II SO/Bd 15/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. F. i A. F. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy postanawia 1. wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych); 2. zasądzić od Wójta Gminy na rzecz B. F. i A. F. solidarnie 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z [...] lipca 2023 r. B. F. i A. F. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej w skrócie: "P.p.s.a.", z powodu nieprzekazania przez ten organ skargi z dnia 6 czerwca 2023 r. na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wójt Gminy wniósł o oddalenie wniosku oraz wyjaśnił, że skargę na bezczynność zakwalifikował jako swoistego rodzaju ponaglenie oraz że zostało ono pozostawione bez rozpoznania na mocy art. 37 § 1 i 3a kpa w związku z art. 13 ust. 1 i zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do ogólnej zasady wynikającej z treści art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. Natomiast w niniejszej sprawie termin przekazania sądowi skargi reguluje przepis szczególny, z tego względu, iż skarga B. F. i A. F. dotyczyła informacji publicznej. Zgodnie zatem z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.) termin ten wynosi piętnaście dni i liczy się go od dnia otrzymania skargi przez organ. Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a., w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego. Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżący pismem z 6 czerwca 2023 r. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Wójta Gminy skargę na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Organ obowiązany był zatem do przekazania skargi do Sądu w terminie 15 dni. Tymczasem skarga została przekazana do sądu administracyjnego dopiero w dniu [...] lipca 2023 r. (11 lipca 2023 r. – data wpływu do Sądu). Tym samym skoro wskazana powinność nie została spełniona w terminie określonym przepisami. Nie zaistniały przy tym żadne znane nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające wykonanie tego obowiązku. Okoliczności sprawy uzasadniają zatem uwzględnienie wniosku zgłoszonego przez skarżących. Jednocześnie trzeba zaakcentować, że obowiązek organu przekazania Sądowi skargi istnieje niezależnie od tego, czy organ ten uznaje, że skarga nie należy do kognicji sądu administracyjnego, czy też uzna, że w istocie nie jest organem administracji, czy nawet dysponentem żądnych informacji. Już samo żądnie strony nadania skardze określonego biegu obliguje organ do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero bowiem Sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany był do rozpoznania wniosku stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem nawet uzasadnione przekonanie, że skarga nie jest dopuszczalna z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, nie zwalnia organu od obowiązku przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego. To bowiem rolą sądu jest dokonanie oceny skargi zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym w oparciu o skargę i akta administracyjne, a organ nie może go w tym zastępować, nawet pozostając w uzasadnionym przekonaniu o niedopuszczalności skargi. (por. postanowienia NSA: z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt II OZ 799/11, z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 495/10; z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 996/10; z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I OZ 410/11 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Odnośnie wysokości grzywny należy wskazać, że zgodnie z regulacją art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., grzywnę wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tej materii sądowi. Podkreślić należy także, że skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez Sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto skarga z dnia 6 czerwca 2023 r. dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje Sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że grzywna w kwocie 500 (pięćset) złotych będzie adekwatna do stwierdzonego naruszenia prawa przez organ. Sąd przede wszystkim uwzględnił, że wprawdzie organ nie wykonał obowiązku przekazania skargi, jednakże nie pominął wniosku skarżących milczeniem, ale dokonując jego błędnej kwalifikacji podjął inną czynność tj. przedstawił na piśmie skarżącym swoje stanowisko kierując do nich zawiadomienie o pozostawieniu pisma "zatytułowanego skarga na bezczynność" bez rozpoznania. Sąd uznał, że taka wysokość nałożonej grzywny jest adekwatna do stopnia stwierdzonego uchybienia i będzie wystarczająca do zdyscyplinowania organu, który w przyszłości powinien mieć świadomość konsekwencji naruszenia ciążących na nim obowiązków dla zapewnienia prawidłowego postępowania w przyszłości. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 154 § 6 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł, jak w sentencji postanowienia. Ponadto Sąd na postawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. zasądził na rzecz wnioskodawców od organu kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.