I SA/Bd 701/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. z dnia 21 kwietnia 2025 r. o przedłużenie terminu, zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Bd 701/23 oraz skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 19 października 2023 r. nr 0401-IOD1.4102.53.2023 w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: 1. odrzucić wniosek o przedłużenie terminu, 2. odrzucić zażalenie, 3. odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 701/23, odrzucił wniosek J. M. o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz odrzucił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 701/23. Pismem z dnia 19 marca 2025 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Pismem z dnia 28 marca 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego wydziału z dnia 26 marca 2025 r., wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia przez podpisanie albo nadesłanie podpisanego egzemplarza w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Z potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że przesyłka awizowana w dniu 1 kwietnia 2025 r., została przez stronę odebrana w dniu 16 kwietnia 2025 r. Pismem z dnia 21 kwietnia 2025 r. Skarżąca złożyła wniosek o wyznaczenie nowego terminu 7 dniowego celem dopełnienia formalności wynikających z wezwania. Wniosek nie został podpisany przez Skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. W niniejszej sprawie na wstępie wskazać należy, że doręczenie zastępcze wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nastąpiło zgodnie z treścią art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a.") w dniu 15 kwietnia 2025 r., po uprzednim awizowaniu w dniu 01 kwietnia 2025 r. (data wskazana na potwierdzeniu odbioru) oraz 9 kwietnia 2025 r. (ustalona dla tej przesyłki na stronie internetowej emonitoring.poczta-polska.pl). Zatem wydanie przesyłki w dniu 16 kwietnia 2025 r. pozbawione było jakiejkolwiek doniosłości prawnej. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, iż w sytuacji, kiedy nastąpił prawny skutek procesowy doręczenia, późniejsze ponowne doręczenie pisma stronie nie może być uznane jako ponowne doręczenie (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 1175/20). Wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia należało odrzucić. Złożenie przez Skarżącą wniosku o wyznaczenie nowego 7 - dniowego terminu celem dopełnienia formalności nie stanowiło skutecznego sposobu przedłużenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Zgodnie bowiem z art. 84 p.p.s.a., przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Podkreślić należy, że ww. przepis wskazuje na dopuszczalność przedłużenia terminu, ale dotyczy to jedynie terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Natomiast termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a. Terminy ustawowe nie podlegają przedłużeniu. Ustawa wyznacza ich początek oraz długość. Bieg terminów ustawowych nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, tak jak ma to miejsce w przypadku terminów sądowych. W związku z tym ustawowy termin na uzupełnienie braków formalnych zażalenia nie może być przedłużony na wniosek strony. Brak możliwości przedłużenia terminów ustawowych znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (tak m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 czerwca 2022 r., sygn. akt I FZ 73/22; z dnia 5 października 2022 r., I GZ 330/20; z dnia 7 maja 2021 r., sygn. akt I OZ 148/21). Zgodnie natomiast z treścią art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie wykonała wezwania i nie podpisała zażalenia, ani nie nadesłała podpisanego jego egzemplarza. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu zażalenia. Odnośnie odrzucenia skargi wskazać należy, że zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2023 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 października 2024 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, doręczono skarżącej na adres wskazany w skardze w dniu 22 stycznia 2024 r. Zatem termin do uzupełnienia wymaganego braku skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego upływał z dniem 29 stycznia 2024 r. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie wykonała wezwania, pomimo upływu zakreślonego terminu. Nie podpisała skargi, ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi. W konsekwencji nieuzupełnienia przez Skarżącą braku formalnego skargi oraz nieuiszczenia wpisu sądowego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił, o czym postanowił w pkt 2. Na marginesie wskazać należy, że Skarżąca w swoich kolejnych pismach procesowych składanych do tut. Sądu w wielu sprawach regularnie ich nie podpisuje. Postawa Skarżącej w toku toczących się postępowań sprowadza się do wykorzystywania formalnych uprawnień procesowych oraz multiplikowania środków zaskarżenia obarczonych brakami formalnymi. Zatem, w ocenie Sądu, nie jest ukierunkowana na realizację celów postępowania sądowoadministracyjnego, jakim jest przede wszystkim kontrola przez sąd procesu stosowania prawa przez organy władzy publicznej. Należy podkreślić, że praktyka Skarżącej powoduje nieuzasadnione przedłużanie postępowania sądowego i nie zasługuje na aprobatę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniu z dnia 23 stycznia 2023 r. sygn. akt I OZ 630/22, w którym zwrócono uwagę na nietypowe zachowanie procesowe skarżącego, oceniając je jako nadużycie prawa. Praktyka przyjęta przez Skarżącą jawi się bowiem, jako działanie zamierzone i ukierunkowane na przedłużanie postępowania sądowego, a nie na ochronę jej uprawnień. Tego typu zachowanie strony należy uznać za nadużycie prawa do sądu, które nie może podlegać ochronie prawnej. Nie można uznać, że strona, wielokrotnie pouczana o konieczności sygnowania środka odwoławczego podpisem, nie ma świadomości konsekwencji swojego działania, szczególnie w sytuacji kolejnego pisma w tej samej sprawie. Instytucje prawne stanową jedną z form realizacji wpisanego w Konstytucję RP prawa strony do sądu, jednak nie mogą być skutecznie realizowana w sytuacji wyżej opisanego działania Skarżącej, która wydaje się dążyć jedynie do przedłużenia postępowania sądowego, czyniąc ze swojego prawa nienależyty użytek. Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl