II SA/Kr 647/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Sędziowie WSA Paweł Darmoń WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. K., Z. K. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 25 marca 2022 r. nr 231/2022 znak WOB.7721.481.2021.KJAS w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 231/2022 z dnia 25 marca 2022 r. znak.WOB.7721.481.2021.KJAS stwierdzono, że odwołanie B. K. i Z. K. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego z dnia 9 sierpnia 2021 r., nr 501/2021 znak: OAE-530-162/20 nakazano skarżącym wykonanie rozbiórki. Decyzja ta została odebrana osobiście przez skarżących w dniu 13 sierpnia 2021 r., co potwierdzają zwrotne potwierdzenia odbioru zalegające w aktach sprawy. W dniu 2 września 2021 r. skarżący złożyli odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Po rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu, organ odrębnym postanowieniem nr 230/2022 z dnia 25 marca 2022 r. znak.WOB.7721.481.202l.KJAS odmówił przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania, z uwagi na niespełnienie przez wnioskodawców jednej z wymienionych w art. 58 k.p.a. przesłanek przywrócenia terminu tj. uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanych. Wobec powyższego organ stwierdził na podstawie art. 134 k.p.a., że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, który w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 27 sierpnia 2021r. Od powyższego postanowienia B. K. i Z. K. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Z jej uzasadnienia wynika, że skarżący nie zgadzają się z zasadnością nałożonego na nich obowiązku wykonania rozbiórki, tłumacząc, że byli zmuszeni wykonać dobudowę na potrzeby własne, ze względu na choroby, które ich dotknęły i nie byli świadomi przekroczenia przepisów Prawa budowlanego w tym zakresie. Wyjaśnili też, że uchybienie terminowi do złożenia odwołania nie nastąpiło z ich przyczyny, lecz z winy nieuczciwego adwokata. Zarzucili ponadto organowi opieszałość w odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu. Organ wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "P.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a., sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Po dokonaniu oceny legalności zaskarżonego postanowienia, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.Dz. U. z 2020 r. poz.256 ze zm.), według którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z kolei według art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W sprawie niniejszej nie jest sporna kwestia daty doręczenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego z dnia 13 sierpnia 2022 r. Nie budzi wątpliwości, że nastąpiło ono 22 sierpnia 2022 r. Nie jest także kwestionowane, że złożenie przez skarżących odwołania w dniu 2 września 2022 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia, który w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 27 sierpnia 2021 r. Jednocześnie należy wskazać, że organ rozstrzygnął negatywnie wniosek skarżących o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, o czym orzekł w postanowieniu nr 230/2022 z dnia 25 marca 2022 r. znak.WOB.7721.481.202l.KJAS. W opinii Sądu należy podzielić wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia pogląd, że odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie zwalnia organu z obowiązku wydania następnie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu (por. wyrok NSA z 24 stycznia 2006 r., II OSK 50/05, LEX nr 220815, postanowienie NSA z 5 marca 2013 r., II OZ 141/13, LEX nr 1305582, wyrok NSA z 24 kwietnia 2013 r., II GSK 151/12, LEX nr 1337094). Podsumowując, w przedmiotowej sprawie doszło do przekroczenia terminu do złożenia odwołania, a wniosek o przywrócenie tego terminu został oddalony. Wybiegając naprzód należy w tym miejscu wskazać, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lipca 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 645/22 odrzucono skargę na postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania. W tej sytuacji obowiązkiem organu było wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wskazuje na to wprost art. 134 k.p.a., który stanowi, że "organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania". Na marginesie wyjaśnić jeszcze należy, że analiza art. 58 i art. 134 k.p.a. prowadzi do utrwalonego w orzecznictwie sądów administracyjnych wniosku, iż odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania otwiera organowi drogę do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Brak jest natomiast wymogu, aby postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania mogło zostać wydane dopiero po nieskutecznym upływie terminu do wniesienia skargi na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do dokonania tej czynności, bądź po wydaniu orzeczenia w tej sprawie przez sąd administracyjny. Zasady ekonomiki procesowej wynikające z art. 12 k.p.a. dopuszczają zatem wydanie tych postanowień jednocześnie, a nawet ich połączenie (por. wyrok NSA z 10 grudnia 2020 r., I OSK 1565/20). W odpowiedzi na zarzuty skarżących dotyczące zasadności orzeczonego nakazu rozbiórki, sposobu działania organów administracyjnych, czy też winy reprezentującego ich adwokata w przekroczeniu terminu do złożenia odwołania, należy pokreślić, że w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem jest stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania – ocenie podlega jedynie kwestia prawidłowości doręczenia decyzji oraz zachowanie terminu do wniesienia odwołania. Wszelkie zarzuty wykraczające poza te kwestie nie mogą odnieść skutku w niniejszym postępowaniu i nie mogą być przez Sąd rozpatrywane. Podsumowując, skoro w przedmiotowej sprawie doszło do przekroczenia terminu do złożenia odwołania i nie przywrócono terminu do jego złożenia, organ zasadnie stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.