II SA/Ke 38/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.) Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2025 r. sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2024 r., [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy oddala skargę. Postanowieniem z 28 listopada 2024 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO) po rozpatrzeniu zażalenia R. L., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., utrzymało w mocy postanowienie wydane przez Burmistrza [...] i Gminy P. z 17 maja 2024 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy dotyczącej wydania decyzji w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy otwartej na działkach o nr ewid.[...], [...] i [...] obręb B., gm. P.. W uzasadnieniu SKO ustaliło, że R. L. wnioskiem z 11 marca 2024 r., zmienionym 15 marca 2024 r., wystąpił do Burmistrza [...] i Gminy P. o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy niekomercyjnej (prywatnej) załączając m.in. regulamin strzelnicy. Organ I instancji pismem z 3 kwietnia 2024 r., na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwał R. L. do usunięcia braków wniosku poprzez jego uzupełnienie w terminie 21 dni od doręczenia wezwania, o wymienione w tym piśmie dokumenty, tj. regulamin strzelnicy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic, kserokopii decyzji o dopuszczeniu do użytkowania wydanej przez organ nadzoru budowlanego, a także do przedstawienia do wglądu oryginału tej decyzji, planu strzelnicy z oznaczeniem stanowisk strzeleckich, punktu sanitarnego, dróg ewakuacyjnych i miejsca instalacji telefonu lub innych urządzeń łączności, a także wykazu sygnałów alarmowych i informacji o możliwości i sposobie połączenia z najbliższym punktem pomocy medycznej. Jednocześnie organ pouczył stronę, że nieusunięcie braków w terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Powyższe pismo zostało doręczone stronie 16 kwietnia 2024 r. 25 kwietnia 2024 r. wpłynęło do organu I instancji pismo skarżącego, w którym wskazał, że skoro organ nie dochował 30-dniowego terminu na załatwienie sprawy, to winien wydać zaświadczenie. Nadto strona wyjaśniła, że nie każda strzelnica jest obiektem budowlanym, zaś kserokopia decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania wydanej przez organ nadzoru budowlanego oraz oryginał tej decyzji nie są niezbędnym załącznikiem wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy. 25 kwietnia 2024 r. wpłynął także do organu wniosek skarżącego o wydanie zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy w sprawie wydania zatwierdzenia regulaminu strzelnicy w trybie art. 122f § 1 k.p.a. Pismem z 13 maja 2024 r. organ zawiadomił skarżącego o pozostawieniu wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie go we wskazanym terminie. Następnie postanowieniem z 17 maja 2024 r., o jakim mowa na wstępie, organ I instancji odmówił wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy z uwagi na nieuzupełnienie braków wniosku, powołując w podstawie prawnej art. 122f § 1 i 2 w zw. z art. 122c § 2 k.p.a. oraz art. 47 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2024 r., poz. 485). W uzasadnieniu organ podniósł, że z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że celem ustawy o broni i amunicji jest nie tylko wskazanie sposobu funkcjonowania strzelnicy, lecz również określenie warunków bezpieczeństwa środowiska oraz społeczeństwa, zapewnienie prawidłowego funkcjonowania strzelnicy tj. w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa. Kwestia zorganizowania strzelnicy uzależniona jest od uzyskania odpowiednich zgód właściwych organów na jej zrealizowanie oraz użytkowanie. Bez potwierdzenia odpowiedniej lokalizacji strzelnicy oraz jej zbudowania i użytkowania zgodnie z obowiązującym prawem, brak jest podstaw do stwierdzenia, czy będzie ona gwarantowała, wespół z zatwierdzonym regulaminem, osiągnięcie celu ustawy w postaci wymogów związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska. Ponadto organ przywołał treść art. 122c § 2 k.p.a. wskazując, że wniosek nie spełniał wymogów art. 47 ustawy o broni i amunicji oraz przepisów szczególnych, dlatego też wezwano wnioskodawcę o jego uzupełnienie w trybie art. 64 § 2 k.p.a., a następnie pismem z 13 maja 2024 r. organ zawiadomił o skutkach nieuzupełnienia wniosku. Z tego powodu nie rozpoczął się bieg terminów określonych w art. 122c § 2 k.p.a., wobec czego organ rozpoznając wniosek o wydanie zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy obowiązany był zastosować postanowienia art. 122f § 1 w zw. z art. 122c § 2 k.p.a. i odmówić wydania żądanego zaświadczenia. W złożonym zażaleniu skarżący zarzucił, że art. 47 ust. 2 ustawy o broni i amunicji ani rozdział 14 k.p.a. nie przewidują "zgodnie z art. 163e § 1 k.p.a. dodatkowych wezwań, ponieważ organ nie zmienił postępowania ograniczonego w zwykłe pomimo sposobności enumeratywnie wymienionych w ustawie.". Ponadto jak sam przepis wskazuje, postępowanie dowodowe jest ograniczone do dowodów zgłoszonych przez stronę, łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania oraz dowodów możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi dysponuje organ prowadzący postępowanie. Wobec tego organ nie powinien żądać więcej niż mu przysługuje w świetle obowiązującego prawa. Istotne jest, że wzorcowy regulamin strzelnic zamieszczony w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic, stanowi o wytycznych w sprawie treści regulaminu. Organ, o którym mowa w art. 47 ust. 1 ustawy, nie posiada innych kompetencji niż te związane z zatwierdzaniem regulaminu opartym na tymże rozporządzeniu. Następnie powołując się na stanowisko wyrażone w doktrynie oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych skarżący wskazał, że w sprawie dotyczącej zatwierdzenia regulaminu organ nie jest ani uprawniony do samodzielnego badania, czy lokalizacja strzelnicy jest zgodna z obowiązującymi przepisami, w tym z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przepisami ochrony środowiska, ani też do samodzielnego ustalania, czy faktycznie stanowi ona obiekt budowlany określony pojęciem strzelnica i czy obiekt ten spełnia wymogi w zakresie bezpieczeństwa. Z przepisów wykonawczych do ustawy nie wynikają żadne dodatkowe formalne wymogi zakreślone dla skarżącego inicjującego postępowanie w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy sportowej. Skarżący podniósł, że termin na załatwienie sprawy minął 15 kwietnia 2024 r., wobec tego przysługuje mu, na wniosek, wydanie zaświadczenia o załatwieniu sprawy z powodu milczącej zgody. Rozpatrując zażalenie SKO wskazało, że spór w niniejszej sprawie ogniskuje wokół tego, czy doszło do milczącego załatwienia sprawy dotyczącej zatwierdzenia regulaminu strzelnicy i zasadnym było na żądanie skarżącego wydanie zaświadczenia potwierdzającego taki sposób załatwienia sprawy, czy też do milczącego załatwienia sprawy w powyższym przedmiocie nie doszło i zasadne jest postanowienie organu I instancji odmawiające wydania żądanego zaświadczenia. Powołując art. 46 ust. 1 oraz art. 47 ust. 1 ustawy o broni i amunicji Kolegium podniosło, że z przepisów tych nie wynika, jakie jednoznacznie elementy oraz załączniki musi zawierać wniosek o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy. Istotnym jest natomiast załączony do wniosku regulamin, który ma podlegać zatwierdzeniu i być zgodny ze wzorem określonym w załączniku do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic. Zdaniem Kolegium, przedłożony organowi do zatwierdzenia regulamin strzelnicy nie musi być identyczny z wzorcowym, natomiast musi zwierać te elementy, które są najistotniejsze z punktu widzenia bezpieczeństwa oraz ochrony życia i zdrowia uczestników zajęć na strzelnicy, a także jej otoczenia. W sytuacji, gdy przedłożony przez stronę do zatwierdzenia regulamin nie odpowiadał wymogom wzorcowego regulaminu, organ mógł domagać się jego dostosowania do wymagań wynikających z rozporządzenia. Organ zaznaczył, że jedynie kompletny wniosek wszczyna postępowanie administracyjne. O ile zgodzić należy się ze skarżącym, że nieprzedłożenie kopii decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania wydanej przez organ nadzoru budowlanego nie stanowi braku formalnego wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy, o tyle już przedłożenie do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy, który nie jest zgodny z regulaminem wzorcowym, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r., takim brakiem formalnym jest. W złożonym regulaminie strzelnicy brak jest zapisów w punkcie 3 Rozdziału I, że na strzelnicy, w widocznym miejscu, umieszcza się plan strzelnicy z oznaczeniem miejsca instalacji telefonu lub innych urządzeń łączności. W ocenie Kolegium, oznaczenie miejsca instalacji telefonu lub innych urządzeń łączności na planie strzelnicy jest bardzo istotne z punktu widzenia zasad bezpieczeństwa. Sprawne środki łączności są nieodzowne, bowiem telefony komórkowe nie wszędzie mają zasięg, a nadto mogą się rozładować. Tym samym zasadnie organ I instancji uznał, że brak powyższego zapisu w przedłożonym regulaminie strzelnicy stanowi brak formalny i należy wnioskodawcę wezwać do przedłożenia regulaminu zgodnego z wzorcowym. Skoro natomiast mimo wezwania strona powyższego braku nie uzupełniła, to zaistniały podstawy do pozostawienia podania (wniosku) bez rozpoznania. Wobec powyższego, mając na względzie okoliczność, że niekompletny wniosek nie wszczął postępowania, to nie mogło dojść do jego zakończenia poprzez milczące załatwienie sprawy. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze R. L. zaskarżył postanowienie z 28 listopada 2024 r. w całości zarzucając naruszenie: 1) art. 47 ust. 2 ustawy o broni i amunicji poprzez zastosowanie błędnego trybu postępowania administracyjnego; 2) art. 122a § 1 pkt 1) k.p.a. poprzez przyjęcie, że w przypadku decyzji nieostatecznej brak jest możliwości stosowania przepisów obowiązujących (tutaj - art. 47 ust. 2) i uniemożliwia to wydanie zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy zgodnie z art. 122f § 1 k.p.a.; 3) art. 122c § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że w przypadku postępowania uproszczonego (art. 163e § 1 k.p.a.), organ ma prawo do wezwania strony do uzupełnienia "braków" lub "doprecyzowania" treści żądania w trybie "zwykłym"; 4) art. 163d k.p.a. poprzez przyjęcie, że strona powołała dodatkowe okoliczności, gdy strona ich de facto nie powołała; 5) art. 163d k.p.a. poprzez przyjęcie, że organ ma prawo do samodzielnego stanowienia o tym, że bez powiadomienia strony przekształca tryb; 6) art. 163d k.p.a. poprzez przyjęcie, że "ustalenia dotyczące rozpatrywania sprawy z perspektywy prawa budowlanego w procedurze związanej z wydaniem zaświadczenia jest konieczne"; 7) art. 64 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że dokumenty z wezwania są brakami formalnymi, w szczególności, że organ nie podał żądanych tym przepisem podstaw prawnych (por. pierwsze zdanie przepisu); 8) art. 64 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie w wezwaniu, że regulamin nie został dostarczony, co jest nieprawdą; warto dodać, że organ w żadnym zakresie nie odniósł się do treści "nieprawidłowego" regulaminu, co stanowi także brak osnowy wezwania; "Organ nie miał również prawa wzywać z powodu nieprawidłowościach w samym regulaminie, ponieważ to on stanowił podstawę postępowania"; 9) następujących zasad k.p.a.: art. 6, 7, 7a, 7b, 8, 11, 12, 13, 14 poprzez "prowadzenie postępowania w sposób bezprawny i niezgodny z przepisami materialnymi i procesowymi, pomijanie aktualnych przepisów, brak możliwości oceny działania urzędu, niedziałanie najprostszymi środkami w celu załatwieniu sprawy, utrudnianie wnioskodawcy załatwienie sprawy poprzez opieranie się na przepisach nieaktualnych i wyłączonych z obrotu prawnego, brak wyjaśnienia zasadności przesłanek, brak zmiany praktyk urzędu pomimo zmiany prawa, niepodjęcie się wezwania do innych urzędów w celu załatwienia sprawy (np. Starostwa), w przypadku wątpliwości, która istotnie była w czasie podejmowania decyzji I instancji - niestosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony.". Formułując takie zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a na podstawie art. 135 p.p.s.a. o "uchylenie Decyzji I instancji" oraz umorzenie postępowania administracyjnego i nakazanie wydania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu zaświadczenia, o którym mowa w art. 122f § 1 k.p.a. W uzasadnieniu skargi powtórzona została argumentacja zawarta w zażaleniu. Zdaniem skarżącego, zaświadczenie jak i decyzja nie zostały wydane terminowo, ponieważ decyzja winna być wydana w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Powołując orzecznictwo sądów administracyjnych, stanowisko zaprezentowane w doktrynie oraz wydane w innych sprawach decyzje SKO, skarżący wyjaśnił, że nie znajduje przepisów prawa obligujących go do przedłożenia dokumentów, o które prosił organ. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stan faktyczny sprawy jest bezsporny, wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego i został prawidłowo ustalony w zaskarżonym postanowieniu. Jak słusznie zauważyło Kolegium, spór w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w tym konkretnym przypadku zaistniały podstawy prawne do przyjęcia, że sprawa z wniosku skarżącego o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy załatwiona została milcząco w rozumieniu art. 163b § 3 w zw. z art. 122a § 1 k.p.a. i co za tym idzie, czy zasadną była odmowa wydania zaświadczenia, o jakim mowa w art. 122f § 1 k.p.a. Procesową formę rozpatrzenia wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy przewiduje art. 147 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, zgodnie z którym załatwienie tego rodzaju sprawy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta). Art. 147 ust. 2 tej ustawy stanowi przy tym, że do postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 k.p.a., zawierającego regulacje dotyczące administracyjnego postępowania uproszczonego. Ten ostatni przepis wprowadzony został do ustawy na podstawie art. 10 pkt 6 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o zmianie ustaw w celu likwidowania zbędnych barier administracyjnych i prawnych (Dz. U. poz. 803) i obowiązuje od 28 lipca 2023 r. Stosownie zaś do art. 163b § 3 k.p.a., w sprawie rozpoznawanej w postępowaniu uproszczonym stosuje się przepisy o milczącym załatwieniu sprawy, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Milczące załatwienie sprawy regulują przepisy działu II rozdziału 8a k.p.a. Zgodnie z art. 122a § 2 k.p.a., sprawę uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie strony, jeżeli w terminie miesiąca od dnia doręczenia żądania strony właściwemu organowi administracji publicznej albo innym terminie określonym w przepisie szczególnym organ ten: 1) nie wyda decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (milczące zakończenie postępowania) albo 2) nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji (milcząca zgoda). Bezspornym jest, że w rozpoznawanej sprawie organ nie wydał decyzji, o jakiej mowa w art. 47 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie strzelnicy, co było podstawą zażądania przez skarżącego wydania zaświadczenia w trybie art. 122f § 1 k.p.a., wedle którego na wniosek strony organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, wydaje zaświadczenie o milczącym załatwieniu sprawy albo odmawia wydania takiego zaświadczenia. Wniosek został natomiast rozpatrzony w inny sposób, a mianowicie organ pozostawił go bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., o czym strona została powiadomiona pismem z 13 maja 2024 r. Wskazany wyżej przepis stanowi, że jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Jak wynika z treści skargi, jej autor kwestionuje zarówno zasadność zastosowania przez organ art. 64 § 2 k.p.a., jak i merytoryczną zawartość wezwania do uzupełnienia braków wniosku, skierowanego do strony w piśmie z 3 kwietnia 2024 r. Zdaniem skarżącego, przepisy dotyczące postępowania uproszczonego, zwłaszcza art. 163d i 163e k.p.a., nie przewidują możliwości wzywania strony do przedłożenia dodatkowych dokumentów i przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. Na wstępie rozważań wskazać należy, że kwestie związane z zakresem ustaleń koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy były wielokrotnie przedmiotem orzeczeń sądów administracyjnych (por. przykładowo wyrok NSA z 30 sierpnia 2023 r., II OSK 2884/20, wyroki WSA: w Krakowie z 15 stycznia 2025 r., III SA/Kr 2007/24, w Szczecinie z 17 października 2024 r., II SA/Sz 707/24, w Rzeszowie z 13 września 2023 r., II SA/Rz 580/23, w Poznaniu z 31 sierpnia 2023 r., IV SA/Po 449/23, wszystkie wyroki dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – CBOSA). Wyrażane w tych prejudykatach stanowisko, zaprezentowane niżej, Sąd orzekający w pełni podziela i przyjmuje jako własne. Zdaniem Sądu, zachowuje ono aktualność także po 28 lipca 2023 r., tj. od daty obowiązywania art. 47 ust. 2 ustawy o broni i amunicji, który wprowadził nakaz załatwiania spraw w przedmiocie zatwierdzenia strzelnicy przy zastosowaniu przepisów o postępowaniu uproszczonym, w tym z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 163b § 3 k.p.a., przewidującej możliwość rozstrzygnięcia tego rodzaju sprawy w sposób milczący. W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że organ wykonawczy gminy posiada kompetencję do domagania się od wnioskodawcy przedłożenia odrębnych dokumentów potwierdzających wybudowanie strzelnicy lub zmianę przeznaczenia terenu pod tego rodzaju obiekt z zachowaniem wymogów określonych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 z późn. zm.), zwanej dalej także Prawem Budowlanym. Regulamin strzelnicy nie może być zatwierdzony w stosunku do obiektu niebędącego strzelnicą, ponieważ nie można zatwierdzić regulaminu miejsca, w którym faktycznie ma odbywać się użycie broni w celach szkoleniowych i sportowych, ale które nie jest strzelnicą. Celem ustawy o broni i amunicji w odniesieniu do strzelnic jest jedynie zapewnienie prawidłowego ich funkcjonowania, tj. w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa. W związku z tym kwestię zorganizowania strzelnicy należy uzależnić od uzyskania odpowiednich zgód właściwych organów na jej zrealizowanie lub użytkowanie. W innym wypadku nie byłoby możliwe stwierdzenie, czy strzelnica jako obiekt budowlany spełnia określone wymagania, ponieważ wójt gminy (burmistrz, prezydent miasta) na podstawie przepisów ustawy o broni i amunicji nie posiada kompetencji do zatwierdzania lokalizacji budowy i użytkowania strzelnicy. W tym zaś zakresie art. 46 ust. 1 ustawy o broni i amunicji wyraźnie formułuje wymóg, zgodnie z którym strzelnice powinny być lokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy (por. m.in. wyroki NSA: z 9 grudnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1915/18; z 30 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 2131/19; z 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1097/19; z 24 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1462/17; dostępne j.w.). Jak już powiedziano, na podstawie przepisów ustawy o broni i amunicji wójt gminy (burmistrz, prezydent miasta) nie zatwierdza lokalizacji, budowy i użytkowania strzelnicy. Jednakże bez potwierdzenia odpowiedniej lokalizacji strzelnicy oraz jej zbudowania i użytkowania zgodnie z obowiązującym prawem, brak jest podstaw do stwierdzenia czy dana strzelnica będzie gwarantowała wespół z zatwierdzonym regulaminem osiągnięcie celu ustawy o broni i amunicji w postaci wymogów związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska. W tym zakresie w trakcie postępowania dotyczącego zatwierdzenia regulaminu strzelnicy wójt może jedynie dokonać ustaleń odnośnie do faktu, czy wnioskodawca posiada uprawnienie do zlokalizowania strzelnicy w danym miejscu, czy strzelnica powstała zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód m.in. organów architektoniczno-budowlanych (np. na zmianę dotychczasowego sposobu użytkowania terenu, bądź pozwolenia na budowę obiektu). Są to zatem okoliczności, które Wójt powinien ustalić przed zatwierdzeniem regulaminu strzelnicy (por. przywołane wyżej wyroki NSA: z 24 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1462/17 i z 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1097/19 oraz wyrok NSA z 20 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 825/22). Jak słusznie podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w przywołanym już wyżej wyroku z 17 października 2024 r., II SA/Sz 707/24, "Organy administracji publicznej muszą działać na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.) oraz w toku postępowania administracyjnego stoją na straży praworządności (art. 7 k.p.a.). Ponadto zobowiązane są do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.) oraz oceny okoliczności na podstawie jego całokształtu (art. 80 k.p.a.). Wymienione normy prawne, w szczególności wynikająca z art. 6 k.p.a. zasada legalizmu, nie mogą być stosowane w oderwaniu od ich źródła, tj. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która w art. 7 zobowiązuje organy do działania na podstawie przepisów prawa (zasada legalizmu) oraz w jego granicach (zasada praworządności). Organy działają zatem w granicach swoich kompetencji w konkretnym stanie faktycznym sprawy. Powinny jednak również przestrzegać wypracowanych w danym porządku prawnym wartości oraz mieć wzgląd na rozwiązania systemowe tego porządku prawnego. Inaczej rzecz ujmując przepisy prawa należy stosować z uwzględnieniem obowiązującego porządku prawnego w jego całokształcie, a nie wybiórczo.". Tak rozumiany model stosowania prawa wymaga, aby dokonać systemowej wykładni przepisów zawartych w art. 46 i 47 ustawy o broni i amunicji, które nie dają podstaw do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy bez zweryfikowania czy strzelnica zbudowana jest z zachowaniem wymogów Prawa budowlanego oraz czy jest dopuszczona do użytku w rozumieniu przepisów szczególnych. Weryfikowanie to odbywa się przez żądanie przedłożenia przez wnioskodawcę zatwierdzenia regulaminu strzelnicy - pozwolenia budowlanego, zgłoszenia budowlanego czy pozwolenia na użytkowanie strzelnicy jako obiektu budowlanego. Należy w całości podzielić pogląd, że uznanie strzelnicy za obiekt budowlany nie wynika jedynie z faktu usytuowania na terenie działki, ale z regulacji Prawa budowlanego definiujących obiekty budowlane w zestawieniu z przepisami szczególnymi normującymi warunki, jakie powinna spełniać strzelnica. Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, obiektem budowlanym jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Stosownie zaś do treści art. 3 pkt 3 tej ustawy, budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a w szczególności: obiekt liniowy, lotnisko, most, wiadukt, estakada, tunel, przepust, sieć techniczna, wolno stojący maszt antenowy, wolno stojąca trwale związana z gruntem tablica reklamowa i urządzenie reklamowe, budowla ziemna, obronna (fortyfikacje), ochronna, hydrotechniczna, zbiornik, itd. Wyliczenie to ma charakter przykładowy i nie wyczerpuje wszystkich możliwości w zakresie zaliczenia konkretnego obiektu do budowli, a tym samym do obiektów budowlanych. Niezależnie od tego, w art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane do tymczasowych obiektów budowlanych zaliczono obiekty niepołączone trwale z gruntem jak m.in. strzelnice. W orzecznictwie przyjmuje się, że pod pojęciem budowli należy rozumieć także tzw. strzelnicę otwartą, a więc taką, jaka najprawdopodobniej jest przedmiotem wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy w niniejszej sprawie. Trafnie argumentuje WSA w Białymstoku w wyroku z 19 grudnia 2023 r. (sygn. akt II SA/Bk 836/23), że analiza treści załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. Nr 18, poz. 234 z późn. zm.) również wskazuje, że strzelnica to nie tylko ukształtowanie terenu umożliwiające użytkowanie broni palnej (np. przeprowadzanie ćwiczeń bądź zawodów sportowych lub doskonalenie umiejętności). Strzelnica bowiem, zgodnie z treścią wzorcowego regulaminu, powinna mieć: stanowiska strzeleckie, tarcze strzeleckie, punkt sanitarny, drogi ewakuacji, miejsca instalacji telefonu (których rozkład powinien wynikać z planu strzelnicy). Powyższe oznacza, że nawet w przypadku, gdy strzelnica ma mieć charakter otwarty, a ukształtowanie terenu pozwala na wykorzystanie go pod zamierzoną strzelnicę - to i tak inwestor faktycznie musi dokonać zmiany sposobu użytkowania terenu, co wiązać się może z wykonaniem robót ziemnych, budowlanych lub z instalowaniem urządzeń niezbędnych do funkcjonowania samej strzelnicy. Należy więc zgodzić się ze stanowiskiem, że co do zasady strzelnica zawsze stanowi obiekt budowlany będący albo budynkiem, budowlą lub tymczasowym obiektem budowlanym (tak przykładowo NSA w wyroku z 20 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 825/22). Przypomnienia także wymaga, że poza pewnymi wyjątkami, stosownie do art. 59 ust. 1, 2a i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (wg. stanu prawnego na datę złożenia wniosku o zatwierdzenie strzelnicy - t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 977 z późn. zm.), zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z uwzględnieniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Tym samym, skoro celem ustawy o broni i amunicji jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania strzelnicy, tj. w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa, to zatwierdzenie regulaminu strzelnicy powinno się odbyć w stosunku do obiektu, który spełnił wszystkie formalnoprawne warunki wynikające z przepisów. Oczywiście nie można wykluczyć także i tego, że w niektórych przypadkach strzelnica nie będzie obiektem budowlanym, czy też nie będzie wymagała uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie Sądu, nie zmienia to jednak stanowiska, że organ zatwierdzający regulamin strzelnicy przed wydaniem decyzji, o jakiej mowa w art. 47 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, zobowiązany jest okoliczność tę ustalić na podstawie przedstawionych przez wnioskodawcę materiałów. Jeżeli wniosek o zatwierdzenie strzelnicy nie daje podstaw do oceny, czy mamy do czynienia z obiektem budowlanym, wymagającym formalnych zgód właściwych organów w postaci np. warunków zabudowy, pozwolenia na budowę, czy braku sprzeciwu do wniesionego zgłoszenia budowy, wójt (burmistrz, prezydent miasta) uprawniony jest do zażądania od wnioskodawcy stosownych dokumentów. Dokumentem pozwalającym na dokonanie takiej oceny nie jest składany wraz z wnioskiem regulamin strzelnicy określający "szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy" (art. 46 ust. 2 ustawy o broni i amunicji).Wskazuje on jedynie zasady organizacji strzelnicy. Nie jest to natomiast dokument, na podstawie którego organ w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia regulaminu jest w stanie określić prawidłowość zlokalizowania czy zbudowania strzelnicy. Inne bowiem przepisy decydują o zgodnej z prawem lokalizacji czy zbudowaniu obiektu i oddaniu do użytku, a inne o zasadach jego organizacji. Nie sposób zorganizowania obiektu decyduje o jego legalnym istnieniu czy zrealizowaniu, ale kolejność jest odwrotna: najpierw należy obiekt legalnie zlokalizować i ewentualnie wybudować oraz oddać do użytkowania, a dopiero później można go organizować. Już na etapie lokalizowania i ewentualnego wznoszenia konieczne będzie przewidzenie usytuowania jego elementów w taki sposób, aby zapewnione było bezpieczne użytkowanie obiektu. Organ zatwierdzający regulamin strzelnicy jest zatem zobowiązany do oceny, czy obiekt posiada wymagane prawem zgody na korzystanie z niego jako strzelnicy. Zatwierdzenie regulaminu strzelnicy jest bowiem zwieńczeniem całego procesu zmierzającego do jej powstania. Strzelnica jest obiektem, którego sposób wybudowania lub użytkowania musi przede wszystkim zapewnić bezpieczeństwo osób na niej i w jej pobliżu przebywających, a takich kwestii nie reguluje w wyczerpujący sposób regulamin. Zaprezentowane wyżej poglądy wyrażane były w orzecznictwie jeszcze przed zmianą art. 47 ustawy o broni i amunicji i wprowadzeniem do porządku prawnego art. 47 ust. 2, jednak – w ocenie Sądu – pozostają aktualne mimo zmiany stanu prawnego. Wprowadzenie zasady, że postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy ma charakter uproszczony, wpływa jedynie na sposób procedowania tego rodzaju spraw. Nie może natomiast zmienić zakresu ustaleń, jakie organ winien poczynić przed wydaniem decyzji na podstawie art. 47 ust. 1 ww. ustawy, gdyż przepisy prawa materialnego, które były podstawą dla wypracowanego w orzecznictwie i zaprezentowanego wyżej stanowiska, zwłaszcza art. 46 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, pozostały bez zmian. Raz jeszcze należy podkreślić, że decyzja o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy jest ostatnim dokumentem w procesie zmierzającym do uruchomienia tego rodzaju przedsięwzięcia i dlatego wydając ją organ nie może abstrahować od ustalenia, czy urządzona została w sposób legalny. Stanowisko odmienne mogłoby prowadzić do sytuacji, w której organ zatwierdza regulamin strzelnicy, a tym samym daje pozwolenie na rozpoczęcie jej funkcjonowania, pomimo braku stosownych zgód na budowę obiektu, dokonania zgłoszenia czy też uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli są one wymagane stosownymi przepisami. Zdaniem Sądu, nie można czynić założenia, że w przypadku braku tego rodzaju dokumentów w dacie złożenia wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy, kwestia doprowadzenia terenu, na którym zorganizowano strzelnicę, do stanu zgodnego z prawem, będzie leżała w kompetencji organów nadzoru budowlanego czy też organu, o jakim mowa w art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzja wydana na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o broni i amunicji polega na wyrażeniu publicznoprawnej zgody na rozpoczęcie użytkowania takiego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Dlatego ma on być zrealizowany zgodnie z prawem oraz bezpieczny dla ludzi i środowiska już w dacie podjęcia decyzji o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy. Nawiązując do zarzutów skargi powiedzieć trzeba, że istotnie art. 163d i 163e k.p.a. przewidują znaczące ograniczenia inicjatywy dowodowej organu, który w postępowaniu uproszczonym winien bazować przede wszystkim na dokumentacji złożonej przez wnioskodawcę ewentualnie na dowodach możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi dysponuje organ prowadzący postępowanie. Celem postępowania uproszczonego jest bowiem uproszczenie i odformalizowanie procedur, a przez to dążenie do poprawy szybkości załatwienia sprawy. Poddanie postępowania w przedmiocie zatwierdzania regulaminu strzelnicy rygorom postępowania uproszczonego oznacza zatem, że wniosek w tym zakresie winien zostać tak przygotowany przez stronę, aby umożliwić organowi jego rozpoznanie z uwzględnieniem przepisów prawa materialnego, mających zastosowanie w tego rodzaju sprawach. Jeżeli jednak wniosek o wydanie decyzji na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o broni i amunicji nie zawiera wszystkich informacji pozwalających na ocenę spełnienia przez strzelnicę wymagań przewidzianych prawem, organ winien sięgnąć do takich rozwiązań przewidzianych w k.p.a., które pozwolą na pozyskanie koniecznej wiedzy na temat legalności zrealizowania strzelnicy, a przede wszystkim na ocenę, czy przedsięwzięcie, dla którego ma zostać zatwierdzony regulamin, jest obiektem wymagającym wcześniejszego uzyskania zgód o charakterze formalnoprawnym. Przepisy o milczącym załatwieniu sprawy, które organ stosuje w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 163b § 3 k.p.a., przewidują możliwość zastosowania art. 64 k.p.a., jeżeli podanie nie spełnia wymagań wskazanych w przepisach lub jest konieczne doprecyzowanie treści żądania. W takim przypadku termin, o którym mowa w art. 122a § 2, biegnie od dnia uzupełnienia braków lub doprecyzowania treści żądania (art. 122c § 2 k.p.a.). W świetle zaprezentowanego wyżej stanowiska wyrażonego w orzecznictwie, wniosek złożony przez skarżącego nie dawał organowi podstaw do jego rozpatrzenia i ustalenia wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie. Na podstawie dokumentacji dołączonej do tego wniosku nie można było bowiem stwierdzić i ocenić, czy strzelnica, której regulamin miał zostać zatwierdzony wedle żądania wnioskodawcy, odpowiada wymogom dla strzelnicy określonym w art. 46 ust. 1 ustawy o broni i amunicji. Złożony regulamin nie był także dostosowany do treści regulaminu wzorcowego określonego w załączniku do rozporządzenia z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic. Zdaniem Sądu, w stanie faktycznym sprawy organ rozpatrujący wniosek skarżącego o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy prawidłowo zastosował art. 64 § 2 w zw. z art. 122c § 2 k.p.a. i wezwał wnioskodawcę do przedłożenia dodatkowych dokumentów, na podstawie których możliwa byłaby ocena, czy strzelnica, której regulamin miał być zatwierdzony, zrealizowana została w zgodzie z Prawem budowlanym oraz z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak już wyżej powiedziano, złożony wniosek wraz z załącznikami nie pozwalał na dokonanie przez organ ustaleń niezbędnych do wydania decyzji, o jakiej mowa w art. 47 ust. 1 ustawy o broni i amunicji. Ponadto, zgodnie z pkt 3 ppkt 3) załącznika do rozporządzenia z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic, na strzelnicy, w miejscu widocznym, umieszcza się plan strzelnicy z oznaczeniem: a) stanowisk strzeleckich, b) punktu sanitarnego, c) dróg ewakuacji, d) miejsca instalacji telefonu lub innych urządzeń łączności. Trafnie zauważyło Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że złożony regulamin strzelnicy nie odpowiadał treści ww. rozporządzenia, gdyż pomijał umieszczenie w widocznym miejscu, miejsca instalacji telefonu lub innych urządzeń łączności. Wymóg ten należy uznać za obowiązkowy i niepodlegający modyfikacji, gdyż decyduje o zapewnieniu bezpieczeństwa w trakcie użytkowania strzelnicy. Słusznie zatem w piśmie z 3 kwietnia 2024 r. zobowiązano wnioskodawcę do przedłożenia regulaminu odpowiadającego przepisom rozporządzenia, a także do złożenia planu strzelnicy, co było konieczne dla oceny, czy zawarte tam zostały wszystkie wymogi, zwłaszcza ten pominięty przez wnioskodawcę w regulaminie co do miejsca instalacji telefonu lub innych urządzeń łączności. Te ostatnie braki wniosku niewątpliwie stanowiły samodzielną podstawę do zastosowania przez organ art. 64 § 2 w zw. z art. 122c § 2 k.p.a. nawet przy zaakceptowaniu stanowiska autora skargi, że kwestie związane z przedłożeniem stosownych zgód organów administracji architektoniczno-budowlanej oraz organów właściwych w sprawie wydania warunków zabudowy nie mogły być przedmiotem wezwania. Należy dodatkowo podkreślić, że zastosowanie przez organ art. 64 § 2 zw. z art. 122c § 2 k.p.a. umożliwiało stronie dostosowanie złożonego wniosku do wymagań określonych przepisami prawa. Ograniczenie się przez organ wyłącznie do trybu przewidzianego w art. 163d i 163e k.p.a., czyli poprzestanie na treści wniosku i jego załącznikach, oznaczałoby - przy wykazanych wyżej brakach - konieczność wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Wybranie przez organ możliwości przewidzianej w art. 64 § 2 w zw. z art. 122c § 2 k.p.a. było więc rozwiązaniem optymalnym dla strony, przy pełnym poszanowaniu zasady praworządności i uwzględniania przez organy administracji interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 k.p.a.) Termin miesięczny do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 122a § 2 k.p.a., rozpoczął dla organu bieg 15 marca 2024 r., tj. od dnia złożenia przez skarżącego nowego regulaminu. Doręczenie wnioskodawcy pisma z 3 kwietnia 2024 r., wzywającego go do uzupełnienia braków wniosku na podstawie art. 64 § 2 w zw. z art. 122c § 2 k.p.a., nastąpiło 16 kwietnia 2024 r. Zakreślony w tym piśmie termin 21 dni upłynął bezskutecznie 7 maja 2024 r., a od 8 maja 2024 r. rozpoczął bieg termin miesięczny do załatwienia sprawy. Pismo z 13 maja 2024 r., w którym poinformowano wnioskodawcę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, rozstrzygało sprawę w tym terminie. W tych okolicznościach organy nie miały podstaw prawnych do wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy. W nawiązaniu do zarzutów skargi wskazać należy, że jak wyżej wskazano, organ nie stosował art. 163d i 163e k.p.a., a zatem przepisy te nie mogły zostać naruszone. Wezwanie do uzupełnienia braków wniosku wydane zostało bowiem na podstawie art. 64 § 2 w zw. z art. 122c § 2 k.p.a. Autor skargi wybiórczo przywołał fragment uzasadnienia wyroku WSA w Kielcach z 13 lutego 2020 r., II SA/Ke 1117/19, w którym Sąd stwierdził wprawdzie, że "(...) w sprawie dotyczącej zatwierdzenia regulaminu strzelnicy organ nie jest uprawniony ani do samodzielnego badania, czy lokalizacja strzelnicy jest zgodna z obowiązującym przepisami, w tym z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przepisami ochrony środowiska, ani też do samodzielnego ustalania czy faktycznie stanowi ona obiekt budowlany określony pojęciem strzelnica i czy obiekt ten spełnia wymogi w zakresie bezpieczeństwa.", przy czym w dalszej części, pominiętej już w skardze, Sąd dodał, że "Okoliczność jednak, że organ nie może badać samodzielnie powyższych kwestii nie oznacza - bez wykazania przez osobę ubiegającą się o zatwierdzenie regulaminu dla takiego obiektu, że jest to faktycznie strzelnica (a więc obiekt budowlany, który nie narusza swoją lokalizacją przepisów z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego, ochrony środowiska, a także przepisów prawa budowlanego i który faktycznie może być użytkowany bez naruszenia zasad bezpieczeństwa określonych odrębnymi przepisami) - że organ ten może i powinien zatwierdzić przedstawiony regulamin.". Podobnie, jeśli chodzi o wyrok NSA z 24 stycznia 2018 r., II OSK 1462/17, autor skargi zacytował niewielką część uzasadnienia, które w żaden sposób nie oddaje stanowiska wyrażonego przez Sąd w tym wyroku. NSA wskazał bowiem, że "(...) bez potwierdzenia odpowiedniej lokalizacji strzelnicy oraz jej zbudowania i użytkowania zgodnie z obowiązującym prawem brak jest podstaw do stwierdzenia czy dana strzelnica będzie gwarantowała wespół z zatwierdzonym regulaminem osiągnięcie celu ustawy o amunicji i broni w postaci wymogów związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska. W tym zakresie w trakcie postępowania dotyczącego zatwierdzenia regulaminu strzelnicy wójt może jedynie dokonać ustaleń odnośnie faktu, czy wnioskodawca posiada uprawnienie do zlokalizowania strzelnicy w danym miejscu, czy strzelnica powstała zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód m.in. organów architektoniczno-budowlanych (np. na zmianę sposobu użytkowania dotychczasowych obiektów poligonalnych nie będących strzelnicą)". Prawidłowości argumentacji skarżącego nie potwierdza również powołany w skardze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 lutego 2024 r., sygn. II SA/Kr 1532/23. Jak bowiem wskazywał w ww. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny, kwestia konieczności uzyskania pozwolenia na budowę spornej strzelnicy (czy też strzelnic): "wymaga dokonania szeregu dodatkowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego - należy brać pod uwagę również taką możliwość, że w przypadku niektórych strzelnic otwartych, w grę mogą wchodzić nie tyle nakazy kierowane na podstawie prawa budowlanego, co nakazy artykułowane na płaszczyźnie przepisów dotyczących zagospodarowania terenu (o ile oczywiście w konkretnych okolicznościach faktycznych zachodzą podstawy do ich skierowania). Jak bowiem trafnie podnosi się w skardze, w zależności od okoliczności faktycznych, strzelnica otwarta może być nie tyle wybudowanym, czy zrealizowanym obiektem budowlanym, co jedynie miejscem gdzie w bezpieczny sposób można zgodnie z prawem strzelać z broni palnej.". Przyjęcie stanowiska, że strzelnica może, ale nie musi stanowić obiektu budowlanego, prezentowanego w tym wyroku, nie przeczy tezie, że okoliczność ta powinna być przedmiotem ustaleń organu w trakcie postępowania prowadzonego na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o broni i amunicji. Jeśli chodzi zaś o przywołany skardze wyrok WSA w Lublinie z 17 października 2019 r. w sprawie III SAB/Lu 28/19, to Sąd wskazał w nim, że "Nie można wyprowadzić wniosku, że decyzja o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania jest warunkiem formalnym wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy, bez którego nie można nadać wnioskowi dalszego biegu. Decyzja ta może być rozpatrywana w kontekście merytorycznej oceny takiego wniosku.". Niezależnie od tego, że sprawa powyższa była rozpatrywana w nieobowiązującym już stanie prawnym, a Sąd kontrolował kwestie związane z bezczynnością i przewlekłością organu, a więc orzekał w innym stanie faktycznym i prawnym, podkreślenia wymaga, że wezwanie wnioskodawcy do złożenia decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania nie było jedynym zobowiązaniem zawartym w piśmie z 3 kwietnia 2024 r. Dotyczyło ono bowiem także innych kwestii związanych z niedostosowaniem wnioskowanego regulaminu do regulaminu wzorcowego, wynikającego z rozporządzenia. Jak powiedziano już wyżej, braki wniosku w tym zakresie stanowiły samodzielną podstawę do zastosowania przez organ art. 64 § 2 w zw. z art. 122c § 2 k.p.a. nawet przy zaakceptowaniu stanowiska autora skargi, że kwestie związane z przedłożeniem stosownych zgód organów administracji architektoniczno-budowlanej oraz organów właściwych w sprawie wydania warunków zabudowy nie mogły być przedmiotem wezwania. Sąd dostrzega jednocześnie pewne niedokładności w sformułowaniu wezwania z 3 kwietnia 2024 r., w którym mowa jest o "decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania wydanej przez organ nadzoru budowlanego", oraz o "decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania". Przepisy Prawa budowlanego nie przewidują możliwości wydania decyzji "o dopuszczeniu do użytkowania". Organ nadzoru budowlanego wydaje natomiast decyzje o pozwoleniu na użytkowanie w postępowaniu naprawczym (art. 51 ust. 4c ustawy Prawo budowlane) oraz w postępowaniu prowadzonym po zakończeniu budowy, w przypadkach określonych w art. 55 ust. 1 tej ustawy. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na wynik sprawy wobec faktu, że strona nie wykonała żadnych obowiązków nałożonych wezwaniem z 3 kwietnia 2024 r. Z treści pisma datowanego na 25 kwietnia 2024 r. wynika natomiast, że skarżący zanegował - co do zasady - podstawę prawną zobowiązania go do złożenia dodatkowych dokumentów przyjmując, że złożony wniosek jest kompletny. Jeśli zaś chodzi o argumentację dotyczącą tego, że "Strona nie traktuje wezwania z art. 64 § 2 k.p.a. jako skutecznego, ponieważ nie doszło do przekazania wyczerpującego wyjaśnienia dotyczącego przepisów prawa w zakresie każdego z dokumentów wymienionych w tym piśmie.", wskazać należy, że przywołany wyżej przepis nie nakazuje uzasadniania wezwania skierowanego w tym trybie, natomiast powinno ono zawierać pouczenie, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że w postępowaniu uproszczonym, w którym sprawa może być załatwiona milcząco, zasada informowania stron doznaje znaczącego ograniczenia. Stosownie bowiem do art. 122d § 1 k.p.a., do spraw załatwianych milcząco nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 79a, co oznacza wyłączenie w tym przypadku czynnego udziału strony w postępowaniu i obowiązku wskazania stronie niespełnionych lub niewykazanych przesłanek od niej zależnych. Niezależnie od tego powiedzieć trzeba, że zasadność skierowania do strony wezwania do uzupełnienia braków wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy podlegała kontroli zarówno organu II instancji, jak i Sądu, który oceniając legalność zaskarżonego postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia, badał podstawy prawne zastosowania przez organ art. 64 § 2 k.p.a. Mając na uwadze przedstawionej wyżej rozważania Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.