. Przed sądem powszechnym toczyło się postępowanie w sprawie o zawezwanie do próby ugodowej o zapłatę zadośćuczynienia w związku z wypadkiem córki Skarżącego (sygn. akt [...], zaś zakres ww. wniosku z [...] października 2019r. łączy się ze sprawą ww. wypadku. Kolejne postępowanie o zawezwanie do próby ugodowej w ww. przedmiocie toczyło się pod sygn. akt [...]. Udostępnienie informacji, o których mowa we wniosku z [...] października 2019r. może przyczynić się do ujawnienia argumentów procesowych [...] w sprawie/sprawach związanych z roszczeniami rodziny zmarłej w wyniku wypadku [...] marca 2017r. córki Skarżącego. Ewentualne udostępnienie wnioskowanych dokumentów może prowadzić do nieuzasadnionego uprzywilejowania jednej ze stron, a procedura udostępnienia informacji publicznej nie może zmierzać do pozyskania przez wnioskodawcę informacji istotnych z punktu widzenia ewentualnego postępowania sądowego. Złożony wniosek może służyć realizacji celu osobistego, a pozyskane informacje mogą służyć celom dowodowym na potrzeby wszczęcia postępowania sądowego. Takie żądanie jest niezgodne z celem u.d.i.p., którym jest informowanie obywateli o sposobie i zasadach funkcjonowania podmiotów realizujących zadania publiczne lub gospodarujących mieniem publicznym w celu poprawy tego funkcjonowania. Prezydent [...], niezależnie od powyższych argumentów, z ostrożności procesowej stwierdził, że gdyby nawet zakres ww. wniosku nie dotyczył sprawy prywatnej ani nie obejmował informacji, które mogą być wykorzystane w przyszłym postępowaniu sądowym (co nie zachodzi), wewnętrzna korespondencja urzędowa nie stanowi informacji publicznej, ale dokument wewnętrzny niepodlegający udostępnieniu w trybie u.d.i.p., co wynika z ugruntowanego orzecznictwa na gruncie art. 6 ust. 2 u.d.i.p. 9. Skarżący w piśmie z 4 maja 2020r. ustosunkował się do odpowiedzi na skargę i stwierdził, że argumentacja w niej podniesiona w nie zasługuje na uwzględnienie. Dodatkowo wskazał, że wniosek o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi na ww. postanowienie SKO nie ma uzasadnienia. Skarżący nie zgodził się, że informacje zawarte w ww. wniosku nie dotyczą sprawy publicznej, tylko prywatnej. Jakkolwiek śmierć jego dziecka jest prywatną tragedią, to śmierć ta nastąpiła w konsekwencji działalności publicznej Urzędu Dzielnicy [...]. Ofiarą tej działalności mogła paść dowolna, inna osoba i tego względu zarówno wszystkie informacje dotyczące procesu, jakiego wynikiem była wadliwa inwestycja, stwarzająca bezpośrednie zagrożenie, jak i te, które ilustrują sposób działania, a w tym oceny zaistniałego zdarzenia i odegranej w nim roli jednostek organizacyjnych Urzędu [...], ze względu na ewentualne konsekwencje powtórzenia się podobnej sytuacji w przyszłości - mają charakter informacji publicznej. Nie jest to twierdzenie gołosłowne, gdyż [...] czerwca 2019r. doszło w [...] do podobnego wypadku śmiertelnego w innym miejscu o bardzo podobnym ukształtowaniu. Fałszywa jest teza, że aspekt "prywatny" musi skutecznie wyłączyć publiczny charakter żądanej informacji. Gdyby przyjąć ją za uprawnioną, to skuteczny dostęp do informacji na gruncie u.d.i.p. byłby możliwy wyłącznie dla osób drążących dany temat wyłącznie z pobudek "ideowych" (dziennikarzom i organom ścigania ustawodawca racjonalny zapewnił inne podstawy pozyskiwania informacji), trudno wiec przyjąć, że ww. ustawodawca stworzył akt prawny wyłącznie dla "idealistów". Skarżący uznał też, że nie zmienił zakresu żądanej informacji, jedynie sposób jej opisu - doprecyzował przedmiot, którego dotyczy żądana korespondencja – w reakcji na dążenie organu do spłycenia problemu. Korespondencja wymieniana pomiędzy jednostkami organizacyjnymi Urzędu [...], jakkolwiek związana z ww. wypadkiem dotyczy sposobu, w jaki Urząd Dzielnicy [...], raportując do Urzędu [...], opisał przebieg procesu inwestycyjnego i swoją w tym rolę. Na gruncie indywidualnego przypadku dotyczy praktyki organu rozumianej jako proces o zasięgu ogólnym. Skarżący nie zgodził się z zarzutem dążenia do zwiększenia przewagi procesowej w ewentualnym sporze z Urzędem Miasta. To Prezydent [...], arbitralnie kwalifikując żądane informacje, jako informacje nie będące informacją publiczną dąży do zachowania przewagi - również procesowej - na maksymalnym poziomie. Odpowiedzialność cywilną Urzędu za przyczynienie się do śmierci dziecka Skarżącego potwierdził już i rozstrzygnął ubezpieczyciel Urzędu [...]. Nie istnieje spór o uznanie odpowiedzialności Urzędu, na którego ewentualne rozstrzygnięcie mogłyby mieć wpływ żądane informacje. Zdaniem Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie argument o braku podstaw do żądania ujawnienia korespondencji wewnętrznej, gdyż swoim żądaniem nie wpływa na proces decyzyjny, który w wyniku ujawnienia określonych informacji mógłby ulec zakłóceniu. Treść korespondencji odnosi się do faktów dokonanych i stanowi ilustrację samooceny ówczesnych władz Dzielnicy [...] w odniesieniu do prowadzonej działalności inwestorskiej na przykładzie konkretnej inwestycji. Wypełnia w ten sposób przesłankę wprost wymienioną w art. 5 ust. 3 u.d.i.p. dotyczącą informacji o sposobach przebiegu procesów decyzyjnych. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga nie jest zasadna, gdyż Prezydent [...] nie pozostawał w bezczynności. 2. Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019r., poz. 2167, zwana dalej: "P.u.s.a.") oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W sprawie, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć ponadto na względzie przepisy u.d.i.p., która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Sąd wyjaśnia ponadto, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, z uwagi na treść art. 119 pkt 4 P.p.s.a., gdyż Skarżący złożył skargę na bezczynność organu. 3. Sąd stwierdza ponadto, że w orzecznictwie podnosi się, że bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce w przypadkach, gdy w terminach określonych przepisami prawa, organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale pomimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 grudnia 2019r., sygn. akt IV SAB/Po 214/19, dostępny na www.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu okoliczności te w sprawie nie zachodzą, więc nie sposób przyjąć, że w sprawie Prezydent [...] naruszył przepisy prawa i to w sposób rażący. W okolicznościach faktycznych sprawy, w kontekście treści pierwotnie sformułowanego przez Skarżącego wniosku z [...] października 2019r. (poniedziałek) "o udzielenie informacji publicznej" nie można uznać, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności. Organ ten, mając na względzie ww. wniosek udzielił Skarżącemu odpowiedzi 4 listopada 2019r. (poniedziałek) i wskazał, że złożone przez Skarżącego pismo nie dotyczy sprawy publicznej i jako takie nie może być zakwalifikowane jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Warto przypomnieć, że Skarżący żądał udostępnienia całości korespondencji pomiędzy Urzędem Dzielnicy [...] a Urzędem [...], dotyczącej wypadku z [...] marca 2017r. na ulicy [...] w [...]. Skarżący podał przykładowe pisma, powołując się na daty i nr, podkreślając, że jeśli korespondencja nie była prowadzona, Skarżący prosi o jednoznaczne potwierdzenie tego faktu. Sąd w związku z tym wskazuje, że nawet porównanie daty ww. wniosku Skarżącego z datą pisma, które stanowiło odpowiedź organu na ten wniosek wskazuje, że Prezydent [...] udzielił Skarżącemu odpowiedzi w terminie ustawowym (14 dni). Informując, że sprawa nie ma charakteru informacji publicznej, więc ww. wniosku nie można zakwalifikować jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Sąd, mając powyższe pismo Prezydenta [...] z 4 listopada 2019r. wskazuje, że nie jest ono zbyt rozbudowane, ale w świetle akt administracyjnych sprawy nie można zarzuć organowi, że było ono wadliwe, z uwagi na rozwiązania prawne przewidziane w u.d.i.p. Skoro bowiem charakter żądanej przez Skarżącego informacji w ww. wniosku z [...] października 2019r. (organ był związany ww. wnioskiem, a nie zmodyfikowaną jego treścią w skardze skierowanej do WSA w Warszawie) wskazywał, że żądane przez Skarżącego informacje nie mają charakteru publicznego, mógł zawiadomić o tym Skarżącego w zwykłym piśmie, a nie w decyzji, o której mowa w art. 16 u.d.i.p. Stanowisko analogiczne było wielokrotnie prezentowane o ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2010r. sygn. akt I OSK 83/10; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 6 października 2016r. sygn. akt II SAB/Kr 135/16 – dostępne na www.nsa.gov.pl). Stanowisko to wypływa przede wszystkim z treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Tylko wówczas, gdy sprawa ma charakter informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej ma obowiązek wydać decyzję o odmowie udzielenia informacji. WW. przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest ponadto warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) oraz podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji). Brak jednego z tych elementów oznacza zakaz załatwienia sprawy w drodze decyzji administracyjnej (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 314). Skoro Skarżący otrzymał odpowiedź właściwego organu, że wniosek Skarżącego nie dotyczy sprawy publicznej i miało to miejsce w ustawowym terminie, nie ma podstaw prawnych do uznania, że Prezydent [...] rażąco naruszył prawo, na co Skarżący powoływał się w skardze. Warto podkreślić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano, że wewnętrzna korespondencja urzędowa, o której mowa w ww. wniosku Skarżącego, nie stanowi informacji publicznej, ale dokument wewnętrzny niepodlegający udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Przymiot informacji publicznej posiadają wszelkiego rodzaju dokumenty urzędowe organu (będące dowodem tego, co w nich urzędowo stwierdzono, zaświadczono bądź podano), wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań, a więc dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem konkretnych spraw. Od "dokumentów urzędowych" w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. odróżnia się "dokumenty wewnętrzne". Dokumenty takie służą gromadzeniu i wymianie informacji oraz uzgadnianiu stanowisk i poglądów. Nie są wiążące, co do sposobu załatwienia sprawy, nie są w związku z tym wyrazem stanowiska organu, nie stanowią informacji publicznej. Korespondencja wewnętrzna nie jest informacją publiczną nawet, jeżeli w jakieś części dotyczy wykonywanych zadań publicznych. Korespondencja taka nie ma jakiegokolwiek waloru oficjalności, a nawet, jeśli zawiera propozycje dotyczące sposobu załatwienia określonej sprawy publicznej, to mieści się w zakresie swobody niezbędnej dla podjęcia prawidłowej decyzji po rozważeniu wszystkich racji przemawiających za różnorodnymi możliwościami jej załatwienia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 21 czerwca 2012r. sygn. akt I OSK 666/12; 31 lipca 2014r. sygn. akt I OSK 2770/13; 18 września 2014r. sygn. akt I OSK 3073/13 – dostępne na www.nsa.gov.pl). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 września 2012r. sygn. akt I OSK 1203/12, zgodnie którym korespondencja, w tym także mailowa osoby wykonującej zadania publiczne, z jej współpracownikami nie jest informacją publiczną, nawet jeżeli w jakiejś części dotyczy wykonywanych przez tę osobę zadań publicznych. Korespondencja taka nie ma jakiegokolwiek waloru oficjalności, a nawet jeśli zawiera propozycje dotyczące sposobu załatwienia określonej sprawy publicznej, to mieści się w zakresie swobody niezbędnej dla podjęcia prawidłowej decyzji po rozważeniu wszystkich racji przemawiających za różnorodnymi możliwościami jej załatwienia. Dokumenty wewnętrzne, służące realizacji jakiegoś zadania publicznego, ale nie przesądzające o kierunkach działania organu, nie mają jakiegokolwiek waloru oficjalności, a nawet jeśli zawierają propozycje dotyczące sposobu załatwienia określonej sprawy publicznej mieszczą się w zakresie swobody niezbędnej dla podjęcia prawidłowej decyzji po rozważeniu wszystkich racji przemawiających za różnorodnymi możliwościami jej załatwienia. Procesowi podejmowania decyzji nie jest zaś konieczna społeczna kontrola na każdym jego etapie (por. wyroki NSA z: 27 stycznia 2012r. sygn. akt I OSK 2130/11; 15 lipca 2010r. sygn. akt I OSK 707/10 - dostępne na www.nsa.gov.pl). Zasadne wręcz jest twierdzenie, że kontrola taka mogłaby zakłócić jego przebieg, ponieważ każda ze zgłoszonych propozycji podlegałaby społecznemu i przedwczesnemu osądowi (por. wyrok NSA z 4 lutego 2015r. sygn. akt I OSK 430/14). U.d.i.p. nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Oznacza to, że zakres przedmiotowy ww. ustawy wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji (por. postanowienie WSA w Warszawie z 16 marca 2004r. sygn. akt II SAB/Wa 2/04 - dostępny na www.nsa.gov.pl). Żądanie zatem przez Skarżącego udostępnienia korespondencji wewnątrzurzędowej nie stanowi informacji publicznej, gdyż nie dotyczy dokumentu urzędowego, lecz materiału, któremu brak cech oficjalności (dokument wewnętrzny). W tym kontekście prawidłowe było przyjęcie przez organ, że wystarczające jest udzielenie Skarżącemu odpowiedzi w piśmie, a nie w decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 u.d.i.p. Sąd podkreśla ponadto, że Skarżący w skardze na bezczynność Prezydenta [...] zmienił zakres informacji, o które wnioskował w ww. piśmie z [...] października 2019r. Pierwotnie żądał udostępnienia korespondencji dotyczącej wypadku, który miał miejsce [...] marca 2017 r. na ul. [...] w [...], oraz miejsca, w którym ten wypadek nastąpił, wskazując przykładowo, o które pisma chodzi (podanie dat i numerów). Natomiast w skardze na bezczynność Skarżący wskazał m.in., że przedmiotem jego żądania była korespondencja wewnętrzna pomiędzy Urzędem Dzielnicy [...] w [...], a jednostkami organizacyjnymi Urzędu [...], dotycząca przebiegu inwestycji, jaką Urząd Dzielnicy [...] zrealizował w 2016r. w postaci fragmentu ścieżki rowerowej w Parku [...], a w szczególności oceny ze strony Urzędu Dzielnicy [...] jego roli w dotrzymaniu procedur bezpieczeństwa wynikających z przepisów ustawy Prawo budowlane i ustaw powiązanych. Zdaniem Sądu zmiana zakresu żądania, już po tym, jak organ udzielił odpowiedzi na to żądanie i dopiero na etapie postępowania sądowego związanego z istniejącą - w ocenie Skarżącego - bezczynnością organu, nie może wpłynąć na skuteczność rozpoznawanej skargi. Na inne bowiem pismo Prezydent [...] udzielał odpowiedzi w piśmie z 4 listopada 2019r. Z akt administracyjnych wynika, że treść pierwotnego wniosku Skarżącego odnosiła się do żądania udostępnienia informacji, dotyczącej osoby składającej to żądanie – Skarżącego - ojcem osoby, którą zginęła w ww. wypadku. Tym samym organ, kierując do Skarżącego ww. pismo z 4 listopada 2019r., z uwagi na treść znanych organowi pism, o które wystąpił Skarżący w drodze u.d.i.p., mógł przyjąć, że żądanie to nie może zostać zrealizowane w trybie u.d.i.p. W doktrynie, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że wnioski o udostępnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów dotyczą, nie są wnioskami o udzielenie informacji publicznej, nie odnoszą się bowiem do "sprawy publicznej". Również z tego powodu zasadne było stanowisko organu w zakresie dostarczenia Skarżącemu jedynie pisma, a nie decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 u.d.i.p. Tym samym nie sposób uznać za zasadne podniesionych w skardze zarzutów. Z akt administracyjnych wynika, że Skarżący przy pomocy u.d.i.p. stara się o uzyskanie informacji w indywidualnej sprawie, związanej z dochodzeniem od [...] roszczeń z tytułu ww. wypadku swojej córki, który miał miejsce [...] marca 2017r. na ul. [...] w [...]. Skoro treść ww. wniosku Skarżącego z [...] października 2019r. odnosiła się wprost do żądania udostępnienia informacji dotyczących osoby składającej wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie zaś do istotnej kontroli społeczeństwa nad organami władzy publicznej, prawidłowe było uznanie przez Prezydenta [...], że żądanie to nie może zostać zrealizowane w trybie u.d.i.p. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów dotyczą, nie są wnioskami o udzielenie informacji publicznej, nie odnoszą się bowiem do "sprawy publicznej (por. np. wyrok NSA z 11 marca 2015r. sygn. akt I OSK 918/14 - dostępny na www.nsa.gov.pl). Sprawami publicznymi nie będą zatem konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu. U.d.i.p. nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny (por. wyrok NSA z 20 września 2018r. sygn. akt I OSK 1359/18 - dostępny na www.nsa.gov.pl). Za żądanie udostępnienia informacji publicznej na podstawie u.d.i.p. nie może zostać uznane żądanie realizacji określonych wniosków we własnych indywidualnych sprawach. Przyjmuje się, że konkretne indywidualne sprawy danej osoby, zwłaszcza o charakterze prywatnym, nie są sprawami publicznymi, albowiem pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem takiego pisma jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów podmiotu, który pismo to składa. Wobec tego pismo takie nie dotyczy sprawy publicznej i nie powinno być udostępniane w trybie u.d.i.p. (por. wyrok NSA z 30 października 2012r. sygn. akt I OSK 1696/12 oraz wyrok WSA we Wrocławiu z 27 stycznia 2016r. sygn. akt IV SAB/Wr 318/15 – dostępne na www.nsa.gov.pl). W orzecznictwie wskazuje się ponadto, że nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej polega na próbie korzystania z jego instytucji dla osiągnięcia celu innego aniżeli troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów itp. (por. Wyrok WSA w Kielcach z 20 marca 2019r. sygn. akt II SAB/Ke 6/19 – dostępny na www.nsa.gov.pl). Warto też podkreślić, że w drodze u.d.i.p. niedopuszczalne jest pozyskiwanie informacji, co do argumentów uzasadniających stanowisko przeciwnika procesowego. Takie działanie pozostaje bowiem bez związku z interesem publicznym, lecz służy wyłącznie indywidualnemu interesowi jednej strony (por. np. wyroki NSA z 16 kwietnia 2016r. sygn. akt I OSK 2339/13; 28 kwietnia 2016r. sygn. akt I OSK 2706/14, 1. Kamińska, M, Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. 2, LexisNexis, Warszawa 2012, s. 119). Ponadto korzystanie z informacji publicznej nie może zmierzać do dokonania innych czynności przewidzianych w procedurach, gdzie legitymacją procesową dysponuje określony podmiot (postanowienie NSA z 11 grudnia 2002r. sygn. akt II SAB 105/02). Tryb postępowania dowodowego oraz sposób uzyskiwania środków dowodowych regulują odrębne przepisy (np. art. 248 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2019r., poz. 1460 ze zm.). Skoro z akt administracyjnych sprawy wynika, że celem Skarżącego jest uzyskanie informacji w Jego indywidualnej sprawie, służącej Jego indywidualnym interesom, gdyż Skarżący pragnie chronić indywidualne interesy, wiążące się ze sporem prowadzonym z Prezydentem [...], obejmującym dochodzenie roszczeń odszkodowawczych w drodze postępowania sądowego (zawezwanie do próby ugodowej [...]; zawezwanie do próby ugodowej w ww. przedmiocie toczyło się pod sygn. akt [...]), prawidłowe było uznanie przez organ, że żądane informacje nie są informacją publiczną. W okolicznościach faktycznych sprawy nie sposób przyjąć, że żądane we wniosku z [...] października 2019r. dokumenty, łączące się ze sprawą ww. wypadku, dotyczą jedynie sprawy publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. 4. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie, na mocy art. 151 P.p.s.a., uznał, że zasadne było oddalenie skargi.