VI SA/Wa 711/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędziowie: Sędzia WSA Aneta Lemiesz Asesor WSA Robert Żukowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi G. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Klimatu i Środowiska z [...] stycznia 2022 r. nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. Zm.) – zwanej dalej "kpa", w której organ umorzył postępowanie odwoławcze dotyczące sprawy gdzie Marszałek Województwa [...] decyzją z [...] września 2021 r. nr [...] zatwierdził "projekt robót geologicznych na poszukiwanie i rozpoznanie piaskowców [...]", wszczęte odwołaniem Urzędu Gminy [...] z dnia 25 października 2021 r. Przedmiotowa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Pan A. P. i Pan J. M. wnioskiem z dnia 26 lipca 2021 r. zwrócili się do Marszałka Województwa [...] z prośbą o zatwierdzenie "Projektu robót geologicznych na poszukiwanie i rozpoznanie złoża piaskowców "[...]", w miejscowości [...], gminie [...], powiecie [...], województwie [...]. W następstwie złożonego wniosku Marszałek Województwa [...] pismem z dnia 30 lipca 2021 r. przekazał Wójtowi Gminy [...] do zaopiniowania projekt rozstrzygnięcia zatwierdzający powyższe opracowanie. W treści pisma powołano się na art. 80 ust. 5 w zw. z art. 80a ust. 3 oraz art. 156 ust. 1 pkt 2 i art. 161 ust. 1 ustawy Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2020 r. poz. 1064 – zwanej dalej "pgg") oraz wezwano do zajęcia stanowiska w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego pisma. Do pisma załączono projekt decyzji zatwierdzającej oraz projekt robót geologicznych. Pismo doręczone zostało do Urzędu Gminy [...] 3 sierpnia 2021 r. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r., Wójt Gminy [...] negatywnie zaopiniował przesłany projekt decyzji. Następnie, Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] września 2021 r., znak: [...], zatwierdził "Projekt robót geologicznych na poszukiwanie i rozpoznanie złoża piaskowców "[...]". W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że Wójt Gminy [...] uchybił terminowi na zajęcie stanowiska, w czego rezultacie zaaprobował projekt decyzji zgodnie z treścią art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. -Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2021 r. poz. 1420 z późn. zm.), Jednocześnie, Marszałek odniósł się w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia do stanowiska organu opiniującego zawartego w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2021 r. Gmina [...] reprezentowana przez Wójta Gminy [...], zwana dalej "Odwołującym", pismem z dnia 25 października 2021 r., wniosła odwołanie od powyższej decyzji Marszałka. Minister Klimatu i Środowiska decyzją z dnia [...] stycznia 2022 r., umorzył postępowanie odwoławcze w związku z odwołaniem wniesionym przez Gminę [...]. W uzasadnieniu decyzji przytoczono przebieg postępowania oraz wskazano, iż badając wniesione odwołanie w pierwszej kolejności pod względem formalnym organ doszedł do wniosku, iż podmiot wnoszący ten środek zaskarżenia nie był adresatem wydanego rozstrzygnięcia. Organ wskazał także na wątpliwości i podejmowane w tym zakresie wyjaśnienia co do wskazania podmiotu, który wniósł odwołanie i występuje w sprawie tj. co do ustalenia czy stroną wnoszącą jest Wójt Gminy [...] czy też Gmina [...]. Wskazano, iż Odwołujący nie był adresatem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a otrzymał jedynie jego kopię w trybie "do wiadomości". Zauważono przy tym jednak, że od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji w związku z czym, prawo do wniesienia odwołania służy nie tylko stronie, która brała udział w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, ale także stronie, która nie brała udziału w tym postępowaniu bowiem odwołanie może wnieść także podmiot, który mógł być stroną w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Jednocześnie zauważono, że krąg podmiotów postępowania o zatwierdzenie projektów robót geologicznych został rozstrzygnięty przez ustawodawcę w art. 80 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze który stanowi przepis szczególny w odniesieniu do art. 28 Kpa Dokonując oceny legitymacji wnoszącego odwołanie przedstawiono wykładnię art. 28 kpa wskazując, iż zgodnie z treścią tego przepisu interes prawny uprawniających do wszczęcia przedmiotowego postępowania odwoławczego winien znajdować swoje oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Następnie przedstawiono ocenę oparcia interesu prawnego odwołującego w zestawieniu z powoływanymi przez niego przepisami prawa. Zdaniem organu analiza treści powoływanych przepisów wskazuje, iż odwołujący nie może być stroną w przedmiotowym postępowaniu. Według organu Odwołujący się będący organem współdziałającym nie korzysta z uprawnień strony w postępowaniu prowadzonym przed organem załatwiającym sprawę główną. Organ na poparcie swojego rozumowania powołał tutaj orzecznictwo Sądów administracyjnych oraz stanowisko komentatorów ustawy prawo geologiczne i górnicze. Podsumowując swoje rozważania organ wskazał w uzasadnieniu swojej decyzji, iż stronami postępowania o zatwierdzenie projektu robót geologicznych są wyłącznie właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości gruntowych, w granicach których mają być wykonane roboty geologiczne co wynika bezpośrednio z art. 80 ust. 3 pgg. Ustosunkowując się natomiast do okoliczności powoływania jako podstawa prawna interesu prawnego odwołującego przepisu art. 41 ust. 3 i 4 pgg, organ wyjaśnił, iż przepis ten nie ma zastosowania bowiem dotyczy on wyłącznie zasad doręczania decyzji i pism gdy liczba stron danego postępowania jest większa niż 20 co nie ma miejsca w tej sprawie. Podsumowując swoje stanowisko organ administracyjny wskazał, iż odwołujący się nie posiada interesu prawnego opartego na podstawie prawnej lecz interes faktyczny co uzasadniało umorzenie przedmiotowego postępowania odwoławczego. W skardze na powyższą decyzję Gmina [...] reprezentowana przez Wójta zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów: 1) art. 28 i art. 138 § 1 pkt 3 Kpa, poprzez błędne uznanie, iż w niniejszej sprawie ww. przepisy a to: art. 28 Kpa w zakresie braku przymiotu strony postępowania po strony Gminy [...] a w odniesieniu do art. 138 § 1 pkt 3 Kpa podstawy do umorzenia postępowania, znajdowały zastosowanie; 2) art. 107 § 1 Kpa, poprzez: umorzenie postępowania odwoławczego, które nadal winno być prowadzone a zaskarżona decyzja uchylona i przekazana organowi administracji do ponownego rozpatrzenia oraz poprzez nieuwzględnienie okoliczności, iż wobec braku wzięcia pod uwagę zaskarżonej decyzji, wydanej w ustawowym terminie opinii Wójta Gminy [...], zaskarżona decyzja posiada wady prawne skutkujące jej nieważnością, 3) prawa materialnego: a) art. 7 pgg, poprzez nie wzięcie pod uwagę przeznaczenia nieruchomości objętych przedmiotowym projektem określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2000 r. oraz w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] przyjętym uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2002 r. b) art. 9 i art. 80 ust. 5 pgg, poprzez przyjęcie, iż w wyniku braku opinii Wójta Gminy [...] w ustawowo przewidzianym terminie, uzyskano z mocy prawa pozytywną opinię do wydania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy taki stan rzeczy nie miał miejsca, c) art. 80 ust. 1 pgg, poprzez przyjęcie zaistnienia przesłanek do wydania zaskarżonej decyzji zatwierdzającej ww. projekt w sytuacji, gdy przesłanki te nie zaistniały, d) art. 80 ust. 7 pkt 1 pgg, poprzez nieuwzględnienie przez organ I instancji faktu, że projektowane roboty geologiczne naruszają wymagania ochrony środowiska dla tego terenu, wynikające z jego lokalizacji w otulinie [...]Parku Krajobrazowego oraz w granicach korytarza ekologicznego - GKPd ([...]), wyznaczonego w projekcie korytarzy ekologicznych łączących Europejską Sieć Natura 2000 w Polsce oraz idącej w sukurs temu projektowi uchwale Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2000 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów leśnych i gruntów przewidzianych do zalesienia na terenie Gminy [...], e) § 3 ust. 1 pkt 44 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 20ł9 r. poz. 1839 z poźn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", poprzez wydanie zaskarżonej decyzji na obszarach objętych formami ochrony przyrody, 4) prawa proceduralnego: a) art. 57 § 2 i art. 106 § 3 Kpa, poprzez przyjęcie przez organ zatwierdzający projekt robot geologicznych niezachowania przez organ opiniujący dwutygodniowego terminu do wydania opinii, b) art. 10 Kpa, przez organ I instancji i niezawiadomienie Gminy [...] o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w tej sprawie przed wydaniem decyzji i nie wzięcie przez organ II instancji tego faktu pod uwagę, c) art. 6 Kpa, poprzez naruszenie zasady praworządności, zgodnie z którą organ administracji publiczne winien działać na podstawie przepisów prawa, a w zaistniałym stanie faktycznym nie dokonując całościowej analizy powyższych przepisów pod kątem celowości, pragmatyzmu oraz konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej, ewidentnie naruszył tę zasadę, d) art. 7, art. 77 oraz art. 80 Kpa, poprzez nierozpatrzenie w sposób wystarczająco dogłębny całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie, a w szczególności argumentacji jaka została przedstawiona w opinii Wójta Gminy [...], e) art. 8 Kpa, tj. zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, poprzez prowadzenie postępowania w taki sposób, że nie zachowując procedur przewidzianych w Kpa wydano w tym samym stanie faktycznym rozstrzygnięcie, wynikiem czego wytworzono u Skarżącego brak zaufania do organów administracji. Naruszono tym samym świadomość i kulturę prawną Skarżącego. Biorąc powyższe pod uwagę, w skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, a także o zasądzenie od organu administracyjnego na rzecz Skarżącego kosztów postępowania w całości. W uzasadnieniu skargi podtrzymano argumentację prezentowaną w toku postępowania, w tym odnośnie przepisu art. 41 pgg wskazywanego jako podstawę prawną wykazującą interes prawny skarżącej do występowania w sprawie głównej. Skarżący podniósł tutaj również inne naruszenia odnoszące się do postępowania w sprawie głównej, które to naruszenia uzasadniają interes prawny do kwestionowania ustaleń zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny odniósł się do zarzutów skargi wskazując na ich bezzasadność oraz w całości podtrzymał argumentację organu przyjętą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Sąd nie podzielił żadnych wątpliwości zgłoszonych w skardze na tle wskazanych tam przepisów prawa. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 poz. 329 dalej ,,ppsa") Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 Kpa lub innych przepisach. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 ppsa). Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy kwestii istnienia interesu prawnego Gminy [...] w żądaniu ponownego zbadania sprawy w przedmiocie zatwierdzenia projektu robót geologicznych, których wykonanie nie wymaga uzyskania koncesji, zakończonej decyzją organu dla wnioskodawców tj. A. P. i J. M.. W kontekście wyjaśnień i wątpliwości organu w toku postępowania administracyjnego i sądowego co do okoliczności ustalenia kto jest stroną w niniejszym postępowaniu tj. Gmina [...] czy Wójt Gminy [...] wskazać na wstępie należy, iż zdaniem Sądu przedmiotowe odwołanie jak i skarga wniesione zostały przez Gminę [...] reprezentowaną przez jej Wójta. Stan faktyczny w tym zakresie ustalony został w oparciu o dołączone do akt dokumenty (odwołanie, skarga), które nie budzą tutaj żadnych wątpliwości Sądu. Nadto okoliczność ta pozostaje bez znaczenia dla oceny prawnej sprawy bowiem ocena prawna byłaby taka sama wobec obu powoływanych tu podmiotów. Przechodząc do analizy motywów rozstrzygnięcia wskazać należy, iż zgodnie z art. 127 § 1 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji przy czym właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Dodać także należy, że prawo do wniesienia odwołania przysługuje nie tylko stronie która brała udział w postępowaniu przed organem I instancji ale także stronie, która nie brała udziału w tym postępowaniu. Stroną natomiast, w myśl art. 28 kpa, jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przesłanką zatem, legitymująca dany podmiot do występowanie w charakterze strony postępowania administracyjnego jest posiadanie przez ten podmiot interesu prawnego lub obowiązku, ze względu na który podmiot ten żąda czynności organu lub którego dotyczy postępowanie. O istnieniu interesu prawnego natomiast decydują, w myśl ugruntowanych poglądów orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, przepisy prawa materialnego przyznające stronie konkretne, indywidualne i aktualne korzyści (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 listopada 1998 r., sygn. akt II SA 1390/98). Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga zatem, ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawną, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. Od tak pojętego interesu prawnego należy natomiast, odróżnić interes faktyczny, tj. sytuację, w której dany podmiot jest zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz nie znajduje to oparcia w przepisach prawa materialnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1668/14). W orzecznictwie wskazuje się, że interes prawny, o którym mowa w art. 28 kpa, powinien być bezpośredni, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniają zastosowanie normy prawa materialnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 września 2014 r. sygn. akt II GSK 972/13, z 25 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1668/14). Bezpośredniość interesu prawnego strony oznacza jej sytuację prawną, która wynika wprost z normy prawa materialnego, a nie powstaje za pośrednictwem drugiego podmiotu. Realność interesu prawnego oznacza natomiast jego rzeczywiste istnienie w dacie stosowania danych norm prawa materialnego. Nie może to być interes tylko przewidywany w przyszłości ani hipotetyczny (podobnie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 marca 2002 r., sygn. akt IV SA 1132/00). Brak zatem ustalenia bezpośredniego lub realnego związku między normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że uzasadnione okolicznościami faktycznymi zastosowanie tej normy prawa, może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu, oznacza brak interesu prawnego i statusu strony tego podmiotu w postępowaniu administracyjnym. W zakresie legitymacji czynnej w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu robót geologicznych powołać także należy, iż stronami takich postępowań zgodnie z ustaleniami ustawy prawo geologiczne i górnicze są właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości gruntowych, w granicach których mają być wykonywane roboty geologiczne (art. 41 ust. 1 i art. 80 ust. 3 ustawy pgg). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd doszedł do wniosku, że brak jest w przedmiotowej sprawie, przepisu prawa materialnego, z którego wynikałby dla Gminy [...] interes prawny w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia przedmiotowego projektu robót geologicznych jak również brak jest innych okoliczności faktycznych uprawniających do występowania w sprawie głównej w oparciu o przepisy ustawy prawo geologiczne i górnicze. Według Sądu, zatwierdzenie przez Marszałka Województwa [...] projektu robót geologicznych nie wywołuje bezpośredniego i realnego wpływu na sytuację prawną Gminy [...]. W szczególności wskazać należy, iż przepisem prawa materialnego, który powoduje, że Gmina [...] jest stroną postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu robot geologicznych nie jest powoływany przez Skarżącą w toku postępowania administracyjnego i skardze art. 41 ust. 4, czy art. 80 ust. 3 i 5 pgg Wskazać tutaj należy, iż przepis art. 80 ust. 5 pgg określa, iż zatwierdzenie projektu robót geologicznych wymaga opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce wykonywania robót geologicznych. Jak wynika więc z treści tego przepisu wyznacza on jak słusznie wskazywał organ jedynie rolę tego organu w sprawie zatwierdzenia projektu robót geologicznych, która to opinia może być bądź pozytywna bądź negatywna. Wskazuje to na usytuowanie skarżącej w przedmiotowym głównym postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu robót geologicznych jako organu współdziałającego. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 9 ustawy pgg jeżeli ustawa uzależnia rozstrzygnięcie organu administracji od współdziałania (uzgodnienia lub wyrażenia opinii) z innym organem administracji, zajmuje on stanowisko nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia projektu rozstrzygnięcia. W tym miejscu należy odwołać się do ugruntowanego w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu zgodnie z którym gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego nie tylko wtedy gdy jej organ jest organem uprawnionym do wydania decyzji administracyjnej w sprawie (vide: postanowienie NSA z dnia 15 października 1990 r. SA/Wr 990/90, ONSA 1990/4/7; postanowienie NSA z dnia 28 grudnia 1990 r. sygn. akt SA/Wr 1202/90, niepubl.), ale także wówczas, gdy organ gminy jest uczestnikiem procesu decyzyjnego, jako organ, od stanowiska którego zależy treść decyzji (vide: wyrok NSA z dnia 12 stycznia 1994 r. sygn. akt II SA 1971/93, Wokanda 1994/6 s. 34; wyrok NSA z dnia 31 stycznia 1995 r. sygn. akt II SA 1625/94, Wokanda 1995/8 s. 33). Stanowisko to było wielokrotnie powtarzane w późniejszych orzeczeniach (vide: uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r. sygn. akt OPK 14/00, ONSA 2001/1/17; uchwała NSA z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, ONSA 2003/4/115; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04, OSP 2004/4/48; wyrok NSA z dnia 19 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1356/05; wyrok NSA z dnia 18 lipca 2007 r. sygn. akt I OSK 1211/06; wyrok NSA z dnia 16 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 617/11; wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2014 r. I OSK 820/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Mając zatem powyższe na uwadze, nie można uznać za stronę mającą prawo do wniesienia przedmiotowego odwołania w oparci o powoływany przepis, organu administracyjnego współdziałającego przy wydaniu decyzji głównej. Odnosząc się natomiast do przepisu art. art. 80 ust. 3 ustawy pgg w zw z art. 41 ustawy pgg przede wszystkim wskazać należy, iż jak wynika z treści tych przepisów stronami postępowania o zatwierdzenie projektu robót geologicznych są wyłącznie właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości gruntowych, w granicach których mają być wykonywane roboty geologiczne. Zasadnie zatem Marszałek Województwa [...] w przedmiotowej sprawie za strony postępowania uznał Panów A. P. i J. M., jako właścicieli nieruchomości gruntowych objętych projektem robót geologicznych oraz równocześnie wnioskodawcami tego opracowania. Kierując się natomiast powyższymi uwagami w zakresie interesu prawnego w kontekście jego oparcia na treści art. 41 ust. 3 i 4 pgg wskazać tutaj trzeba, iż jak wynika z treści tych przepisów jeżeli liczba stron postępowania jest większa niż 20, organy administracji zawiadamiają o decyzjach i innych czynnościach w drodze obwieszczeń zamieszczanych w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach tych organów oraz w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości (ust. 3) przy czym dokonanie zawiadomienia w ten sposób nie wyłącza obowiązku doręczenia decyzji i pism wnioskodawcy, przedsiębiorcy oraz podmiotom obciążonym obowiązkami określonymi w ustawie lub ustalonymi na podstawie przepisów ustawy (ust. 4). Nie ulega wątpliwości Sądu, iż przepisy te nie rozszerzają katalogu stron postępowania lecz mają wyłącznie cel porządkowy określający zasady doręczania decyzji i pism w sprawie. Słusznie organ administracyjny w zaskarżonej decyzji wskazywał tutaj, iż już sam charakter tych regulacji nie może kreować interesu prawnego lub obowiązku do legitymowania się statusem strony o jakim mowa w art. 28 kpa. Podsumowując zatem powyższe uwagi w zakresie podstaw prawnych interesu prawnego Skarżącej podkreślić należy, iż w przypadku gdy zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy nie może chęci swojego udziału w sprawie poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego mającymi stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji, to jego interes określić należy jako faktyczny, a nie prawny. Interes faktyczny nie tworzy zaś legitymacji procesowej. Legitymację strony określają bowiem przepisy prawa, a nie czynności prawne pomiędzy poszczególnymi podmiotami. Tym samym zasadnie uznano brak podstaw do uznania strony skarżącej za stronę uprawnioną do wniesienia przedmiotowego odwołania i zasadnie umorzono postępowanie odwoławcze w sprawie. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi to mając powyższe na uwadze, uznać należało, iż skoro w badanej sprawie powoływany jako podstawa działania skarżącej przepis art. 41 ust. 4 i art. 80 ust. 5 ustawy pgg nie stanowi zasadnej podstawy prawnej, która uprawniałby Skarżącą Gminę do uznania za stronę postępowania zakończonego rozstrzygnięciem Marszałka Województwa [...] to główne zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia art. 28 kpa, art. 107 § 1 kpa, art. 138 § 1 pkt 3 kpa należało uznać za nieuzasadnione. Odnosząc się natomiast do pozostałych przepisów prawa materialnego do których naruszenia odwoływała się skarżąca (pkt 3 skargi) oraz naruszeń przepisów postępowania w zakresie postępowania głównego (tj. pkt 4), wyjaśnić należy, iż zarzuty te w żadnym stopniu nie wskazują na inne okoliczności wskazujące na ich jakikolwiek wpływ w zakresie praw i obowiązków skarżącej w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu robót geologicznych. Z treści decyzji z [...] września 2021 r., zatwierdzającej projekt robót geologicznych nie wynika również, aby zawierała ona władcze rozstrzygnięcia w zakresie praw i obowiązków Gminy [...]. Mając na uwadze uzasadnienie podnoszonych tu zarzutów skargi odnoszące się do merytorycznych kwestii oraz postępowania dotyczących decyzji zatwierdzającej projekt robót geologicznych dodać także należy, iż przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia była legitymacja Gminy [...] do złożenia odwołania w tej sprawie a nie ocena zasadności zatwierdzenia projektu robót geologicznych w kontekście opinii skarżącej wydanej w tej sprawie jako organ współdziałający. Tym samym zarzuty te w ocenie sądu nie zasługiwały na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził również naruszenia w niniejszej sprawie przez organy przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ w zaskarżonej decyzji badając istnienie interesu prawnego Skarżącej Gminy w spornym postępowaniu dokładnie wyjaśnił stan faktyczny oraz dokonał prawidłowej wykładni przepisów prawa szeroko uzasadniając swoje stanowisko w sprawie. Organ powiadomił Skarżącą o zakończeniu postępowanie w przedmiocie wniesionego odwołania (k.63 akt adm.). W tych okolicznościach Organ prawidłowo ocenił brak interesu prawnego Skarżącego co do wniesienia przedmiotowego odwołania uznając, iż nie jest on stroną w tym postępowaniu. W konsekwencji, organ też, prawidłowo umorzył, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa, postępowanie wszczęte odwołaniem Skarżącego w niniejszej sprawie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji . Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.