II SA/Bd 1066/22
WyrokWSA w Bydgoszczy2022-12-13
Skład orzekający: Leszek Kleczkowski, Halina Adamczewska - Wasilewicz, Joanna Ziołek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu drugiej instancji, które uchyliło i zmieniło postanowienie organu pierwszej instancji, ale nie umorzyło postępowania egzekucyjnego i stwierdziło wymagalność obowiązku, było prawidłowe w kontekście braku wydania zaświadczenia o badaniu kwalifikacyjnym do szczepienia w wymaganym terminie?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, ponieważ organ odwoławczy nieprawidłowo ocenił wymagalność obowiązku poddania dziecka szczepieniom. Kluczowe znaczenie ma przepis art. 17 ust. 3 ustawy o chorobach zakaźnych, który stanowi, że zaświadczenie o badaniu kwalifikacyjnym jest ważne tylko przez 24 godziny od daty wskazanej w dokumencie. Wydanie zaświadczenia z opóźnieniem, wiele miesięcy po badaniu, czyni je nieważnym i może wpływać na wymagalność obowiązku szczepienia, co organ odwoławczy powinien był rozważyć.Stan faktyczny
Skarżący D. N. kwestionował postępowanie egzekucyjne dotyczące obowiązku poddania córki szczepieniom. Zarzucał, że badanie kwalifikacyjne do szczepienia nie zostało prawidłowo przeprowadzone ani potwierdzone zaświadczeniem. Organ egzekucyjny wystawił tytuł wykonawczy, a następnie organ drugiej instancji (Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny) uchylił i zmienił postanowienie organu pierwszej instancji, ale nie umorzył postępowania egzekucyjnego, stwierdzając wymagalność obowiązku. Skarżący wniósł skargę do WSA, podnosząc m.in. naruszenie przepisów dotyczących badań kwalifikacyjnych i zaświadczeń.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie i zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie sędzia WSA Halina Adamczewska - Wasilewicz asesor WSA Joanna Ziołek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi D. N. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 02 czerwca 2022 r. nr NEP.906.16.2.4.2022 w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy na rzecz D. N. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
II SA/Bd 1066/22
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 poz. 735 z późn. zm.) w związku z przysługującym stronie prawem wynikającym z treści art. 34 § 3 ustawy z dnia [...] czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. 2022 poz. 479) uchylił i zmienił w części postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...]. Wskutek wydania zaskarżonego postanowienia nie został uwzględniony wniosek skarżącego o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego względem D. N. dotyczącego poddania szczepieniom obowiązkowym córki skarżącego.
Córka skarżącego E. N. urodziła się [...] sierpnia 2019 r.
W dniu [...] grudnia 2019 r. matka dziecka stawiła się z córką w [...] (dalej: [...]) celem kwalifikacji do szczepienia. Dziecko nie było szczepione od dnia urodzenia ze względu na decyzję matki. Lekarz medycyny K. D. odnotowała w Historii zdrowia i choroby pacjenta, iż według obowiązujących zasad kwalifikacji do szczepienia u E. N. brak jest przeciwwskazań do szczepień. Dziecko nie zostało jednak w tym dniu zaszczepione bowiem przed podaniem szczepionki matka dziecka zażądała przeprowadzenia testów alergologicznych / testów wykluczających, że dziecko nie jest uczulone na poszczególne składniki szczepionki. W związku z powyższym lekarz wykonujący badanie poinformowała matkę dziecka, że dla dobra dziecka właściwe będzie zasięgnięcie porady innego pediatry. Wystawiono skierowanie do poradni specjalistycznej – konsultacyjnej ds. szczepień.
W dniu [...] maja 2021 r. do skarżącego zostało skierowane upomnienie nr [...] dotyczące stawienia się z małoletnią E. N. celem wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, tj. poddania dziecka szczepieniu. W korespondencji pomiędzy stronami po wystawieniu upomnienia D. N. kwestionował prawidłowość przeprowadzenia badania kwalifikacyjnego, m.in. ze względu na brak wydania skarżącemu lub matce dziecka zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu. W odpowiedzi na pisma skarżącego m.in. w tej kwestii Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. kierował do D. N. dalsze wyjaśnienia i pisma przypominające o obowiązku szczepień ochronnych. W wyjaśnieniach tych podkreślał, że wszelkie procedury wymagane przepisami prawa zostały dokonane, a odmowa wykonania szczepienia u E. N. jest bezpodstawna. Stwierdził również, że zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym do szczepienia wydaje się na prośbę pacjenta.
W dniu [...] czerwca 2021 r. D. N. złożył "Wniosek o zakończenie postępowania wierzyciela" skierowany do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B.. Skarżący wskazał we wniosku, iż obowiązek ustawowy poddania dziecka szczepieniu został wykonany, bowiem matka dziecka stawiła się z dzieckiem do lekarza celem przeprowadzenia badania kwalifikacyjnego do szczepienia. Badanie nie zostało jednak zdaniem skarżącego przeprowadzone, ponieważ wbrew żądaniu matki nie wykluczono ani jednego przeciwwskazania do podania szczepionki opisanego przez producenta tego preparatu. Ponadto skarżący podniósł, iż przeprowadzone badanie kwalifikacyjnie nie zostało potwierdzone zaświadczeniem wydanym osobie, która stawiła się z dzieckiem do lekarza.
Inspektor Sanitarny pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. zawiadomił D. N. o sposobie załatwienia skargi. Organ uznał skargę w części za zasadną, tj. w zakresie błędnej interpretacji dotyczącej obowiązku wystawienia przez lekarza zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym oraz w zakresie niepodjęcia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy poprzez zaniechanie ustalenia, czy E. N. została przebadana w Wojewódzkim Konsultacyjnym Punkcie Szczepień.
W toku dalszego postępowania Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny uzyskał informacje od [...], że rodzicom E. N. nie wydano zaświadczenia o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym do szczepień. Ponadto organ ustalił, że rodzice E. N. nie zgłosili się do Wojewódzkiego Konsultacyjnego Punktu Szczepień celem uzgodnienia indywidualnego kalendarza szczepień ochronnych.
W aktach sprawy znajduje się zaświadczenie o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym stwierdzające brak szczepienia E. N. od urodzenia oraz konieczność ustalenia indywidualnego kalendarza szczepień ze względu na dotychczasowe odmowy poddania dziecka szczepieniu wyrażane przez matkę dziecka. Zaświadczenie zostało wystawione z datą [...] października 2021 r. na potwierdzenie przeprowadzenia badania kwalifikacyjnego z dnia [...] grudnia 2019 r. o godz. 11:49. Zaświadczenie zostało przesłane przez lekarza do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. pismem z dnia [...] października 2021 r. "w ramach czynności naprawczych". W piśmie tym znajduje się informacja o przesłaniu zaświadczenia z [...] października 2021 r. listem poleconym również do matki dziecka E. J..
W następstwie powyższego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wystawił wobec D. N. tytuł wykonawczy nr [...] z [...] listopada 2021 r., dotyczący egzekucji obowiązku niepieniężnego, polegającego na poddaniu dziecka E. N. obowiązkowym szczepieniom wymaganym do wykonania do 18 miesiąca życia włącznie. Równocześnie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wystąpił z wnioskiem z dnia [...] listopada 2021 r. do Wojewody [...] o egzekucję świadczenia niepieniężnego opisanego w tytule wykonawczym. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021 r. nałożył na skarżącego grzywnę w kwocie 500 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku opisanego w tytule wykonawczym oraz wezwał skarżącego do poddania dziecka E. N. szczepieniom obowiązkowym w terminie 90 dni od dnia otrzymania postanowienia.
W dniu [...] lutego 2022 r. matka dziecka stawiła się w [...] celem wykonania szczepienia przeciwko WZW typu B. Z Historii zdrowia i choroby E. N. wynika, że matka dziecka zażądała wykluczenia nadwrażliwości dziecka na składniki szczepionki. Lekarz medycyny S. F. wydała matce dziecka skierowanie do poradni alergologicznej oraz odroczyła szczepienie do czasu wizyty u alergologa.
P. z dnia [...] lutego 2022 r. D. N. wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego wskazując, że nieuprawnione jest prowadzenie względem skarżącego postępowania egzekucyjnego, w tym nałożenie grzywny celem wykonania obowiązku opisanego w tytule wykonawczym, ponieważ matka dziecka stawiła się z E. N. na badanie kwalifikujące do szczepienia w dniu [...] grudnia 2019 r. oraz w dniu [...] lutego 2022 r. w SPZOZ Gminnej Przychodni w N. Wsi W.. W związku z powyższym skarżący uznał nałożony na niego obowiązek za wykonany. Skarżący podniósł, iż zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi z dnia 5 grudnia 2008 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 1845 z późn. zm., dalej: ustawa o chorobach zakaźnych) wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego jest poprzedzone lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do szczepienia. Skarżący podał, że lekarz wykonujący badanie rozpoczął procedurę kwalifikacyjną, jednak wobec braku możliwości wykluczenia przeciwwskazań do szczepienia, czego żądała matka dziecka, skierował małoletnią E. N. do poradni kardiologicznej oraz poradni alergologicznej. Zdaniem skarżącego świadczy to o odroczeniu obowiązkowego szczepienia ochronnego E. N. na podstawie art. 17 ust. 5 ustawy o chorobach zakaźnych. Niezależnie od powyższego skarżący podniósł, iż w tytule wykonawczym błędnie określono osobę zobowiązaną do wykonania obowiązku wskazując skarżącego, bowiem D. N. jest wyłącznie przedstawicielem ustawowym zobowiązanej małoletniej E. N..
Również w dniu [...] lutego 2022 r. D. N. złożył do Wojewody [...] wniosek o umorzenie postępowania i umorzenie nałożonej grzywny.
W toku postępowania Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. uzyskał oświadczenie Dyrektora [...] iż w dniu [...] lutego 2022 r. lekarz odroczył szczepienie małoletniej E. N. do czasu wizyty u alergologa.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2022 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. częściowo uwzględnił zarzuty D. N. względem wystawionego tytułu wykonawczego poprzez stwierdzenie, że obowiązek nałożony tytułem wykonawczym jest niewymagalny i w związku z tym organ złożył wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Pozostałe zarzuty skarżącego nie zostały uwzględnione.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył D. N. pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r. podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i żądając umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Rozpoznając zażalenie Inspektor Sanitarny zwrócił się do organu I instancji o wyjaśnienie zapisów w Historii zdrowia i choroby E. N. odnośnie wizyty w dniu [...] lutego 2022 r. W odpowiedzi Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wyjaśnił, że w dniu [...] lutego 2022 r. lekarz przeprowadzający badanie nie stwierdził przeciwwskazań do szczepienia a skierowanie do poradni specjalistycznych wydał pod presją matki dziecka. Powyższe zostało potwierdzone oświadczeniem lekarza S. F..
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...], uchylił i zmienił w części postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...], jednak nie z przyczyn podnoszonych przez D. N.. Wskutek wydania postanowienia w dniu [...] czerwca 2022 r. przez Inspektor Sanitarny nie zostało umorzone postępowanie egzekucyjne prowadzone względem D. N. dotyczące poddania szczepieniom obowiązkowym córki skarżącego, a ponadto została stwierdzona wymagalność obowiązku D. N. oraz brak podstaw do skierowania do Wojewody [...] wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.
Uzasadniając swoje stanowisko organ podkreślił, że w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] listopada 2021 r., wierzyciel w sposób prawidłowy oraz wyczerpujący określił podstawę prawną i treść obowiązku do spełnienia. Odnośnie zarzutów dotyczących niewykluczenia przez lekarza przeciwwskazań do wykonania szczepień ochronnych organ II instancji wskazał, że do obowiązków lekarza, zgodnie z jego kompetencjami, należy ocena bezpieczeństwa przeprowadzenia szczepienia z indywidualnego punktu widzenia pacjenta. Żaden przepis ustawy nie nakłada na lekarza obowiązku przeprowadzania testów np. na ewentualne alergie na substancje znajdujące się w preparatach szczepionkowych. Brak jest również podstawy prawnej do uzależniania zgody na wykonanie szczepienia od wypisania przez lekarza zaświadczenia o braku przeciwwskazań do szczepienia, czy też złożenia przez lekarza pisemnego oświadczenia o gwarancji braku możliwości wystąpienia powikłań poszczepiennych lub skierowania do specjalisty. W kwestii zarzutów odnoszących się do prawidłowości przeprowadzonego badania kwalifikacyjnego oraz wystawionego zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym, Inspektor Sanitarny podkreślił, że niekwestionowane jest przeprowadzenie badania kwalifikacyjnego do szczepień, na które matka stawiła się wraz z E. N.. Odnośnie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym to, zdaniem organu, Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2020 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz. U. 2020 poz. 666 z późn. zm.), nie reguluje w sposób szczególny zasad postępowania z dokumentem w postaci zaświadczenia, jednak z treści § 2 ust. 4 pkt 9 tego rozporządzenia wynika, iż każde zaświadczenie wystawiane w efekcie przeprowadzenia badania czy udzielenia innego świadczenia zdrowotnego stanowi dokumentację medyczną zewnętrzną, czyli przeznaczoną dla pacjenta. Tym samym w przypadku wystawienia zaświadczenia dokument ten otrzymuje pacjent (przedstawiciel ustawowy pacjenta – w przypadku małoletniego). Ponadto zgodnie z § 2 ust. 5 tego rozporządzenia, w dokumentacji medycznej pacjenta dokonuje się wpisu o wydaniu dokumentacji oraz zamieszcza się adres repozytorium, pod którym znajduje się wydana dokumentacja lub załącza się cyfrowe odwzorowanie tej dokumentacji w postaci papierowej. W przypadku prowadzenia dokumentacji w postaci papierowej załącza się kopię lub dokładny opis wydanej dokumentacji.
Z materiału dowodowego w sprawie wynika, że w toku postępowania Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. podjął działania naprawcze w związku z niewystawieniem przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym u dziecka E. N.. W konsekwencji w aktach sprawy znajduje się zaświadczenie z dnia [...].10.2021 r. wystawione na podstawie dokumentacji medycznej dziecka E. N. o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym w dniu [...].12.2019 r. o godz. 11:49. Zaświadczenie to zostało przekazane matce dziecka listem poleconym. Zdaniem organu II instancji żaden przepis prawa nie wskazuje na bezwzględny termin przekazania stronie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym. W związku z tym obowiązek poddania szczepieniom ochronnym dziecka E. N. nie przestał być aktualny z uwagi na doręczenie stronie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym w późniejszym terminie. Organ podkreślił, że obowiązek poddania dziecka E. N. szczepieniom ochronnym istnieje, a ewentualne nieprawidłowe (według D. N.) wykonanie badania i przekazanie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym nie uchyliło wymagalności tego obowiązku. Organ stwierdził również, że w aktach sprawy brak potwierdzenia skutecznego odroczenia szczepień, bowiem podczas obydwu wizyt matki z E. N. na badaniach kwalifikujących lekarze stwierdzili brak przeciwwskazań do szczepień. Mając powyższe na uwadze organ II instancji nie znalazł podstaw do skierowania wniosku do Wojewody [...] zawieszenie postępowania egzekucyjnego.
Na wyżej wymienione postanowienie D. N. w dniu [...] lipca 2022 r. złożył za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W złożonej skardze, strona zaskarża w całości postanowienie Inspektor Sanitarny zarzucając mu naruszenie przepisów: ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2022.479 ze zm., zwanej dalej u.p.e.a.), ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021.735 ze zm., dalej k.p.a), Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. oraz przepisów ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U.2020.849 ze zm).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Na podstawie tego przepisu, sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17). Natomiast zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nadto sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Z cytowanej ustawy wynika, że zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, sąd oddala skargę w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Rozpatrując skargę w tak zakreślonej kognicji, Sąd dopatrzył się innych niż podniesione w zarzutach skargi uchybień, które musiały skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.
Sąd na wstępie zwraca uwagę, iż stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o chorobach zakaźnych osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązane na zasadach określonych w ustawie do poddawania się szczepieniom ochronnym, przy czym stosownie do art. 5 ust. 2 ww. ustawy o chorobach zakaźnych w przypadku osoby nieposiadającej pełnej zdolności do czynności prawnych odpowiedzialność za wypełnienie obowiązków, o których mowa w ust. 1, ponosi osoba, która sprawuje prawną pieczę nad osobą małoletnią lub bezradną, albo opiekun faktyczny w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2020 r. poz. 849 oraz z 2022 r. poz. 64 i 974). W związku z powyższym organ słusznie uznał, iż osobą odpowiedzialną i zobowiązaną do poddania szczepieniom obowiązkowym dziecka E. N. jest zarówno matka dziecka, jak i skarżący D. N..
Z akt sprawy wynika, że wierzyciel wystawił w dniu [...] maja 2021 r. upomnienie nr [...]. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego nastąpiło na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] listopada 2021 r. Skarżący pismem z dnia [...] lutego 2022 r. zgłosił "zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego", zaś kolejnym pismem z dnia [...] lutego 2022 r. złożył wniosek o umorzenie postępowania i umorzenie nałożonej grzywny. W pismach tych skarżący kwestionował zasadność i wymagalność wystawionego przeciwko niemu tytułu wykonawczego.
Wierzyciel - Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. - postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2022 r. częściowo uwzględnił zarzuty D. N. względem wystawionego tytułu wykonawczego poprzez stwierdzenie, że obowiązek nałożony tytułem wykonawczym jest niewymagalny i w związku z tym organ złożył wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Brak wymagalności organ uzasadniał wystawieniem w dniu [...] lutego 2022 r. dla E. N. skierowania do poradni alergologicznej celem wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył D. N. pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r. podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i żądając umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...], uchylił i zmienił w części postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...], jednak nie z przyczyn podnoszonych przez D. N.. Wskutek wydania postanowienia w dniu [...] czerwca 2022 r. przez Inspektor Sanitarny nie zostało umorzone postępowanie egzekucyjne prowadzone względem D. N. dotyczące poddania szczepieniom obowiązkowym córki skarżącego, a ponadto została stwierdzona wymagalność obowiązku D. N. oraz brak podstaw do skierowania do Wojewody [...] wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.
W kontekście powyższego należy zwrócić uwagę, że skarżący D. N. zarówno na etapie poprzedzającym wszczęcie postępowania egzekucyjnego, jak i po wystawieniu tytułu wykonawczego z dnia [...] listopada 2021 r., podnosił istotną zdaniem Sądu okoliczność, iż badanie kwalifikacyjne do szczepienia, któremu E. N. została poddana dwukrotnie tj. [...] grudnia 2019 r. oraz [...] lutego 2022 r., nie zostało zakończone wydaniem matce dziecka (obecnej w tych dniach z dzieckiem podczas badania) zaświadczenia o przeprowadzeniu badania.
Sąd wskazuje, iż art. 17 ust. 2 ustawy o chorobach zakaźnych stanowi, że wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego jest poprzedzone lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania tego zabiegu. Po przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym lekarz wydaje zaświadczenie ze wskazaniem daty i godziny przeprowadzonego badania (ust. 4). Stosownie do art. 17 ust. 3 ww. ustawy obowiązkowego szczepienia ochronnego nie można przeprowadzić, jeżeli między lekarskim badaniem kwalifikacyjnym przeprowadzonym w celu wykluczenia przeciwwskazań do szczepienia a tym szczepieniem upłynęło 24 godziny od daty i godziny wskazanej w zaświadczeniu. Zgodnie z normatywnym wzorem tego zaświadczenia określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 753 z późn. zm.) lekarz dokonujący badania zaświadcza w nim między innymi, czy stwierdzono przeciwwskazania do przeprowadzenia obowiązkowego szczepienia ochronnego dające podstawy do odroczenia wykonania szczepienia do wskazanego przez niego dnia, względnie do długotrwałego odroczenia wykonania szczepienia, które wiąże się ze skierowaniem na konsultację specjalistyczną do poradni. Zdaniem Sądu treść zaświadczenia wskazującego na istnienie bądź nieistnienie przeciwskazań do przeprowadzenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, mogła rzutować na ocenę wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, co mogło z kolei mieć wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiocie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Tymczasem zaświadczenie dotyczące wizyty u lekarza w dniu [...] grudnia 2019 r. zostało przesłane dopiero w październiku 2021 r. do matki dziecka obecnej z dzieckiem podczas badania.
W związku z jednoznaczną treścią powyżej przywołanych przepisów nie zasługuje na aprobatę stanowisko Inspektor Sanitarny jakoby żaden przepis prawa nie wskazywał na bezwzględny termin przekazania stronie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym. Skoro bowiem art. 17 ust. 3 ustawy o chorobach zakaźnych stanowi, że wydane zaświadczenie jest ważne wyłącznie przez 24 godziny od daty i godziny wskazanej w zaświadczeniu to za nieprawidłowe należy uznać wystawienie zaświadczenia w dniu [...] października 2021 r. odnośnie wizyty lekarskiej, która odbyła się [...] grudnia 2019 r. Okres czasu, który upłynął pomiędzy datą badania a datą wystawienia zaświadczenia powoduje, iż dokument z dnia [...] października 2021 r. nie stanowi zaświadczenia, o którym mowa w art. 17 ust. 3 i 4 ustawy o chorobach zakaźnych. W konsekwencji stwierdzić należy, że przed wystawieniem tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] listopada 2021 r. oraz w toku postępowania egzekucyjnego nie zostały wykonane obowiązki lekarza wskazane w art. 17 ust. 3 i 4 ustawy o chorobach zakaźnych w sposób określony w tych przepisach.
Wydając zaskarżone postanowienie z [...] czerwca 2022 r., Inspektor Sanitarny błędnie ocenił okoliczność, że żaden z rodziców E. N. zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym nie otrzymał, bowiem zostało ono przesłane dopiero w październiku 2021 r. do matki dziecka. Organ nie dokonał oceny czy powyższa okoliczność miała wpływ na wymagalność obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Przeprowadzenie oceny powyższych kwestii jest istotne dla prawidłowego rozpoznania przez organ zarzutów wniesionych przez skarżącego. Organ II instancji winien rozważyć powyższe zagadnienia w związku z brzmieniem art. 33 § 2 pkt 6 lit. c) u.p.e.a., który stanowi, iż podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest m.in. brak wymagalności obowiązku w przypadku wystąpienia innej przyczyny niż odroczenie terminu wykonania obowiązku.
Sąd podkreśla przy tym, iż obowiązkiem organu odwoławczego jest ponowne merytoryczne rozpatrzenie sprawy oraz jej rozstrzygnięcie, w ramach czego następuje równolegle kontrola prawidłowości rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji (art. 15, art. 138 k.p.a.). Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wyrażona w art. 15 k.p.a., polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy przez organy obu instancji. Właściwe zachowanie zasady dwuinstancyjności postępowania wymaga nie tylko podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć przez właściwe organy, ale konieczne jest, aby rozstrzygnięcia te zapadły w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania merytorycznego tak, aby dwukrotnie oceniono dowody i przeanalizowano wszystkie istotne okoliczności sprawy. Działanie organu odwoławczego nie ma zatem charakteru jedynie kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym (por. wyrok NSA z 24 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 3400/19). Obowiązkom tym organ odwoławczy rozpatrujący wniesione zażalenie uchybił. Rozpatrując złożone zażalenie Inspektor Sanitarny winien uwzględnić właściwy stan prawny sprawy, a przy tym nie ograniczać się wyłącznie do polemiki z argumentacją strony zawartą w zażaleniu, lecz orzekać o całokształcie sprawy, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności.
Zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (zasada swobodnej oceny dowodów - art. 80 k.p.a.). Równocześnie organ jest zobowiązany prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (art. 8 § 1 k.p.a.). Za sprzeczne z powyższymi zasadami postępowania administracyjnego uznać należy brak konsekwencji organu II instancji przy ocenie istotności wydania matce dziecka zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym. Skoro bowiem Inspektor Sanitarny pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. uznał skargę D. N. w części za zasadną poprzez stwierdzenie, że zaświadczenie powinno być wystawione przez lekarza każdorazowo po przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym do szczepienia to konsekwentnie organ winien dążyć do przeprowadzenia kwalifikacji do szczepienia w całości zgodnie z przepisami art. 17 ust. 2 – 5 ustawy o chorobach zakaźnych. Tymczasem działania naprawcze podjęte (w dalszym postępowaniu po częściowym uwzględnieniu skargi w dniu [...] sierpnia 2021 r.) przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego zostały ocenione przez organ II instancji jako prawidłowe, mimo, że wystawione [...] października 2021 r. zaświadczenie dotyczyło wizyty z [...] grudnia 2019 r. Mając na uwadze treść art. 17 ust. 3 i ust. 4 ustawy o chorobach zakaźnych zaświadczenie z [...] października 2021 r. nie mogło stanowić podstawy poddania dziecka szczepieniu w dacie jego wystawienia.
Zdaniem Sądu podkreślenia wymaga również zasada wynikająca z art. 139 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Sąd podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wyrażone w wyroku z dnia 24 maja 2022 r., II SA/Lu 114/22, iż zakaz orzekania na niekorzyść strony wnoszącej odwołanie należy do podstawowych gwarancji procesowych prawa obrony strony. Tworzy swobodę realizowania przyznanego prawa do odwołania się od decyzji organu pierwszej instancji. Zatem istotą zawartego w art. 139 k.p.a. zakazu reformationis in peius jest stworzenie stronie odwołującej się gwarancji procesowych, że w wyniku złożenia odwołania jej sytuacja prawna nie ulegnie pogorszeniu, bowiem organ odwoławczy może bądź utrzymać w mocy decyzję dotychczasową, bądź też zmienić ją na decyzję bardziej korzystną dla strony, która składa odwołanie. Nie może zaś wydać decyzji mniej korzystnej dla strony odwołującej się niż decyzja dotychczasowa. Tymczasem organ II instancji nie sprostał opisanym powyżej zasadom postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżone postanowienie.
Ponownie rozpatrując sprawę organ uwzględni powyższe rozważania Sądu, stosownie do postanowień art. 153 p.p.s.a.
W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ rozstrzygnie sprawę respektując stanowisko i zapatrywania Sądu wyrażone w niniejszym uzasadnieniu. W szczególności organ rozpozna zarzut braku wymagalności obowiązku nałożonego na skarżącego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] listopada 2021 r.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się wpis od skargi uiszczony w kwocie 100 zł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło