II SA/Bd 746/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 lutego 2023 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2022 r., znak [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. na podstawie art. 123 oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej powoływana jako kpa) oraz art. 48 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i ust. 4 i ust. 5 w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm., dalej powoływana jako pb), po rozpatrzeniu zażalenia J. M. (dalej określany jako Skarżący) na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta W. (dalej określany jako PINB) z dnia [...] marca 2022 r., znak [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Przedstawiając stan sprawy, w uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia, wskazano, że PINB dokonał kontroli zabudowy działki nr [...], zlokalizowanej przy ul. W. we W. W czasie czynności kontrolnych ustalono, że na ww. nieruchomości znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny. Nad wejściem do budynku znajduje się zadaszenie o wymiarach 3,00 m x 5,60 m i wysokości 2,40 m. Zadaszenie to opiera się na ogrodzeniu i częściowo na budynku sąsiednim (w granicy) oraz na ścianie budynku mieszkalnego na przedmiotowej nieruchomości. Przedłożono zaświadczenie Prezydenta Miasta z [...].10.2021 r., znak: [...], o braku sprzeciwu do zgłoszenia dokonanego przez Skarżącego [...] .11.2016 r. zamiaru przystąpienia do robót budowlanych polegających na remoncie istniejącego zadaszenia nad wejściem do budynku mieszkalnego przy ul. W. Skarżący oświadczył do protokołu, że zadaszenie zostało wykonane w styczniu 2017 r. i roboty wykonane zostały zgodnie ze złożonym zgłoszeniem. W dniu [...] marca 2022 r. organ I instancji przeprowadził kolejną kontrolę nieruchomości, podczas której ustalono, że zadaszenie znajduje się na terenie służebności przejścia i przejazdu i znajduje się przy granicy nieruchomości nr [...]. Z oświadczenia R. M. (kierownika referatu administracji budowlanej) wynika, że inwestor złożył zgłoszenie remontu zadaszenia. Obiekt istniejący między murem a budynkiem nie jest zadaszeniem ze zgłoszenia. Organ zwrócił uwagę na fakt, że w aktach sprawy znajduje się pismo Ł. M. - współwłaściciela dz. nr [...] - z dnia [...] listopada 2016 r. (będące uzupełnieniem do zgłoszenia) informujące, że remont istniejącego zadaszenia będzie polegał na wymianie pokrycia oraz naprawie uszkodzonych konstrukcji. Z ww. pisma wynika, że istniejące zadaszenie jest o wymiarach 120 cm x 250 cm. W konsekwencji, mając na uwadze poczynione ustalenia, PINB wszczął z urzędu postępowanie w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego. PINB na podstawie art. 48 ust. 1, 3, 4 i 5 pb, wydał postanowienie z dnia [...] marca 2022 r., znak: [...], którym wstrzymał Skarżącemu prowadzenie budowy przy samowolnej rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o zadaszenie o wymiarach 3,00 m x 5,60 m, wysokość 2,40 m na działce o nr ewid. [...] przy ul. W. we W. Inwestora poinformowano, że ma on możliwość złożenia wniosku o legalizację rozbudowy obiektu budowlanego. Na ww. postanowienie zażalenie złożył m.in. Skarżący, zarzucając organowi wydanie go z naruszeniem art. 10, art. 11, art. 12 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 kpa, a także naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 48 ust. 1, 3, 4, 5 pb i wniósł o jego uchylenie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., zaskarżonym do Sądu powołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] maja 2022 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym od dnia 19 września 2020 r. Organ nadzoru budowlanego, wszczynając postępowanie administracyjne po dacie wejścia w życie nowelizacji ww. ustawy, zobowiązany jest do dokonania ustaleń dotyczących legalności obiektu budowlanego na podstawie przepisów obowiązujących w okresie realizacji tego obiektu, jednak likwidacja skutków samowoli budowlanej następuje na podstawie aktualnych przepisów prawa, bowiem ma na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem obowiązującym w dacie legalizacji. WINB wyjaśnił, że zgodnie z art. 28 ust. 1 pb (w brzmieniu obowiązującym w dacie rozbudowy) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Przepisy art. 29 ust. 1 ww. ustawy określają, jakie obiekty budowlane nie wymagają pozwolenia na budowę, natomiast w art. 29 ust. 2 wymienione zostały roboty budowlane zwolnione z ww. obowiązku. Z kolei art. 30 ustawy stanowi o tym, które z nich wymagają zgłoszenia zamiaru ich realizacji. Są to wyliczenia enumeratywne. Organ podkreślił, że przedmiotowy obiekt nie znajduje się w katalogu przewidzianym ww. przepisami. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1a pb, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane, natomiast w myśl art. 30 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wymaga ona zgłoszenia odpowiedniemu organowi administracji architektoniczno-budowlanemu. Stąd przedmiotowa inwestycja nie jest zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, bowiem przedmiotowe zadaszenie nie mieści się w obszarze oddziaływania w całości na działce nr [...], gdyż graniczy ono bezpośrednio z działką sąsiednią. W czasie kontroli ustalono, że zadaszenie to wybudowano na przełomie 2016 i 2017 r. przez Skarżącego i aktualne jego wymiary wynoszą 3,00 m x 5,60 m, wysokość od 2,40 m. Jak wynika z protokołów kontroli i załączonej dokumentacji fotograficznej organu, przedmiotowe zadaszenie oparte jest na ogrodzeniu i częściowo na budynku sąsiednim (w granicy) oraz na ścianie budynku mieszkalnego na przedmiotowej nieruchomości. Tym samym zadaszenie wsparte na ścianach budynków, jak i częściowo oparte na ogrodzeniu, świadczy o rozbudowie budynku rozumianej jako powiększenie bryły obiektu budowlanego poprzez zmianę jego granic. Inwestor przed wykonaniem ww. robót polegających na rozbudowie budynku mieszkalnego winien uzyskać pozwolenie na budowę. Ponadto, organ wskazał, że obowiązujące przepisy nie zawierają definicji wiaty, ale powszechnie przyjmuje się, że wiata to lekka budowla składająca się z dachu podpartego słupami (pozbawiona ścian) lub posiadająca od jednej do trzech ścian. Oznacza to, że wiata - zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę oraz obowiązku dokonania zgłoszenia - może być zarówno budowlą wolno stojącą, jak też przylegającą do budynku. Należy jednak zauważyć, że wiata musi być samodzielną budowlą, tzn. jedynie "dostawioną" do budynku. W przeciwnym razie należy uznać, że zamierzone roboty budowlane (jak w niniejszej sprawie) polegają na rozbudowie budynku, nie zaś na budowie wiaty. Ww. okoliczności jednoznacznie wskazują, że przedmiotowy obiekt stanowi samowolę budowlaną, wobec której organy nadzoru budowlanego były zobowiązane wszcząć postępowanie w trybie art. 48 pb. W ocenie organu odwoławczego, PINB prawidłowo ustalił stan faktyczny oraz przyjął właściwy tryb postępowania administracyjnego w celu doprowadzenia stwierdzonej samowoli budowlanej do stanu zgodnego z prawem, umożliwiając inwestorowi legalizację obiektu wybudowanego w warunkach samowoli budowlanej. Skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył Skarżący, wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia PINB. Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa poprzez nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego oraz dokonanie jednostronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Ponadto, zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 28, 29 ust. 1 pkt 2c pb poprzez błędne ustalenie, że obiekt nie był zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że nie zgadza się z treścią zaskarżonego postanowienia i wyjaśnił, że zamysłem od początku był jedynie remont istniejącego zadaszania. Skarżący podniósł, że na dzień dokonania remontu wiaty i zadaszenia obowiązywał art. 29 ust 1 pkt 2 (c) pb. Zgodnie z treścią tego przepisu pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wiat o powierzchni zabudowy do 50m2 usytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny lub przeznaczony pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki. Skarżący, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazał, że przedmiotowy obiekt jest wiatą i z jednej tylko strony opiera się o ścianę budynku. Podał, że za podstawowe cechy wiaty uznaje się wsparcie danej budowli na słupach stanowiących podstawowy element konstrukcyjny i wiążący budowlę trwale z gruntem oraz brak trwałych ścian. Parametry wiaty spełniała będzie samodzielna lekka budowla posiadająca dach, niekiedy ściany. Zdaniem Skarżącego nie można zgodzić się ze stanowiskiem zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że wiata musi być samodzielną budowlą, tzn. jedynie "dostawioną" do budynku. Skarżący podkreślił ponadto, że zgłaszał zamiar wykonania remontu daszku posadowionego przy swojej posesji, wskazując na jego remont. Co do zamierzonej inwestycji organ nie wniósł sprzeciwu. Przyjęcie dokumentacji i brak wniesienia sprzeciwu stanowiło dla inwestora przesłankę do dokonania remontu zadaszenia. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że kontrolowane postępowanie administracyjne dotyczyło legalności obiektu dobudowanego do istniejącego budynku mieszkalnego, który ma z nim wspólną ścianę. Przedmiotowy obiekt to zadaszenie znajdujące się nad wejściem do budynku o wymiarach 3,00 m x 5,60 m i wysokości 2,40 m. Zadaszenie to opiera się na ogrodzeniu i częściowo na budynku sąsiednim (w granicy) oraz na ścianie budynku mieszkalnego na przedmiotowej nieruchomości. Podczas kontroli ustalono, że zadaszenie wykonane jest w konstrukcji drewnianej, pokryte płytą OSB i blachodachówką. Sporna w niniejszej sprawie była kwestia charakteru dobudowanego obiektu, która przekładała się na możliwość jego legalizacji. Organy obu instancji słusznie doszły do przekonania, że opisany powyżej obiekt stanowi rozbudowę budynku, a Skarżący powinien był uzyskać przed rozpoczęciem prac pozwolenie na budowę. Aby rozważyć kwestię charakteru dobudowanego obiektu, należy w pierwszej kolejności wskazać, że zaskarżone postanowienie wydane zostało w trybie art. 48 pb. Z art. 48 ust. 1 wynika, że organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Zgodnie z art. 48 ust. 3 pb, w postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, zwanego dalej "wnioskiem o legalizację", oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, zwanej dalej "decyzją o legalizacji", oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Art. 48 ust. 5 pb stanowi, że postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy. Jak wynika z protokołów kontroli i załączonej do nich dokumentacji fotograficznej, przedmiotowe zadaszenie oparte jest na ogrodzeniu i częściowo na budynku sąsiednim (w granicy) oraz na ścianie budynku mieszkalnego na przedmiotowej nieruchomości. Nie stanowi ono samodzielnej, mogącej istnieć bez budynku i ogrodzenia, konstrukcji. Tym samym zadaszenie wsparte na ścianie budynku, jak i częściowo oparte na ogrodzeniu, świadczy o rozbudowie budynku rozumianej jako powiększenie jego bryły poprzez zmianę jego granic. Wskazać należy, że rozbudowa zawsze zmierza do powiększenia istniejącego obiektu budowlanego w obszarze jego charakterystycznych parametrów technicznych, o których decydują modyfikacje zewnętrznych części obiektu budowlanego prowadzące w rezultacie do zmiany jego kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości czy szerokości. Zasadnicze znaczenie, rzutujące na ocenę zastosowania przez organy nadzoru budowlanego przepisów prawa materialnego, miało zatem wyjaśnienie tego, czy sporny obiekt budowlany będący zadaszeniem stanowi rozbudowę budynku, czy też, jak twierdzi Skarżący - wiatę. W prawie budowlanym brak jest definicji legalnej wiaty. Pojęcie to pojawia się w art. 29 ust. 1 pkt 2 c pb. W tym miejscu wyjaśnić należy, że wiata, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2c pb (w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją, tj. przed 19.09.2020 r.), o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowana na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, nie wymaga pozwolenia na budowę, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki. Jednocześnie, budowa wiat, o których mowa w ww. przepisie, została także zwolniona z obowiązku zgłoszenia. Również przepisy Prawa budowlanego w obecnym brzmieniu nie spowodowały zmian w stosunku do tej regulacji (art. 29 ust. 2 pkt 2). Obowiązujące przepisy nie zawierają definicji wiaty, ale powszechnie przyjmuje się, że wiata to lekka budowla składająca się z dachu podpartego słupami (pozbawiona ścian) lub posiadająca od jednej do trzech ścian. Warto zauważyć, że w art. 29 ust. 1 pkt 2c pb ustawodawca nie wprowadził żadnych wymagań w kwestii usytuowania wiaty względem budynku. Oznacza to, że wiata zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę oraz obowiązku dokonania zgłoszenia, może być zarówno budowlą wolno stojącą, jak też przylegającą do budynku. Należy jednak zauważyć, że także w drugim przypadku wiata musi być samodzielną budowlą, tzn. "dostawioną" do budynku. W przeciwnym razie należy uznać, że dokonane roboty budowlane, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, polegały na rozbudowie budynku, nie zaś na budowie wiaty. W ocenie Sądu, organy zasadnie zatem przyjęły, że z uwagi na fakt, że przedmiotowy obiekt został dobudowany do istniejącego budynku mieszkalnego i wykorzystuje w swej konstrukcji istniejący budynek (a także ogrodzenie), nie może być uznany za wiatę. Również na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych przyjęty został pogląd, że za podstawowe cechy obiektu (budowli) pozwalające na uznanie go za wiatę należy uznać posiadanie fundamentów, dachu, nieposiadanie ścian oraz posadowienie budowli na słupach (wyrok NSA w sprawie II OSK 1481/14, wyrok WSA w Krakowie w sprawie II SA/Kr 973/10). Za podstawowe cechy wiaty należy uznać wsparcie danej budowli na słupach, stanowiących podstawowy element konstrukcyjny, wiążący budowlę trwale z gruntem (por. wyroki WSA w Warszawie w sprawach II SA/Wa 800/08 i II SA/Wa 800/08 wyrok WSA w Krakowie w sprawie II SA/Kr 973/10, wyrok WSA w Poznaniu w sprawie IV SA/Po 628/14). Najczęściej podstawowym elementem konstrukcyjnym wiaty (konstrukcją nośną), na którym osadzony jest dach, są słupy wiążące budowlę z gruntem. Stąd zasadniczym kryterium zakwalifikowania danego obiektu jako wiaty jest stwierdzenie, że obiekt nie jest obudowany ze wszystkich albo z większości stron i stanowi samodzielną konstrukcję. Również w języku potocznym, wiata to lekka budowla w postaci dachu wspartego na słupach, niekiedy ze ściankami z boku, wzniesiona np. nad peronem kolejowym, parkingiem, hangarem czy przystankiem tramwajowym (por. Uniwersalny słownik języka polskiego, Tom 4, red. prof. S. Dubisz, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, str. 404). Takie rozumienie pojęcia wiaty nie jest odosobnione, zważywszy, że właśnie tak postrzega ją prawodawca. W załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) za szczególny rodzaj budynku uważa się wiatę, która "stanowi pomieszczenie naziemne, nie obudowane ścianami ze wszystkich stron lub nawet w ogóle ścian pozbawione". Analizując sporny obiekt z perspektywy przepisów ustawy Prawo budowlane, opisanych wytycznych, jak i poglądów prezentowanych przez sądy administracyjne, należy zgodzić się ze stanowiskiem organów nadzoru budowlanego, w świetle którego wybudowany przez Skarżącego obiekt budowlany stanowi rozbudowę istniejącego budynku. Mając na uwadze powyższe, inwestor przed wykonaniem ww. robót polegających na rozbudowie budynku mieszkalnego winien uprzednio uzyskać pozwolenie na budowę. Reasumując tę część rozważań, stwierdzić trzeba, że organy prawidłowo zakwalifikowały roboty budowlane jako dotyczące rozbudowy budynku, wymagające uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 3 pkt 6 pb, ilekroć w ustawie jest mowa o budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Z kolei stosownie do art. 28 pb, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 (przy czym z przyczyn wskazanych wyżej nie wystąpiła żadna z okoliczności wymienionych w tych przepisach, tj. art. 29-31 pb, w szczególności w art. 29 ust. 2 pkt 2). W konsekwencji zasadnie organy uznały, że przedmiotowy obiekt stanowi samowolę budowlaną, wobec której konieczne było wszczęci postępowania administracyjnego w trybie art. 48 pb. Obecnie obowiązujące przepisy ustawy Prawo budowlane dają możliwość legalizacji samowoli budowlanych, jednakże inwestor musi wystąpić z wnioskiem o taką legalizację oraz wykazać, że spełnia ona określone wymagania. Legalizacja samowoli budowlanych wiąże się z obowiązkiem uiszczenia opłaty legalizacyjnej, której wysokość i sposób obliczania określają szczegółowo przepisy Prawa budowlanego. W związku z powyższym zasadnie PINB postanowieniem z dnia [...] marca 2022 r. wstrzymał inwestorowi roboty budowlane polegające na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o zadaszenie. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy art. 48 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3, 4 i 5 pb, które regulują (wstępną) procedurę legalizacyjną samowoli budowlanych. Zgodnie z art. 48 ust. 1 pb, organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Zaś zgodnie z art. 48 ust. 3 pb, w postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, zwanego dalej "wnioskiem o legalizację", oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, zwanej dalej "decyzją o legalizacji", oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Natomiast art. 48 ust. 5 pb stanowi, że postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy. Organ I instancji poinformował inwestora o możliwości legalizacji przedmiotowej samowoli i związanej z tym opłacie legalizacyjnej. Wybudowany obiekt został dobudowany do istniejącej ściany budynku mieszkalnego i nie jest samodzielny. Wobec ustalenia, że Skarżący wykonał rozbudowę bez uzyskania pozwolenia na budowę, zastosowanie znajdował art. 48 ust. 2 i 3 pb. W świetle powyższego zarzuty skargi, jakoby sporny obiekt był wiatą, okazały się chybione. Procedujące w sprawie organy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego i postępowania. O naruszeniu wskazanych w skardze przepisów nie świadczy inna kwalifikacja dokonanej rozbudowy budynku niż wnioskował Skarżący. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 259) wniesioną w niniejszej sprawie skargę oddalił. Cytowane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query. Na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.