I SA/Bd 31/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Szulc Sędziowie sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) asesor WSA Joanna Ziołek Protokolant starszy sekretarz sądowy Natalia Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2024 r. sprawy ze skargi K.G. S. S.A w T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 października 2023 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.264.2023.2.JG w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1. uchyla wymienioną interpretację indywidualną w zaskarżonej części, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz K.G.S.S.A w T. kwotę 697 zł ( sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej spółka podała, że jest największym w kraju i jednym z największych w Europie producentów cukru z buraków cukrowych. Ze względu na dynamicznie rozwijający się rynek oraz chęć podniesienia konkurencyjności wobec innych podmiotów działających w branży rolno-spożywczej, spółka zdecydowała się na realizację nowego przedsięwzięcia (inwestycji) w Oddziale "C. D." w D. . Celem nowej inwestycji jest zwiększenie zdolności produkcyjnych Oddziału przez zwiększenie dobowego przerobu buraków cukrowych z poziomu ok. 5.000 ton do poziomu 7.200 ton na dobę. Realizacja inwestycji zawiera w sobie kompleksową modernizację powiązanych ze sobą stacji, m.in.: dyfuzji oraz rozładunku, transportu i mycia surowca, a także rozbudowę pozostałych części zakładu, stanowiących integralną część ciągu produkcyjnego. W wyniku inwestycji profil produkcyjny przedsiębiorstwa pozostanie ten sam, tj. spółka w ramach prowadzonej działalności będzie wytwarzała nadal ten sam asortyment produktów, lecz w większej ilości. Inwestycja obejmuje m.in. zakup i montaż ekstraktora wieżowego, modernizację surowni i produktowni, budowę linii podawania i mycia buraków, modernizację linii oceny surowca, modernizację stacji wysładzania błota defekacyjnego, zakup i montaż warnika ciągłego cukrzycy A, a także nakłady odtworzeniowe w obszarze technologicznym (nakłady na maszyny, urządzenia, instalacje elektryczne, aparaturę kontrolno-pomiarową i automatykę). W związku z realizacją ww. inwestycji spółka uzyskała decyzję o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej: "u.w.n.i."). Przedmiotowa decyzja została wydana przez Zarząd Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej S.A. w dniu 13 października 2022 r. W oparciu o przedstawiony stan faktyczny spółka zadała pytania: 1) czy ma prawo do skorzystania ze wsparcia w formie zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: "u.p.d.o.p.") począwszy od miesiąca, w którym poniosła koszty kwalifikowane po dniu wydania decyzji o wsparciu? (pytanie nr 2 we wniosku); 2) czy wysokość poniesionych wydatków na realizację nowej inwestycji wpływa na wysokość dochodu zwolnionego w danym roku podatkowym? (pytanie nr 3 we wniosku). Zdaniem skarżącej, spółka ma prawo do skorzystania ze wsparcia w formie zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. począwszy od miesiąca, w którym poniosła koszty kwalifikowane po dniu wydania decyzji o wsparciu. W ocenie też spółki, wartość poniesionych wydatków na realizację nowej inwestycji nie wpływa na wartość dochodu zwolnionego z podatku w danym roku podatkowym, z uwzględnieniem regulacji określonych przepisami pozapodatkowymi. Interpretacją indywidualną z dnia [...] października 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że stanowisko przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ, odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku jako nr 2, zauważył, że poniesienie wydatków kwalifikowanych nie jest wystarczające do skorzystania z omawianego zwolnienia. Wsparcie na realizację nowej inwestycji polega bowiem na zwolnieniu z podatku dochodu uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu. Dopóki więc podatnik nie uzyska takiego dochodu nie może skorzystać ze wsparcia na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, a w konsekwencji zwolnienia na podstawie u.p.d.o.p. Tego wymogu nie może zmienić fakt, że nowa inwestycja polega na zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa. Nawet w sytuacji, gdyby nowa inwestycja pozostaje w ścisłym, nierozerwalnym związku z istniejącymi składnikami majątkowymi przedsiębiorstwa to nie znaczy, że podatnik może zacząć korzystać ze zwolnienia z podatku już w momencie rozpoczęcia nowej inwestycji, czyli zanim uzyska jakiekolwiek przychody (dochody) będące efektem poniesionych nakładów inwestycyjnych. W przeciwnym wypadku, tj. uznania, że zwolnienie przysługuje już od momentu rozpoczęcia nowej inwestycji, zwolnieniu nie podlegałby dochód uzyskany z działalności prowadzonej w oparciu o nową inwestycję, tylko w oparciu o dotychczasowe składniki majątku, co jest sprzeczne z wymogiem określonym w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. Poza tym, takie działanie byłoby niezgodne z przepisem art. 13 ust. 8 u.w.n.i., zgodnie z którym rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie decyzji o wsparciu ma zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której rozpoczęto inwestycję, w oparciu o którą jest prowadzona działalność gospodarcza. Najwcześniejszy moment skorzystania ze wsparcia z tytułu poniesienia kosztów kwalifikowanych wskazuje § 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (dalej: "rozporządzenie") i nie można interpretować go w oderwaniu od treści art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. W konsekwencji, w opinii organu, momentem, od którego spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego może być miesiąc (po dniu wydania decyzji o wsparciu), w którym inwestor poniósł pierwsze koszty na realizację nowej inwestycji, stanowiące koszty kwalifikowane zgodnie z definicją kosztów kwalifikowanych określoną w § 8 rozporządzenia, pod warunkiem, że wnioskodawca w tym miesiącu osiągnie dochód pochodzący z nowej inwestycji, w ramach której ponosi wydatki kwalifikowane. Poniesienie kosztów, które są uznane za koszty kwalifikowane nie uprawnia jeszcze do skorzystania z możliwości zwolnienia dochodów w ramach decyzji o wsparciu. Rozpoczęcie procesu inwestycyjnego powinno prowadzić każdorazowo do uzyskania dochodu, który umożliwia zastosowanie zwolnienia. Dla faktycznego skorzystania z analizowanego zwolnienia, istotne jest bowiem uzyskanie dochodów z nowej inwestycji (również w ramach ścisłych powiązań), a nie samo poniesienie wydatków kwalifikowanych. Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku jako nr 3 i wątpliwości, czy wysokość poniesionych wydatków na realizację nowej inwestycji wpływa na wysokość dochodu zwolnionego w danym roku podatkowym, organ wskazał, że prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji uzależnione jest od poniesienia kosztów kwalifikowanych. Ponoszone wydatki inwestycyjne stanowiące koszty kwalifikowane w rozumieniu rozporządzenia wpływają na kwotę zwolnienia przysługującego wnioskodawcy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. Dla właściwego ustalenia dochodu podlegającego zwolnieniu z opodatkowania wyodrębnia się przychody i koszty ich uzyskania, w części przypadającej na nową inwestycję. Tak ustalony dochód podlega zwolnieniu z opodatkowania do momentu wykorzystania dopuszczalnej pomocy publicznej lub upływu okresu obowiązywania decyzji o wsparciu. Organ zgodził się z wnioskodawcą, że w przepisach podatkowych nie zostały w żaden sposób określone limity zwolnienia w ramach danego (jednego) roku podatkowego. Nie zgodził się jednak, że wartość poniesionych wydatków na realizację nowej inwestycji nie wpływa na wartość dochodu zwolnionego z podatku w danym roku podatkowym, bowiem prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji uzależnione jest od wysokości poniesionych kosztów kwalifikowanych. W skardze spółka zaskarżyła wydaną interpretację w części dotyczącej odpowiedzi na pytanie, czy spółka ma prawo do skorzystania ze wsparcia w formie zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art 17 ust 1 pkt 34a u.p.d.o.p. począwszy od miesiąca, w którym poniosła koszty kwalifikowane po dniu wydania decyzji o wsparciu? Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie: - art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. w zw. z § 9 pkt 1 rozporządzenia przez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że skorzystanie ze zwolnienia dochodów w ramach decyzji o wsparciu możliwe jest dopiero po uzyskaniu dochodów będących następstwem nowej inwestycji i w konsekwencji również niewłaściwą ocenę co do ich zastosowania, które to naruszenie skutkowało uznaniem za nieprawidłowe stanowisko spółki, zgodnie z którym prawo do skorzystania ze wsparcia w formie zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. następuje począwszy od miesiąca, w którym spółka poniosła koszty kwalifikowane po dniu wydania decyzji o wsparciu; - art. 120 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: "O.p.") przez zajęcie stanowiska nieznajdującego podstawy prawnej, pozostającego w sprzeczności z przepisami prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na rozprawie. Oceniając zaskarżoną indywidualną interpretację z punktu widzenia legalności Sąd uznał, iż narusza ona prawo. Z wniosku o wydanie interpretacji spółka wskazała, że ze względu na dynamicznie rozwijający się rynek oraz chęć podniesienia konkurencyjności wobec innych podmiotów działających w branży rolno-spożywczej, zdecydowała się na realizację nowego przedsięwzięcia (inwestycji) w Oddziale "C. D." w D.. Celem nowej inwestycji jest zwiększenie zdolności produkcyjnych Oddziału poprzez zwiększenie dobowego przerobu buraków cukrowych. W wyniku inwestycji profil produkcyjny przedsiębiorstwa pozostanie ten sam, tj. spółka w ramach prowadzonej działalności będzie wytwarzała nadal ten sam asortyment produktów, lecz w większej ilości. Inwestycja obejmuje m.in. zakup i montaż ekstraktora wieżowego, modernizację surowni i produktowni, budowę linii podawania i mycia buraków, modernizację linii oceny surowca, modernizację stacji wysładzania błota defekacyjnego, zakup i montaż warnika ciągłego cukrzycy, a także nakłady odtworzeniowe w obszarze technologicznym (nakłady na maszyny, urządzenia, instalacje elektryczne, aparaturę kontrolno-pomiarową i automatykę). W związku z realizacją ww. inwestycji wnioskodawca uzyskał decyzję o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji. Przedmiotowa decyzja została wydana w dniu 13 października 2022 r. Spór sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy spółka ma prawo do skorzystania ze wsparcia w formie zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.of., począwszy od miesiąca, w którym poniosła koszty kwalifikowane po dniu wydania decyzji o wsparciu? (pytanie oznaczone we wniosku o wydanie interpretacji jako nr 2). Zdaniem spółki, ma ona prawo do skorzystania ze wsparcia w formie zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., począwszy od miesiąca, w którym poniosła koszty kwalifikowane po dniu wydania decyzji o wsparciu. Według strony wynika to wprost z § 9 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał to stanowisko za nieprawidłowe. W ocenie organu poniesienie kosztów, które są uznane za koszty kwalifikowane nie uprawnia jeszcze do skorzystania z możliwości zwolnienia dochodów w ramach decyzji o wsparciu. Rozpoczęcie procesu inwestycyjnego powinno prowadzić każdorazowo do uzyskania dochodu, który umożliwia zastosowanie zwolnienia. Dla faktycznego skorzystania z analizowanego zwolnienia, istotne jest bowiem uzyskanie dochodów z nowej inwestycji, a nie samo poniesienie wydatków kwalifikowanych. Zdaniem organu taki wniosek wynika z art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. W tak zarysowanym sporze rację należy przyznać spółce. Jak wynika z art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Nadto, stosownie do ust. 4 tego artykułu, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub w decyzji o wsparciu. Z kolei z art. 3 u.w.n.i. wynika, że wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pod pojęciem nowej inwestycji rozumie się inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego przedsiębiorstwa, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa (art. 2 pkt 1 lit. a u.w.n.i.). W myśl art. 13 ust. 1 u.w.n.i. wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję w drodze decyzji. Zgodnie z art. 13 ust. 8 u.w.n.i. rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie decyzji o wsparciu ma zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której inwestycja jest realizowana i w oparciu o tę inwestycję prowadzona jest działalność gospodarcza. Natomiast w § 9 ust. 1 rozporządzenia przewidziano, że wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej. Jak wynika z powołanych przepisów, podstawą do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. jest prowadzenie działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu. Przepis ten należy odczytywać wraz z art. 17 ust. 4 u.p.d.o.p., który ogranicza prawo do skorzystania ze wspomnianego zwolnienia do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu. Wsparcie przyznawane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję w drodze decyzji o wsparciu. Wsparcie to udzielane jest w formie zwolnienia od podatku dochodowego i ma ono charakter pomocy publicznej. Istota powyższej regulacji sprowadza się do tego, aby działalność gospodarcza była prowadzona w określonym miejscu i w zakresie wynikającym z decyzji o wsparciu. W § 9 ust. 1 rozporządzenia uściślono termin, od którego przysługuje przedsiębiorcy zwolnienie z podatku dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu. Przepis ten stanowi, że wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji. Z kolei w § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia stanowi się, że dniem poniesienia kosztu kwalifikowanego nowej inwestycji jest ostatni dzień miesiąca, w którym poniesiono koszt. Należy zauważyć, że treść tych przepisów koresponduje z treścią § 5 ust. 6 rozporządzenia, w którym wskazano moment zwolnienia z podatku dochodowego związany z realizacją nowej inwestycji z tytułu zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją. Zgodnie z tym przepisem, zwolnienie od podatku dochodowego, na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją przysługuje, począwszy od miesiąca, w którym przedsiębiorca rozpoczął ponoszenie kosztów pracy, aż do wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej. Istotny jest zatem moment poniesienia kosztu kwalifikowanego. Błędne jest zatem stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej interpretacji, że poniesienie kosztów, które są uznane za koszty kwalifikowane nie uprawnia jeszcze do skorzystania ze zwolnienia dochodów w ramach decyzji o wsparciu, a dla faktycznego skorzystania z analizowanego zwolnienia istotne jest uzyskanie dochodów z nowej inwestycji (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 grudnia 2020 r., III SA/Wa 1000/20; wyrok WSA w Opolu z dnia 18 marca 2021 r., I SA/Op 22/21; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 1 grudnia 2021 r., I SA/Bd 740/21). Podkreślenia wymaga, że art. 17 ust. 34a u.p.d.o.p. nie określa momentu, od którego przysługuje wsparcie z tytułu kwalifikowanych kosztów nowej inwestycji. Przepis ten stanowi tylko, że zwolnienie podatkowe przysługuje, jeżeli dochody pochodzą z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu oraz są uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w powyższej decyzji. Przy interpretacji analizowanych przepisów należy odwołać się do zasad wykładni językowej. Orzecznictwo sądowe stoi jednolicie na stanowisku akcentującym prymat wykładni językowej, dopuszczając możliwość sięgania po inne dyrektywy interpretacyjne dopiero wtedy, gdy taka interpretacja zawodzi. Przejście wobec tego do innych (poza językową) rodzajów wykładni ma miejsce w sytuacji, gdy w oparciu o reguły językowe nie można wyinterpretować znaczenia konkretnego pojęcia. Podkreślenia wymaga, że prymat wykładni językowej w szczególności uwidacznia się na gruncie prawa podatkowego, gdyż tu właśnie każde odejście od gramatycznej treści zapisu może powodować niepożądane konsekwencje praktyczne. Wykładnia przepisów tej gałęzi prawa powinna być precyzyjna, aby mogła doprowadzić do prawidłowego ich odczytania. Wykluczone jest dokonywanie wykładni rozszerzającej czy zawężającej mogącej spowodować skutki o charakterze prawotwórczym (por. wyrok siedmiu sędziów NSA z dnia 14 lutego 2022 r., II FSK 210/19). Innymi słowy, gdy wyniki wykładni językowej są jednoznaczne, to stanowią praktycznie finał wszelkich działań interpretacyjnych. Nawet gdyby okazało się, że za odrzuceniem wyników wykładni językowej przemawiają bardzo mocne argumenty pozajęzykowe, to nie można byłoby tego uczynić na niekorzyść podatnika (por. B. Brzeziński, K. Lasiński-Sulecki, W. Morawski, Odrzucenie korzystnych dla podatnika jednoznacznych wyników wykładni językowej – kilka uwag na tle wyroku NSA z dnia 27 maja 2015 r., II FSK 1615/14, Przegląd Orzecznictwa Podatkowego 2015, nr 5, str. 414-420). Należy podkreślić, że z § 9 ust. 1 rozporządzenia jednoznacznie wynika, że wsparcie z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu. Wskazać też trzeba, że w nowym rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (w rozpatrywanej sprawie nie ma ono zastosowania), w § 9 ust. 1 stanowi się, iż wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej, z zastrzeżeniem wyjątku, o którym mowa w § 5 ust. 6. W stosunku do poprzedniej regulacji prawodawca zmienił zatem termin, od którego przysługuje zwolnienie z tytułu kosztów kwalifikowanych, jednakże również i obecnie nie uzależnił tego zwolnienia od uzyskania dochodu. Organ natomiast twierdzi, poprzez odwołanie się do art. 17 ust. 34a u.p.d.o.p., że samo poniesienie wydatków kwalifikowanych nie jest wystarczające. Jego zdaniem dla skorzystania ze zwolnienia konieczne jest uzyskanie dochodów z nowej inwestycji. Z zestawienia art. 17 ust. 1 pkt 34 a u.p.o.d.p. i § 9 ust. 1 rozporządzenia nie wynika jednak, że moment uzyskania dochodu będącego następstwem nowej inwestycji ma znaczenia dla ustalenia momentu, od którego możliwe jest korzystanie ze zwolnienia podatkowego. W istocie w drodze interpretacji przepisów prawnych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stworzył dodatkowy warunek na niekorzyść podatnika, od którego uzależnił zastosowanie wsparcia dla przedsiębiorcy. Zdaniem Sądu, taką interpretację należy odrzucić. Zaskarżona interpretacja narusza art. 17 ust. 34a u.p.d.o.p w zw. z § 9 ust. 1 rozporządzenia. Zasadny jest także zarzut naruszenia art. 120 w zw. z art. 14h O.p. Ponownie rozpatrując sprawę organ będzie miał na uwadze wywodu Sądu zawarte w tym wyroku. Z tych powodów, działając na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz c) p.p.s.a., Sąd uchylił przedmiotową interpretację w zaskarżonej części, tj. pytania oznaczonego we wniosku o wydanie interpretacji jako nr 2. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 4 i art. 209 p.p.s.a. Na koszty te złożył się wpis od skargi (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł), oraz uiszczona opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł).