III FZ 111/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu 4 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 576/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 3 września 2024 r. nr SKO/WA/408/2685/2024 w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" 1. Postanowieniem z 29 listopada 2024 r., I SA/Sz 576/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę B. M. (dalej: "skarżąca", "strona") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 3 września 2024 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jako podstawę orzeczenia wskazano art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 2935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). 2. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 16 września 2024 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wnika z akt sprawy, wezwanie to zostało doręczone stronie 18 września 2024 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął 25 września 2024 r. Strona nie uiściła należnego wpisu. Pismem z 26 września 2026 r., strona wniosła o zwolnienie od kosztów. Z uwagi jednak na fakt, iż wniosek ten został złożony po upływie terminu określonego w wezwaniu do uiszczenia wpisu nie wpływa on na obowiązek uiszczenia opłaty, o której mowa w skutecznie doręczonym wezwaniu. Z tego względu konieczne było odrzucenie skargi strony jako nieopłaconej (pełna treść orzeczenia publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej w skrócie "CBOSA"). 3. Skarżąca pismem z 10 grudnia 2024 r. wniosła zażalenie na wskazane wcześniej postanowienie sądu z 29 listopada 2024 r. W jego uzasadnieniu wskazała, że nie było żadnej przyczyny odrzucenia skargi. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, prawidłowo wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 18 września 2024 r. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek sądu w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie był obowiązany skargę odrzucić. Należy zaznaczyć, że po wezwaniu strony do uiszczenia wpisu od złożonego pisma przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia tej opłaty, jest uzależnione od tego, czy strona złoży wniosek w tym przedmiocie w terminie otwartym do uiszczenia tego wpisu. Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie wyżej wymienionego terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 213/12, CBOSA). Ze względu na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.