II SA/Wa 1404/22
WyrokWSA w Warszawie2023-01-04
Skład orzekający: Łukasz Krzycki, Piotr Borowiecki, Karolina Kisielewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy studentowi, który ukończył 12 semestrów studiów, przysługuje stypendium socjalne na kolejny semestr, mimo że nie pobierał świadczeń przez cały ten okres?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zgodnie z art. 93 ust. 4 P.s.w.n., łączny okres, przez który przysługują świadczenia stypendialne, wynosi 12 semestrów, niezależnie od tego, czy student faktycznie pobierał świadczenia. Skoro skarżący ukończył 12. semestr studiów w roku akademickim 2012/2013, zasadnie odmówiono mu przyznania stypendium socjalnego na kolejny semestr.Stan faktyczny
Student złożył wniosek o przyznanie stypendium socjalnego na semestr letni roku akademickiego 2021/2022. Organ odmówił przyznania świadczenia, uznając, że student ukończył 12. semestr studiów w roku akademickim 2012/2013, co wyczerpało limit okresu, w którym przysługuje stypendium. Student wniósł skargę do sądu administracyjnego, podnosząc argumenty dotyczące interpretacji przepisów dotyczących okresu pobierania świadczeń.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.), Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi P. R. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego oddala skargę.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...], Rektor Uniwersytetu [...] (dalej także: "Rektor" lub "organ") - działając na podstawie art. 86 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.; dalej jako: "P.s.w.n.") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.; dalej jako: "k.p.a.") oraz § 25 ust. 3 Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu [...], stanowiącego Załącznik do zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...]z dnia [...] października 2019 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu [...] (tekst jednolity. Monitor U[...] z 2021 r. poz. 215 ze zm.) - po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2022 r. o odmowie przyznania P. R. stypendium socjalnego na semestr letni roku akademickiego 2021/2022.
Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym.
W dniu [...] lutego 2022 r. P. R., studiujący na drugim roku studiów niestacjonarnych (zaocznych) II stopnia na Wydziale [...] Uniwersytetu [...] na kierunku [...], złożył do Rektora Uniwersytetu [...] wniosek o przyznanie stypendium socjalnego na semestr letni roku akademickiego 2021/2022.
W uzasadnieniu złożonego wniosku student podał m. in., że posiadał status studenta w następujących okresach: 1) [...].10.2003 - [...].09.2004 ([...] na Uniwersytecie [...] - studia niestacjonarne, jednolite magisterskie), 2) [...].10.2004 - [...].09.2007 ([...] w Szkole Wyższej im. [...] - studia pierwszego stopnia); 3) [...].10.2007 - [...].05.2008 ([...] w Szkole Wyższej [...] w [...] - studia drugiego stopnia); 4) [...].10 2012 - [...].03.2015 ([...] na Uniwersytecie [...] w [...] - studia drugiego stopnia); 5) [...].10. 2018 - do chwili obecnej ([...] na Uniwersytecie [...] - studia drugiego stopnia).
W dniu [...] kwietnia 2022 r. Rektor Uniwersytetu [...] na podstawie art. 104 k.p.a., art. 86 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 i art. 93 ust. 1, ust. 4, ust. 5,ust. 6 oraz ust. 8 P.s.w.n. odmówił przyznania P.R. stypendium socjalnego na semestr letni roku akademickiego 2021/2022, a po rozpoznaniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej powyższą decyzją, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2022 r.
W jej uzasadnieniu organ podał, że stosownie do art. 93 ust. 4 P.s.w.n. stypendium socjalne przysługuje na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich, przez łączny okres 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta. W ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów, na studiach drugiego stopnia -nie dłużej niż przez 7 semestrów.
Zgodnie z art. 93 ust. 6 P.s.w.n. do okresu, o którym mowa w ust. 4 i 5, wlicza się wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach, o których mowa w ust. 1, w tym semestry przypadające w okresie korzystania z urlopów, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem semestrów na kolejnych studiach pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu pierwszego tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego. W przypadku kształcenia się na kilku kierunkach studiów, semestry odbywane równocześnie traktuje się jako jeden semestr.
Na podstawie danych zawartych w systemach informatycznych USOS oraz USOSweb P. R. posiadał status studenta w następujących okresach:
1. [...].10.2003 - [...].09.2004, [...] na Uniwersytecie [...], studia jednolite magisterskie: 2 semestry;
2. [...]. 10.2004 - [...].09.2007, [...] w Szkole Wyższej im. [...], studia pierwszego stopnia: 6 semestrów,
3. [...].10.2007 - [...].05.2008 [...] w Szkole Wyższej [...] w [...], studia drugiego stopnia: 2 semestry;
4. [...].10.2012 - [...].03.2015, [...] na Uniwersytecie [...] w [...], studia drugiego stopnia, 6 semestrów;
5. [...].10.2018 - do dnia wydania zaskarżonej decyzji, [...] na Uniwersytecie [...], studia drugiego stopnia, 8 semestrów.
Odnosząc powołane przepisy prawa do okoliczności rozpatrywanej sprawy, Rektor Uniwersytetu [...] stwierdził, że semestr letni roku akademickiego 2012/2013 był dwunastym i ostatnim semestrem, w którym skarżącemu przysługiwało prawo do stypendium socjalnego.
W piśmie z dnia [...] lipca 2022 r. P. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ dodał, że zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz.2232 z późn. zm.) do przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw, w pierwszym semestrze roku akademickiego 2021/2022 stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce), w brzmieniu dotychczasowym. A zatem, w zakresie przyznawania stypendium socjalnego w semestrze letnim roku akademickiego 2021/2022 zastosowanie ma obecnie obowiązująca regulacja art. 93 ust. 4 P.s.w.n., zgodnie z którą łączny okres, przez który przysługują świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1 - 4 i art. 359 ust. 1, wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem, że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach: 1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; 2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów.
W piśmie procesowym z [...] listopada 2022 r. reprezentująca skarżącego adw. S.L. – pełnomocnik z urzędu – podniosła m. in., że zgodnie z art. 173 ust. 1 pkt 1 ustawy z 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2016 r., poz. 1842 z późn. zm.; zwanej dalej: p.s.w.), student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie stypendium socjalnego. Stosownie zaś do art. 184 ust. 5 p.s.w. studentowi, który po ukończeniu jednego kierunku studiów kontynuuje naukę na drugim kierunku studiów, nie przysługują świadczenia, o których mowa w art. 173, chyba że kontynuuje on studia po ukończeniu studiów pierwszego stopnia w celu uzyskania tytułu zawodowego magistra lub równorzędnego, jednakże nie dłużej niż przez okres trzech lat. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 listopada 2021 r., sygn. akt III OSK 4383/21, wywiódł, że użyte w art. 184 ust. 5 p.s.w. sfomułowanie "nie dłużej niż przez okres trzech lat" należy odnosić do świadczeń, które zostały studentowi przyznane. Świadczenia nie mogą zaś przysługiwać potencjalnie, lecz przysługują realnie i to nie wszystkim studentom, a tylko tym, którym zostały one przyznane decyzją właściwego organu. Świadczenia nie przysługują z samego faktu bycia studentem, ponieważ zgodnie z art. 173 ust. 1 student może jedynie ubiegać się o przyznanie stypendium. Jak stanowi zaś art. 179 ust. 1 p.s.w. stypendium socjalne ma prawo otrzymywać student znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej. Pełnomocnik dodała, że podobne stanowisko wyrażane jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego na gruncie obecnie obowiązującego art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (zob. np. wyrok NSA z 1 października 2021 r. III OSK 3967/21, LEX nr 3240048).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 259, dalej także: "P.p.s.a.").
W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga P. R. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wydając zarówno zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...], jak i utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2022 r. o odmowie przyznania P. R. stypendium socjalnego na semestr letni roku akademickiego 2021/2022, Rektor Uniwersytetu [...] prawidłowo zastosował przepisy art. 86 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 93 ust. 4 P.s.w.n. - przyjmując zasadnie, że nie ma podstaw do przyznania skarżącemu pomocy materialnej w postaci stypendium socjalnego z uwagi na fakt, że ukończył z upływem semestru letniego roku akademickiego 2012/2013 12-ty semestr studiowania.
Przepis art. 86 P.s.w.n. w ust. 1 pkt 1 stanowi, że student może ubiegać się o stypendium socjalne. Z mocy ust. 2 tego przepisu przyznanie świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej.
Stosownie do art. 93 ww. ustawy, w brzmieniu po nowelizacji dokonanej przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2232), zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 18 grudnia 2021 r., świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1 - 4 i art. 359 ust. 1, przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich (ust.1). W ust. 2 zawarto regulację, zgodnie z którą student kształcący się równocześnie na kilku kierunkach studiów może otrzymywać świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, tylko na jednym, wskazanym przez niego kierunku. Zgodnie zaś z ust. 4 łączny okres, przez który przysługują te świadczenia wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem, że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach: 1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; 2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów.
Zauważyć należy, że z mocy art. 18 ustawy zmieniającej, wchodziła ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkami, w których nie ujęto w/w art. 1 – czyli począwszy od 18 grudnia 2021 r. Jedynie do przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1 - 4 i art. 359 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w pierwszym semestrze roku akademickiego 2021/2022, art. 16 ustawy zmieniającej przewidział możliwość stosowania przepisów ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Zatem wyłącznie w tym zakresie ustawodawca nie posłużył się zasadą bezpośredniego działania nowej ustawy polegającej na tym, że od chwili wejścia w życie nowych norm prawnych należy je stosować do stosunków prawnych (zdarzeń, stanów rzeczy) danego rodzaju niezależnie od tego, czy dopiero powstaną, czy też powstały wcześniej przed wejściem w życie nowego prawa, lecz trwają nadal w czasie dokonywania zmiany prawa – bowiem do przyznawania świadczeń, w pierwszym semestrze roku akademickiego 2021/2022, czyli trwającego w dacie dokonywanej zmiany, dopuścił stosowanie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
Okoliczności faktyczne rozpatrywanej sprawy nie są sporne - wynika z nich, że skarżący od [...].10.2003 do [...].09.2004, a więc przez dwa semestry, był studentem [...] na Uniwersytecie [...] (studia jednolite magisterskie); od [...]. 10.2004 do [...].09.2007, a więc przez sześć semestrów, studiował [...] w Szkole Wyższej im. [...] (studia pierwszego stopnia); od [...].10.2007 do [...].05.2008, tj. przez dwa semestry, posiadał status studenta [...] w Szkole Wyższej [...] w [...] (studia drugiego stopnia), natomiast od [...].10.2012 do [...].03.2015, a więc przez sześć semestrów – status studenta[...] na Uniwersytecie [...] w [...] (studia drugiego stopnia). Od [...].10.2018 do dnia wydania zaskarżonej decyzji P. R. był studentem [...] na Uniwersytecie [...] (studia drugiego stopnia).
Zdaniem Sądu, w świetle przedstawionych przepisów prawa oraz niespornych okoliczności faktycznych sprawy, całkowicie nieuzasadnione jest zapatrywanie pełnomocnika skarżącego, że istotny jest okres, w którym student spełniał przesłanki otrzymywania pomocy finansowej określone w ustawie i jednocześnie był beneficjentem takiej pomocy. Ustawodawca wyżej cytowaną nowelizacją P.s.w.n. jednoznacznie zmienił wcześniejszą normę z pierwotnie uregulowanym czasem przysługiwania stypendium stricte od daty otrzymywania świadczeń stypendialnych (co znalazło potwierdzenie w cytowanym przez pełnomocnika skarżącego orzecznictwie) i doprecyzował, że łączny okres przysługiwania świadczeń wynosi 12 semestrów (z rozróżnieniem na pierwszy i drugi stopnień studiów), bez względu na to, czy są pobierane przez studenta, czy też nie. Skoro więc semestr letni roku akademickiego 2012/2013 był dwunastym, a więc ostatnim semestrem, w którym skarżącemu przysługiwało prawo do stypendium socjalnego - to zasadnie Rektor odmówił mu przyznania wnioskowanego świadczenia.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie z art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło