I SA/Kr 1014/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska (spr.) Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2021r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] sierpnia 2020r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012r. skargę oddala. Zaskarżoną decyzją z dnia 24 sierpnia 2020r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. po rozpoznaniu odwołania I. K. od decyzji Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia 31 grudnia 2018r. nr [...] określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r. od dochodów z kapitałów pieniężnych z tytułu objęcia udziałów w spółce mającej osobowość prawną, w kwocie 210.330,00 zł, działając na podstawie art. 233§1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U z 2020r. poz. 1325 ze zm. dalej-O.p.) -utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Jak wynika z zaskarżonej decyzji i akt administracyjnych sprawy, w stosunku do podatnika I. K. wszczęto postępowanie kontrolne, które od dnia 1 marca 2017r. prowadził Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w K.. Organ ustalił, że na podstawie uchwały nr 1 Zgromadzenia Wspólników "S. S." sp. z o.o. z siedzibą w J.-Z. (dalej-Spółka) , zaprotokołowanej w akcie notarialnym z dnia 14 listopada 2011r. Rep. A Nr [...], przez notariusza S. C. z Kancelarii Notarialnej w N. S. - Zgromadzenie Wspólników tej spółki dokonało podwyższenia jej kapitału zakładowego z kwoty 50.000 zł do kwoty 2.510.000 zł, tj. o kwotę 2.460.000 zł, poprzez utworzenie 4.920 nowych udziałów po 500 złotych każdy udział. W podwyższonym kapitale zakładowym wszystkie nowe udziały zostały przeznaczone do objęcia przez dotychczasowych Wspólników: I. K. i S. K. - brata podatnika) w ten sposób, że w szczególności S. K. obejmuje 2.706 udziałów o wartości nominalnej 500,00 zł każdy, tj. o łącznej wartości 1.353.000,00 zł, i pokrywa je w całości aportem w postaci całego swojego udziału wynoszącego łącznie 1/2 część nieruchomości położonej w N. S., składającej się tylko z działki nr [...] w obrębie [...] o powierzchni 3,8181 ha, objętej księgą wieczystą Nr [...] (prowadzoną przez Sąd Rejonowy w N. S. VI Wydział Ksiąg Wieczystych), natomiast drugi ze wspólników, I. K. obejmuje 2.214 udziałów o wartości nominalnej 500,00 zł każdy, tj. o łącznej wartości 1.107.000,00 zł, i również pokrywa je w całości aportem w postaci całego swojego udziału wynoszącego łącznie 1/2 część ww. nieruchomości (jak zaznaczono w akcie notarialnym, wysokość obejmowanych udziałów przez poszczególnych wspólników wynikała z faktu, że S. K. poczynił własnym kosztem nakłady na tej nieruchomości, które nie zostały mu zwrócone przez I. K.). W związku z powyższą uchwałą nr 1, w akcie notarialnym z tego samego dnia 14 listopada 2011r. Rep. A Nr [...], podatnik złożył oświadczenie o objęciu w podwyższonym kapitale spółki "S. S." 2.214 udziałów o wartości 500,00 zł każdy udział, które zostaną pokryte aportem w postaci całego jego udziału wynoszącego łącznie 1/2 część nieruchomości położonej w N. S., składającej się tylko z działki nr [...] w obrębie [...] o powierzchni 3,8181 ha, objętej księgą wieczystą Nr [...] Z kolei aktem notarialnym z dnia 14 listopada 2011r. Rep. A Nr [...], podatnik oraz S. K. - ten ostatni działając w imieniu własnym oraz w imieniu spółki "S. S." jako prezes jej zarządu - zawarli umowę przeniesienia udziałów we własności opisanej wyżej nieruchomości, a prezes zarządu tej spółki złożył dodatkowo oświadczenie o ustanowieniu służebności gruntowej (przejazdu i przechodu) przez działkę nr [...]. W treści umowy podatnik i S. K. oświadczyli w szczególności, że działka będąca jej przedmiotem jest zabudowana starymi budynkami gospodarczymi przeznaczonymi do rozbiórki, posiadane przez nich udziały w tej nieruchomości stanowią ich majątek osobisty (w czasie trwania ich związków małżeńskich obaj wyłączyli wspólność ustawową majątkową małżeńską) oraz że w wyniku wcześniej zawartych umów sprzedaży udziałów stali się jedynymi wspólnikami spółki "S. S." (przy czym zarząd spółki nie złożył jeszcze wniosku do Sądu Rejestrowego o ujawnienie tych zmian). W wyniku tej umowy podatnik i S. K. przenieśli na rzecz spółki "S. S." całe swoje udziały (po 1/2 części) w opisanej wyżej nieruchomości (działce nr [...]), a S. K. działający w imieniu tej spółki wyraził zgodę na to przeniesienie, po czym wniósł o wpisanie własności tej nieruchomości w księdze wieczystej na rzecz spółki "S. S.". W związku z opisanymi zmianami, w dniu 5 stycznia 2012r. prezes zarządu spółki "S. S." złożył do Sądu Rejonowego w G. Wydział X Gospodarczy KRS wniosek o zmianę danych spółki w rejestrze przedsiębiorców, w tym w zakresie zmiany kapitału spółki - co do nowej wysokości kapitału zakładowego w kwocie 2.510.000,00 zł oraz wartości udziałów objętych za nowy aport w kwocie 2.460.000,00 zł. W oparciu o ten wniosek, w dniu 30 stycznia 2012r. Sąd rejestrowy dokonał wpisu do rejestru KRS podwyższenia kapitału zakładowego spółki "S. S." (Monitor Sądowy i Gospodarczy [...], poz. [...]). W kwestii nabycia nieruchomości będącej przedmiotem aportu, organ I ustalił, że nieruchomości te nabyto w całości w drodze darowizn od rodziny (akt notarialny Rep. A nr [...] z dnia 2 stycznia 2009r. oraz akt notarialny Rep. A nr [...] z dnia 11 października 2011r.). W trakcie postępowania kontrolnego, podatnik składał uwagi i zastrzeżenia. Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego, decyzją z dnia 31 grudnia 2018r. nr [...], określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r. od dochodów z kapitałów pieniężnych z tytułu objęcia udziałów w spółce mającej osobowość prawną, w kwocie 210.330,00 zł. Decyzję doręczono stronie w dniu 4 stycznia 2019r. We odwołaniu od decyzji, podatnik zarzucił naruszenie: 1 .przepisów prawa materialnego: • art. 17 ust. 1 pkt 9 i art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 361 ze zm. dalej-u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym w 2012r.)- poprzez przyjęcie, że podatnik uzyskał przychód z kapitałów pieniężnych obejmując udziały w Spółce za wkład niepieniężny, podczas gdy tak się nie stało z uwagi na nieważność umowy przenoszącej własność nieruchomości podatnika i jego brata na tę spółkę, wskutek czego bezzasadnie na obecnym etapie wydano decyzję określającą wysokość zobowiązania strony, • art. 262§2 pkt 3 Kodeksu spółek handlowych, w tym w zw. z art. 2 k.s.h. i art. 155§1 Kodeksu cywilnego, a także art. 210 k.s.h. w zw. z art. 2 k.s.h. i art. 58§1 k.c. - poprzez uznanie, że nastąpiło podwyższenie kapitału zakładowego i powstał obowiązek podatkowy po stronie odwołującego się, podczas gdy do sądu rejestrowego nie złożono oświadczenia wszystkich członków zarządu (bezwzględnie wymaganego), że wkłady na podwyższony kapitał zakładowy Spółki zostały w całości wniesione, a pomimo to sąd dokonał niezgodnie z przepisami prawa wpisu podwyższenia kapitału zakładowego, a także nie załączono do wniosku o wpis, umowy przenoszącej własność nieruchomości wspólników na tę spółkę (stanowiącej podstawę objęcia przez nich udziałów), nieważnej z mocy prawa i niewywołującej żadnych skutków prawnych, podczas gdy świadczenie na poczet pokrycia udziałów powinno być spełnione najpóźniej z chwilą zgłoszenia podwyższenia kapitału zakładowego do sądu rejestrowego, 2.przepisów postępowania, które ma istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia: • art. 205§1 O.p. - poprzez podjęcie zawieszonego postępowania, pomimo nieustania przyczyn jego zawieszenia, z uwagi na niezakończenie postępowania przed Sądem Najwyższym, w ramach którego ma być rozstrzygnięte zagadnienie wstępne warunkujące podjęcie i rozpatrzenie niniejszej sprawy oraz wydanie decyzji; w tym zakresie strona zarzuciła organowi także błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść decyzji, wskutek przyjęcia, że doszło już do zakończenia postępowania przed Sądem Najwyższym, • art. 187§1 i 194§3 O.p. - poprzez naruszenie obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, pominięcie okoliczności i dowodów przedstawionych w postępowaniu i wskazanych w odwołaniu, a także nieprzeprowadzenie dowodu przeciwko danym ujawnionym w rejestrze przedsiębiorców, pomimo że wpisu do rejestru dokonano niezgodnie z przepisami prawa, tj. bez złożenia opisanego wyżej oświadczenia członków zarządu o wniesieniu wkładów, • art. 7a, art. 8 i art. 107§3 kodeksu postępowania administracyjnego - poprzez wydanie decyzji niekorzystnej dla odwołującego się, pomimo niewykazania i niestwierdzenia spornego interesu stron łub osób trzecich, na które miałby bezpośredni wpływ wynik postępowania; wydanie decyzji z powołaniem się na dane ujawnione w rejestrze przedsiębiorców KRS, pomimo wiedzy o wadliwości i braku podstaw prawnych dokonania wpisu w rejestrze o podwyższeniu kapitału zakładowego Spółki oraz powstania obowiązku podatkowego u strony, jak również poprzez niewypełnienie norm uzasadnienia decyzji i braku wyczerpującego wskazania, dlaczego kwestia skuteczności przeniesienia własności udziałów w nieruchomości nie jest istotna dla rozpoznania przychodu z kapitałów pieniężnych, w sytuacji gdy nieważność umowy przeniesienia własności i brak wspomnianego oświadczenia zarządu przy składaniu wniosku o wpis do KRS, potwierdzają, że wpisu dokonano sprzecznie z przepisami kodeksu spółek handlowych, kodeksu cywilnego i ustawy o KRS. Podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie lub jej uchylenie w całości i zawieszenie postępowania, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, w tym zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Pismem z dnia 6 marca 2019r. podatnik uzupełnił odwołanie, zarzucając organowi podatkowemu dodatkowo naruszenie prawa materialnego - tj. art. 17 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 5a pkt 3, art. 21 ust. 1 pkt 109 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 9 i art. 5a pkt 3 u.p.d.o.f. w zw. z art. 55ą Kodeksu cywilnego - poprzez błędne przyjęcie, że przedmiotem aportu do Spółki były nieruchomości, a nie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55ą K.c. oraz że w związku z tym powstał po stronie podatnika obowiązek podatkowy z tytułu przychodu z kapitałów pieniężnych, podczas gdy w przypadku gdy przedmiotem aportu jest przedsiębiorstwo, przychód z tego tytułu jest wolny od podatku. Ponadto podniesiono zarzuty naruszenia przez organ przepisów postępowania odnoszących się do obowiązku podejmowania działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a także błąd w ustaleniach faktycznych wskutek przyjęcia, że przedmiotem aportu były nieruchomości, a nie przedsiębiorstwo bądź co najmniej jego zorganizowana część. Podatnik przedłożył operat szacunkowy oraz zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia 13 sierpnia 2009r. Pismem z dnia 24 października 2019r. podatnik wniósł dowody potwierdzające wniesienie do spółki przedsiębiorstwa. Organ odwoławczy w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji wskazał, że postępowanie w sprawie dotyczyło wymiaru podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012r., wobec czego - zważywszy na treść z art. 70§1 O.p. za niezbędne uznał przedstawienie okoliczności potwierdzających, że nie doszło do przedawnienia zobowiązania strony. W sprawie, w dniu 10 maja 2018r. (a więc jeszcze przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania) organ celno-skarbowy wszczął wobec podatnika dochodzenie w sprawie o przestępstwo skarbowe w sprawie nie złożenia przez podatnika zeznania podatkowego PIT-38 za 2012r. i nie wpłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012r. dotyczącego dochodów z kapitałów pieniężnych uzyskanych z tytułu objęcia udziałów w spółce mającej osobowość prawną za wkład niepieniężny za 2012r. i narażeniu na uszczuplenie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012r. w kwocie 210.330,00 zł tj o przestępstwo skarbowe z art. 54§2 K.k.s. Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. S. - stosownie do art. 70c O.p. - poinformował podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w powyższej sprawie. Zawiadomienie to zostało doręczone podatnikowi w dniu 25 czerwca 2018r. Organ odwoławczy przypomniał okoliczności faktyczne sprawy a następnie regulacje prawne mające zastosowanie w sprawie tj. art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Przypomniano też treść art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., art. 22 ust. 1e u.p.d.o.f., art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f.. Dyrektor podniósł, iż wbrew twierdzeniom podatnika nie wniesiono przedsiębiorstwa czy zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55ą Kodeksu cywilnego. Przedmiot aportu stanowił udział w nieruchomości gruntowej a nie przedsiębiorstwo czy jego zorganizowana część. Podatnik przedstawił operat szacunkowy ustalający wartość nieruchomości gruntowej planowanej do zabudowy. Sporządzenie operatu nastąpiło celem określenia aktualnej wartości rynkowej nieruchomości gruntowej położonej w N. S.. W ewidencji środków trwałych uwidoczniona jest działka nr [...], konta analityczne i syntetyczne potwierdzają wniesienie aportu w postaci gruntu. Organ skonstatował, że wniesiony przez podatnika aport nie stanowił przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, zatem w sprawie nie znajdował zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 109 u.p.d.o.f. Podatni powinien więc rozliczyć w zeznaniu podatkowym PIT-38 przychód uzyskany w 2012r. z kapitałów pieniężnych w wysokości nominalnej wartości udziałów, objętych w zamian za wkład niepieniężny tj. w wysokości 1.107.000,00 zł. Podatnik wyjaśnił w piśmie z dnia 20 czerwca 2016r. , że koszty wycen, aportów, notariuszy, pokrywał S. K. a częściowo Spółka S. S. co zawarto w aktach notarialnych. Odwołujący nie dowiódł, iż poniósł wydatki związane z nabyciem nieruchomości. Do opodatkowania podatkiem dochodowym przyjęto dochód w wysokości 1.107.000,00 zł. Ustosunkowując się do zarzutów podatnika, że nie doszło do skutecznego objęcia nowych udziałów w spółce S. S. i podwyższenia kapitału zakładowego z uwagi na nieważność z mocy prawa umowy przeniesienia udziałów we własności nieruchomości oraz oświadczenia o ustanowieniu służebności gruntowej bowiem spółka była niewłaściwie reprezentowana, organ nie podzielił tego zarzutu. Organ przypomniał, że w sprawie zostały wydane postanowienia referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w G. z dnia 20 grudnia 2016r. sygn. akt: [...] KRS [...] o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania oraz z dnia 20 grudnia 2016r. sygn. akt: [...] KRS [...]/[...] o umorzeniu postępowania w przedmiocie przymuszenia/wykreślenia z urzędu. Postępowania te zostały prawomocnie zakończone postanowieniami Sądu Okręgowego w G., X Wydział Gospodarczy (sprawy: X [...] i X Gz [...]) w których oddalono zażalenia spółki S. S. na wydane wcześniej postanowienia Sądu Rejonowego w G.. W rezultacie nie doszło do jakiejkolwiek zmiany wpisu w K. Rejestrze Sądowym w części dotyczącej objęcia przez podatnika nowych udziałów w spółce S. S. w związku z wniesieniem aportu w postaci udziału w nieruchomości opisanej w akcie notarialnym z dnia 14 listopada 2011r. Organ wskazał również, że Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 15 stycznia 2019r. sygn. akt: V CNP [...] odrzucił skargę spółki S. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego w G.. Nie doszło zatem do wzruszenia prawomocnego wpisu do KRS o podwyższeniu kapitału Spółki S. S. dokonanego w dniu 30 stycznia 2012r. na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G. Wydział X Gospodarczy KRS z dnia 27 stycznia 2012r. sygn. akt: GL.X [...] Nie sposób zatem przyjąć, że podatnik nie uzyskał w ogóle przychodu z kapitałów pieniężnych w związku z objęciem nowych udziałów w spółce w zamian za wkład o charakterze niepieniężnym. Należało za skuteczne uznać objęcie nowych udziałów przez wspólników spółki w zamian za aport. Organ ustosunkował się do kwestii zawieszenia postępowania kontrolnego w sprawie z uwagi na wznowienie postępowania rejestrowego. Organ nie podzielił zarzutów odnoszących się do naruszenia przepisów prawa materialnego, zaznaczając, że przedmiotem czynności ( co wynikało z przedłożonych aktów notarialnych) był wyłącznie udział wynoszący ˝ części w nieruchomości położonej w N. S., zabudowanej starymi budynkami gospodarczymi przeznaczonymi do rozbiórki. Udziały stanowiły wspólność ustawową majątkową małżeńską. Sam podatnik nie kwalifikował wnoszonego przez siebie aportu w inny sposób niż wynikający z zapisów w dokumentach. Spółka także po wniesieniu aportu nie kwalifikowała go jako przedsiębiorstwa ale wyłącznie jako środek trwały w postaci nieruchomości. (działka nr [...], symbol 00-grunty). Z przedłożonych przez podatnika dokumentów wynikało, ze na nieruchomości miał dopiero powstać kompleks rekreacyjno-usługowy. II. W skardze na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. (oznaczoną w skardze jako postanowienie) podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, zarzucił naruszenie: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: - art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., poprzez przyjęcie, że skarżący uzyskał przychód z kapitałów pieniężnych obejmując udziały w Spółce S. S. Sp. z o.o. w J. Z. w zamian za wkład niepieniężny (aport), podczas gdy faktycznie skarżący nie uzyskał ww. przychodu na skutek nieważności umowy, w oparciu o którą skarżący oraz jego brat S. K. przenieśli własność nieruchomości na Spółkę S. S. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Z., - art. 262§2 pkt 3 k.s.h. poprzez uznanie, że nastąpiło podwyższenie kapitału zakładowego, a co za tym idzie powstał obowiązek podatkowy po stronie skarżącego, podczas, gdy oświadczenie wszystkich członków zarządu, że wkłady na podwyższony uchwałą z dnia 14 listopada 2017r. kapitał zakładowy Spółki S. S. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Z. zostały w całości wniesione nie zostało do Sądu rejestrowego złożone, a ten Sąd - pomimo takiego uchybienia, albowiem powyższy dokument jest bezwzględnie wymaganym do wniosku o podwyższenie kapitału zakładowego dokonał w sposób niezgodny z obowiązującymi, w tym zakresie przepisami prawa w dniu 27 stycznia 2012r. wpisu podwyższenia kapitału zakładowego ww. Spółki, - art. 262§2 pkt. 3 k.s.h. w zw. z art. 2 k.s.h. oraz w zw. z art. 155§1 k.c. poprzez przyjęcie, że powstał obowiązek podatkowy po stronie skarżącego, w sytuacji gdy umowa przenosząca własność nieruchomości wspólników na Spółkę S. S. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Z. stanowiąca podstawę objęcia udziałów przez wspólników spółki S. K. oraz I. K. z dnia 14 listopada 2017r. w podwyższonym kapitale zakładowym ww. Spółki nie została przez nią załączona do wniosku z dnia 4 stycznia 2012 r. o wpis zmian w rejestrze a oraz jest nieważna z mocy prawa i nie wywołuje żadnych skutków prawnych, podczas gdy świadczenie na poczet pokrycia udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym powinny zostać spełnione najpóźniej z chwilą zgłoszenia podwyższenia kapitału zakładowego do Sądu rejestrowego, - art. 210 k.s.h. w zw. z art. 2 k.s.h. oraz w zw. z art. 58§1 k.c. poprzez przyjęcie, że po stronie skarżącego powstał obowiązek podatkowy, pod czas gdy umowa z dnia 14 listopada 2017r. w oparciu o którą skarżący oraz jego brat S. K. przenieśli własność nieruchomości na Spółkę S. S. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Z. jest nieważna z mocy prawa, a co za tym idzie nie wywołuje żadnych skutków prawnych, 2) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, a to: - art. 180§1, art. 181 oraz art. 188 w zw. z art. 122 O.p. poprzez ograniczenie materiału dowodowego do aktów notarialnych nr [...] (wniesienie aportu), nr [...], nr [...] oraz m [...] (umowy darowizny), nr [...], podczas gdy organ podatkowy winien podjąć wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a nadto powinien dokonać weryfikacji prawdziwości ustaleń faktycznych poczynionych przez organ pierwszej instancji, - art. 121 w zw. z art. 191 O.p., zgodnie z którym postępowanie powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, tymczasem w niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie (powinno być decyzja) zostało wydane na podstawie wybiórczej analizy materiału dowodowego, z której to analizy wynikają liczne błędy w ustaleniu stanu faktycznego sprawy, co podważa sformułowaną w tym przepisie zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz zasadę dokonywania ustaleń na podstawie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego; - art. 187§1 O.p. poprzez naruszenie obowiązku zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, a w szczególności nie zważenie na okoliczności oraz dowody przedstawione w niniejszym postępowaniu oraz wskazane w treści odwołania oraz dalszych pismach, w tym tzw. odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 października 2019r., - art. 194§3 O.p. poprzez nie przeprowadzenie dowodu przeciwko danym ujawnionym w rejestrze przedsiębiorców KRS, podczas gdy wpis podwyższenia kapitału zakładowego w Spółce S. S. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Z. został dokonany w sposób niezgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa tj. pomimo niezłożenia bezwzględnie wymaganego dokumentu, w postaci oświadczenia wszystkich członków zarządu, że wkłady na podwyższony uchwałą z dnia 14 listopada 2011r. kapitał zakładowy Spółki S. S. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Z. zostały w całości wniesione, - art. 7 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia niekorzystnego dla skarżącego, pomimo braku wykazania i stwierdzenia jakiegokolwiek spornego interesu stron albo osób trzecich, na które miałby bezpośredni wpływ wynik postępowania; - art. 8 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonego "postanowienia", dając pełną wiarę oraz powołując się na dane ujawnione w rejestrze przedsiębiorców KRS podczas gdy organom administracji znane są fakty i okoliczności wadliwości oraz braku podstaw prawnych dokonania wpisu w rejestrze przedsiębiorców KRS w przedmiocie wpisu podwyższenia kapitału zakładowego w Spółce S. S. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Z. oraz powstania obowiązku podatkowego po stronie odwołującego, alternatywnie - w przypadku nie podzielenia stanowiska pełnomocnika skarżącego, zaskarżonemu "postanowieniu" zarzucono naruszenie: - art. 197 O.p. poprzez uznanie, że wniesiony do Spółki S. S. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Z. wkład niepieniężny (aport) nie stanowił przedsiębiorstwa, bądź co najmniej jego zorganizowanej części, - art. 210§4 O.p., poprzez ograniczenie uzasadnienia postanowienia do przedstawienia wniosków i materiałów świadczących zdaniem Dyrektora o nierzetelnym postępowaniu skarżącego, w zakresie odprowadzania należnego podatku i ograniczenie rozważań, w kwestii najistotniejszej jaką jest rozważenie _ z uwzględnieniem merytorycznych przesłanek, czy wniesiona do Spółki nieruchomość stanowiła przedsiębiorstwo albo jego zorganizowaną część, - art. 107§3 k.p.a. poprzez niespełnienie norm uzasadnienia zaskarżonego "postanowienia", w postaci braku precyzyjnego i wyczerpującego wskazania dlaczego kwestia skuteczności przeniesienia udziałów we własności nieruchomości dokonanego umową z dnia 14 listopada 2011r. zawartą w formie aktu notarialnego; Rep. A [...] pomiędzy skarżącym a Spółką S. S. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Z. reprezentowaną przez jej prezesa zarządu (skarżącego) pozostaje zdaniem organu poza zakresem elementów istotnych dla rozpoznania przychodu z kapitałów pieniężnych z tytułu objęcia udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym w zamian za aport, w sytuacji gdy bezwzględna nieważność tej umowy wynikająca z art. 58 k.c. i brak oświadczenia zarządu przy składaniu do sądu rejestrowego wniosku o wpis zmian w rejestrze przedsiębiorców KRS ww. Spółki, a także okoliczność, ze wszystkie wkłady na pokrycie nowoutworzonych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym zostały pokryte potwierdza, że doszło do sprzecznego z obowiązującymi przepisami prawa dokonania wpisu w KRS, a w szczególności sprzeczne z przepisami k.s.h., k.c. oraz ustawy o KRS, - art. 217§2 O.p. poprzez jego niezastosowanie i wydanie postanowienia niezawierającego uzasadnienia prawnego zawierającego jedynie subiektywną ocenę organu w zakresie określenia wysokości zobowiązania. 3) błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, polegający na przyjęciu, ze przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki S. S. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Z. były nieruchomości, podczas gdy faktycznie przedmiotem tegoż wkładu-aportu było przedsiębiorstwo bądź co najmniej jego zorganizowana część. Wskazując na powyższe, pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie "zaskarżonego postanowienia" i umorzenie postępowania względem I. K. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając skargę jej autor powtórzył prezentowaną już wcześniej argumentację, wskazującą na brak przychodu z kapitałów pieniężnych z uwagi na nieważność umowy przenoszącej własność nieruchomości na Spółkę, sprzeczny z przepisami wpis do KRS podwyższenia kapitału zakładowego tej Spółki (wskutek wielu naruszeń formalnoprawnych w postępowaniu rejestrowym), brak pokrycia nowo objętych udziałów aportem - i w związku z tym niezebranie i niewyczerpujące rozpatrzenie i weryfikacja materiału dowodowego (w tym nieprzeprowadzenie dowodu przeciwko danym z rejestru przedsiębiorców KRS), niewłaściwą ocenę dowodów przedstawionych przez stronę i brak uzasadnienia co do kwestii uznanych za wyjaśnione. W dalszej części skargi strona kolejny raz podniosła wcześniej zgłaszane zarzuty co do charakteru aportu wniesionego do spółki' w tym w kontekście uregulowań przewidzianych w ustawie o podatku od towarów i usług - które miały potwierdzać wniesienie do spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części - a także odnoszące się do skutków, jakie miałyby wypływać z treści operatu szacunkowego z października 2011r., decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji, wydanej na rzecz Spółki, ustalonej wartości rynkowej nieruchomości, przeznaczenia terenu, na którym się znajdowała czy rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika. Skarżący ponowił także argumentację odnoszącą się do rozważań o możliwych cechach aportu jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a w kontekście wszystkich przywołanych okoliczności zarzucił organowi odwoławczemu brak całościowej analizy zaistniałej sytuacji, prowadzący do błędnych ustaleń faktycznych i wydania nieprawidłowego rozstrzygnięcia. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. III. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie Sąd orzekał na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs? ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r. poz. 374 ze zm., zwanej dalej ustawą o COVID) w zw. z §1 pkt 1 i 2 zarządzenia Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 października 2020r. nr 61/2020 w sprawie odwołania rozpraw oraz wstrzymania przyjmowania interesantów i ograniczenia obsad kadrowych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie w związku z istotnym zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Wskazane zarządzenie Prezesa WSA w Krakowie zostało wydane w związku z intensyfikacją rozwoju epidemii i wprowadzeniem dodatkowych ograniczeń, nakazów i zakazów związanych z objęciem miasta na prawach powiatu Kraków, będącego siedzibą tut. Sądu, obszarem czerwonym, o którym mowa w §1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2020r. poz. 1758 ze zm.). Na mocy ww. przepisów zarządzenia Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dniem 17 października 2020r. odwołano rozprawy, utrzymując działalność orzeczniczą Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych. Zgodnie z ww. art. 15zzs? ust. 3 ustawy o COVID, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zdaniem Sądu, skierowanie niniejszej sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym umożliwiło rozstrzygnięcie sprawy bez szkody dla jej wyjaśnienia, przeciwdziałając jednocześnie stanowi przewlekłości postępowania. Przy tym wyjaśnić należy, że rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nie prowadzi do pominięcia argumentacji skarżącej, bowiem podnoszone przez nią argumenty, podobnie jak argumenty skarżonego organu, były wnikliwie rozważane przez Sąd w oparciu o akta sprawy oraz złożoną skargę i odpowiedź na nią. Odnośnie kwestii możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej z jednoczesnym bezpośrednim przekazem dźwięku i obrazu zgodnie z art. 15zzs? ust. 2 i 3 ustawy z dnia 3 marca 2020r. wyjaśnić należy, że przeprowadzenie takiej rozprawy nie jest możliwe, gdyż tut. Sąd nie dysponuje odpowiednim zapleczem technicznym umożliwiającymi przeprowadzenie rozprawy w formie "on line". W dalszej kolejności należy przypomnieć, iż stosownie do brzmienia art. 1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021r. poz. 137), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3§2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2017r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., dalej-p.p.s.a.), sprawowana jest przez sądy administracyjne na podstawie kryterium zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów (w tym wypadku decyzji administracyjnej) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. W związku z tym, w celu wyeliminowania z obrotu prawnego aktu wydanego przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ustalenie, że akt taki dotknięty jest wadą nieważności (art. 145§1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 134§1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł, doprowadziła do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ocena stanu faktycznego ustalonego przez organ: należy podkreślić, że Sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organ, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji publicznej (organy podatkowe) albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd. (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010r., sygn. akt II FPS 8/09). Przesądzenie o prawidłowości przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia ustaleń faktycznych umożliwia ocenę procesu subsumcji tego stanu faktycznego pod mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa materialnego. Istota kontrowersji w sprawie odnosi się w gruncie rzeczy tylko do naruszenia przepisów prawa materialnego tj. zasadności opodatkowania przychodów podatnika (skarżącego) z tytułu objęcia przez niego udziałów w podwyższonym kapitale Spółki. Skarżący twierdzi, że po jego stronie nie powstał przychód, bowiem umowa wniesienia aportu w postaci nieruchomości była bezwzględnie nieważna, zaś wpis w KRS podwyższenia kapitału zakładowego nastąpił z naruszeniem prawa, z drugiej zaś strony podnosi, że wniesiony aport był w istocie przeniesieniem zorganizowanej części przedsiębiorstwa bądź wręcz przedsiębiorstwa, a zatem jest zwolniony w podatku. Organy prezentują stanowisko, że wobec wpisu do KRS podwyższenia kapitału zakładowego Spółki po stronie skarżącego powstał przychód, a nadto nie doszło do przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa bądź wręcz przedsiębiorstwa a aportem było wniesienie nieruchomości. Dostrzec należy sprzeczność twierdzeń podatnika prezentowanych już na etapie wniesionego odwołania, a konsekwentnie podnoszonych w skardze. Skarżący z jednej strony uważa, że umowa wniesienia aportu była nieważna z mocy prawa z uwagi na jej zawarcie w sposób sprzeczny z art. 210 k.s.h., z drugiej zaś twierdzi, że była ważna, a na jej mocy przeniesiono zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Zatem podnosi on argumenty wzajemnie sprzeczne. Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym w 2012r., za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny. Wniesienie rzeczy aportem do spółki jest formą zbycia tej rzeczy, ale odrębną od sprzedaży, polegającą na przeniesieniu własności przedmiotu aportu na spółkę w zamian za uzyskane w ten sposób udziały w spółce przez wnoszącego wspólnika. Wnoszący aport otrzymuje w zamian udziały w spółce, które mają nie tylko wartość majątkową, ale dają także określone uprawnienia właścicielskie. W myśl art. 17 ust. 1a tej ustawy, przychód określony w ust. 1 pkt 9 powstaje w dniu: 1) zarejestrowania spółki albo 2) wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki, albo 3) wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji jest związane z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego. Z powyższych przepisów wynika zatem, że wniesienie aportu do Spółki prawa handlowego mającej osobowość prawną w zamian za udziały powoduje powstanie przychodu w wysokości wartości nominalnej udziałów w dacie m.in. podwyższenia kapitału zakładowego Spółki. Ustawodawca w art. 17 ust. 1a pkt 1 i pkt 2 u.p.d.o.f. odwołał się zatem do skutków prawnych jakie wiąże ustawa z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000r. Nr 94, poz. 1037 ze zm. dalej-"k.s.h.") z chwilą wpisu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki akcyjnej do rejestru. Zgodnie bowiem z art. 12 k.s.h. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji albo spółka akcyjna w organizacji z chwilą wpisu do rejestru staje się spółką z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółką akcyjną i uzyskuje osobowość prawną. Natomiast w myśl art. 257 k.s.h. jeżeli podwyższenie kapitału zakładowego następuje nie na mocy dotychczasowych postanowień umowy spółki przewidujących maksymalną wysokość podwyższenia kapitału zakładowego i termin podwyższenia, może ono nastąpić jedynie przez zmianę umowy spółki (§1). Podwyższenie kapitału zakładowego następuje przez podwyższenie wartości nominalnej udziałów istniejących lub ustanowienie nowych (§2). Jeżeli podwyższenie kapitału zakładowego następuje na podstawie dotychczasowych postanowień umowy spółki, przy zachowaniu wymagań określonych w §1, oświadczenia dotychczasowych wspólników o objęciu nowych udziałów wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności. Art. 260§2 stosuje się odpowiednio (§3). Należy zatem wskazać, że każdy z powyższych wpisów ma charakter konstytutywny. W przypadku podwyższenia kapitało zakładowego charakter wpisu wynika z treści art. 262§4 k.s.h., zgodnie z którym podwyższenie kapitału zakładowego następuje z chwilą wpisania do rejestru. Zachodzi zatem korelacja pomiędzy przepisami k.s.h. a u.p.d.o.f. Innymi słowy przychód z art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. nie powstanie bez wpisu do rejestru przedsiębiorców podwyższenia kapitało zakładowego spółki. W doktrynie wskazuje się przy tym, że "Podwyższenie kapitału zakładowego wiąże się ze sformalizowanym trybem zmiany umowy spółki (tryb formalny) lub podwyższenia na podstawie dotychczasowych rozstrzygnięć umowy (tryb nieformalny). Jego celem jest zmiana struktury kapitałowej w spółce poprzez określenie kapitału zakładowego na wyższym niż dotychczasowy poziomie. Podwyższenie wiązać się musi nie tylko ze zmianą układu formalnego polegającego na zmianie umowy spółki, ale także znajduje to odzwierciedlenie w bilansie spółki. Na pokrycie podwyższenia kapitału zakładowego powinny być wniesione wkłady pieniężne lub niepieniężne. Proces podwyższenia kapitału zakładowego obejmuje więc stronę formalną, jaką są czynności związane z podwyższeniem, w tym czynność prawna zmiany umowy spółki, jeżeli dochodzi do takiej zmiany, oraz czynność faktyczna w postaci wniesienia wkładów do spółki na podwyższenie kapitału zakładowego (por. także A. Szajkowski, M. Tarska [w:] Kodeks, 2005, t. II, s. 744-745 oraz M. Tarska, Kodeks spółek handlowych. Komentarz, Warszawa 2002, s. 190; K. Skawiańczyk, Podwyższenie kapitału zakładowego w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, Warszawa 2009, s. 75 i n.)" (vide Kidyba Andrzej, Komentarz aktualizowany do art. 1-300 Kodeksu spółek handlowych, LEX/el. 2020). Z mocy art. 1 i 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz.U. z 2019r. poz. 1500, dalej-u.k.r.s.) wynika, że tworzy się Krajowy Rejestr Sądowy, zwany dalej "Rejestrem" (art. 1 ust. 1 tej ustawy). Rejestr składa się z: rejestru przedsiębiorców (art. 1 ust. 2 pkt 1 u.k.r.s.). Rejestr prowadzą w systemie teleinformatycznym sądy rejonowe (sądy gospodarcze), zwane dalej "sądami rejestrowymi" (art. 2 ust. 1 u.k.r.s.). Zatem to sądy rejestrowe mają wyłączną kompetencję do orzekania w sprawach wpisów do rejestru przedsiębiorców KRS. W sprawie nie budzi kontrowersji okoliczność, że sąd rejestrowy w dniu 30 stycznia 2012r. dokonał wpisu podwyższenia kapitału zakładowego Spółki. Powyższy wpis był następstwem zgłoszenia przez Spółkę okoliczności podwyższenia kapitału zakładowego na podstawie uchwały nr 1 Zgromadzenia Wspólników Spółki, zaprotokołowanej w akcie notarialnym z dnia 14 listopada 2011r. Rep. A Nr [...], przez notariusza S. C. z Kancelarii Notarialnej w N. S.. Zgromadzenie Wspólników Spółki dokonało podwyższenia jej kapitału zakładowego z kwoty 50.000,00 zł do kwoty 2.510.000,00 zł, tj. o kwotę 2.460.000,00 zł, poprzez utworzenie 4.920 nowych udziałów po 500 złotych każdy udział. W tak podwyższonym kapitale zakładowym wszystkie nowe udziały zostały przeznaczone do objęcia przez dotychczasowych Wspólników (tj. skarżącego i jego brata) w ten sposób, że w szczególności podatnik objął 2.214 udziałów o wartości nominalnej 500,00 zł każdy, tj. o łącznej wartości 1.107.000 zł, i pokrył je w całości aportem w postaci całego swojego udziału wynoszącego łącznie 1/2 część nieruchomości położonej w N. S., składającej się tylko z działki nr [...] w obrębie [...] o powierzchni 3,8181 ha, objętej księgą wieczystą Nr [...] (prowadzoną przez Sąd Rejonowy w N. S. VI Wydział Ksiąg Wieczystych), natomiast drugi ze wspólników, objął 2.706 udziałów o wartości nominalnej 500,00 zł każdy, tj. o łącznej wartości 1.353.000 zł, i również pokrył je w całości aportem w postaci całego swojego udziału wynoszącego łącznie 1/2 część ww. nieruchomości. W akcie notarialnym zaznaczono, że różnica w wysokości obejmowanych udziałów przez poszczególnych wspólników wynika z faktu, że skarżący poczynił własnym kosztem nakłady na tej nieruchomości, które nie zostały mu zwrócone przez drugiego ze wspólników). Należy przy tym zauważyć, że w związku z powyższą uchwałą nr 1, w akcie notarialnym z tego samego dnia Rep. A Nr [...] (przed tym samym notariuszem), skarżący złożył oświadczenie o objęciu w podwyższonym kapitale Spółki 2.214 udziałów o wartości 500,00 zł każdy udział, które zostaną pokryte aportem w postaci całego jego udziału wynoszącego łącznie 1/2 część nieruchomości położonej w N. S., składającej się tylko z działki nr [...] w obrębie [...] o powierzchni 3,8181 ha, objętej księgą wieczystą Nr [...] Spółka S. S. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Z., podjęła próby wzruszenia dokonanego przez Sąd rejestrowy wpisu. Złożyła bowiem skargę wznowienie postępowania rejestrowego zakończonego prawomocnym postanowieniem sądu rejestrowego o wpisie do KRS podwyższenia kapitału zakładowego tej spółki (z udziałem podatnika i jego brata) oraz wszczęte przez sąd rejestrowy z urzędu (przy uczestnictwie spółki "S. S." oraz brata podatnika) postępowanie w celu przymuszenia, ewentualnego wykreślenia powyższego wpisu do KRS. Z akt sprawy wynika, że w obu sprawach referendarz sądowy wydał postanowienia odpowiednio: z dnia 20 grudnia 2016r., sygn. akt: Gl. X Ns. Rej. KRS [...]/[...] o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania oraz z dnia 20 grudnia 2016r., sygn. akt: Gl. X Ns. Rej. KRS [...]/[...] o umorzeniu postępowania w przedmiocie przymuszenia/wykreślenie z urzędu. Sąd rejestrowy postanowieniami odpowiednio: z dnia 27 lutego 2017r., sygn. akt: Gl. X Ns-Rej. KRS [...] oraz z dnia 16 maja 2017r., sygn. akt: Gl. X Ns.Rej. KRS [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia. W postanowieniu w przedmiocie przymuszenia zarządu do złożenia wniosku o ujawnienie danych w rejestrze sądowym oraz wykreślenia danych z rejestru Sąd rejestrowy uznał, że skoro nie można przyjąć, że nastąpiło skuteczne uchylenie się I. K. od skutków prawnych oświadczenia woli z dnia 14 listopada 2011r., ujawnienie żądanych zmian może nastąpić wyłącznie w wyniku przeprowadzenia procedury obniżenia kapitału zakładowego. W wyniku dalszego zaskarżenia tych orzeczeń, w efekcie oba postępowania zostały prawomocnie zakończone postanowieniami Sądu Okręgowego w G., X Wydział Gospodarczy, odpowiednio: z dnia 12 września 2017r., sygn. akt: X Gz [...] oraz z dnia 12 września 2017r., sygn. akt: X Gz [...], którymi oddalono zażalenia Spółki na wcześniej wydane w tych sprawach postanowienia Sądu rejestrowego. Sąd Okręgowy w G. w postanowieniu w przedmiocie przymuszenia zarządu do złożenia wniosku o ujawnienie danych w rejestrze sądowym oraz wykreślenia danych z rejestru stwierdził, że postępowanie przymuszające wszczyna się i kontynuuje jedynie wtedy, kiedy zobowiązany podmiot nie wystąpił o dokonanie obowiązkowego wpisu w KRS lub nie złożył do rejestru wymaganych dokumentów. W odniesieniu do Spółki taki zaś wypadek nie ma miejsca, ponieważ podwyższenie kapitału zakładowego zostało skutecznie dokonane i wpisane w rejestrze, nie nastąpiło natomiast później obniżenie kapitału zakładowego tej spółki. Co istotne, Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 15 stycznia 2019r., sygn. akt: V CNP [...] odrzucił skargę Spółki o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 12 września 2017r., w sprawie z urzędu przy uczestnictwie Spółki i brata podatnika w przedmiocie przymuszenia zarządu do złożenia wniosku o ujawnienie danych w rejestrze sądowym oraz wykreślenia danych z rejestru. Konsekwencją tego jest to, że wpis o podwyższeniu kapitału zakładowego Spółki z dnia 27 stycznia 2012r. nie został wzruszony i jako prawomocny wiązał organy orzekające w niniejszej sprawie. Wbrew zarzutom skargi w świetle wskazanych powyżej przepisów brak jest podstaw prawnych do orzekania przez organy podatkowe w sposób odmienny niż uczynił to Sąd rejestrowy. Ustosunkowując się do kwestii twierdzeń skarżącego o wniesieniu przez niego tytułem aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sąd stwierdził, że nie znajdują one uzasadnienia. Po pierwsze nie wynika to z aktów notarialnych z dnia 14 listopada 2011r. W każdym z nich mowa jest o "udziale w nieruchomości", zaś skarżący nie jest wskazywany jako przedsiębiorca. Wręcz wnosząc aport oświadczył on, że wyłączył wraz z żoną wspólność ustawową majątkową małżeńską w czasie trwania ich związku małżeńskiego oraz że opisane udziały w przedmiotowej nieruchomości stanowią jego majątek osobisty (§ 1, ostatni akapit aktu notarialnego - umowy przeniesienia udziałów we własności nieruchomości, Rep. A Nr [...]). Analogiczny zapis jest także w tekście jednolitym umowy spółki, uchwalonym w związku z podwyższeniem jej kapitału zakładowego. Również inne dokumenty (opisane przez organ odwoławczy) nie potwierdzają twierdzeń skarżącego w powyższym zakresie. Sam skarżący nie przedstawił przy tym żadnego dokumentu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej potwierdzającego, że ww. nieruchomość stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w tym choćby z ewidencji środków trwałych. Stąd też argumentację skarżącego w powyższym zakresie należało uznać za bezzasadną. Co do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 187§1, art. 188, art. 191 O.p. Sąd nie dopatrzył się ich naruszenia. Organy zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 187§1 O.p.) oraz dopuściły jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 O.p.). Zgromadzony materiał dowodowy w sprawie był przy tym wystarczający do wydanych rozstrzygnięć, a przy jego ocenie nie doszło do naruszenia wskazywanych przepisów. Sam fakt, że organy ustaliły stan faktyczny w sposób odmienny niż uważa to skarżący nie może stanowić o ich naruszeniu. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, stąd też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.) orzekł jak w sentencji.