VII SA/Wa 1595/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Montowski, , Sędzia WSA Andrzej Siwek, Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 stycznia 2021r. sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę Decyzją z dnia [..] lipca 2020 r. Nr [..], znak: [..], [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[..]", "organ odwoławczy", "organ II instancji"), po rozpatrzeniu odwołania Z. Z. (dalej: "skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w[..] (dalej: "PINB", "organ I instancji") Nr [..] z dnia [..] stycznia 2020 r. Znak: [..], zatwierdzającą W. W. projekt budowlany zamienny, uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalno-handlowego, zlokalizowanego na działce nr ew. [..] przy ul. [..] w [..] oraz nakładającą obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie rozbudowy budynku mieszkalno-handlowego. Powyższa decyzja, zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Przedmiotowa sprawa kilkukrotnie podlegała ocenie organu II instancji, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [..], jak również Naczelnego Sądu Administracyjnego. Organ wskazał, że PINB w[..] decyzją Nr [..] z dnia [..].04.2011 r., umorzył postępowanie w sprawie rozbudowy budynku mieszkalno - handlowego, zlokalizowanego na działce o nr ew, [..] w [..] przy ul. [..]. W związku z uchyleniem decyzji Starosty [..] Nr [..] z dnia [..].01.2008 r., znak:[..] o pozwoleniu na budowę, [...]WINB decyzją Nr [..] z dnia [..].06.2018 r., uchylił zaskarżoną decyzję PINB w [..] Nr [..] z dnia[..].04.2011 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. WSA w [..], wyrokiem z dnia [..].07.2018 r. sygn. akt: VII SA/Wa 1542/18, oddalił sprzeciw W. W. na ww. decyzję organu stopnia wojewódzkiego. Następnie NSA. wyrokiem z dnia 21.11.2018 r. sygn. akt: II OSK 3121/18, oddalił skargę kasacyjną W. W. od ww. wyroku oddalającego sprzeciw. Ponownie rozpoznając sprawę, PINB w [..] w toku kontynuowanego postępowania, decyzją Nr [..] z dnia [..].04.2019 r., nakazał W. W. sporządzenie i dostarczenie projektu budowlanego zamiennego rozbudowy budynku mieszkalno - handlowego, zlokalizowanego na działce nr ew. [..] w miejscowości [..] przy ul. [..]. W dniu [..].06.2019 r. do organu I instancji wpłynął wniosek wraz z dokumentacją projektową W. W. o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego dotyczącego rozbudowy spornego budynku mieszkalno - handlowego. Organ powiatowy postanowieniem Nr [..] z dnia[..].07.2019 r. wezwał W. W. do usunięcia nieprawidłowości występujących w przedłożonej dokumentacji projektowej zamiennej, uwzględniającej zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalno - handlowego, zlokalizowanego na działce nr ew. [..] przy ul. [..] w miejscowości [..]. W dniu [..].08.2019 r. do organu I instancji wpłynęło pismo W. W., w załączeniu którego przesłano uzupełniony projekt budowlany zamienny dotyczący spornej inwestycji. W dniu [..].09.2019 r. organ powiatowy przeprowadził oględziny nieruchomości przy ul. [..] w [..] należącej do Z. Z., podczas których ustalił, że w lokalu budynku od strony posesji W. W., znajduje się oddział banku. Lokal ten podzielony jest ścianą działową na dwa pomieszczenia. Pomieszczenie biurowe od strony ul. [..], posiada okno i drzwi wejściowe, natomiast pomieszczenie od strony ul. [...] posiada dwa okna o wymiarach 1,07 m x 1,7 m. "(...) IV części od strony ul. [..] ustawione są dwa biurka i krzesła dla interesantów oraz regał, zaś w części od ul. [..], znajdują się dwie kanapy, szafka z czajnikiem i przechowywane są ubrania wierzchnie. W rogu tego pomieszczenia, wydzielone jest pomieszczenie WC z przewodem wentylacyjnym. Część biurowa posiada jeden przewód wentylacyjny (...) ". Następnie PINB w [..] pismem z dnia [..].11.2019 r. zawiadomił strony o zakończeniu postępowania przygotowawczego i zamiarze wydania decyzji administracyjnej w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego rozbudowy budynku mieszkalno - handlowego zlokalizowanego na działce nr ew.[..] przy ul. [..]w [..]. Decyzją Nr [..] z dnia [..].01.2020 r., organ I instancji zatwierdził W. W. projekt budowlany zamienny, uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalno - handlowego, zlokalizowanego na działce nr ew.[..] przy ul. [..] w [..] oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie rozbudowy budynku mieszkalno – handlowego. Odwołanie od ww. decyzji, z zachowaniem ustawowego terminu, złożył Z. Z.. [..]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [..].03.2020 r. wystąpił do organu I instancji o uzupełnienie akt administracyjnych ww. sprawy poprzez przesłanie całości akt administracyjnych dotyczących ww. obiektu budowlanego. W dniu [..].04.2020 r. wpłynęło żadane uzupełnienie. Z kolei w dniu [..].04.2020 r. do organu II instancji wpłynęło pismo Z. Z. ww. sprawie. Organ stopnia wojewódzkiego pismem z dnia [..].06.2020 r. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym oraz o możliwości złożenia wyjaśnień w sprawie. Następnie[..], skarżoną decyzją z dnia [..] lipca 2020 r., utrzymał w mocy decyzję organu powiatowego. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ odwoławczy przypomniał, że [..] decyzją Nr [..] z dnia [..].06.2018 r. uchylił w całości decyzję PINB w [..] Nr [..] z dnia [..].04.2011 r., umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy budynku mieszkalno – handlowego, zlokalizowanego na działce nr ew. [..] w [..] przy ul. [..], w związku z uchyleniem decyzji Starosty [..] Nr [..] z dnia [..].01.2008 r. Znak: [..] o pozwoleniu na budowę, a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ stopnia wojewódzkiego stwierdził bowiem, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na rozbudowę spornej nieruchomości, wymagało przeprowadzenia postępowania w trybie art. 50 - 51 Prawa budowlanego. Jak wskazał [..], powyższe stanowisko organu II instancji zyskało aprobatę zarówno WSA w [..] jak również NSA. Powołując się na powyższe wyroki, [..] wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie konieczne było wdrożenie procedury naprawczej określonej w art. 50 - 51 ustawy Prawo budowlane. W ocenie organu odwoławczego, organ nadzoru budowlanego I instancji prawidłowo decyzją Nr [..] z dnia [..].04.2019 r. nałożył na W. W. obowiązek sporządzenia i dostarczenia projektu budowlanego zamiennego, rozbudowy budynku mieszkalno – handlowego, zlokalizowanego na działce nr ew. [..], przy ul. [..] w miejscowości [..]. Postępowanie w tym trybie ma bowiem na celu doprowadzenie przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Zatwierdzenie projektu budowlanego jest wyrazem aprobaty organu co do przedstawionych rozwiązań projektowych. Dokonanie szczegółowego sprawdzenia projektu przed jego zatwierdzeniem jest więc istotną czynnością mającą na celu dokonanie weryfikacji przedstawionego projektu z przepisami prawa. W razie niedokładnego zbadania projektu i niewyeliminowania wszelkich wątpliwości co do jego treści i przedstawionych rozwiązań, czy zgodności z przepisami prawa, nie będzie można postawić później inwestorowi zarzutu prowadzenia robót budowlanych niezgodnie z projektem oraz decyzją zatwierdzającą ten projekt, dlatego też zatwierdzenie projektu musi być poprzedzone jego wnikliwą analizą. Następnie organ odwoławczy, przywołał treść art. 51 ust. 4 i art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego i wskazał, że z akt sprawy wynika, iż w dniu [.].06.2019 r. do organu I instancji wpłynęły cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego spornej inwestycji wraz z wnioskiem W. W. o jego zatwierdzenie. PINB w [..] postanowieniem Nr [..] z dnia [..].07.2019 r. wezwał ww. do usunięcia nieprawidłowości występujących w przedłożonej dokumentacji projektowej zamiennej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie W. W. przy piśmie z dnia [..].08.2019 r. przedłożył cztery egzemplarze uzupełnionego projektu zamiennego rozbudowy budynku mieszkalno - handlowego zlokalizowanego na działce nr ew. [..] przy ul. [..] w [..]. Jak wskazał organ odwoławczy, ww. projekt został sporządzony w 2019 r. przez mgr inż. T W B (uprawnienia budowlane bez ograniczeń do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno - budowlanej Nr ewidencyjny [..]; członek [...] nr ewid. [..]); dr inż. arch. A B (uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń nr [..], członek [...] numer MA - [..]) oraz mgr inż. J S (Uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych nr [..]). W przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym, znajdują się oświadczenia ww. projektantów o kompletności i zgodności opisanej wyżej dokumentacji projektowej z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Do dokumentacji projektowej załączono też dokumenty poświadczające możliwość wykonywania przez projektantów samodzielnej funkcji w budownictwie. Organ odwoławczy stwierdził, że analiza dokumentacji w świetle przepisów ustawy Prawa budowlanego nie wykazała nieprawidłowości. Organ podkreślił w tym miejscu, że do Prawa budowlanego wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, jak też odpowiednio organu nadzoru budowlanego, który prowadzi postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego (stosownie do treści art. 35 ust. 1 w związku z art. 51 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego), zostały zatem ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Sprawdzenie zgodności z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, zostało natomiast ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Dalej organ argumentował, że rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 ww. ustawy, oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 Kpa). [..] wyjaśnił, że powyższe przepisy korespondują z przewidzianą w Prawie budowlanym szeroką odpowiedzialnością projektanta. Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 1 pkt. 1. ust. 2 i 4 ww. ustawy do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno - budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Projektant, a także sprawdzający do projektu budowlanego dołączają oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W świetle powyższego organy nadzoru budowlanego nie mają możliwości oceny szczegółowych rozwiązań przewidzianych w projekcie budowlanym. [..] wyjaśnił, że zgodnie z procedurą naprawczą, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do sprawdzenia projektu budowlanego w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Organ II instancji po przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie stwierdza, iż przedłożona dokumentacja zamienna spełnia wymogi określone w przepisach ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy przypomniał, że w toku prowadzonego postępowania ustalono, że sporna inwestycja polegała na rozbudowie budynku mieszkalno - handlowego zlokalizowanego na działce nr ew. [..] przy ul. [..] w [..] poprzez dobudowę na parterze obiektu zaplecza socjalnego dla istniejącego lokalu usługowego wraz z wejściem do zaplecza, a także wejściem głównym do części mieszkalnej budynku, usytuowanymi od strony podwórka po stronie południowej budynku. Od strony północnej, ściana rozbudowy usytuowana została bezpośrednio przy granicy z nieruchomością sąsiednią. W ocenie organu odwoławczego, PINB w[..], zasadnie poddał analizie zgodność przedmiotowej inwestycji z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [..]. [..] przypomniał, że zgodnie z uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej [..] z dnia [..].12.2003 r., działka nr ew. [..] znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem MU1. Zgodnie z § 34 ww. planu, na terenie oznaczonym ww. symbolem dopuszcza się jako przeznaczenie podstawowe mieszaną zabudowę mieszkaniową oraz towarzyszące usługi wbudowane lub stanowiące odrębną kubaturę wbudowaną. Mając na uwadze charakter spornej inwestycji, organ stwierdził, że przepisy planistyczne dopuszczają taki rodzaj zabudowy na terenie oznaczonym symbolem MU1. Sporny budynek, jest bowiem budynkiem mieszkalno - handlowym, w którym znajduje się lokal usługowy (oddział/placówka banku). Ponadto jak wynika z § 13 ust. 1 ww. uchwały, sporna działka znajduje się na obszarze podlegającym ochronie konserwatorskiej, na którym obowiązuje nakaz uzgadniania wszelkich wykonywanych prac z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w [..]. Organ II instancji wskazał, że w aktach organu I instancji znajduje się decyzja [..] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Nr [..] z dnia [..].12.2007 r.. którą udzielono pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalno - handlowego, znajdującego się na działce nr ew. [..] przy ul. [..] w [..]. Nadto § 34 ust. 2 pkt 2 ww. planu określa dla zabudowy wewnątrz bloków (budynków) przyrynkowych wysokość nieprzekraczalną od 1.5 do 2 kondygnacji, przy utrzymaniu zgodności nachyleń połaci dachów z dachami zabudowy istniejącej. Sporna rozbudowa polega na dobudowaniu parterowej części do istniejącego obiektu budowlanego od jego tylnej strony. Dobudowa jest o jedną kondygnację niższa od obiektu istniejącego, natomiast od strony spornej rozbudowy znajdują się budynki o dachach jednospadowych, w związku z tym wykonana rozbudowa, nawiązuje do zabudowy już istniejącej. Odnośnie do zgodności inwestycji z przepisami technicznymi, organ II instancji przytoczył regulację zawartą w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [..].04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i wskazał, że pomieszczenie w budynku przy ul. [..] sąsiadujące z rozbudową, do roku 2010 pełniło funkcję mieszkalną, natomiast w dalszej kolejności parter zmienił swoją funkcję na lokal usługowy w oparciu o skutecznie dokonane zgłoszenie. Od [..].01.2011 r. (zgłoszenie o zmianie sposobu użytkowania), przedmiotowe pomieszczenie (parter) pełni funkcję lokalu usługowego (oddział banku/sklep), dla którego przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie przewidują wymaganego do zapewnienia czasu nasłonecznienia. Niemniej, jak podkreślił organ, dokonano analizy kwestii zacienienia z której wynika, że rozbudowa odpowiada przepisom prawa. Jak wskazał organ odwoławczy, PINB w [..], poddał bowiem analizie zgodność inwestycji z przepisami dotyczącymi nasłonecznienia i oświetlenia. które zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.[..] przypomniał treść § 13 ust. ww. rozporządzenia i podkreślił, że zgodnie z ust. 4 ww. przepisu, odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mogą być zmniejszone nie więcej niż o połowę w zabudowie śródmiejskiej. Następnie organ wskazał, że z projektu budowlanego wynika, iż odległość ściany północnej rozbudowy budynku mieszkalno - handlowego, usytuowanej przy granicy działki nr ew.[..] od wewnętrznego lica ściany na osi okien budynku mieszkalno - usługowego [..]wynosi 2,06 m, zaś wysokość przesłaniania budynku przy ul. [..] do najwyższej krawędzi budynku przesłaniającego wynosi około 3,70 m. Organ podkreślił, że budynki przy ul. [..], zlokalizowane są w zabudowie śródmiejskiej, stąd też wysokość przesłaniania, winna być zmniejszona nie więcej niż o połowę. Wysokość przesłaniania wynosi około 1,90 m, zatem spełnia ona zdaniem organu wymogi określone w ww. przepisach. Organ przytoczył treść § 60 ww. Rozporządzenia i podkreślił, że stosownie do ust. 3 tego przepisu w przypadku budynków zlokalizowanych w zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego w ust. 1 do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia. [..] podzielił argumentację organu I instancji, który wskazał, że sporną rozbudowę zaliczyć należy do zabudowy śródmiejskiej, zgodnie z definicją zawartą w § 3 pkt 1 ww. Rozporządzenia, oraz przytoczył orzecznictwo wyjaśniające to pojęcie. Organ stwierdził, że z uwagi na fakt, iż w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla miasta [..], nie ustalono obszaru zabudowy śródmiejskiej, przyjąć należy, że sporna rozbudowa znajduje się w układzie szeregowym, tworząc obiekty o charakterze śródmiejskim z uwagi na swoje położenie jak również biorąc pod uwagę charakter jaki mają lokale w zabudowie (placówka/oddział banku, sklep - traktowane jako szeroko pojęte usługi). Mając na uwadze powyższe, organ uznał, że czas nasłonecznienia pomieszczeń dla ww. obszaru wynosi do 1,5 godziny, zatem powyższe wymaganie zostało spełnione. Organ wskazał, że do przedłożonego projektu dołączono bowiem ekspertyzę techniczną dotyczącą spornej rozbudowy, sporządzoną przez mgr inż. T W B oraz mgr inż. B K. Powyższa ekspertyza zawiera analizę nasłonecznienia, z której wynika, iż wysokość zacienienia (przesłaniania) wynosi 5,15 m – 1,45 m = 3,70 m, z kolei nasłonecznienie dla okna (O 1 - strona wschodu) od godz, 7 do godz. 9 : 18 wynosi 2 h 18 min. dla okna (0 2- strona wschodnia) od godz. 7 do godz. 8 : 04 wynosi 1 h 4 min. (z uwzględnieniem błędu na poziomie 5%, w wymaganych ogólnych warunkach 3 godzin nasłonecznienia). Z kolei z przedłożonej przez skarżącego analizy nasłonecznienia budynku mieszkalnego przy ul. [..] w [..] która została sporządzona przez mgr inż. arch. M T wynika, iż nasłonecznienie pomieszczenia przez okno oznaczone powyżej jako O 1 w godzinach od 7 do 9 :12 wynosi 2 h i 12 minut, natomiast dla okna oznaczonego wyżej jako O 2 wynosi w godzinach od 7 do 8 - 1 h. Biorąc pod uwagę powyższe, organ stwierdził, że dokonane pomiary w trakcie ww. analiz nasłonecznienia w sprawie, są do siebie zbliżone i tym samym mieszczą się z graniach dopuszczalnego błędu. Ponadto [..] wskazał, że jak wynika z wniosków przedstawionych przez projektanta w przedłożonej dokumentacji projektowej: " (...) w budynku [..], pomieszczenie z oknami objętymi analizą nasłonecznienia do końca roku 2010 pełniło funkcję mieszkalną, zaś od [..].01.2011 r. na podstawie zgłoszenia w Starostowie Powiatowym w [..] dotyczącego zmiany sposobu użytkowania, pomieszczenie zmieniło pełnioną funkcję na usługową dla której Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia [..] kwietnia 2002 r., nie wskazuje wymaganego do zapewnienia czasu nasłonecznienia (...) Według analizy nasłonecznienia przeprowadzonej dla pomieszczenia mieszkalnego znajdującego się w parterze budynku [..] (funkcja pełniona do roku 2010) od strony podwórka — pomieszczenie to ma zapewniony czas nasłonecznienia w dniach równonocy, tj. 21 marca i 21 września (...) poniżej 1,5 godziny w przedziale od godziny 7.00 do 17.00. Potwierdza to przeprowadzona za pomocą linijki słońca analiza nasłonecznienia zawarta w (...) ekspertyzie technicznej (...) Rozbudowa (...) nie wpływa negatywnie na dopływ światła zarówno do działki, jak i do budynku (...) ". Analiza projektu budowlanego zamiennego, nie wykazała nieprawidłowości skutkujących koniecznością uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. Rozbudowa budynku mieszkalno - handlowego, zlokalizowanego na działce nr ew. [..] przy ul.[..] w [..] jest zgodna z warunkami technicznymi, a także z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z treści przedłożonego projektu zamiennego wynika wprost, że rozbudowa zapewnia poszanowanie interesów osób trzecich występujących z obszarze oddziaływania obiektu. Odnosząc się do treści odwołania z którego wynika, iż skarżący nie miał możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym[..] wskazał, iż w toku prowadzonego postępowania odwoławczego pismem z dnia [..].06.2020 r. organ II instancji zawiadomił strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w ww. sprawie. W ocenie organu odwoławczego, skarżona decyzja organu powiatowego została podjęta na podstawie całokształtu materiału dowodowego oraz w oparciu o prawidłową interpretację przepisów prawa materialnego i procesowego, a zatem brak jest podstaw do podważania jej treści. Skargę na decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [..] Z. Z.. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że pomieszczenia w budynku przy ul. [..] wykorzystywane są obecnie jako pomieszczenia usługowe tylko dlatego, że ze względu na niedostatek światła słonecznego od kilkunastu lat (od czasu zrealizowania inwestycji) nie nadają się do zamieszkania przez ludzi. Zdaniem skarżącego, kwestia ta została pominięta w zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł również, że w zaskarżonej decyzji wskazano, że budynki mieszkalno-handlowe zlokalizowane na działkach[..] i [..] przy ul. [..], można zaliczyć do zabudowy śródmiejskiej, a przedmiotowa rozbudowa znajduje się w układzie szeregowym, tworząc bloki zwartej zabudowy o charakterze śródmiejskim wokół rynku. Zdaniem skarżącego stwierdzenie to nie odpowiada rzeczywistości, albowiem w zabudowie szeregowej usytuowane są budynki od strony ulicy [..], ale nie dobudowany od podwórza budynek, który nie przylega do żadnego innego budynku (a w szczególności do innej części budynku skarżącego), poza budynkiem W. W.. Skarżący podniósł następnie, że dobudowana część do budynku inwestora, nie jest budynkiem parterowym, lecz dwukondygnacyjnym (fotografia nr 4), składającym się z kondygnacji nadziemnej (zaplecze dla sklepu wędliniarskiego) oraz kondygnacji podziemnej (garaż), co PINB pominął zapominając przy tym, że w uchylonym pozwoleniu na budowę opartym o pierwotny projekt, dobudowana część miała być nie dwu, lecz jednokondygnacyjna. Skarżący wskazał, że z treści decyzji wynika, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na działce nr [..], dopuszczalna jest zabudowa wewnątrz bloków przyrynkowych z utrzymaniem zgodności nachyleń połaci dachów z dachami zabudowy istniejącej. Odnosząc się do tego stwierdzenia skarżący podniósł, że dobudowana część nie ma nachylenia dachu zgodnego z dachem zabudowy istniejącej. Skarżący podniósł także, że w zaskarżonej decyzji przywołano w sposób wadliwy dane dotyczące analizy nasłonecznienia budynku, sporządzonej przez inż. M T, opracowanej na zlecenie skarżącego, ignorując dodatkowe wyjaśnienia do sporządzonej przez niego opinii, zawarte w piśmie z [...] marca 2011 r. Dodatkowo skarżący podniósł, że w w sposób drastyczny i rażący naruszono jego prawo do udziału w postępowaniu odmawiając wydania kserokopii projektu budowlanego zamiennego. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [..] zważył co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."). Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ decyzja ta, nie narusza prawa. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że organy obu instancji, uwzględniając treść art. 77 i 80 k.p.a., w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy oraz uzasadniły swoje rozstrzygnięcia, zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Rozważyły także podniesione przez skarżącego zastrzeżenia dotyczące zgodności spornej rozbudowy z przepisami planistycznymi oraz techniczno – budowlanymi. W ocenie Sądu zarzuty skargi związane z doświetleniem i nasłonecznieniem budynku skarżącego, są nieuzasadnione. Powyższe kwestie reguluje § 13 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podkreślenia jednak wymaga, że powyższy przepis dotyczy wyłącznie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Przepisy Rozporządzenia, nie przewidują natomiast żadnych wymogów dotyczących wymaganego zapewnienia czasu nasłonecznienia dla lokali usługowych. Taką właśnie funkcję od 2010 r. pełni parter budynku skarżącego. Organ oceniał zatem projekt zamienny odnosząc się do istniejącej funkcji budynku i te funkcję przyjął za punkt odniesienia do dokonanych ocen. Nie leżało natomiast w kompetencjach organu, badanie jaką wcześniej funkcję pełniły pomieszczenia na parterze budynku i z jakich przyczyn uległa ona zmianie. Wskazać należy, że mimo pełnienia funkcji usługowej przez pomieszczenia zlokalizowane na parterze budynku skarżącego, organ dokonał oceny wymogów przesłaniania i nasłonecznienia tych pomieszczeń. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy dokładnie przytoczył stosowne przepisy Rozporządzenia w tym zakresie, dlatego czynienie tego ponownie, nie jest w ocenie Sądu konieczne. Podkreślenia wymaga natomiast, że zgodnie z § 13 ust. 4 Rozporządzenia, odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1 ( budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów ), mogą być zmniejszone nie więcej niż o połowę w zabudowie śródmiejskiej. Zmniejszenie takie dotyczy również norm czasu nasłonecznienia przewidzianych w § 60 Rozporządzenia. Zgodnie bowiem z § 60 ust. 3 Rozporządzenia, w przypadku budynków zlokalizowanych w zabudowie śródmiejskiej, dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego w ust. 1 do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie, nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia. Podkreślenia wymaga także, że zgodnie z ust. 2 § 60, w mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1, powinny być spełnione przynajmniej do jednego pokoju. Organ w odniesieniu do badanej rozbudowy, przyjął, że została ona zrealizowana w zabudowie śródmiejskiej. Odnośnie do norm przesłaniania, to jak wynika z przedłożonego przez inwestora projektu zamiennego, odległość ściany północnej rozbudowy budynku mieszkalno - handlowego, usytuowanej przy granicy działki nr ew. [..] od wewnętrznego lica ściany na osi okien budynku mieszkalno - usługowego [..], wynosi 2,06 m, zaś wysokość przesłaniania budynku przy ul. [..] do najwyższej krawędzi budynku przesłaniającego, wynosi około 3,70 m. Wysokość przesłaniania wynosi około 1.90 m, zatem spełnia ona wymogi określone w ww. przepisach dotyczące zabudowy śródmiejskiej. W kwestii nasłonecznienia, wskazać należy, że do przedłożonego projektu, dołączono ekspertyzę techniczną dotyczącą spornej rozbudowy, sporządzoną przez mgr inż. T W B oraz mgr inż. B K. Powyższa ekspertyza, zawiera analizę nasłonecznienia, z której wynika, że wysokość zacienienia (przesłaniania) wynosi 5,15 m – 1,45 m = 3,70 m, z kolei nasłonecznienie dla okna O 1 od godz, 7 do godz. 9 : 18 wynosi 2 h 18 min. dla okna O 2 od godz. 7 do godz. 8 : 04 wynosi 1 h 4 min. (z uwzględnieniem błędu na poziomie 5%, w wymaganych ogólnych warunkach 3 godzin nasłonecznienia). Z analizy nasłonecznienia budynku przy ul. [..], przedłożonej przez skarżącego, sporządzonej przez mgr inż. arch. M T wynika, że nasłonecznienie pomieszczenia przez okno oznaczone powyżej jako O 1 w godzinach od 7 do 9 :12 wynosi 2 h i 12 minut, natomiast dla okna oznaczonego wyżej jako O 2, wynosi w godzinach od 7 do 8 - 1 h. Należy zatem zgodzić się z organem, że występujące w powyższych analizach pomiary nasłonecznienia, są do siebie zbliżone i tym samym mieszczą się z graniach dopuszczalnego błędu. Ponadto spełniają normę nasłonecznienia przynajmniej jednego pokoju w mieszkaniu znajdującym się w zabudowie śródmiejskiej w mieszkaniu wielopokojowym, a więc posiadającym więcej niż jeden pokój. Takim mieszkaniem, jest znajdujące się w budynku skarżącego mieszkanie, które jak wskazał w skardze, jest mieszkaniem dwupokojowym. Nie ma w rozpatrywanej sprawie znaczenia, z której strony budynku, znajduje się wejście do mieszkania. Przyjęcie, że przedmiotowa zabudowa została zrealizowana w zabudowie śródmiejskiej, pozwalało na zatwierdzenie projektu budowlanego spełniającego normy techniczne zaniżone w odniesieniu do wynikających z przepisów. Kluczowe zatem jest wyjaśnienie pojęcia zabudowy śródmiejskiej. Zostało ono zdefiniowane zostało w § 3 ust. 1 Rozporządzenia jako "zgrupowanie intensywnej zabudowy na obszarze śródmieścia, określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu miejscowego, w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy". Ponadto jak trafnie wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 października 2018 r., sygn. akt II OSK 2442/16, LEX nr 2582409, "Termin "zabudowa śródmiejska", zdefiniowany w § 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bazuje na dwóch zasadniczych elementach, które decydują o uznaniu danej zabudowy za "śródmiejską". Po pierwsze, zabudowa ta musi mieć charakter intensywny, to znaczy typowy dla charakteru, wielkości i cech zabudowy danego miasta (np. zgrupowanie zabudowań w wielkomiejskiej aglomeracji jest znacznie większe niż mieście małym lub średnim). Po drugie, zabudowa ta musi znajdować się na obszarze funkcjonalnego śródmieścia, co oznacza, że prawodawca rozporządzeniowy odwołuje się nie do kryterium formalno/nominalnego (położenia na terenie dzielnicy lub terenu miejskiego ściśle centralnego), lecz do kryterium funkcji zabudowy, która - zgodnie z dalszą częścią definicji - ma "faktycznie" lub "planistycznie" (zgodnie z przeznaczeniem określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego) stanowić centrum miasta lub centrum dzielnicy miasta. Z definicji tej wynika zatem szerokie rozumienie zabudowy śródmiejskiej, która obejmuje nie tylko jeden teren centralny miasta (zazwyczaj w mniejszych miastach), lecz także wielość "terenów centrotwórczych" w dzielnicach miast." Obszar, który powinien być według § 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422) traktowany jako teren śródmiejski, to taki obszar, który już faktycznie funkcjonuje jako śródmieście lub jako taki jest przewidywany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ( wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 561/17, LEX nr 2434661). W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla miasta [..] ( uchwała Nr [..] Rady Miejskiej [..] z dnia[..].12.2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [..] [..] - sektor C., Dz. Urz. Woj. [..]. Nr [...], poz. [...]), obejmującym teren na którym znajduje się działka inwestycyjna nr [...], nie ustalono obszaru zabudowy śródmiejskiej. Warto jednak wskazać, że zgodnie z zapisem § 6. 1. Ustala się, że wiodącymi funkcjami na obszarze objętym planem są: a) funkcja ogólnomiejskiego centrum usługowego, b) funkcja mieszkaniowa z usługami towarzyszącymi, c) funkcja oświaty i zdrowia o znaczeniu ponadlokalnym, d) funkcja ochrony układu urbanistycznego o wartościach historycznych. 2. Funkcjami uzupełniającymi są: a) funkcja obsługi transportu ruchu pasażerskiego, b) funkcja obsługi komunikacji Zapis ten, jak również umiejscowienie działki wynikające z planu miasta, potwierdza jej lokalizację w obszarze zabudowy śródmiejskiej. Ponadto na podstawie znajdującej się w aktach dokumentacji fotograficznej, a także usytuowania budynków przy ul.[..] i [..] widocznego za pomocą google street view, można wywnioskować, że znajdują się one w części miasta zdominowanej przez zabudowę mieszkaniową wielorodzinną wraz z usługami o centrotwórczym charakterze (biura, sklepy różnych branż, cukiernia, siedziba Starostwa Powiatowego). Sporna rozbudowa znajduje się ponadto w szeregowym układzie budynków tworzących zabudowę o charakterze śródmiejskim. Istotne jest zatem, że inwestycja, znajduje się na terenie zwartej zabudowy o charakterze śródmiejskim, zaś bez znaczenia pozostaje podnoszony przez skarżącego argument, że rozbudowa, dokonana została od strony podwórza, a nie od frontu budynku. Organ zasadnie przyjął także zgodność rozbudowy z zapisami wspomnianego wcześniej planu miejscowego, co zostało szczegółowo umotywowane w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu niezgodności z planem miejscowym, wskazać należy, że zgodnie z zapisem § 34 ust. 2 pkt 2 planu, określa dla zabudowy wewnątrz bloków (budynków) przyrynkowych wysokość nieprzekraczalną od 1.5 do 2 kondygnacji, przy utrzymaniu zgodności nachyleń połaci dachów z dachami zabudowy istniejącej. Sporna rozbudowa polega natomiast na dobudowaniu parterowej części do istniejącego obiektu budowlanego od jego zaplecza ( tyłu budynku). Dobudowa jest o jedną kondygnację niższa od obiektu istniejącego, natomiast od strony spornej rozbudowy znajdują się budynki o dachach jednospadowych, w związku z tym nawiązuje ona do zabudowy już istniejącej. Odnosząc się do argumentacji zawartej w skardze, wskazać należy, że organ nie miał na myśli zabudowy od frontu budynku, lecz od jego zaplecza, gdzie zrealizowana została sporna rozbudowa. Sąd wskazuje, że błędna była odmowa wydania skarżącemu przez organ kserokopii projektu budowlanego wskazana w piśmie PINB z dnia [..] grudnia 2019 r. Na organie ciąży bowiem obowiązek uwierzytelnienia sporządzonych przez stronę odpisów lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony, który w rozpoznawanej sprawie jest bezsporny. Wyłączenie stosowania art. 73 przewiduje przepis art. 74 § 1 k.p.a. wskazując, że powyższe uprawnienia strony mogą zostać ograniczone w stosunku do akt sprawy zawierających informację niejawne o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne", a także do innych akt, które organ administracji publicznej wyłączy ze względu na ważny interes państwowy i jest to jedyny przepis k.p.a. ograniczający prawo strony do wglądu do akt, sporządzania z nich notatek lub też otrzymywania uch kserokopii lub uwierzytelnionych odpisów. Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w [..] w wyroku z dnia [..] lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 537/13, LEX nr 1351549, "udostępnienie projektu budowlanego, jako części akt sprawy administracyjnej, nie narusza ani praw osobistych, ani majątkowych twórcy projektu, nie uprawnia bowiem strony której projekt udostępniono do jego wykorzystania dla celów innych niż cele procesowe (zaznajamianie się z materiałem sprawy). O fakcie udostępnienia projektu budowlanego organ administracji publicznej może uczynić wzmiankę na projekcie, winien to również odnotować w aktach sprawy. Nie może odmówić udostępnienia projektu poprzez wykonanie uwierzytelnionych kopii lub samodzielne wykonanie kopii (w zależności od treści żądania) przez stronę, jeżeli spełnione są przesłanki z art. 73 k.p.a." Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [..] z dnia [..] marca 2012 r. sygn. akt II SA/Bk 122/12,opub.: [..]). Nie można jednak zgodzić się ze skarżącym, że w sposób rażący naruszono jego prawo do udziału w postępowaniu, uniemożliwiając mu zapoznanie się z projektem zamiennym. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżący zapoznawał się projektem korzystając z pomocy dwóch innych osób ( notatka k. 85 akt ). Ponadto jak wynika z akt sprawy, skarżący zawiadomienie z dnia [..].11.2019 r. o możliwości zapoznania się z aktami, otrzymał w dniu [..]11. 2019 r. Zgodnie więc z treścią zawiadomienia, dysponował od daty jego otrzymania, 7 dniowym terminem, w ocenie Sądu wystarczającym zwłaszcza przy pomocy innych osób na zapoznanie się z projektem. Ponadto jak wskazuje treść skargi oraz odwołania, nie uniemożliwiło to skarżącemu sformułowania zarzutów dotyczących projektu. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.