II SA/Wa 1450/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi P. P. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby w Policji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 19 sierpnia 2024 r. adw. A. K. (dalej: Pełnomocnik) wniosła w imieniu P. P. (dalej: Skarżący) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby w Policji. Skargę podpisał Pełnomocnik. Ponieważ do skargi nie dołączono pełnomocnictwa, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z [...] września 2024 r. Sąd wezwał Pełnomocnika do usunięcia braku skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie pełnomocnictwa umocowującego Pełnomocnika do reprezentowania Skarżącego przed sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona do Sądu z adnotacją o jej dwukrotnym awizowaniu i zwrocie z uwagi na niepodjęcie w terminie. Zarządzeniem z 16 października 2024 r. powyższą przesyłkę uznano za doręczoną z dniem 30 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić, ponieważ nie uzupełniono jej braków formalnych uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Na podstawie art. 58 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (§ 1 pkt 3). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełniania braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 30 września 2024 r. W związku z powyższym, zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 7 października 2024 r. Jak wynika z akt sądowych, w wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi. Sąd w niniejszym składzie podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, z którego wynika, że przed odrzuceniem skargi sąd administracyjny nie jest zobowiązany dodatkowo wezwać bezpośrednio samą stronę do podpisania skargi. Nie ma podstaw prawnych do ponownego wezwania do uzupełnienia braków skargi bezpośrednio stronę skarżącą w sytuacji, w której mimo prawidłowego wezwania nie zostały one uzupełnione przez pełnomocnika, którego wskazano w takim charakterze w ramach sporządzenia i wniesienia skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 marca 2017 r., sygn. akt I FZ 2/17, z 27 listopada 2020 r., sygn. akt I FZ 252/20 oraz z 28 lutego 2022 r., sygn. akt I FZ 262/21). Zdaniem Sądu przepisy ustawy nie pozwalają na przyjęcie, że brak formalny (tu: niedołączenie dokumentu wykazującego umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu skarżącego) może na skutek jego nieuzupełnienia w terminie przekształcić się w inny (tu: brak podpisu skarżącego pod skargą). Skarga została bowiem podpisana, stosownie do wymogów z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jak w sentencji.