III SA/Gl 403/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Herman, Protokolant Starszy Referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi Fundacja I. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 lutego 2024 r. nr SKO.FD/41.4/24/2024/1041 w przedmiocie zwrotu dotacji z budżetu gminy oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 26 lutego 2024 r., Nr SKO.FD/41AI2AI2024II041 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: SKO) utrzymało w mocy decyzję nr [...] z 29 listopada 2023 r. Prezydenta Miasta B. (dalej: Prezydent) w sprawie określenia Fundacji I z siedzibą w S. (dalej: Fundacja) kwoty dotacji oświatowej przekazanej w 2018 r. na prowadzenie Zaocznej Szkoły Policealnej C (dalej: ZSP C) w części przypadającej do zwrotu jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Rozstrzygnięcie nastąpiło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Prezydent decyzją z 22 czerwca 2022 r. określił Fundacji, będącej organem prowadzącym ZSP C przypadającą do zwrotu do budżetu Miasta B. kwotę 44 989,37 zł jako stanowiącą część dotacji przekazanej z budżetu Miasta B. wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem wraz z należnymi odsetkami. W uzasadnieniu tej decyzji Prezydent powołał się na sprawozdanie z audytu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: DIAS) nr [...] z dnia 13 września 2021 r. w zakresie prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi przekazanymi w formie dotacji dla ZPS C w 2018 r. Wynikało z niego, że audytowana Fundacja scedowała świadczenie usług edukacyjnych polegających na prowadzeniu nauczania Fundacji E z siedzibą w L. na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej od 1 stycznia do 31 sierpnia 2018 r. Prezydent kwestionując wydatki z dotacji na zakup usług edukacyjnych polegających na prowadzeniu nauczania wykonanego przez nauczycieli zatrudnionych przez Fundację E, jako niezgodne z art. 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe wyjaśnił, że to organ prowadzący szkołę odpowiada za zatrudnianie nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych i realizację obowiązkowych zajęć edukacyjnych w szkole. Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji SKO decyzją z 11 stycznia 2023 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazało, że samo powierzenie realizacji zadania publicznego w części innemu podmiotowi nie stanowi samoistnej przesłanki do uznania, że dotacja oświatowa wykorzystana została niezgodnie z przeznaczeniem. Tymczasem Prezydent nie ustalił, czy i w jakim zakresie dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. W toku prowadzonego postępowania nie zebrał i nie poddał własnej ocenie dowodów w postaci umów zawartych pomiędzy Fundacją jako organu prowadzącego oraz Fundacją E. Ponadto nie wezwał Fundacji do przedłożenia wyjaśnień lub dowodów mogących potwierdzić wykorzystanie dotacji zgodnie z przeznaczeniem, a oparł się wyłącznie na ustaleniach i wnioskach poczynionych przez pracowników DIAS przenosząc ich treść wprost do motywów decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę Prezydent ma zbadać i utrwalić w aktach sprawy okoliczności mające znaczenie dla ustalenia, czy kwestionowane wydatki zostały poniesione w związku rzeczywiście wykonanymi działaniami składającymi się realizację zadania publicznego w przedstawionym w decyzji kształcie oraz rozważyć zasadność przeprowadzenia dowodu z dokumentów źródłowych takich jak umowy zawarte pomiędzy Fundacją a Fundacją E, dowodów księgowych (faktury VAT, dekretacja dowodów księgowych) i innych mogący mieć znaczenie dla sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia 9 maja 2023 r. Prezydent określił przypadającą do zwrotu do budżetu Miasta B. przez Fundację kwotę 44 989,37 zł stanowiącą część dotacji przekazanej z budżetu miasta B. dla ZSP C w B. w 2018 roku, wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z należnymi odsetkami. Od tej decyzji Fundacja wniosła odwołanie. SKO po jego rozpatrzeniu uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. SKO podzieliło pogląd Fundacji, że błędne było ponowne wszczęcie postępowania administracyjnego. Dodatkowo Prezydent prowadził postępowanie nie zapewniając udziału w nim ustanowionemu przez Fundację pełnomocnikowi. Wobec tego jest konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego z udziałem pełnomocnika Fundacji. Od tej decyzji Fundacja wniosła sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Prawomocnym wyrokiem z dnia 13 listopada 2023 r. sygn. akt III SA/GI 799/23 Sąd oddalił sprzeciw Fundacji. Decyzją z dnia 29 listopada 2023 r. Prezydent określił przypadającą do zwrotu kwotę dotacji w wysokości 44.989,37 zł jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, stanowiącą część dotacji przekazanej Fundacji w 2018 roku na prowadzenie ZSP C. Pełnomocnik Fundacji wniósł odwołanie od tej decyzji. Po ponownej analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego SKO utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji SKO przedstawiło obowiązujące w sprawie przepisy prawne. Stwierdziło, że w sprawie chodzi o ustalenie, czy koszty poniesionych na zakup "usług edukacyjnych" świadczonych na rzecz placówki oświatowej przez podmiot zewnętrzny względem organu prowadzącego tę placówkę może być pokryty z dotacji. Rozpatrując ponownie sprawę Prezydent wezwał Fundację do przedłożenia dokumentów w postaci umów o pracę i zlecenie zawieranych z nauczycielami, statutu i regulaminu placówki, umów zawartych pomiędzy Fundacją a Fundacją E oraz dowodów księgowych (faktury VAT, dekretacja dowodów księgowych) i innych dokumentów mogących mieć znaczenie dla sprawy. Fundacja w odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 4 września 2023 r. wniosła o wystąpienie przez Prezydenta do DIAS o przesłanie kompletu akt. Jednocześnie Fundacja wystąpiła o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Sąd sprzeciwu. Wskazała także, że postępowanie jest dotknięte wadą w postaci braku przeprowadzenia przez organ postępowania kontrolnego w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji, przeprowadzonego w oparciu o art. 36 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych oraz właściwą uchwałę Rady Miasta B. W dołączonym do akt sprawy sprawozdaniu z audytu [...] DIAS, powołując się na wydatki dotyczące czterech faktur wystawionych przez Fundację E stwierdził, że umowa o świadczenie usług edukacyjnych w ZPS C została zawarta z Fundacją E w L. dnia 30 grudnia 2017 r. na okres od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r., a następnie zmieniona dnia 31 lipca 2018 r. na okres od 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 sierpnia 2018 r. Z umowy tej wynikało, że Fundacja zleciła do wykonania czynności polegające na prowadzeniu nauczania poszczególnych przedmiotów. Wysokość wynagrodzenia z tytułu ww. usługi została ustalona jako procent z kwoty dotacji oświatowej otrzymanej w miesiącu bieżącym. W ocenie DIAS obowiązek zatrudniania nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych ciąży na szkole niepublicznej o uprawnieniach szkół publicznych, zatem na Fundacji a stanowi o tym art. 14 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe. Wobec tego powierzenie zadań Fundacji jako organu prowadzącego w tym zakresie Fundacji E tj. zapewnienia kadry pedagogicznej nie stanowi o wydatkowaniu dotacji zgodnie z przeznaczeniem. SKO podniosło, że Fundacja odmówiła przekazania dowodów w sprawie domagając się aby to Prezydent wystąpił do DIAS o przesłanie kompletu akt. Tymczasem to na dotowanym ciąży obowiązek wykazania prawidłowości wydatkowania dotacji i ich dokumentowania. Skoro Fundacja tego nie uczyniła, to skutków tego stanu rzeczy nie można poczytać na niekorzyść Prezydenta. W tym stanie rzeczy Prezydent był uprawniony do dokonania oceny w oparciu o posiadany materiał dowodowy czyli "Rozliczenie pobrania i wykorzystania dotacji z budżetu miasta B. za rok 2018" oraz sprawozdanie z audytu [...] DIAS z dnia 13 września 2021 r. Według SKO nie jest zasadny zarzut Fundacji co do braku przeprowadzenia przez Prezydenta kontroli wydatkowania środków dotacji. Słusznym natomiast był zarzut pełnomocnika Fundacji co do powtórnego wszczęcia postępowania w tej samej sprawie. Okoliczność ta stanowi uchybienie, ale nie ma ono wpływu na wynika sprawy. Prezydent błędnie przywołał w podstawie prawnej art. 251 ust.1 ustawy o finansach publicznych, który stanowi o obowiązku zwrotu dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego. Oczywistym jest, że sprawa nie dotyczyła dotacji niewykorzystanej do końca roku, lecz dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Powyższe wynika ze sformułowania sentencji decyzji i przywołanej wcześniej podstawy prawnej. Końcowo SKO zauważyło, że w sprawie nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia w związku ze sprawą sądową tj. sprzeciwem wniesionym do WSA w Gliwicach na decyzję SKO z 7 lipca 2023 r. nr [...]. Bieg terminu przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji spoczywał w okresie od 21 sierpnia 2023 r. do dnia 13 lutego 2024 r. Wobec tego zobowiązanie nie uległo przedawnieniu, a organ odwoławczy był uprawniony do merytorycznego orzekania w sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Pełnomocnik Fundacji zarzucił wydanej decyzji naruszenie: 1.art. 70 § 1 i § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez doręczenie decyzji pomimo upływu okresu przedawnienia dla żądania zwrotu dotacji otrzymanej w 2018r. oraz poprzez błędne uznanie, iż do sprzeciwu stosuje się odpowiednio art. 70 § 6 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, który dotyczy skargi wniesionej sądu administracyjnego, a w konsekwencji na uznaniu, iż zaistniały przesłanki uzasadniające zawieszenie biegu terminu przedawnienia; 2. norm prawa proceduralnego; 2.1 art. 61 § 1 i 4 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania oraz wydanie decyzji, pomimo faktu, iż uprzednio zostało już wszczęte postępowanie w tej samej sprawie; 2.2 art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo nie uwzględnienia wskazań SKO wydanych w poprzedniej decyzji; 2.3 art. 6 i 8 §1 i § 2 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w przedmiocie zwrotu dotacji oraz wydanie decyzji przez organ I instancji i utrzymanie jej w mocy przez SKO wbrew zasadzie praworządności oraz zasadzie zaufania, a także zasadzie utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw, tj. • nie przeprowadzenie postępowania kontrolnego w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji na podstawie art. 36 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych; • nie przeprowadzenie własnych ustaleń przez organ w toku postępowania administracyjnego, a jedynie powielenie ustaleń dokonanych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach; • prowadzenia postępowania wbrew wynikom innych kontroli i postępowań administracyjnych (załączonych przez stronę, w szczególności sprawozdania z audytu DIAS w S. z dnia 25.04.2022r. na okoliczność prawidłowości funkcjonowania szkół C, rozliczania dotacji oświatowej, w szczególności prawidłowości rozliczania z dotacji oświatowej kosztów nabycia usług edukacyjnych w tym zajęć dodatkowych (fakultetów), a także wynikom kontroli Najwyższej Izby Kontroli w zakresie pobierania oraz wykorzystania dotacji w latach 2019-2023 przeprowadzonej w Zaocznym Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych C w O. - wystąpienie pokontrolne NIK Delegatura w O. nr [...] z dnia 6 października 2023r. załączone do pisma strony z 2.11.2023r.; 2.4 art. 7,11, 77, 80, 107 § 1 i 3 kpa poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji pomimo braku należytego uzasadnienia decyzji Prezydenta w części istotnej dla rozstrzygnięcia, w szczególności nie wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których racji odmówił stronie, a także brak wyjaśnienia podstawy prawnej wydania decyzji i zastosowanie wadliwej podstawy prawnej w postaci art. 251 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, który to przepis odnosi się do zwrotu dotacji w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego; 2.5 art. 7, 75 § 1, 77 § 1 k.p.a., 78 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez nie uwzględnienie wniosków dowodowych strony lub odmówienie im mocy dowodowej a w konsekwencji nie ustalenie stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy materialnej na podstawie wszechstronnie zebranego i ocenionego materiału dowodowego, a jedynie powielenie ustaleń DIAS w szczególności: - odmówienie mocy dowodowej dokumentom w postaci sprawozdania z audytu DIAS w S. z dnia 25.04.2022r. (załączonego do pisma z 08.06.2022r.) oraz wystąpienia pokontrolnego NIK Delegatura w O. nr [...] z dnia 6 października 2023r. załączonego do pisma strony z 2.11.2023r. - nie uwzględnienie wniosku dowodowego Fundacji o wystąpienie przez Prezydenta do DIAS o przesłanie kompletu akt i załączenie ich do akt niniejszego postępowania; - odmówienie mocy dowodowej dokumentom złożonym przez stronę w postaci opinii, pozostałych wyników kontroli funkcjonowania Szkół C oraz wykorzystania dotacji wymienionych poniżej na okoliczność legalności zatrudniania nauczycieli, prawidłowości funkcjonowania szkół C oraz prawidłowości rozliczania z dotacji oświatowej kosztów nabycia usług edukacyjnych w tym zajęć dodatkowych (fakultetów) - dokumenty złożone z pismem z dnia 22.06.2022r. a także wniosku; - dokonanie ustaleń faktycznych i prawnych wyłącznie w oparciu o sprawozdanie z audytu z dnia 13 września 2021r. DIAS w zakresie prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi; - oraz w konsekwencji naruszenie art. 15 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całości sprawy w ramach II instancji. 3. Uchybienia formalne miały wpływ na wynik sprawy, gdyż SKO dokonał błędnych ustaleń faktycznych, poprzez przyjęcie jako własnych ustaleń audytu DIAS z dnia 13 września 2021r. i w konsekwencji przyjął, iż kwota wskazana w decyzji Prezydenta podlega zwrotowi jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem i utrzymał tenże decyzję w mocy. Pełnomocnik Fundacji zarzucił także naruszenie norm prawa materialnego: 4.1 art. 252 ust. 1 pkt 1, ust. 5, ust. 6 pkt 1 ustawy o finansach publicznych w związku z art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż kwota wskazana w decyzji podlega zwrotowi jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem; 4.2 art. 251 ust. 1 ustawy o finansach publicznych poprzez jego zastosowanie przez organ I instancji, podczas gdy dotyczy zwrotu dotacji w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego; 4.3 art. 14 ustawy Prawo oświatowe poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż z tego przepisu wynika, że organ prowadzący szkołę powinien bezpośrednio zatrudniać nauczycieli uczących w szkole, a wydatki na prowadzenie nauczania poprzez nauczycieli zatrudnionych w innym podmiocie nie mogły być rozliczone z dotacji. Wobec powyższego Pełnomocnik Fundacji wniósł o uchylenie skarżonej decyzji SKO i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta oraz umorzenie postępowania dotyczącego zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przyznanej w 2018r. z uwagi na upływ okresu przedawnienia; ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji SKO i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego przed sądem administracyjnym. Dodatkowo wniósł o nie kierowanie niniejszej sprawy na posiedzenie a rozpatrzenie jej na rozprawie. W pierwszej kolejności pełnomocnik Fundacji podniósł zarzut wydania zaskarżonej decyzji po upływie okresu przedawnienia, który przypadał na dzień 31 grudnia 2023r. Skarżona decyzja SKO została doręczona Fundacji w dniu 19 marca 2024r., zatem po upływie okresu przedawnienia. W sprawie nie nastąpiła przesłanka zawieszająca bieg tego terminu w postaci wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję (art. 70 § 6 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Nie ma w sprawie zastosowania art. 15 zzr ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem C0VID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, z późn. zm.). Wobec tego zobowiązanie do zwrotu dotacji oświatowej otrzymanej w 2018 roku uległo przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2022r. Pełnomocnik Fundacji podniósł, że decyzja Prezydenta z 29 listopada 2023r. została utrzymana w mocy pomimo wydania jej w toku postępowania wszczętego ponownie. Ponowne wszczęcie postępowania w tej samej sprawie jest niedopuszczalne. Za wadliwe uznała Fundacja całość postępowania drugoinstancyjnego, gdyż SKO powiela błędy organu I instancji, dokonujący tym samym wadliwej oceny wydatkowania środków dotacyjnych. Poza tym podstawą wydania skarżonej decyzji są wyłącznie wyniki audytu DIAS przeprowadzonego w oparciu o przepisy ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (art. 95 i następne tejże ustawy). W aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek dokumentacji źródłowej, która znajdować się winna w aktach postępowania audytowego (finansowej, dokumentacji przebiegu nauczania, pełnych akt kontroli) - pomimo złożenia w tym zakresie wniosku dowodowego przez Fundację. Pominięto także złożone wraz z pismem z 8 czerwca 2022r. inne dokumenty, w których w tym samym stanie faktycznym i prawnym organ uprawniony do kontroli prawidłowości wydatkowania dotacji nie dopatrzył się nieprawidłowości w związku z wydatkowaniem dotacji na zakup między innymi usług edukacyjnych/zajęć dodatkowych. Fundacja wniosła także o załączenie do akt sprawy wyników kontroli Najwyższej Izby Kontroli w zakresie pobierania oraz wykorzystania dotacji w latach 2019-2023 przeprowadzonej w Zaocznym Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych C w O. - wystąpienie Pokontrolne NIK Delegatura w O. nr [...] z dnia 6 października 2023r. Aktualnie przeprowadzona przez NIK Delegatura w O. kontrola w zakresie pobierania i wykorzystania dotacji w latach 2019-2023 w badanym obszarze wykorzystania dotacji nie stwierdziła nieprawidłowości, obejmując między innymi zakup fakultetów od Fundacji E. Niezależnie Fundacja wskazując na uchybienia o charakterze proceduralnym, została faktycznie pozbawiona prawa do rozstrzygnięcia sprawy w ramach II instancji. Nadto w dniu zapoznania się przez stronę z aktami postępowania (tj. 09.11.2023r.) organ nie dysponował kompletem akt sprawy, które zostały przekazane do SKO. Tym samym także strona nie miała możliwości zapoznania się z kompletnym materiałem dowodowym, a SKO nie zawiadomiło strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w związku z zakończeniem postępowania przed organem II instancji. W ocenie Pełnomocnika Fundacji brak jest podstaw do kwestionowania finansowania z dotacji oświatowej wydatków na zakup usług edukacyjnych, w tym zajęć dodatkowych i fakultetów przygotowujących do matury oraz egzaminów zawodowych. W oparciu o przeprowadzoną analizę obowiązującego stanu prawnego Fundacja wywiodła, usługa realizacji zajęć obowiązkowych i dodatkowych (fakultetów) jest usługą bieżącą, związaną bezpośrednio z procesem kształcenia słuchaczy, a zatem możliwą do rozliczenia z dotacji oświatowej. Wyjaśniając zasadność i celowość prowadzenia zajęć dodatkowych i fakultetów Fundacja podkreśliła ich znaczenie dla rozwoju zainteresowań słuchaczy, a także dla poprawy efektywności kształcenia poprzez przygotowania słuchaczy do matury czy egzaminów zawodowych. Odpowiada to regulacji art. 109 ustawy Prawo oświatowe. Ponadto przeprowadzanie zajęć dodatkowych (fakultetów) stanowi także realizacje zadań statutowych szkół C w B. Według art. 251 ust. 4 u.f.p. wykorzystanie dotacji następuje nie tylko poprzez zapłatę, ale również poprzez realizację celów. Odnosząc się do podstawy zatrudnienia nauczycieli w szkołach Pełnomocnik Fundacji wskazał, iż podstawowym wymogiem z puntu widzenia przepisów oświatowych (w tym także art. 14 ustawy Prawo oświatowe) nie jest podstawa zatrudnienia nauczyciela, ale posiadanie przez niego odpowiednich kwalifikacji. Stąd też zasadniczym kryterium w ramach zamawianej usługi edukacyjnej było zapewnienie w szkołach osób z odpowiednimi kwalifikacjami do nauczania. W ramach przedmiotowej usługi Fundacja E zapewniała, aby zajęcia były prowadzone przez nauczycieli o odpowiednich kwalifikacjach. Proces nauczania realizowany był prawidłowo, co podlegało kontroli Kuratorium Oświaty w ramach sprawowanego nadzoru pedagogicznego. Dodatkowo Pełnomocnik Fundacji podniósł, że obowiązek zatrudniana w szkole na podstawie umowy o pracę osób prowadzących zajęcia ze słuchaczami dotyczy wyłącznie nauczycieli, tj. osób spełniających wymaganie określone w art. 9 Karty Nauczyciela, mających między innymi przygotowanie pedagogiczne. Jednocześnie zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 6 w związku z art. 15 ust. 6 Prawa oświatowego w szkołach niepublicznych możliwe jest zatrudnienie osoby nie będącej nauczycielem posiadającej przygotowanie zawodowe uznane przez dyrektora szkoły lub placówki za odpowiednie do prowadzenia zajęć z zakresu kształcenia zawodowego za zgodą organu prowadzącego. Zatem zgodnie z przepisami nadal możliwe jest zatrudnienie na innej podstawie niż umowa o pracę osoby nie będącej nauczycielem do prowadzenia zajęć z zakresu kształcenia zawodowego. Osoby kształcące w przedmiotach zawodowych często wykonują ten zawód w formie działalności gospodarczej (np. kosmetyczka, fryzjer) lub wręcz nie mogą być zatrudnione u innego pracodawcy na umowę o pracę i w związku z tym nie są zainteresowane zatrudnieniem na podstawie umowy o pracę. Szkoła, aby zapewnić kształcenie zawodowe, musi szukać innych form zatrudnienia niż umowa o pracę. Na swobodę wyboru sposobu zatrudnienia nauczycieli i możliwości zatrudnienia ich na umowach cywilnoprawnych (obejmujących również umowy outsourcingowe) wskazują również dokumenty prac sejmowych nad zmianami w Ustawie Karta Nauczyciela, które wprowadzono od dnia 1 stycznia 2019 r. - a które potwierdziły możliwość zatrudniania nauczycieli poza stosunkiem pracy wcześniej jak również na określonych warunkach po wejściu tych zmian. Ponadto z praktyki realizacji obowiązkowych zajęć edukacyjnych za pośrednictwem podmiotu zewnętrznego (do 01.09.2018r.) nie wynika także, iż powierzone zostały zadania organu prowadzącego innemu podmiotowi w zakresie całego procesu kształcenia. Oznacza to więc, że usługa realizacji zajęć obowiązkowych i dodatkowych (fakultetów) jest usługą bieżącą, związaną bezpośrednio z procesem kształcenia słuchaczy, a zatem możliwą do rozliczenia z dotacji oświatowej. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie ma jednak obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja SKO z 26 lutego 2024r. o utrzymaniu w mocy decyzji z 29 listopada 2023r. Prezydenta w sprawie określenia Fundacji kwoty dotacji oświatowej przekazanej w 2018r. na prowadzenie ZSP C w części przypadającej do zwrotu jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Przed przystąpieniem do zbadania sprawy niezbędne jest odniesienie się do zarzutu najdalej idącego, a mianowicie zarzutu przedawnienia. Gdyby bowiem istotnie okazał się on zasadny, decyzje winny zostać uchylone, a postępowanie w sprawie umorzone. W ocenie Sądu nie zasługuje na aprobatę pogląd Fundacji jakoby skarga na sprzeciw nie powodowała zawieszenia biegu terminu przedawnienia i tym samym w sprawie doszło do przedawnienia. Określony w przepisie art. 70 § 6 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2023r. poz. 2383; dalej: o.p.) skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia następuje także w wypadku wniesienia sprzeciwu od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 3 § 2a p.p.s.a., a nie tylko skargi od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe. Treść art. 70 § 6 pkt i § 7 pkt 2 o.p. wskazuje jednoznacznie, że chodzi o każdą decyzję dotyczącą istoty sprawy, wydaną w ramach danej sprawy podatkowej, byleby tylko została zaskarżona do sądu administracyjnego. Jak zauważył NSA w wyroku z 25 stycznia 2019 r., sygn. akt I GSK 1113/16 prawodawca nie postanowił, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia nastąpi z dniem wniesienia skargi do sądu na decyzję dotyczącą skonkretyzowanego zobowiązania podatkowego, określonego w decyzji co do wysokości. Wskazał jedynie na decyzję dotyczącą zobowiązania podatkowego. Gdyby wolą ustawodawcy było zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w wyniku wniesienia skargi do sądu na decyzję dotyczącą skonkretyzowanego zobowiązania podatkowego to postanowiłby o tym wprost poprzez odpowiedni zapis ustawowy. W sytuacji, gdy wolą prawodawcy jest wskazanie decyzji konkretyzującej zobowiązanie podatkowe, to zawiera w przepisach zwroty wprost odnoszące się do decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego lub decyzji określającej wysokość tego zobowiązania. Oznacza to zatem, że w badanej sprawie bieg terminu przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji spoczywał w okresie od 21 sierpnia 2023 r. do dnia 13 lutego 2024 r. wobec wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sprzeciwu na decyzję SKO z dnia 7 lipca 2023 r. nr [...]. Uwzględniając stan zawieszenia bieg terminu przedawnienia zobowiązania nie uległ przedawnieniu, a SKO było uprawnione do merytorycznego orzekania w sprawie. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu decyzja będąca przedmiotem kontroli nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Istota sporu pomiędzy stronami sprowadza się ustalenia, że koszt umowy z Fundacją E na zakup "usług edukacyjnych" może zostać zakwalifikowany jako wydatek bieżący i zapłacony z dotacji oświatowej. Orzekające w sprawie organy uznały, że skoro według art. 14 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe to szkoła zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach (...), to wydatki na prowadzenie nauczania przez nauczycieli zatrudnionych w innym podmiocie nie mogły być rozliczone z dotacji. Natomiast Fundacja - powołując się na art. 109 Prawa oświatowego – domagała się uznania realizacji zajęć obowiązkowych i dodatkowych (fakultetów) jest usługę bieżącą, związaną bezpośrednio z procesem kształcenia słuchaczy, a zatem możliwą do rozliczenia z dotacji oświatowej. W tak zarysowanym sporze rację należy przyznać SKO. Problematyka dotacji, w tym ich zwrotu, jest przedmiotem regulacji zawartych w ustawie o finansach publicznych (wyrok WSA we Wrocławiu z 16 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 683/17). Jak wynika z art. 126 ustawy z 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024r. poz. 1530; dalej: u.f.p.) dotacje to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Wskazując na brzmienie tego przepisu - w ocenie NSA - podstawę taką może stanowić sama ustawa o finansach publicznych, ustawa szczególna (odrębna) lub umowa międzynarodowa. Każdy wydatek dokonywany ze środków publicznych musi mieć swoje oparcie w przepisach prawa. NSA wskazuje na szczególny charakter środków finansowych przekazywanych w ramach dotacji, który wiąże się z tym, że środki te mogą być wykorzystane wyłącznie na określony cel, na realizację konkretnego zadania (wyrok NSA z 14 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1266/15). Ponadto cechą dotacji, o których mowa w art. 126 u.f.p. jest również poddanie ich wykorzystania kontroli (wyrok NSA z 8 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 4824/16). W innym orzeczeniu NSA formułuje tezę, zgodnie z którą środki przyznane w ramach dotacji mają "znaczony" charakter i podmiot je otrzymujący nie ma swobody w ich wykorzystaniu, chyba że pozwalają mu na to przepisy szczególne (por. wyrok NSA z 17 września 2003 r., sygn. akt III SA 2916/01). Inaczej, każda dotacja, zgodnie z przywołaną definicją zawartą w art. 126 u.f.p., służyć ma finansowaniu Iub dofinansowaniu realizacji zadań publicznych, a więc takich zadań, które istnieją w dacie przyznania prawa do ich finansowania lub dofinansowania (wyrok WSA w Poznaniu z 16 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 95/19). Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt. 1 ustawy z 27 października 2017r. o finansowaniu zadań oświatowych (tekst jedn. Dz. U. z 2024r. poz. 754; dalej: u..f.z.o.) w brzmieniu obowiązującym w 2018 r. dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-30 i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół łub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na: a) wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej, w tym na podstawie umowy cywilnoprawnej, w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę łub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły łub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego - w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie: - 250% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2017 r. poz. 1189) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1, - 150% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek, b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe; Orzeczenie zwrotu przyznanej dotacji jest możliwe tylko wtedy, gdy w postępowaniu o jej zwrot organ jednoznacznie wykaże, że dotacja nie była wykorzystana na dofinansowanie zadań (por. wyrok NSA z 22 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2309/13). Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięć organów stanowił art. 252 u.f.p. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania (ust. 3), zaś dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej (ust. 4). Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (ust. 5). Warunkiem wystąpienia z żądaniem zwrotu dotacji jest stwierdzenie przez organ, że dotacja została "wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem". Ustalenia w tym zakresie stanowią element stanu faktycznego, a więc muszą być dokonane w postępowaniu wyjaśniającym, według reguł określonych w k.p.a. Zgodnie z art. 67 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Z perspektywy podmiotu dotującego wykorzystanie środków zgodnie z przeznaczeniem następuje wówczas, gdy fakt ten może zostać stwierdzony na podstawie stosownych dokumentów. W przeciwnym wypadku brak jest podstaw do takiego uznania (wyrok WSA w Warszawie z 19 lipca 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1102/12). W wyroku z 22 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 415/17 WSA w Olsztynie stwierdził także, że rozliczenie dotacji zgodnie z przeznaczeniem następuje na podstawie dokumentów, a nie zeznań świadków. Dowód w postaci zeznań świadków nie może zastępować dokumentów, lecz służyć ewentualnie weryfikacji ich wiarygodności. Sąd przy tym w pełni podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądowym, że ciężar dowodu w sprawie prawidłowości wykorzystania dotacji spoczywa na stronie, która jest beneficjentem takiej pomocy. Nie ulega wątpliwości, że to na podmiocie dotowanym spoczywa ciężar wykazania, że otrzymana kwota dofinansowania została skonsumowana na realizację preferowanych przez dotującego celów (por. wyrok WSA w Łodzi z 3 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 1229/10). Za niedopuszczalne w świetle zasad określonych w art. 44 u.f.p. tj. zasady celowego, racjonalnego i oszczędnego wydatkowania środków publicznych, należy uznać takie interpretowanie zasad postępowania dowodowego, iż otrzymujący dotację nie ma obowiązku udokumentowania, że dotacja została wydatkowana na cele, na które została przyznana. Wynika to wprost z art. 252 ust. 1 u.f.p. (wyrok WSA w Warszawie z 12 stycznia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 3517/15). W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie wywiązały się z ciążącego na nich obowiązku dokładnego wyjaśnienia i załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.). Z włączonego do akt sprawy sprawozdania z audytu [...] DIAS wskazał na wydatki dotyczące 4 faktur wystawionych przez Fundację E. W ramach przeprowadzonego audytu stwierdził, że została zawarta dnia 30 grudnia 2017 r. na okres od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. umowa o świadczenie usług edukacyjnych w ZPS "C" w B. z Fundacją E. Była ona następnie zmieniona dnia 31 lipca 2018r. na okres od 1 stycznia 2018r. do dnia 31 sierpnia 2018r. Wynika z niej, że Fundacja zleciła do wykonania czynności polegające na prowadzeniu nauczania poszczególnych przedmiotów. Wysokość wynagrodzenia z tytułu ww. usługi został ustalony jako procent z kwoty dotacji oświatowej otrzymanej w miesiącu bieżącym. Audytujący stwierdzili, że obowiązek zatrudniania nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych ciąży na szkole niepublicznej o uprawnieniach szkół publicznych, zatem na Fundacji I . Powyższe wywiedziono z art. 14 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe. Stąd powierzenie zadań organu prowadzącego w tym zakresie Fundacji E , tj. zapewnienia kadry pedagogicznej nie stanowi o wydatkowaniu dotacji zgodnie z przeznaczeniem. W toku postępowania administracyjnego pismem z 20 lutego 2023r. Prezydent wezwał Fundację do przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących wydatkowania środków na zatrudnienie nauczycieli w postaci umów o pracę i zlecenie zawieranych z nauczycielami, statutu i regulaminu placówki, umów zawartych pomiędzy Fundacją I a Fundacją E oraz dowodów księgowych (faktury VAT, dekretacja dowodów księgowych) i innych dokumentów mogących mieć znaczenie dla sprawy. (karta 18 akt administracyjnych I instancji). Fundacja nie przedłożyła żadnych dokumentów, a w piśmie z dnia 4 września 2023 r. wniosła, aby Prezydent wystąpił do DIAS o przesłanie kompletu akt. Sąd pragnie zauważyć, że przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego wymagało współdziałania z Fundacją tym bardziej, że obejmowało dokumenty przez nią wytworzone i będące w jej posiadaniu. W ocenie Sądu Fundacja błędnie uważa, że obowiązkiem organu jest poszukiwanie niezbędnych dokumentów do rozliczenia dotacji podczas, gdy są one w posiadaniu Fundacji. Odmowa ze strony Fundacji udostępnienia dokumentów, pozwalających na dokonanie oceny przeznaczenia wydatkowanych środków na wykonanie zadań, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt. 1 u.f.z.o. ma ten skutek, że nie ma możliwości wykazania prawidłowości wydatkowania dotacji. W ocenie Sądu bezpodstawnym jest zarzut Fundacji o zaniechaniu przez organ pierwszej instancji przeprowadzenia kontroli prawidłowości pobrania dotacji oświatowej. W badanej sprawie podkreślenia wymaga, że stwierdzenie okoliczności uzasadniających zwrot nastąpiło w sprawozdaniu z audytu przeprowadzonego przez DIAS w kierunku badania celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi otrzymanymi w 2018 r. Sprawozdanie z poczynionych ustaleń przekazane zostało przez Prezydenta. Treść sprawozdania jest jednoznaczna i wyczerpująca, nie pozostawiająca wątpliwości nie tylko co dokonanych ustaleń, ale także ich podstaw. Nadto - na co zwrócił uwagę WSA w Gliwicach w wyroku z 12 lipca 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 157/23 - stanowi ono dokument urzędowy, któremu przysługuje zwiększona moc dowodowa. Zgodnie bowiem z art. 76 § 1 k.p.a. dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Natomiast według art. 75 § 1 k.p.a., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Skoro organ I instancji dysponował dowodem w postaci sprawozdania z audytu, to przeprowadzanie po raz kolejny własnej kontroli uznać należy za całkowicie zbędne i nieracjonalne. Wobec tego nie podejmując czynności kontrolnych w zakresie wykorzystania przez Fundację dotacji oświatowej za 2018 r. organ I instancji nie naruszył prawa. Ponownie też trzeba zauważyć, że Prezydent podejmował działania mające na celu uzyskanie dostępu do dokumentów źródłowych, ale spotkał się z odmową Fundacji. Sąd podziela stanowisko SKO co do tego, że to na dotowanym ciąży obowiązek wykazania prawidłowości wydatkowania dotacji. Wobec odmowy współpracy z organem był on uprawniony do dokonania oceny w oparciu o posiadany materiał dowodowy, czyli "Rozliczenie pobrania i wykorzystania dotacji z budżetu Miasta B. za rok 2018" oraz sprawozdanie DIAS z audytu z dnia 13 września 2021 r. Wynika z niego, że Fundacja zleciła Fundacji E do wykonania czynności polegające na prowadzeniu nauczania poszczególnych przedmiotów oraz że w rozliczeniu dotacji ujęła faktury wystawione przez Fundację E. Dopiero w skardze Fundacja wyjaśnia zakres i przedmiot jej współpracy z Fundacją E. Sąd zauważa, ze wyjaśnienia te powinny być składane na etapie prowadzonego przez organy postepowania wyjaśniającego celem ich wykorzystania przez organy do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, a nie na etapie postepowania sądowoadministracyjnego. Jest to o tyle istotne, ponieważ -co wynika z art. 14 ust. 1 pkt. 3 Prawa oświatowego - szkołą publiczną jest szkoła, która zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2. Natomiast według art. 15 ust. 2 Prawa oświatowego w uzasadnionych przypadkach w szkole publicznej może być, za zgodą kuratora oświaty, a w przypadku szkoły artystycznej - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zatrudniona osoba niebędąca nauczycielem, posiadająca przygotowanie uznane przez dyrektora szkoły za odpowiednie do prowadzenia danych zajęć. Z przytoczonych przepisów wyraźnie wynika obowiązek zatrudniania nauczycieli przez szkołę. Wobec braku możliwości oceny postanowień umowy łączącej Fundację z Fundacją E wyłączone jest dokonanie ustaleń co do prawidłowości stosowania wymienionych regulacji prawnych. Nie są uzasadnionymi zarzuty Fundacji co do braku wykorzystania przez orzekające w sprawie organy przedłożonych przez nią innych dokumentów wydanych w innych sprawach. Sąd podziela w tym stanowisko SKO. Skoro wskazane przez Fundację dokumenty nie mają bezpośredniego związku ze sprawą, to brak jest podstaw do umieszczenia ich w materiale dowodowym sprawy w oparciu o który organy mają orzec o prawidłowości wykorzystania dotacji oświatowej przekazanej w 2018 r. z budżetu Miasta B. na prowadzenie ZSO C w B. Zasadnym jest podniesiony przez Fundacje zarzut powtórnego wszczęcia postępowania w tej samej sprawie. Uchybienie to nie wywiera jednak wpływu na kształt wydanego rozstrzygnięcia. Rację ma SKO, że Prezydent błędnie przywołał w podstawie prawnej art. 251 ust.1 u.f.p., który stanowi o obowiązku zwrotu dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego. Oczywistym jest, że sprawa nie dotyczyła dotacji niewykorzystanej do końca roku, lecz dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Powyższe wynika jednakże ze sformułowania sentencji decyzji i przywołanej wcześniej podstawy prawnej. Zdaniem Sądu w sprawie nie doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), zasady zaufania (art. 8 k.p.a.), zasady czynnego udziału strony (art. 10 k.p.a.), zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.) oraz art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 2 i 7 Konstytucji RP. W ocenie Sądu stan faktyczny sprawy został dostatecznie ustalony i pozwalał na wydanie decyzji w sprawie. W związku z powyższym skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.