III SA/Wr 283/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie skargi A. N., D. F., L. Ż., A. S., P. B., J. J. na czynność Burmistrza Gminy Milicz w przedmiocie nieuzasadnionego potrącenia diet radnych za miesiąc czerwiec 2021 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 lutego 2022 r. A. N., D. F., L. Ż., A. S., P. B., J. J. (skarżący, strona skarżąca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnieśli skargę na czynność Burmistrza Gminy Milicz (dalej: Burmistrz M.) w przedmiocie nieuzasadnionego potrącenia diet radnych za czerwiec 2021 r. W uzasadnieniu skargi wskazali, że Burmistrz M. bezprawnie działając, zmniejszył należne im, jako radnym Rady Miejskiej w Miliczu, diety za miesiąc czerwiec 2021 r. , podając jako podstawę potrącenia Uchwałę nr XXIV/148/2016 Rady Miejskiej Milicza z 25 lutego 2016 r. w sprawie zasad ustalania diet oraz należności z tytułu zwrotu kosztów podróży służbowych dla radnych Rady Miejskiej w Miliczu. Wnieśli o zobowiązanie Burmistrza M. do zwrotu bezprawnie potrąconych kwot i zasądzenia kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżących. W odpowiedzi, organ wniósł o odrzucenie skargi ze względu na brak właściwości sądów administracyjnych do jej rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę jako niedopuszczalną, należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 – 9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (z wyłączeniami nie mającymi zastosowania w niniejszej sprawie); 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w art. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub bezczynności z zakresu administracji publicznej dotyczących Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a ustawy), a także orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 ustawy). Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że zaskarżona czynność Burmistrza M., polegająca na obniżeniu kwot diet radnych do wypłaty w czerwcu 2021 r. na podstawie powołanej na wstępie Uchwały XXIV/148/2016 Rady Miejskiej Milicza z 25 lutego 2016 r. pozostaje poza wskazanym w art. 3 p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in. A. Matan w: G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, "Kodeks postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005, tom II, str. 545-546). Trafnie Burmistrz M. w odpowiedzi na skargę wskazuje, że warunkiem dopuszczalności dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest, aby organ wydając akt lub podejmując czynność przyznawał lub odmawiał przyznania uprawnienia lub obowiązku, stwierdzał lub odmawiał stwierdzenia ich powstania z mocy prawa albo odmawiał uznania uprawnienia wynikającego wprost z przepisu prawa i nie wymagającego konkretyzacji w formie aktu indywidualnego (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 grudnia 2021 r., V SAB/Po 150/21). Potrącenie diet radnych nie jest czynnością która przyznaje, stwierdza lub uznaje uprawnienia lub obowiązki wynikających z przepisów prawa. Zdaniem Sądu, czynność wypłaty diety z potrąceniem (które powołana Uchwała wiąże z nieobecnościami na sesjach rady i posiedzeniach komisji) ma de facto charakter rachunkowo – księgowy, i polega na jej obliczeniu zgodnie z zasadami przyjętymi w ww. Uchwale, a następnie wypłaceniu odpowiednich kot uprawnionym podmiotom. Spór pomiędzy radnym, a organem gminy, dotyczący przysługiwania temu radnemu diety, o której mowa w przepisie art. 25 ust. 4 cyt. ustawy o samorządzie gminnym, nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej zaś istota sprawy sprowadza się do sporu o zapłatę. Z przywołanych na wstępie regulacji wynika natomiast, że kognicji sądów administracyjnych nie zostały poddane sprawy roszczeń o zapłatę należności, w tym diet za sprawowanie funkcji radnego. Sprawy te należą właściwości sądów powszechnych. Kwestia wypłacenia diet nie należy do żadnej z kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienia: WSA W Gorzowie Wlkp. z 29 czerwca 2020 r., sygn. akt II SAB/Go 29/20, WSA we Wrocławiu z 3 sierpnia 2020 r., sygn.. akt III SA/Wr 252/20, WSA w Łodzi z 4 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 544/18 ) W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie, należało na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. odrzucić skargę.