II OZ 673/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 482/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. R. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 kwietnia 2024 r., znak: PEA-X.7723.1.2024 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie. Wyrokiem z dnia 17 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę E. R. (dalej jako: skarżąca) na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 kwietnia 2024 r., znak: PEA-X.7723.1.2024 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w ustawowym terminie wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Do skargi kasacyjnej dołączono potwierdzenie uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2024 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie 2 egzemplarzy wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie doręczono prawidłowo pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 stycznia 2025 r. (potwierdzenie odbioru, k. 50 akt sądowych). Brak formalny został uzupełniony pismem z dnia 13 stycznia 2025 r., nadanym tego dnia przesyłką pocztową (koperta, k. 52 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że wniesiona skarga kasacyjna od wyroku z dnia 17 października 2024 r., nie spełniała wymogu określonego w art. 176 § 2 P.p.s.a., albowiem nie zawierała ani wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, ani też oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Z tego względu Sąd skierował do pełnomocnika skarżącej - w trybie art. 177a P.p.s.a. – wezwanie do uzupełniania braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy (w dwóch egzemplarzach, ze względu na konieczność doręczenia jednego z nich organowi administracji wraz z odpisem skargi kasacyjnej). W wezwaniu zakreślono siedmiodniowy termin na jego wykonanie, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pomimo prawidłowego doręczenia powyższego wezwania pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 stycznia 2025 r., skarżąca dopiero w dniu 13 stycznia 2025 r. uzupełniła brak formalny skargi kasacyjnej we wskazanym zakresie. (termin do uzupełniania braków formalnych upłynął w dniu 9 stycznia 2025 r.). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 176 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 187 § 1 P.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu braku wniosku o przeprowadzenie rozprawy, podczas gdy skarżąca kasacyjnie wnioskowała o przedstawienie Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w składzie 7 sędziów do rozpoznania zagadnienia prawnego, które może być rozpatrzone tylko na rozprawie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177a P.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W świetle art. 176 § 2 P.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W niniejszej sprawie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Pełnomocnik strony nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej, czego nie kwestionuje. Odnośnie do argumentacji dotyczącej wniosku skarżącej o przedstawienie Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w składzie 7 sędziów do rozpoznania zagadnienia prawnego, które może być rozpatrzone tylko na rozprawie, podkreślić należy, że skarga kasacyjna podlega rozpoznaniu po uprzednim doręczeniu stronie przeciwnej odpisu skargi kasacyjnej niezawierającej braków formalnych. Sąd ma obowiązek przesłać stronom odpisy skargi kasacyjnej wraz z pismem uzupełniającym zawierającym wniosek bądź oświadczenie co do trybu rozpoznania skargi. Wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy są elementami formalnymi skargi kasacyjnej, zatem, jako część skargi kasacyjnej, powinny zostać doręczone stronom postępowania, tak aby mogły one odnieść się do oświadczenia strony skarżącej kasacyjnie oraz ewentualnie zażądać przeprowadzenia rozprawy. Jak bowiem stanowi art. 182 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy (por. postanowienia NSA: z 19 września 2024 r., II OZ 482/24; z 5 listopada 2020 r., II OZ 947/20). Naczelny Sąd Administracyjny jest związany oświadczeniem strony wnoszącej skargę kasacyjną o zrzeczeniu się rozprawy, w sytuacji gdy nie sprzeciwią się temu pozostałe strony postępowania. Dlatego przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej konieczne jest ustalenie intencji strony skarżącej kasacyjnie co do trybu, w którym skarga kasacyjna ma zostać rozpoznana. Oświadczenie powinno znaleźć się w skardze kasacyjnej albo w odrębnym piśmie uzupełniającym (por. postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2025 r., sygn. akt II OZ 847/24). Skoro skarżąca nie uzupełniła braku skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie, Sąd pierwszej instancji zasadnie, na podstawie art. 178 P.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.