II SAB/Ol 58/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 lutego 2025 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia E. w B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w udostępnieniu informacji publicznej I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia E. w B. z dnia 9 kwietnia 2024 r. – w terminie 14 dni; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. na rzecz Stowarzyszenia E. w B. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z 9 kwietnia 2024 r., przesłanym drogą mailową na adres (...), Stowarzyszenie (...) z siedzibą w B. (dalej jako: Stowarzyszenie, wnioskodawca lub strona skarżąca), zwróciło się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. (dalej jako: PINB lub organ) o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1. czy na terenie instalacji E. wybudowane zostały zbiorniki podziemne, jeśli tak: a) ile wybudowano zbiorników podziemnych; b) jakie mają pojemności wybudowane zbiorniki podziemne; c) jakie jest przeznaczenie zbiorników podziemnych; d) na podstawie jakiego pozwolenia budowlanego zostały wybudowane; wnioskuję o udostępnienie PDF projektu budowlanego dotyczącego tych zbiorników; e) kiedy zostały wybudowane; 2. jakie są pojemności zbiorników retencyjnych na terenie instalacji E.; 3. czy na terenie instalacji E. wytwarzana jest energia elektryczna. Stowarzyszenie podało, że wnioskuje o odpowiedź na każde pytanie oddzielnie, w formacie PDF na podany we wniosku adres mailowy. Stowarzyszenie przesłało przedmiotowy wniosek także na skrzynkę mailową Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. (dalej jako: WINB), który pismem z 18 kwietnia 2024 r. przekazał ten wniosek organowi. Pismem z 21 maja 2024 r., doręczonym Stowarzyszeniu w dniu 23 maja 2024 r., PINB podał, że 27 lutego 2024 r. odbyła się kontrola na terenie E., podczas której organ podjął próby ujawnienia, czy zostały wykonane roboty budowlane polegające na budowie innych niż określonych w pozwoleniu obiektów budowlanych, wskazanych w pismach Stowarzyszenia, tj. w sprawie ilości wybudowanych zbiorników podziemnych, ich wymiarów oraz pojemności, a także przeznaczenia tych zbiorników. Podniesiono, że w czasie kontroli ujawniono zbiorniki szczelne technologiczne, stanowiące końcową część linii technologicznej istniejącej w odpowiednich budynkach. Wskazano, że pojemność szczelnych technologicznych zbiorników podziemnych oraz ich przeznaczenie stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa, ponieważ stanowią one końcowy odcinek linii technologicznej znajdującej się w odpowiednich budynkach. Jednocześnie organ wyjaśnił, że nie posiada skrzynki mailowej, a przepisy prawne nie nakładają na organ obowiązku jej posiadania. W związku z tym podano, że korespondencja będzie prowadzona jedynie poprzez skrzynkę elektroniczną ePUAP bądź na adres korespondencyjny. Do pisma dołączono zanonimizowaną kserokopię protokołu z kontroli przeprowadzonej przez PINB 27 lutego 2024 r. Pismem z 27 kwietnia 2024 r., które wpłynęło do organu w dniu 6 maja 2024 r., Stowarzyszenie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność PINB w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, domagając się zobowiązania organu do załatwienia wniosku Stowarzyszenia z 9 kwietnia 2024 r. o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia zwrotu PINB akt sprawy poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania podane we wskazanym wniosku; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; orzeczenie o kosztach postępowania według norm prawem przewidzianych. W uzasadnieniu wniesionej skargi strona skarżąca podniosła, że wniosek o informację publiczną został doręczony organowi drogą mailową 9 kwietnia 2024 r., a zatem 14-dniowy termin na udzielenie informacji publicznej upłynął z dniem 23 kwietnia 2024 r. Strona skarżąca wskazała przy tym na pismo WINB z 28 listopada 2023 r., w którym WINB wprost dopuścił możliwość składania do PINB wniosków o udzielenie informacji publicznej za pośrednictwem e-maila. W ocenie strony skarżącej wnioskowane informacje mieszczą się w katalogu informacji publicznej. Wskazano, że termin określony w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej ma zastosowanie nie tylko do czynności polegającej na udostępnieniu informacji, ale również do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W niniejszej sprawie organ nie udzielił informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej, jak i nie wydał decyzji odmownej, choć zdaniem Stowarzyszenia powinien udzielić żądanej informacji. W odpowiedzi na skargę PINB wniósł o jej oddalenie wskazując, że przedmiotowy wniosek został przekazany tut. organowi przez WINB, zaś PINB nie posiada zewnętrznego adresu poczty mailowej, tj. nie jest on przeznaczony do kontaktu z petentami. Podniesiono, że nieposiadanie skrzynki mailowej nie stanowi naruszenia obowiązującego prawa, gdyż przepisy nie nakładają takiego obowiązku. Wskazano, że informacja publiczna została przekazana drogą pocztową do Stowarzyszenia 21 maja 2024 r., po tym, jak termin do udzielenia informacji publicznej został na nowo ustalony ze względu na wątpliwości w zakresie tego, czy dane znajdujące się w protokole z kontroli z 27 lutego 2024 r. nie są, w rozumieniu przepisów obowiązującego prawa, tajemnicą przedsiębiorstwa. Wskazano, że powiadomienie o wyznaczeniu nowego terminu do załatwienia sprawy zostało wysłane 4 kwietnia 2024 r., ale korespondencja nie została podjęta przez stronę skarżącą. Wraz z udzieleniem informacji publicznej dotyczącej zbiorników, wnioskodawcy został przekazany zanonimizowany ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa protokół z kontroli. W piśmie procesowym z 31 lipca 2024 r. strona skarżąca podniosła, że ostatni mail został wysłany z adresu skrzynki pocztowej PINB 10 maja 2024 r., a więc już po przesłaniu wniosku Stowarzyszenia w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Odnosząc się do pisma z 21 maja 2024 r. wskazano, że PINB nie odpowiedział w nim na wszystkie pytania zawarte we wniosku z 9 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r., poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Kontroli sądu w przypadku skargi na bezczynność poddawany jest brak aktu lub czynności, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w udostępnieniu informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: u.d.i.p.). Skarga taka przysługuje w przypadku braku reakcji podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, wymaganego u.d.i.p. oraz gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu na zasadach ww. ustawy (por. wyroki NSA: z 27 października 2020 r., sygn. akt I OSK 2266/19 oraz z 3 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 3513/18, dostępne w Internecie). Podnieść należy, że u.d.i.p., stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Z kolei informacją publiczną jest, zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych. W art. 6 u.d.i.p. zawarto przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności". Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Pod pojęciem "informacji publicznej" należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych, rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów (por. np. wyrok WSA w Gdańsku z 28 września 2016 r., sygn. akt II SAB/Gd 13/16; wyrok NSA z 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02, dostępne w CBOSA), przy czym oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy. Zatem dla oceny, czy w sprawie ma, bądź miała miejsce bezczynność istotne jest ustalenie, czy podmiot, do którego skierowano wniosek jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej oraz czy żądanie zawarte we wniosku dotyczy informacji publicznej. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego co do zasady do udostępniania informacji publicznych, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zgodnie bowiem z art. 80 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2024r. poz. 725, dalej jako: P.b.), powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest organem nadzoru budowlanego. W myśl art. 81 ust. 1 pkt 1 i art. 84 ust. 1 P.b. do podstawowych obowiązków organów nadzoru budowlanego należy: 1) nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego; 2) kontrola działania organów administracji architektoniczno-budowlanej; 3) badanie przyczyn powstawania katastrof budowlanych; 4) współdziałanie z organami kontroli państwowej. Stosownie do art. 81 ust. 4 P.b., organy nadzoru budowlanego przy wykonywaniu obowiązków określonych przepisami prawa budowlanego mogą dokonywać czynności kontrolnych. Protokolarne ustalenia dokonane w toku tych czynności stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego. Zgodnie zaś z art. 84a ust. 2 P.b., organy nadzoru budowlanego, kontrolując stosowanie przepisów prawa budowlanego: 1) badają prawidłowość postępowania administracyjnego przed organami administracji architektoniczno-budowlanej oraz wydawanych w jego toku decyzji i postanowień; 2) sprawdzają wykonywanie obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych na podstawie przepisów prawa budowlanego. Przytoczone powyżej unormowania wskazują jednoznacznie, że PINB jest organem władzy publicznej zobowiązanym do czuwania nad przestrzeganiem i stosowaniem przepisów P.b., w tym kontroli legalności budowy i użytkowania obiektów budowlanych. Nie budzi również wątpliwości Sądu okoliczność, że żądane informacje stanowiły informację publiczną, bowiem dotyczyły realizacji zadań publicznych, tj. podejmowania przez organ władzy publicznej konkretnych działań w ramach posiadanych kompetencji, w odniesieniu do konkretnej inwestycji, zrealizowanej na podstawie przepisów P.b. Potwierdza to treść art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p., zgodnie z którym udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (lit. a), sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (lit. d), a także treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.). Ustalenie, że wniosek obejmował informację publiczną oznacza w konsekwencji, że organ ma obowiązek zastosować procedurę określoną przepisami u.d.i.p. Ustawodawca przewidział różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jedną z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, o czym stanowi art. 10 u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Przy czym stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy żądana informacja publiczna nie może być udostępniona lub postępowanie o udostępnienie informacji należy umorzyć z powodów określonych w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., organ jest zobowiązany wydać decyzję (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Z kolei w przypadku, gdy podmiot, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 u.d.i.p., żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, bądź też podmiot zobowiązany nie dysponuje przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze, można poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie organ uznał, że udzielił żądanej informacji w piśmie z 21 maja 2024 r. Jednakże w piśmie tym organ podał jedynie, że przeprowadził kontrolę na terenie E. oraz, że w czasie kontroli ujawniono zbiorniki szczelne technologiczne, stanowiące końcową część linii technologicznej istniejącej w odpowiednich budynkach. Organ podał także, że pojemność szczelnych technologicznych zbiorników podziemnych oraz przeznaczenie zbiorników szczelnych technologicznych jest tajemnicą przedsiębiorstwa, gdyż stanowią one końcowy odcinek linii technologicznej znajdującej się w odpowiednich budynkach. W tej sytuacji nie można uznać, że PINB prawidłowo rozpoznał wniosek strony skarżącej z 9 kwietnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Przede wszystkim należy podkreślić, że organ nie udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania. Przy czym organ w ogóle nie odniósł się do kwestii wytwarzania energii elektrycznej na terenie E., żądania udostępnienia projektu budowlanego kwestionowanych zbiorników oraz podania informacji, kiedy zostały wybudowane zbiorniki podziemne. Z kolei w odniesieniu do żądania informacji o ilość wybudowanych zbiorników podziemnych należy stwierdzić, że wprawdzie w załączonym do pisma protokole wskazano, że podczas kontroli ujawniono pięć zbiorników szczelnych technologicznych, ale nie wiadomo, czy są to zbiorniki podziemne, których dotyczyło pytanie wnioskodawcy. Jak wskazuje się zaś w orzecznictwie sadow administracyjnych właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. Przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (zob. wyroki NSA: z 7 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1737/10; z 28 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 1432/17 oraz z 20 października 2021 r. sygn. akt III OSK 1092/21, dostępne w CBOSA). Natomiast odpowiadając na pytanie o pojemność i przeznaczenie zbiorników podziemnych organ odmówił udzielenia informacji powołując się na tajemnicę przedsiębiorstwa. Należy zatem zauważyć, że stosownie do art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Jednakże okoliczność przemawiająca za tym, że określone informacje podlegają ewentualnej ochronie na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie oznacza, że tracą one przez to charakter informacji publicznej. W takiej sytuacji organ może odmówić udostępnienia informacji, ale stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p. zobligowany jest wydać stosową decyzję w tym przedmiocie (por. m.in. wyrok NSA z 15 czerwca 2020 r. sygn. akt I OSK 2098/19, dostępny w CBOSA). Odnosząc się do podnoszonej przez organ kwestii nieaktywnego adresu poczty mailowej i braku obowiązku posiadania skrzynki mailowej, wyjaśnić należy, że w przepisach u.d.i.p. brak jest wskazania jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku. Dlatego za wniosek uznawać należy również przesłanie zapytania pocztą elektroniczną i to nawet, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny. Pogląd ten uzasadniony jest brakiem konieczności pełnego zidentyfikowania wnioskodawcy, który żądając informacji publicznej, nie musi wykazać się jakimkolwiek interesem prawnym lub faktycznym (art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Z tego też względu postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone, co potwierdza m.in. art. 10 ust. 2 u.d.i.p, który stanowi, że informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 16 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1277/08, z dnia 14 września 2012r., sygn. akt I OSK 1013/12, dostępne w CBOSA). Bez znaczenia jest zatem okoliczność, że wskazanego adresu email organ nie udostępnia obecnie petentom. W załączonej przez stronę skarżącą kserokopii pisma WINB wyjaśnił, że podany adres poczty elektronicznej PINB usunął ze swojej strony internetowej oraz z Biuletynu Informacji Publicznej jako formę kontaktu z organem, ale skrzynka ta nie została usunięta i jest nadal używana, w tym również do korespondencji ze Stowarzyszeniem. Nawet jednak, gdyby uznać, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie został skutecznie doręczony na adres mailowy, to nie budzi wątpliwości, że wniosek strony skarżącej z 9 kwietnia 2024 r. został organowi przekazany przez WINB przy piśmie z 18 kwietnia 2024 r., doręczonym organowi 23 kwietnia 2024 r. PINB winien zatem rozpoznać przedmiotowy wniosek w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. w terminie 14 dni. Nawet gdyby termin ten liczyć od dnia przesłania wniosku przez WINB, to termin udzielenia odpowiedzi upłynął 7 maja 2024 r., a z wyżej podanych względów wniosek o udostępnienie informacji publicznej w dalszym ciągu nie został załatwiony. Nie jest natomiast zasadne powoływanie się przez PINB na wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy przez WINB. Pomijając kwestię dopuszczalności tej procedury w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej wskazać należy, że dotyczyło to zupełnie innych wniosków strony skarżącej niż objęty skargą w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., uwzględniając skargę na bezczynność, w punkcie I sentencji wyroku zobowiązał PINB do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia z 9 kwietnia 2024 r. w terminie 14 dni, którego bieg – stosownie do art. 286 § 2 p.p.s.a. – liczy się od daty doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Stosownie do obowiązku wynikającego z treści art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II sentencji wyroku). Nie każde bowiem naruszenie prawa wskutek bezczynności organu będzie naruszeniem rażącym. Jak wskazuje się w orzecznictwie rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, dostępny w CBOSA). W ocenie Sądu okoliczności faktyczne stwierdzonej w niniejszej sprawie bezczynności organu nie przejawiają cech naruszenia prawa o szczególnym stopniu kwalifikacji. Zachowanie podmiotu zobowiązanego w kontrolowanej sprawie nie było nacechowane złą wolą, jak również nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego mocą u.d.i.p. Organ pozostawał w mylnym przekonaniu, że udzielona stronie skarżącej odpowiedź na wniosek jest prawidłowa i zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt. III sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu od skargi (100 zł). Skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.