VIII SA/Wa 702/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Cezary Kosterna (sprawozdawca), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lutego 2021 r. w Radomiu sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez Pana T. B. (dalej: "Strona" lub "Skarżący") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R.(dalej: "Kolegium", "SKO" lub "Organ odwoławczy") z [...] sierpnia 2020 r. znak [...]utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z [...] marca 2020 r. zobowiązującą Skarżącego do zwrotu dotacji: wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w łącznej kwocie [...]zł oraz dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w łącznej kwocie [...]zł wraz z odsetkami. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie sprawy: Skarżący jako organ prowadzący Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii "[...]" w [...] przy ul. [...] (dalej: "Ośrodek" lub MOS "[...]") pobierał dotacje oświatowe udzielane przez Gminę Miasta [...]. W wyniku kontroli wykorzystania dotacji przeprowadzonej za rok 2016 sporządzono protokół kontroli podpisany przez Stronę [...]września 2017 r. stwierdzający nieprawidłowości w wykorzystaniu dotacji. Po złożeniu zastrzeżeń przez Stronę i ustosunkowaniu się do nich, Prezydent Miasta [...] (dalej: "Prezydent") wszczął postępowanie i [...]czerwca 2018 r. wydał pierwszą decyzję zobowiązującą Skarżącego do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem ([...]zł) oraz pobranej w nadmiernej wysokości w łącznej kwocie [...]zł. SKO uchyliło tę pierwszą decyzje i po ponownym rozpoznaniu sprawy Prezydent wydał kolejną decyzję z [...] kwietnia 2019 r. zobowiązującą Stronę do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości w tych samym ww. kwotach. SKO, decyzją z [...] sierpnia 2019 r. ponownie uchyliło decyzję Prezydenta. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania i uwzględnieniu wskazań Kolegium Prezydent ustalił, że Ośrodek jest placówką niepubliczną, dla dzieci i młodzieży posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z powodu niedostosowania społecznego. W strukturę Ośrodka weszło gimnazjum specjalne oraz liceum ogólnokształcące. Skarżący jako organ prowadzący ten Ośrodek w okresie od stycznia 2016 r. do grudnia 2016 r., na podstawie art. 90 ust. 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm.; dalej: "u.s.o."), otrzymał z budżetu Gminy Miasta [...] dotację w kwocie [...]zł. W ocenie Prezydenta, część dotacji w kwocie [...]zł została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem wskazanym w art. 90 ust. 3d u.s.o. Na kwotę tę składały się: 1) [...]zł - wydatki na wynagrodzenia i pochodne, tj. a) [...]zł - kwota wynagrodzenia dwukrotnie rozliczona z dotacji; b) [...]zł wynagrodzenia i pochodne od wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w Liceum Ogólnokształcącym, na prowadzenie którego nie została udzielona dotacja; c) [...]zł - kwota wynagrodzeń i pochodnych od wynagrodzeń dotyczących 2014 r. i 2015 r. sfinansowanych z dotacji za 2016 r. 2) [...]zł - pozostałe wydatki, tj.: a) [...]zł zgodnie z wyjaśnieniami głównej księgowej kwota omyłkowo rozliczona z dotacji -wydatek niepodlegający sfinansowaniu z dotacji oświatowej; b) [...]zł - należności z tytułu wykonywania usług przez firmę [...]T. B. w zakresie zarządzania i administrowania w MOS "[...]" wynikające z umowy z [...].01.2015 r. "o świadczenie usług w zakresie zarządzania i administrowania", zawartej pomiędzy MOS "[...]", dla którego organem prowadzącym jest Pan T.B. a firmą [...] - T.B.. Strona, w odwołaniu od tej decyzji wniesionym do SKO zarzucił naruszenie przepisów postępowania, to jest: art. 138 § 2a K.p.a., art 80 K.p.a, art. 81a § 1 K.p.a., art. 107 § 1 K.p.a. związku z art 252 ust. 1 pkł 2 i ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r, poz. 869 ze zm.; dalej: "u.f.p.") oraz art. 8 § 1 K.p.a., a także prawa materialnego poprzez dokonanie błędnej wykładni art. 90 ust 3d u.s.o. i art. 251 ust. 4 u.f.p.. Skarżący nie zgodził się z ustaleniami dotyczącymi zakwestionowania kosztów usług przez firmę [...] T.B.. Kwestionował nadto terminy naliczania odsetek. Uważał, że Prezydent nie uwzględnił wykładni SKO co do możliwości wykorzystania kwoty dotacji na 2016 rok na uregulowanie zaległych wynagrodzeń, ich pochodnych oraz należności z tytułu zakupu towarów i usług dokonanych w poprzednim okresie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...]. Uznało, że organ pierwszej instancji wykonał zalecenia zawarte we wcześniejszej decyzji Kolegium. Organ odwoławczy uznał za prawidłowe ustalenia Prezydenta, że kwota dotacji w wysokości [...]zł została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem ponieważ dotyczyła: 1) [...]zł - wydatki na wynagrodzenia i pochodne, a w tym: - [...]zł - wynagrodzenie, które zostało rozliczone z dotacji oświatowej przez MOS dwukrotnie; - [...]zł - wydatki na zaległe wynagrodzenia i pochodne od wynagrodzeń dotyczące 2014 r. i 2015 r., sfinansowane z dotacji otrzymanej w 2016 r., - [...]zł - wydatki na wynagrodzenia i pochodne od wynagrodzeń pracowników prowadzących zajęcia w Liceum Ogólnokształcącym, wchodzącym w strukturę MOS, za okres od września 2016 r. do grudnia 2016 r., podczas gdy nie otrzymano dotacji oświatowej na uczniów liceum; 2) [...]zł, a w tym: a) [...]zł - faktura ujęta w pozabilansowej ewidencji księgowej - "Rozliczenie dotacji" - konto 250, pod poz. 124, dowód nr [...] z [...].03.2016 r. wystawiona przez [...], omyłkowo ujęta w rozliczeniu dotacji za 2016 r., b) [...]zł - należność z tytułu wykonania usług przez firmę [...] - T.B., w zakresie zarządzania i administrowania, w tym [...]zł - zaległe należności z tytułu faktur na zakup towarów i usług dokonanych w 2015 r., sfinansowane z dotacji otrzymanej w 2016 r. Ponadto kontrola wykazała, że w okresie od stycznia 2016 r. do grudnia 2016 r. została zawyżona liczba uczniów o 5, przez co kwota do zwrotu wynosi [...]zł. W ocenie SKO, kwoty te podlegały zwrotowi stosownie do art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. Zdaniem Kolegium, niedopuszczalne było bowiem sfinansowanie z dotacji otrzymanej w 2016 roku wydatków na wynagrodzenia i pochodne od wynagrodzeń dotyczących 2014 i 2015 roku. Przyznało, że wcześniej wyraziło inną ocenę, jednak zmieniło ją pod wpływem argumentacji organu I instancji i aktualnego orzecznictwa sądów administracyjnych. Dotacja oświatowa może zostać wykorzystana wyłącznie na te wydatki bieżące danej szkoły lub placówki, które realizować będą zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Wydatki, które jedynie pośrednio przyczyniają się do realizacji celu, o którym mowa w art. 90 ust. 3d u.s.o. nie podlegają finansowaniu z dotacji, o której mowa w art. 90 ust. 3 u.s.o. W ocenie Kolegium, wydatki na zaległe wynagrodzenia, ich pochodne, jak i wydatki na uregulowanie zaległych zobowiązań z tytułu nabycia towarów i usług nie stanowią wydatków bieżących. Następnie, powołując się na orzecznictwo NSA, w tym na pogląd prawny wyrażony w wyroku NSA z 5 grudnia 2019r., sygn. akt I GSK 195/18) SKO uznało, że stwierdzenie okoliczności wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem łączy się z datą doręczenia protokołu kontroli. Odnosząc się natomiast do kwestii wydatków z tytułu wykonywania usług przez firmę [...]-T.B. w zakresie zarządzania i administrowania w okresie od stycznia 2016 r. do grudnia 2016 r. wskazało, że było to przedsiębiorstwo Skarżącego. Zakwestionowane faktury za "usługi w zakresie zarządzania i administrowania zgodnie z umową z [...].01.2015 r.". były wystawiane na identyczną kwotę, tj. [...]zł netto, [...]brutto. Po obszernym omówieniu postępowania dowodowego dotyczącego w szczególności zakwestionowanych wydatków, SKO odniosło się szczegółowo do zasadności tych wydatków. W szczególności, odnośnie kosztów wynajmu pomieszczenia przy ul. [...] w [...]Kolegium stwierdziło, że miały tam być przechowywane produkty spożywcze, sprzęt do pielęgnacji terenu zielonego, dokonywane naprawy mebli, przy czym transport określonych rzeczy miał być dokonywany przy użyciu samochodu [...]. Skarżący pomimo wielokrotnych wezwań nie przedstawił jednak ewidencji przebiegu tego pojazdu. Oględziny miejsca, które miało być miejscem przechowywana m.in. żywności potwierdziły w ocenie Kolegium, że miejsce to nie było miejscem odpowiednim do składowania w nim żywności. Sam Skarżący wyjaśnił, że stan techniczny tego pomieszczenia nie uległ zmianie od 2016 roku. Nie przedstawił też informacji co do własności sprzętu przechowywanego w tym pomieszczeniu. SKO uznało, że w sytuacji, gdy wydatki ponoszone są w celu przechowywania sprzętu, który nie wiadomo czyją jest własnością, nie wiadomo w jaki sposób jest transportowany do miejsca przechowywania, przy czym brak jest innych dowodów, że sprzęt taki faktycznie był w tym miejscu przechowywany, to nie można uznać, że wydatki na wynajem tego pomieszczenia były uzasadnione. W ocenie Kolegium, nie zostało również uprawdopodobnione, że do wskazanego miejsca specjalnie miały być przewożone meble celem ich napraw. Jak ustalono w trakcie kontroli naprawy te miały charakter doraźny i odbywały się w przy ul. [...] w [...]. Organ zauważył też, że cena, którą przyjęto za wynajem przez MOS od firmy Skarżącego powierzchni przy ul. [...]w [...], tj. 14 zł za 1m2 dwukrotnie przekraczała w badanym okresie stawkę określoną przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym. Kolegium stwierdziło w tej sytuacji, że brak jest racjonalności ponoszenia tego wydatku. Kolegium uznało też, że prace związane z terenem zielonym, jak i prace związane z obsługą informatyczną MOS były wykonywane przez pracowników firmy Skarżącego. Charakter tych prac w ocenie Kolegium nie przemawia za tak znacznymi wydatkami ponoszonymi z przyznanej dotacji. Prace te miały charakter doraźny i w realiach rozpatrywanej sprawy należy założyć, że wchodziły w zakres czynności wykonywanych przez poszczególne osoby jako pracowników firmy Strony, nie stanowiły zaś dodatkowych "usług", które należałoby dodatkowo sfinansować z dotacji. SKO uznało też, że brak jest zasadności pokrycia z przyznanej kwoty dotacji ewentualnych kosztów remontu/prac adaptacyjnych. W tym przypadku, w toku postępowania ustalono, że ewentualne remonty miały charakter doraźny, ponadto ilość i wartość zakupionych materiałów budowlanych celem dokonania remontu przeczy możliwości jego dokonania w tak znacznym, jak to wskazuje Skarżący, rozmiarze. Nie można przy tym przyjąć, że kupując ewentualne inne materiały budowlane Skarżący nie dbał o to, aby ich zakup był należycie udokumentowany w postaci chociażby faktury czy paragonów. Sam prowadzi działalność gospodarczą i zna niewątpliwie znaczenie dokumentacji księgowej. We wniesionej do WSA w Warszawie skardze na omówioną decyzję SKO Strona postawiła zarzuty naruszenia :. 1) przepisów postępowania poprzez naruszenie art. 8 § 2 i 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r, poz. 256, dalej: jako: "kpa"), w związku z art. 2 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) oraz art. 80 kpa, art. 107 § 3 kpa i art. 8 § 1 kpa, art. 81a § 1 kpa, art. 107 § 1 kpa w związku z art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 2 u.f.p. oraz art. 8 § 1 kpa; 2) przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 90 ust. 3d u.s.o. i art. 251 ust. 4 u.f.p. Podnosząc te zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Uzasadniając skargę jej autor wskazał na rozbieżności w wykładni prawa stosowanej przez SKO w różnych decyzjach w tej sprawie. Dotyczyło to zarówno możliwości finansowania z dotacji za dany rok wydatków dotyczących poprzedniego okresu, jak i daty powstania obowiązku zwrotu dotacji. Takie postępowanie SKO, w ocenie skarżącego naruszało art. 8 § 2 kpa. Skarżący zarzucił również wadliwą ocenę materiału dowodowego i niewykonanie przez organ I instancji szczegółowych zaleceń, w szczególności dotyczących oględzin budynku przy ul. [...] pod kątem tego, czy posiada pomieszczenia, które mogłyby służyć do przechowywania żywności, jak i kosiarki, traktora do odśnieżania i dziesięciu rowerów, to jest rzeczy przechowywanych przy ul [...] w [...]. Skarżący nie zgodził się też z zarzutem, że zawierając umowy z firmą [...] zawierał umowy sam ze sobą, gdyż firma [...] była reprezentowana przez niego osobiście natomiast MOS "[...]" (gdzie Skarżący będąc organem prowadzącym za pełnienie funkcji dyrektora administracyjnego pobierał miesięczne wynagrodzenie w wysokości [...]zł) była reprezentowana przez D. B.-dyrektora placówki. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 107 § 3 i art. 8 § 1 kpa Skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja w swoim uzasadnieniu nie zawiera wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione a także wskazania dowodów, które organ uznał, a którym odmówił wiarygodności i przyczyn tej odmowy, w szczególności w zakresie zasadności dokonanych wydatków. Skarżący wskazał na wątpliwości co do stanu faktycznego wynikające z niektórych dowodów, co w jego ocenie powinno prowadzić do zastosowania art. 81a § 1 kpa. W ocenie Skarżącego, z art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 2 u.f.p. wynika, że odsetki powinny być naliczane nie od 15 dnia od daty podpisania protokołu kontroli, w którym stwierdzono nieprawidłowości, lecz od daty doręczenia decyzji o zwrocie. Uzasadniając zarzut naruszenia prawa materialnego co do wykładni art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty Skarżący stwierdził, powołując się m.in. na orzecznictwo NSA, że w sytuacji, gdy zrealizowano w terminie zadania publiczne, na które udzielona była dotacja i w tym terminie zaciągnięto zobowiązanie do zapłaty za usługi wykonane w trakcie realizacji zadania, to należy uznać, że dotacja została wykorzystana w terminie. W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "ppsa") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w sprawie nie ma zastosowania. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w wyżej zakreślonych granicach, Sąd nie doszukał się naruszenia przepisów prawa materialnego lub prawa procesowego skutkujących jej uchyleniem. Przedmiotem sporu jest ocena zasadności przypadających do zwrotu kwot dotacji wraz z odsetkami, przyznanych Skarżącemu na rzecz MOS "[...]" i pobranych w 2016 r.: w nadmiernej wysokości ([...]zł) oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem ([...]zł). Zarzuty skargi, które dotyczą naruszenia zarówno przepisów postepowania i przepisów prawa materialnego koncentrują się na następujących merytorycznych kwestiach: 1) czy dotacja otrzymana na sfinansowanie wynagrodzenia w 2016 r. może zostać wykorzystana na wynagrodzenia za 2014 r. i 2015 r. i ich pochodne?; 2) czy zasadnie uznano, że wynagrodzenie za usługi świadczone przez firmę [...] należącą do Skarżącego, w tym wynajem pomieszczeń w [...]przy ul. [...]było wykorzystaniem dotacji niezgodnie z przeznaczeniem ?; 3) od jakiego terminu należy naliczać odsetki od przypadającej do zwrotu kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości? Przechodząc do oceny pierwszej z tych kwestii,, należy przyznać rację organom, a zarzuty Skarżącego uznać za niezasadne. Nie może przy tym Skarżący czynić skutecznego zarzutu naruszenia art. 8 § 1 i 2 Kpa w związku z art. 2 Konstytucji RP, że organy zmieniały zdanie w kwestii możliwości rozliczenia z dotacji za rok bieżący wynagrodzeń wypłaconych za lata poprzednie. Kwestia ta była przedmiotem rozbieżności, również w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jednak za utrwalone należy uznać stanowisko sądów przyjęte w tej sprawie przez organy, co zdaniem Sądu uzasadniało zmianę przyjętego uprzednio przez organy stanowiska, bez naruszenia przepisu art. 8 § 1 i 2 Kpa. Sąd w składzie rozpoznającym tę sprawę za prawidłowe tym samym uznaje, że w przypadku dotacji obowiązuje obligatoryjna zasada roczności ich wykorzystania. Cechą dotacji oświatowej jest zatem jej ograniczenie czasowe do okresu roku budżetowego, co wynika bezpośrednio z "roczności" budżetu. Prawidłowo zatem organy zakwestionowały wydatki Skarżącego poniesione z dotacji otrzymanych w 2016 r. na pokrycie wynagrodzeń i ich pochodnych za lata poprzednie. Kluczowe znaczenie w tym zakresie ma przepis art. 211 ust. 1 – ust. 3 u.f.p., w myśl którego budżet jednostki samorządu terytorialnego jest rocznym planem dochodów i wydatków oraz przychodów i rozchodów tej jednostki (ust. 1); budżet jednostki samorządu terytorialnego jest uchwalany na rok budżetowy (ust. 2) i rokiem budżetowym jest rok kalendarzowy (ust. 3). Z przepisu tego niewątpliwie wynika zasada roczności budżetu, co oznacza, że aktywa i pasywa są rozliczane do 31 grudnia danego roku. Z tą regulacją koresponduje treść art. 90, w tym jego ust. 3 u.s.o., normujący zasadę roczności dotacji oświatowych (por. wyrok NSA z 12 grudnia 2019r., sygn. akt I GSK 1603/18, LEX nr 2774238, wyrok NSA sygn. akt I GSK 2219/18, wyrok NSA z 24 września 2014r., sygn. akt II GSK 1147/13, ONSAiWSA 2016/2/30 oraz wyrok NSA z 3 września 2015r., sygn. akt II GSK 1593/14, LEX nr 1986590). Dodatkowego pomocniczego argumentu dostarcza treść art. 251 ust. 1 u.f.p., w myśl którego "dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku. Przyjmując założenie o spójności systemu prawnego za niedopuszczalną należy uznać sytuację, w której dotacja finansowana z budżetu jednostki samorządu terytorialnego mogłaby być rozliczna z dotacji przyznanej na kolejny rok budżetowy, podczas gdy wydatek ten musiałby być rozliczony przez tę jednostkę do 31 grudnia roku, na który tę dotację jednostka otrzymała. Zatem zasadnie organy zakwestionowały prawo do rozliczenia z dotacji za 2016 rok wydatków na wynagrodzenia i ich pochodne należne za lata poprzednie, jak również na zapłatę należności z faktur za zakupy towarów i usług dokonanych w 2015 r. Nie naruszyły przy tym wskazanych w skardze przepisów postępowania i prawa materialnego. Organy zasadnie zakwestionowały wydatki z tytułu wynagrodzenia za usługi wykonywane przez przedsiębiorstwo T. B. (skarżącego) "[...]". Skarżący wskazywał, jakie czynności składały się na pobierane przez niego jako przedsiębiorcę prowadzącego firmę [...] od Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii "[...]", którego skarżący był organem prowadzącym. Brak zasadności tych czynności organy zakwestionowały po starannym zebraniu materiału dowodowego i wnikliwej, zgodnej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego jego cenie. Skarżący miał też wpływ na gromadzenie podlegającego ocenie materiału dowodowego, był kilkakrotnie wzywany do składania wyjaśnień i przedstawiania dowodów. Sąd podziela ocenę materiału dowodowego i wyciągnięte przez organy wnioski z tego materiału co do istotnych w sprawie okoliczności faktycznych. Na kwoty składające się na faktury wystawiane przez firmę "[...]" składały się wydatki na miesięczny czynsz w wysokości [...]zł za wynajem należącego do Skarżącego pomieszczenia przy ul. [...]. Skarżący podawał, że miała być tam przechowywana żywność, dokonywane naprawy wyposażenia "[...]u". Organy na podstawie oględzin pomieszczeń (zaniedbane pomieszczenie w starych budynkach fabrycznych, oddzielone tylko ścianą od korytarza) zasadnie zakwestionowały zasadność ponoszenia kosztów na wynajem tego pomieszczenia. Wykazały, że Skarżący nie udokumentował przechowywania tam żywności, przewożenia sprzętów do naprawy z odległego obiektu placówki oświatowej. Wskazały, że naprawy bieżące wyposażenia dokonywane były na miejscy, na co wskazywały również wyjaśnienia głównej księgowej. Ponadto również z informacji wynajmującego obiekt dla ""[...]" wynikało, że w tym obiekcie istniały odpowiednie warunki lokalowe dla przechowywania sprzętu i napraw bieżących sprzętu i wyposażenia. Zasadność wydatku na najem dodatkowo wykazano tym, ze przyjęta stawka za 1 m2 została zawyżona dwukrotnie w stosunku do stosowanych na lokalnym rynku stawek najmu za podobne pomieszczenia. Trafnie zatem organy przyjęły, że taka umowa najmu miała na celu przysporzenie korzyści skarżącemu jako właścicielowi firmy [...]. Nie budzi też wątpliwość Sądu zasadność zakwestionowania składnika wynagrodzenia dla firmy [...] dotyczącego usług naprawy, wymiany sprzętu monitoringi oraz obsługi strony internetowej. Wynagrodzenia. Czynności te miały być wykonywane w ramach firmy [...] przez P. R., który był zatrudniony w MOS "[...]" jako administrator systemu na 3/8 etatu jako administrator systemu informatycznego i z tego tytułu jego wynagrodzenie było rozliczane z dotacji otrzymywanej przez skarżącego jako organ prowadzący MOS "[...]". W firmie [...] zatrudniony był na 1/8 etatu. Skarżący nie potrafił przy tym wskazać na rozróżnienie czynności P. R. w ramach obu stosunków pracy, nie potrafił tego rozróżnić również P.R.. Podobnie niezasadne było uwzględnianie w rozliczeniach z firmą [...] wydatków na pielęgnację terenów zielonych. Jak trafnie zauważyły organy, prace porządkowe na ternie MOS [...] były wykonywane na podstawie umowy zlecenie zawartej z ta placówka przez M. S. i na podstawie umowy o pracę przez S. S., który zajmował się również czynnościami konserwatorskimi. Organy wykazały przy tym, że tereny zielone będące w dyspozycji MOS "[...]" były niewielkie i nie wymagały znacznych nakładów pracy przy ich utrzymaniu. W ocenie Sądu zasadnie organy zakwestionowały celowość wydatków [...] zł miesięcznie na prace remontowe obiektu MOS "[...]". Dokonały wnikliwej analizy faktur na zakup materiałów budowlanych, hydraulicznych oraz elektrycznych, wyprowadzając trafny wniosek, że częstotliwość i jednorazowe niewielkie ilości tych zakupów wskazywały na ich przeznaczenie do bieżących napraw, których mógł dokonywać zatrudniony przez MOS [...] konserwator. Przeczy to twierdzeniom Skarżącego o dokonanym w miesiącach wakacyjnych remoncie o dużym zakresie. Na podkreślenie zasługuje fakt, że T.B. jako organ prowadzący pełnił funkcję dyrektora administracyjnego MOS "[...]", za co otrzymywał miesięczne wynagrodzenie [...]zł, a jednocześnie prowadząc przedsiębiorstwo [...] mające przecież z natury rzeczy służyć uzyskiwaniu dochodu świadczył dla MOS "[...]" usługi za roczna kwotę [...]zł. Nie budzi również wątpliwości Sądu prawidłowość ustalenia liczby objętych dotacją uczniów i skorygowania tej liczby w stosunku do podawanej przez Skarżącego, co spowodowało uznanie z tego tytułu części dotacji w kwocie [...]zł za pobraną w nadmiernej wysokości. Ta okoliczność nie była kwestionowana przez Skarżącego, podobnie jak uznanie za wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem dotację w kwocie [...]zł na wynagrodzenia pracowników Liceum Ogólnokształcącego, na prowadzenie którego nie została udzielona dotacja. Zatem w ocenie Sądu organy w nie dopuściły się naruszeń wskazywanych w skardze przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego przy określaniu wysokości kwot dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem. Dokonały prawidłowych, nie naruszających przepisów postępowania (w szczególności art. 7, art., 77, art. 80 kpa) ustaleń faktycznych prowadzących do usprawiedliwionych wniosków, że zakwestionowane część pobranej dotacji została przeznaczona na wydatki nie objęte dotacją oświatową zgodnie z art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty (w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie) w zw. z art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, to jest wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem (art. 252 ust. 1 pkt 1 ufp), lub pobrana nienależnie lub nadmiernej wysokości art. 252 ust. 1 pkt 2 ufp). W zaskarżonej decyzji Kolegium wyczerpująco omówiło przyjęty stan faktyczny, wskazując na przeprowadzoną analizę materiału dowodowego, w tym obejmującą zeznania świadków, które częściowo były sprzeczne z innymi dowodami wskazującymi na przyjęty przez Organy stan faktyczny. W ocenie Sądu w sposób trafny oceniły te dowody i prawidłowo dały wyraz tej ocenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dlatego też bezpodstawny jest zarzut naruszenia art. 107 § 3 kpa i art. 8 § 1 kpa. Ostatni wreszcie zarzut dotyczący naliczania odsetek również okazał się niezasadny. W ocenie Skarżącego, z art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 2 u.f.p. wynika, że odsetki od przypadających do zwrotu dotacji wykorzystanych nienależni lub w nadmiernej wysokości powinny być naliczane nie od 15 dnia od daty podpisania protokołu kontroli, w którym stwierdzono nieprawidłowości, lecz od daty doręczenia decyzji o zwrocie. Takie stanowisko jest błędne. Odsetki od przypadających do zwrotu dotacji pobranych nienależnie lub w nadmiernej wysokości (art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych) zgodnie z art. 252 ust. 6 pkt 2 tej ustawy nalicza się od dnia stwierdzenia okoliczności nienależnego wykorzystania dotacji. Racje mają organy, że dniem stwierdzenia okoliczności nienależnego pobrania dotacji jest dzień przedstawienia Skarżącemu protokołu kontroli stwierdzającego ten fakt. Już sama analiza językowa określenia "stwierdzenia okoliczności" wskazuje na ustalenie samego faktu przez organ, a więc przyjęcie do wiadomości przez organ przez przy daniu temu jednoznacznego wyrazu przez przedstawienie kontrolowanemu wyniku kontroli. To z tym dniem skonkretyzowana już jest wysokość kwoty przypadającej do zwrotu. Stanowisko Skarżącego, że ten termin powinien być liczony od wydania czy nawet doręczenia stronie decyzji zobowiązującej do zwrotu, nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Takie stanowisko jest wręcz nielogiczne, gdy zważyć, że decyzja o zwrocie w ogóle nie musi być wydawana, bo dotacja może być zwrócona już po zapoznaniu się z protokołem określającym kwotę dotacji do zwrotu. Decyzja nie ma charakteru ustalającego, a tylko stanowi podstawę do wyegzekwowania zwrotu nienależnej dotacji. Tym samym podniesiony w tej kwestii zarzut naruszenia art. 107 § 1 kpa w związku z art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 2 ustawy o finansach publicznych oraz art. 8 kpa również okazał się niezasadny, Biorąc to wszystko pod uwagę, należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ppsa, gdyż zaskarżona decyzja nie naruszała prawa. Sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875). Zgodnie z nim, Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów