II OZ 486/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K. P. i D. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 730/24 wzywające K. P. do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skarg K.P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2024 r. nr 249/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenia K. P. i D. K.. K. P. i D. K. (dalej zwane skarżącymi) wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2024 r. nr 249/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2024 r. (k. 7) Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie wezwał K. P. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi - stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535; dalej rozporządzenie). Po zakończeniu postępowania w sprawie przyznania skarżącej K. P. prawa pomocy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 29 stycznia 2025 r. (k. 36) wezwano K. P. do uiszczenia wpisu od skargi. W zarządzeniu wyznaczono termin siedmiu dni na jego wykonanie i zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w razie nieuiszczenia wpisu w terminie. Wspólnym pismem obie skarżące wniosły zażalenia na ww. zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu zażaleń zawarto argumentację odnoszącą się do problemów finansowych skarżących oraz do zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącej K. P. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej P.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis (stosunkowy lub stały). Stosownie zaś do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Według § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności. Skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł jest prawidłowe. Jednakże stosownie do art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiot wymieniono w tym przepisie. Przepis art. 194 § 1 P.p.s.a. wprost określa więc przypadki, w których dopuszczalne jest wniesienie przez stronę środka zaskarżenia w postaci zażalenia, a dodatkowo z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego, tj. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2 P.p.s.a.) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 P.p.s.a.), co potwierdza treść art. 198 P.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że przepis art. 227 § 1 P.p.s.a. odnosi się do zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie odnosi się natomiast do kolejnego zarządzenia wzywającego do wykonania wcześniejszego prawomocnego zarządzenia. Zażalenie na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu jest niedopuszczalne (tak m.in. postanowienia NSA z dni: 13 czerwca 2018 r., sygn. akt II OZ 590/18, LEX nr 2517083; 6 lutego 2023 r., sygn. akt III FZ 32/23, LEX nr 3481851; 15 listopada 2023 r., sygn. akt I OZ 516/23, LEX nr 3633951, 7 grudnia 2023 r., sygn. akt I OZ 580/23, LEX nr 3650735). W efekcie K. P. nie przysługuje zażalenie na kolejne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2025 r o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Wniesienie takiego środka zaskarżenia jest niedopuszczalne i skutkuje jego odrzuceniem. Skarżąca nie wniosła zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2024 r., stąd stało się ono prawomocne. Z kolei zażalenie wniesione przez skarżącą D. K. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne także z innych przyczyn. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, do której nie skierowano wezwania. D. K. nie była adresatem zarządzenia Przewodniczącego z dnia 29 stycznia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, w konsekwencji nie dotyczą jej skutki prawne niewykonania tego zarządzenia. Takie skutki (odrzucenie skargi na wypadek nieuiszczenia w terminie opłaty sądowej) dotyczą zaś adresata zarządzenia - w tym przypadku wyłącznie skarżącej K. P. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.