II SAB/Lu 129/21

Sygn. [...] II SAB/Lu 129/21 [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec (sprawozdawca) Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wznowienia postępowania oddala skargę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z [...] grudnia 2020 r. T. K. zarzucił Inspektor Nadzoru Budowlanego bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania wszczętego na wniosek skarżącego z [...] października 2020 r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją PINB z [...] listopada 2018 r., znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń U1, U2, U3, U4, U5, U6, U7 usytuowanych w budynku handlowym, zlokalizowanym na działkach nr ewid.[...] położonych przy ul. [...] w B., wykonanych na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego decyzją Starosty [...] z [...] lipca 2017 r. Skarżący opisał przebieg postępowania w tej sprawie i podkreślił, że nie została ona dotychczas prawidłowo rozpatrzona. Ponadto w piśmie procesowym z [...] marca 2021 r. skarżący poinformował, że [...] grudnia 2020 r. otrzymał postanowienie organu z [...] listopada 2020 r. o odmowie wznowienia postępowania w związku z czym skarżący wniósł o umorzenie postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."); stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Postanowieniem z dnia 21 października 2021r., II SAB/Lu 151/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny, mając na uwadze treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19) oraz to, że wniosek został rozpatrzony decyzją z dnia [...] listopada 2020r., odrzucił skargę. Sąd w uzasadnieniu wyjaśnił, że [...] czerwca 2020 r. do organu wpłynął pierwszy wniosek skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej sporną decyzją ostateczną z [...] listopada 2018 r. udzielającą pozwolenia na użytkowanie. Postanowieniem z [...] czerwca 2020 r. odmówiono wznowienia, a następnie L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowieniem z [...] sierpnia 2020 r. uchylił to postanowienie. W dniu [...] lipca 2020 r. skarżący złożył ponowny wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją z [...] listopada 2018 r. Również w tym przypadku organ I instancji postanowieniem z [...] sierpnia 2020 r. odmówił wznowienia, zaś organ odwoławczy postanowieniem z [...] września 2020 r. uchylił to postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W piśmie z [...] września 2020 r. skarżący złożył kolejny wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z [...] listopada 2018 r. Postanowieniem z [...] września 2020 r. organ I instancji, mając na uwadze wydane wyżej postanowienia organu odwoławczego, na skutek wniosków skarżącego z [...] czerwca 2020 r. (sprostowanego pismem z [...] czerwca 2020 r.), z [...] lipca 2020 r. i z [...] września 2020 r., orzekł o wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego przedmiotową decyzją z [...] listopada 2018 r. Jednocześnie zawiadomieniem z [...] września 2020 r. poinformowano strony, że załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. nie jest możliwe i wskazano nowy termin załatwienia sprawy do [...] października 2020 r. W dniu [...] października 2020 r. do organu wpłynął jeszcze jeden wniosek skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] listopada 2018 r. Zawiadomieniem z [...] października 2020 r. ponownie poinformowano strony o zmianie terminu załatwienia sprawy i wyznaczono nowy termin do dnia [...] listopada 2020 r. W dniu [...] listopada 2020 r. organ I instancji, po rozpoznaniu wniosków z [...] czerwca 2020 r., [...] lipca 2020 r. i [...] września 2020 r., wydał decyzję odmawiającą uchylenia decyzji własnej z [...] listopada 2018 r., a ponadto postanowieniem z [...] listopada 2020 r. odmówił wznowienia postępowania na wniosek z [...] października 2020 r. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez WINB postanowieniem ostatecznym z [...] stycznia 2021 r. (które skarżący zaskarżył do tut. Sądu – sprawa o sygn. akt II SA/Lu 218/21). W tych okolicznościach brak było – zdaniem Sądu - podstaw do merytorycznego rozpatrzenia skargi na bezczynność, ponieważ w dacie wniesienia tej skargi, tj. [...] grudnia 2020 r., sprawa była już zakończona decyzją organu I instancji, która uzyskała już przymiot ostateczności. Zakończenie postępowania w tej sprawie decyzją ostateczną obligowało Sąd do odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 21 października 2021r., II OSK 2085/21 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Sąd ten stwierdził, że nie było prawidłowe odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z przyczyn określonych w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19, gdyż w dacie wniesienia przez skarżącego skargi na bezczynność ([...] grudnia 2020r.), decyzja kończąca postępowanie po rozpatrzeniu wniosku o wznowienie z [...] października 2020r. tj. decyzja z [...] listopada 2020r. nie była jeszcze ostateczna. Skarżący wniósł bowiem od niej odwołanie, a sprawa toczyła się przed organem odwoławczym, który dopiero [...] stycznia 2021r. wydał decyzję utrzymując w mocy tę decyzję. Sąd pierwszej instancji przystępując więc do rozpoznania skargi na bezczynność organu administracji publicznej powinien w pierwszej kolejności ustalić fakt istnienia przedmiotowej przesłanki zaskarżenia (dopuszczalności skargi w zakresie przedmiotowym), tzn. określenia czy od zaskarżonej formy działalności administracji publicznej (bezczynności, przewlekłego prowadzenia postępowania) przysługuje skarga objęta zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 p.p.s.a. Jeżeli tak jak w rozpoznawanej sprawie w dacie wniesienia skargi na bezczynność organu postępowanie administracyjne w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją organu I instancji z [...] listopada 2018 r. było w toku, to trudno uznać, że zaistniała niedopuszczalność z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), gdyż nie zniknął przedmiot kontroli sądu administracyjnego. W związku z powyższym, skoro skarga na bezczynność organu złożona została w toku trwającego postępowania, a więc przed wydaniem w sprawie ostatecznego rozstrzygnięcia i skarga ta z innych przyczyn jest dopuszczalna, to powinna - zdaniem NSA - zostać merytorycznie rozpoznana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że stosownie do art. 190 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd związany był obecnie stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej postanowieniu z 21 października 2021r., II OSK 2085/21. Oznacza to, że Sąd zobowiązany był rozpatrzyć merytorycznie skargę T. K. z [...] grudnia 2020r. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w sprawie wniosku skarżącego z [...] października 2020 r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją PINB z [...] listopada 2018 r. Sąd wyjaśnia przy tym, że skarżący zarzucał nie tylko bezczynność, ale również przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji. W związku z tym, że są to dwa różne żądania, w odrębnym postępowaniu oznaczonym sygn. akt II SAB/Lu 152/21 Sąd rozpatrywał skargę w zakresie przewlekłości - w sprawie tej postępowanie zostało umorzone prawomocnym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021r. na skutek cofnięcia przez skarżącego skargi. W niniejszej sprawie badana była więc wyłącznie bezczynność organu. Przy czym w związku z tym, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu, sprawa została rozpatrzona w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a.", Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Obowiązujące przepisy nie zawierają definicji legalnych "bezczynności", natomiast w orzecznictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Terminy załatwiania spraw administracyjnych zostały określone w art. 35 k.p.a. W świetle art. 35 § 1 k.p.a. - organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z § 2 niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Natomiast zgodnie z § 3 załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że nie ma podstaw do zarzucenia Inspektor Nadzoru Budowlanego bezczynności w przedstawionym rozumieniu. Sprawa dotyczy bowiem wniosku skarżącego z [...] października 2020r. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji z [...] listopada 2018r. o pozwoleniu na użytkowanie. W ustawowym terminie tj. [...] listopada 2020r. organ I instancji wydał postanowienie o odmowie wznowienia, a zatem oczywistym jest, że nie był bezczynny. Wydanie takiego postanowienia jest jednym ze sposobów, w jaki organ administracyjny może załatwić wniosek. Kwestia prawidłowości takiego rozstrzygnięcia nie podlega natomiast ocenie przy rozpatrywaniu przez sąd skargi na bezczynność, dlatego jedynie ubocznie należy wskazać, że na skutek wcześniejszych wniosków skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego sporną decyzją z [...] listopada 2018r. tj. wniosków z [...] czerwca, [...] lipca i [...] września 2020r., organ wznowił to postępowanie i decyzją z [...] listopada 2020r. odmówił uchylenia tej decyzji. Następnie organ II instancji decyzją z [...] lutego 2021r. utrzymał tę decyzję w mocy, jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 12 października 2021r., II SA/Lu 284/21 uchylił decyzję organu odwoławczego, zobowiązując organ do rozpatrzenia merytorycznie zarzutów skarżącego w sprawie. W toku wznowionego postępowania skarżący miał więc prawo brać udział. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że skoro organowi nie można zarzucić bezczynności, to tym bardziej nie można uznać, że miała ona charakter rażący. Skarga jako niezasadna w całości podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji