III SA/Gd 419/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak, Asesor WSA Adam Osik, Protokolant: Referent Agnieszka Gross, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu Gdańskiego z dnia 27 czerwca 2024 r. nr 3100.4030.61.2024 w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę. Decyzją z dnia 6 maja 2024 r. nr [...] Dziekan Wydziału [...] Uniwersytetu Gdańskiego, działają na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.), § 57 ust. 1 i ust. 5 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 3 oraz w zw. z § 3 ust. 1 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Gdańskiego (załącznik do uchwały nr 120/19 Senatu UG z dnia 26 września 2019 r. w sprawie Regulaminu Studiów Uniwersytetu Gdańskiego, t.j. uchwała nr 28/23 Senatu Uniwersytetu Gdańskiego z dnia 27 kwietnia 2023 r.) – dalej jako "Regulamin studiów", postanowił skreślić P. P. (dalej zwanego również "studentem"), w roku akademickim 2023/2024, z listy studentów kierunku Informatyka (P) Wydziału [...], studia stacjonarne I stopnia - licencjackie, w przypadku stwierdzenia braku postępów w nauce z powodu niezaliczenia przedmiotu w semestrze powtarzanym przez studenta. W uzasadnieniu organ uczelni przytoczył treść przepisów wymienionych w podstawie prawnej i wskazał, że student, który nie zaliczył przedmiotu w powtarzanym semestrze i w konsekwencji po raz kolejny nie zaliczył tego semestru, co do zasady podlega skreśleniu z listy studentów. Student może bowiem uzyskać tylko raz zgodę prodziekana na powtarzanie tego samego semestru, chyba że przyczyną kolejnego niezaliczenia semestru była długotrwała choroba lub inny wypadek losowy (§ 24 ust. 1 Regulaminu studiów). W dniu 11 marca 2024 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie skreślenia Studenta z listy studentów. P. P. odwoływał się od decyzji odmawiającej zgody na powtarzanie przedmiotu, jednak Prorektor swoją decyzją podtrzymał w mocy decyzję Prodziekana. Student nie zaliczył powtarzanego przedmiotu - modelowanie matematyczne. Nie zgadzając się z powyższą decyzją P. P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wyjaśniając, że decyzja organu pierwszej instancji zawiera błędną podstawę prawną, gdyż "nieuzyskanie zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie" jest odrębną ustawową przesłanką niż "stwierdzenie braku postępów w nauce" i niedopuszczalne jest ich utożsamianie. Organ nie uwzględnił również podnoszonych w trakcie postępowania okoliczności przemawiających przeciwko skreśleniu go z listy studentów, a ponadto zauważył, że w 2022 r. o postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów dowiedział się dopiero po doręczeniu kwestionowanej decyzji. Po rozpoznaniu wniosku studenta Rektor Uniwersytetu Gdańskiego decyzją z dnia 27 czerwca 2024 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) – dalej jako "k.p.a.", w związku z art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz art. 57 ust. 1 i ust. 5 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 3 oraz w zw. z art. 23 ust. 1 Regulaminu studiów, utrzymał w mocy ww. decyzję Dziekana. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Rektor wskazał, że zgodnie z art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce student może być skreślony z listy studentów w przypadku: 1) stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach; 2) stwierdzenia braku postępów w nauce; 3) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 4) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów, natomiast § 57 ust. 1 w zw. z art. 21 ust. 1 Regulaminu studiów stanowi, że skreślenie z listy studentów następuje w przypadkach i na zasadach określonych w art. 108 ust. 1 i 2 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce. W niniejszej sprawie Student nie zaliczył powtarzanego przedmiotu, a taki przypadek reguluje § 23 ust. 1 Regulaminu studiów, który stanowi, że jeżeli student nie zaliczy powtarzanego przedmiotu objętego zezwoleniem, o którym mowa w § 22 ust. 1, albo dług punktowy ECTS studenta, któremu udzielono takiego zezwolenia, przekroczy w kolejnym semestrze limit maksymalnego długu punktowego ECTS określonego zgodnie z § 22 ust. 4, prodziekan może orzec o: 1) powtarzaniu ostatniego semestru, na który student został wpisany, albo 2) skreśleniu z listy studentów. W przypadku określonym w pkt 1, prodziekan orzeka na wniosek studenta. Ponowne niezaliczenie przedmiotu oznacza brak postępów w nauce. Rektor zauważył, że w piśmie z dnia 18 marca 2024 r. Student złożył wyjaśnienia ale nie wskazał na konkretne oczekiwania. Uczelnia przyjęła do wiadomości wyjaśnienia. Wyartykułowane oczekiwania pojawiły się dopiero w piśmie o ponowne rozpatrzenie sprawy (brak zgody na awans z długiem punktowym ECTS) złożonym 4 kwietnia 2024 r., a zakończonej decyzją odmowną. Zawarte w uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uzasadnienie dotyczące braku zawiadomienia o toczącym się postępowaniu w 2022 r. nie jest zgodne z prawdą, gdyż w dniu 21 lutego 2022 r. Student został powiadomiony o zagrożeniu skreśleniem poprzez system teleinformatyczny FAST, mail z systemu został automatycznie wygenerowany po zatwierdzeniu zagrożenia skreśleniem. Podobnie 11 marca 2024 r. system wygenerował zawiadomienie o zagrożeniu skreśleniem z listy studentów w przypadku braku postępów w nauce. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 2 Regulaminu studiów student może zostać skreślony z listy studentów ze względu na niezaliczenie semestru, jeżeli nie spełnił wymogów przewidzianych w programie studiów dla danego semestru, tj. nie uzyskał wymaganych zaliczeń, nie złożył z oceną pozytywną wymaganych egzaminów, nie uzyskał wymaganej liczby punktów ECTS lub nie uzyskał zakładanych efektów uczenia się. W związku z tym, że powtarzanie pierwszego semestru studiów nie jest możliwe, decyzja Dziekana o skreśleniu z listy studentów jest zasadna. P. P. zaskarżył decyzję Rektora Uniwersytetu Gdańskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postepowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że zawiadomieniem z dnia 11 marca 2024 r. (doręczonym wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego Uniwersytetu Gdańskiego eUczelnia) został poinformowany o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów z powodu braku postępów w nauce. W dniu 18 marca 2023 r. za pośrednictwem systemu ePUAP przesłał pismo zawierające wyjaśnienia w sprawie. Wymienił szereg okoliczności przemawiających przeciwko skreśleniu go z listy studentów, natomiast wskazujących na celowość wyrażenia zgody na powtarzanie przedmiotu i studiowanie z długiem punktowym ECTS. Jego argumentacja dotyczyła m.in. stanu zdrowia oraz wykładni przepisów powszechnie obowiązującego prawa i przepisów Regulaminu studiów. Przepisy te nie zostały uwzględnione, co skutkowało wydaniem przez organy niekorzystnych dla niego decyzji. P. P. stwierdził, że zaskarżona decyzja zasługuje na uchylenie w całości, ponieważ postępowanie przeprowadzone zostało z rażącym naruszeniem art. 7 oraz art. 11 k.p.a. W tym zakresie wskazał, że organy odnosząc się do jego wyjaśnień stwierdziły lakonicznie, że "skorzystał z prawa do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań" – Dziekan, oraz, że nie "wskazał na konkretne oczekiwania" – Rektor. Zauważył, że w sprawie ze skargi na decyzję o odmowie udzielenia zgody na powtarzanie przedmiotu (sygn. akt III SA/Gd 298/24) organ twierdzi, że akt ten nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej i jego forma (właściwa decyzji administracyjnej) jest jedynie skutkiem "omyłki". Stanowisko organu można zatem podsumować w ten sposób: • decydując o umożliwieniu studentowi skorzystania z ustawowego uprawnienia do powtarzania przedmiotu, nie musi on odnosić się do żadnych argumentów i nie podlega w tym zakresie żadnej kontroli, • skreślając studenta z listy studentów, również nie musi odnosić się do żadnych argumentów, gdyż argumenty te "rozpatrzył" w postępowaniu dotyczącym powtarzania przedmiotu. Rozumowanie takie, być może wynikające z opacznie pojmowanej zasady autonomii szkół wyższych, jest nie do pogodzenia z ideą demokratycznego państwa prawnego (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Go 891/13). Skarżący wskazał, że w dalszej części decyzji Rektor daje wyraz niezrozumieniu treści wniosku, twierdząc, że "uzasadnienie dotyczące braku zawiadomienia o toczącym się postępowaniu w 2022 roku nie jest zgodne z prawdą". Organ zdaje się również nie rozumieć, że istotą zawiadomienia strony jest doręczenie pisma stronie, a nie jego wysłanie. Z tego względu przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują daleko idące gwarancje, zaś przyjęcie fikcji doręczenia dopuszczalne jest tylko w ściśle określonych przypadkach. Automatyczne wygenerowanie maila przez system teleinformatyczny FAST nie jest jednym z nich. Zarzut sformułowany we wniosku dotyczył w istocie doręczania zawiadomień o wszczęciu postępowania niezgodnie z przepisami prawa, zaś organ swym tłumaczeniem właściwie potwierdził jego zasadność. Jeśli zaś chodzi o samą kwestię poinformowania o postępowaniu w 2022 r. (w jakiejkolwiek formie), to najprawdopodobniej żadne zawiadomienie nigdy do skarżącego nie dotarło. Natomiast jak podkreślił we wniosku, bez przeszkód odebrał zawiadomienie z dnia 11 marca 2024 r., więc jego wadliwość nie miała wpływu na przebieg postępowania. Nie znaczy to jednak, że takie doręczenie nie narusza przepisów prawa. Skarżący kwestionował twierdzenia Rektora zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, gdyż w rzeczywistości powtarzał trzeci semestr a nie pierwszy. Ponadto we fragmencie tym organ przytacza przepisy o skreśleniu z listy studentów z powodu niezaliczenia semestru, mimo że chwilę wcześniej dowodził, że prawidłową podstawą skreślenia jest brak postępów w nauce (nie zaś niezaliczenie semestru lub roku) i zarzut w tym zakresie jest bezpodstawny. W odpowiedzi na skargę Rektor wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że Student nie zaliczył przedmiotu Modelowanie matematyczne, który powtarzał na trzecim semestrze studiów. W roku akademickim 2021/2022 nie zaliczył bowiem żadnego przedmiotu w trzecim semestrze studiów i z tego powodu powtarzał semestr trzeci w roku akademickim 2023/2024. Z powodu ponownego niezaliczenia przedmiotu Modelowanie matematyczne w roku akademickim 2023/2024 Student ponownie nie zaliczył trzeciego semestru studiów. Przyczyna skreślenia z listy studentów, to jest brak postępów w nauce związany z niezaliczeniem powtarzanego semestru studiów, została więc w sposób wystarczający wskazana i uzasadniona w obu decyzjach. Dodał, że okoliczności powołane przez skarżącego, a dotyczące zawiadomienia z 2022 r., nie mają znaczenia w przedmiotowej sprawie. Organ uznał, że organy rozpoznające sprawę odniosły się do ponoszonych przez skarżącego kwestii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 p.p.s.a., stanowi, że uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontroli sądowej poddana została decyzja Rektora Rektor Uniwersytetu Gdańskiego o skreśleniu skarżącego z listy studentów z powodu braku postępów w nauce z powodu niezaliczenia przedmiotu w semestrze powtarzanym przez studenta. Ustawa – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w art. 108 ust. 2 wskazuje fakultatywne przesłanki skreślenia z listy studentów. Przepis ten stanowi, że stanowi, student może być skreślony z listy studentów w przypadku: 1) stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach; 2) stwierdzenia braku postępów w nauce; 3) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 4) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Zarzut skargi dotyczący wadliwego wskazania przez organ przesłanki skreślenia z listy studentów w postaci stwierdzenia braku postępów w nauce jest uzasadniony. Wskazane powyżej przesłanki mogą występować wspólnie, są jednak rozłączne. W sytuacji wystąpienia przesłanki nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie nie może być ona interpretowana jako przesłanka stwierdzenia braku postępów w nauce. Gdyby ustawodawca traktował przesłankę nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie jako przesłankę stwierdzenia braku postępów w nauce, wprowadzenie odrębnej przesłanki nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie byłoby zbędne. Jej wymienienie jako odrębnej przesłanki uniemożliwia uznanie, że jest ona tożsama z przesłanką braku postępów w nauce. Z okoliczności sprawy nie wynikają żadne okoliczności wskazujące na brak postępów Studenta w nauce. Z ustalonego stanu faktycznego wynika jedynie przesłanka nieuzyskania zaliczenia semestru w określonym terminie, organ wadliwie zatem przytoczył w decyzji jako podstawę skreślenia z listy studentów przesłankę stwierdzenia braku postępów w nauce. Wadliwość ta nie miała jednak wpływu na wynik sprawy. Podstawą wydania decyzji w istocie było nieuzyskanie zaliczenia semestru oraz odmowa uwzględnienia wniosku Studenta na ponowne powtarzanie niezaliczonego przedmiotu i dalsze studiowanie z długiem punktowym. Skarga P. P. na akt odmawiający uwzględnienia wniosku na ponowne powtarzanie niezaliczonego przedmiotu i dalsze studiowanie z długiem punktowym została odrzucona postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 5 września 2024 r. sygn. akt II SA/Gd 298/24. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że zgodnie z ustawą - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce organy uczelni mają obowiązek rozstrzygać w drodze decyzji administracyjnej w sprawach takich jak: odmowa przyjęcie na studia (art. 72 ust. 3), stypendia (art. 86 ust. 2), skreślenie z listy studentów (art. 108 ust. 3), skreślenie z listy doktorantów (art. 203 ust. 3). Od wyżej wymienionych rozstrzygnięć odróżnić należy rozstrzygnięcia organów uczelni wyższej znajdujące podstawę prawną w wewnętrznych źródłach prawa, np. w regulaminie studiów. Skoro nie są to przepisy o charakterze powszechnie obowiązującym, to mogą stanowić one podstawę prawną jedynie rozstrzygnięć związanych z tokiem studiów indywidualnie określonego studenta, które jednak nie przesądzają ostatecznie o jego sytuacji prawnej - nie mają charakteru zewnętrznego (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 3854/18). Decyzja odmawiająca skarżącemu zgody na powtarzanie przedmiotu i dalsze studiowanie z długiem punktowym jest związana z tokiem studiów albowiem sama w sobie nie pozbawia go statusu studenta. Ten jednostronny akt organów uczelni jest aktem wewnętrznym również ze względu na jego przedmiot. Został on bowiem skierowany na wywołanie konkretnych i indywidualnie oznaczonych skutków prawnych, w ramach istniejącego stosunku zakładowego, przy czym zawarte w nim rozstrzygnięcie nie wypłynęło na istnienie tego stosunku. Dopiero decyzja o skreśleniu z listy studentów będzie mieć charakter zewnętrzny i może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 81/13). Rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy zgody na powtarzanie przedmiotu i dalsze studiowanie z długiem punktowym jest aktem wewnątrzzakładowym, na który nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego w świetle art. 3 § 2 albo § 3 p.p.s.a. Wskazać należy, że skreślenie z listy studentów o charakterze fakultatywnym odbywa się w ramach uznania administracyjnego. Sądowa kontrola decyzji opartej na uznaniu administracyjnym, ma ograniczony zakres, zbadania wymaga, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, tj. czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia sprawy oraz, czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu istotnych dla sprawy okoliczności (por. wyroki NSA: z 20 kwietnia 2010 r. sygn. I OSK 130/10 i z 6 listopada 2014 r. sygn. I OSK1981/14). W niniejszej sprawie brak zaliczenia semestru jest okolicznością niesporną. Organ przy wydawaniu decyzji o skreśleniu P. P. z listy studentów miał obowiązek rozważyć kwestię odmowy wyrażenia zgody na ponowne powtarzanie niezaliczonego przedmiotu i dalsze studiowanie z długiem punktowym. To akt w tym zakresie stał się bowiem jedną z przyczyn skreślenia z listy studentów i zaskarżona decyzja nie może być oceniana w oderwaniu od tego aktu. Podstawą skreślenia z listy studentów jest w niniejszej sprawie było bowiem w istocie zarówno nieuzyskanie zaliczenia semestru jak i odmowa zgody na jego powtarzanie. Wskazać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Jednocześnie w myśl art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przyjęcie, że akt odmowy zgody na ponowne powtarzanie niezaliczonego przedmiotu i dalsze studiowanie z długiem punktowym nie podlega kontroli sądowej prowadziłoby do sytuacji, w której część decyzji mających status administracyjnych, w tym dotyczących skreślenia z listy studentów – zwłaszcza wydawanych w ramach uznania administracyjnego – nie poddawałaby się faktycznej kontroli, gdyby uniemożliwić ocenę legalności także tych działań organów uczelni, które stanowiły jej pierwotną podstawę faktyczną. Rozstrzygnięcie dotyczące odmowy powtarzania semestru kreuje stan faktyczny sprawy, a więc de facto jego treść stanowi element materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, na bazie którego organ administracji wydał kwestionowane skargą rozstrzygnięcie. Tym samym rolą sądu jest ocenić, czy tak wytworzony i zgromadzony materiał dowodowy mógł stanowić podstawę wydania władczego rozstrzygnięcia wobec jednostki, tj. czy pozyskano lub wytworzono go w sposób zgodny z prawem, a jego ocena nie wykroczyła poza granicę oceny swobodnej, tj. zgodnej z art. 80 k.p.a., co prowadziłoby do arbitralności działania organu, a w konsekwencji także przekroczenia granic uznania administracyjnego, które choć ze swej istoty zakłada pewien luz decyzyjny, to jednak nie może przeistoczyć się w dowolność. W szczególności zaś, zwłaszcza w przypadku negatywnej dla strony decyzji wydawanej w granicach uznania administracyjnego, konieczne jest, aby adresat mógł poznać wszelkie prawne i faktyczne przesłanki jej podjęcia. Organ nie może zatem ograniczyć się do stwierdzenia, że przepis prawa dozwala mu na określone działania, lecz powinien w sposób wyczerpujący przedstawić cały wywód, z którego będzie wynikać, dlaczego w danym stanie faktycznym i prawnym inne rozstrzygnięcie nie mogło zapaść (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 2 października 2024 r. sygn. akt III SA/Łd 385/24). Organ nie poczynił rozważań w tym zakresie. Wadliwość uzasadnienia decyzji nie miała jednak wpływu na wynik sprawy. Przepis § 23 ust. 2 regulaminu studiów wyklucza możliwość powtarzania przedmiotu po powtarzaniu semestru. Organ zasadnie zatem stosując przepis regulaminu odmówił skarżącemu wyrażenia zgody na powtarzanie przedmiotu. W konsekwencji, zachowanie przez skarżącego statusu studenta w takiej sytuacji nie było możliwe. Regulacje regulaminu nie przewidują bowiem możliwości studiowania przez studenta, który nie zaliczył przedmiotu i nie uzyskał zgody na powtarzanie przedmiotu lub powtarzanie semestru. Skarżący, zgodnie z § 24 ust. 1 regulaminu, mógłby z uwagi na długotrwałą chorobę lub inny przypadek losowy uzyskać zgodę na kolejne powtarzanie semestru. Wniosek taki nie został jednak przez studenta złożony. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdził, że organy obu instancji wydając zaskarżone decyzje nie naruszyły przepisów prawa materialnego, ani prawa procesowego w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu wniesionej skargi. Powołane w treści niniejszego uzasadnienie orzeczenia sądu administracyjnego dostępne jest w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl.