II OSK 2618/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia del. WSA Grzegorz Rząsa (spr.) Protokolant: starszy asystent sędziego Piotr Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej F. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 414/22 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynków przy ul. [...] w K., Wspólnoty Mieszkaniowej 1. budynku przy ul. [...] w K., Wspólnoty Mieszkaniowej 2. budynków przy ul. [...] w K., W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 12 listopada 2021 r., znak: SKO.ZP/415/127/2021 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. prostuje zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 414/22, w ten sposób, że w miejsce oznaczenia strony skarżącej "Wspólnoty Mieszkaniowej budynków przy ul. [...] w K., Wspólnoty Mieszkaniowej 1. budynków przy ul. [...] w K., Wspólnoty Mieszkaniowej 2. budynków przy ul. [...] w K. działających przez zarządcę W. sp. z o.o. sp.k. w K. i W. sp. z o.o. w W.", wpisuje "Wspólnoty Mieszkaniowej budynków przy ul. [...] w K., Wspólnoty Mieszkaniowej budynku 1. przy ul. [...] w K., Wspólnoty Mieszkaniowej 2. budynków przy ul. [...] w K., W. sp. z o.o. z siedzibą w W.", 2. oddala skargę kasacyjną, 3. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Sygn. akt II OSK 2618/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia del. WSA Grzegorz Rząsa (spr.) Protokolant: starszy asystent sędziego Piotr Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w K. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej F. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 414/22 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynków przy ul. [...] w K., Wspólnoty Mieszkaniowej 1. budynku przy ul. [...] w K., Wspólnoty Mieszkaniowej 2. budynków przy ul. [...] w K., W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 12 listopada 2021 r. nr SKO.ZP/415/127/2021 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w K. dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania. 1 1. Wyrokiem z 9 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 414/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: "WSA w Krakowie") po rozpoznaniu skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynków przy ul. [...] w K. , Wspólnoty Mieszkaniowej 1. budynku przy ul. [...] w K. , Wspólnoty Mieszkaniowej 2. budynków przy ul. [...] w K. i W. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie (dalej: "Kolegium", "SKO") z 12 listopada 2021 r. nr SKO.ZP/415/127/2021 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy: po pierwsze uchylił zaskarżoną decyzję utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa (dalej: "Prezydent") z 29 stycznia 2020 r. nr AU-2/6730.2/70/2020, którą ustalono na wniosek F. D. (dalej: "inwestor", "skarżący kasacyjnie") warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych (do 5 budynków, w tym dwóch z dwiema częściami nadziemnymi) z garażami podziemnymi i jednego budynku mieszkalno-usługowego z garażem podziemnym wraz z wewnętrznym układem komunikacyjnym (dróg wewnętrznych, chodników, placów, miejsc postojowych) i infrastruktury technicznej (sieci, przyłącza, instalacje): wody, kanalizacji sanitarnej, sieci elektroenergetycznej, gazu, sieci c.o., instalacji kanalizacji deszczowej wraz z towarzyszącymi urządzeniami budowlanymi zlokalizowanymi na części działek nr [...], [...] obręb [...] przy ul. [...] w K." (pkt 1); umorzono postępowanie dla pozostałej części zamierzenia inwestycyjnego obejmującego "Budowę brakującego odcinka drogi serwisowej (ul. [...] - dz. nr [...]), przebudowę oraz umocnienie części potoku P. (dz. nr [...]), budowę zjazdu z drogi wewnętrznej, wewnętrznego układu komunikacyjnego (dróg wewnętrznych, chodników, placów, miejsc postojowych) i infrastruktury technicznej (sieci, przyłącza, instalacje): wody, kanalizacji sanitarnej, sieci elektroenergetycznej, gazu, sieci c.o., instalacji kanalizacji deszczowej z budową wlotu do potoku P. wraz z towarzyszącymi urządzeniami budowlanymi - na części działek nr [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] przy ul. [...] w K.", zlokalizowanego na terenie objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "dla wybranych obszarów przyrodniczych Miasta Krakowa - etap A" oraz "Skotniki-Północ" (pkt 2); po drugie WSA w Krakowie orzekł w przedmiocie kosztów postępowania. 2. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył inwestor zaskarżając go w całości, zarzucając: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, a to § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588; dalej: "rozporządzenie WZ") w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r. poz. 741 ze zm.; dalej "u.p.z.p.") poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż szerokość elewacji frontowej dla strefy B została wyznaczona wadliwie, ze znacznym odejściem od średniej podczas gdy organ wyznaczył szerokość elewacji frontowej dla strefy B w oparciu o wyniki przeprowadzonej w sprawie analizy urbanistyczno-architektonicznej, która potwierdziła, że w obszarze analizowanym szerokość elewacji frontowych istniejącej zabudowy jest zróżnicowana i nie został wykształcony jednolity wzorzec, zaś średnia szerokość elewacji frontowej dla zabudowy wielorodzinnej wynosi 36,8 m, którą bez szkody dla ładu przestrzennego można zaokrąglić do 37 m i taka też wartość została przez organ przyjęta jako minimalna wartość elewacji frontowej budynków dla strefy B; 2) naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 53 ust. 4 pkt 6 w zw. z art. 64 u.p.z.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż w sprawie organ I instancji nie uzgodnił projektu decyzji z Dyrektorem Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie; 3) naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 53 ust. 4 pkt 11 ppkt a w zw. z art. 64 u.p.z.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż w sprawie organ I instancji nie uzgodnił projektu decyzji z Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie; 4) naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 53 ust. 4 pkt 13 u.p.z.p. w zw. z art. 86 ust. 7 i art. 877 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2020 r. poz. 1970 ze zm.; dalej: "p.l."), w zw. z § 3 i 4 uchwały Sejmiku Województwa Małopolskiego z 25 maja 2009 r. nr XXXII/470/09 w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla lotniska Kraków-Balice, zarządzanego przez Międzynarodowy Port Lotniczy im. Jana Pawła II Kraków-Balice Sp. z o.o., w zw. z art. 64 u.p.z.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż w sprawie zachodził obowiązek uzgodnienia projektu decyzji z Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego; 5) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to naruszenie art. 133 § 1, art. 145 § 1 pkt 1a i c w zw. z 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., polegającego na przyjęciu, że: a) średnia szerokość elewacji frontowych budynków mieszkalnych wielorodzinnych w obszarze analizowanym to 27 m, podczas gdy z załącznika do analizy architektoniczno-urbanistycznej sporządzonej w toku postępowania przed organem I instancji wynika, iż szerokość ta wynosiła po zaokrągleniu 37 m; b) organ I instancji nie dokonał uzgodnienia projektu decyzji z Dyrektorem Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Polskie Wody, Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie oraz dodatkowo Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego podczas, gdy wszystkie wymagane przepisami prawa uzgodnienia zostały przeprowadzone w zakresie niezbędnych do wydania przez organ administracyjny opinii w sprawie w granicach przyznanych mu kompetencji i w konsekwencji uchyleniu decyzji Kolegium oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, w sytuacji, w której w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem ww. decyzji nie doszło do naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na podstawie przywołanych zarzutów, skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie wyroku w całości i oddalenie skarg na zaskarżoną decyzję oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów postępowania kasacyjnego, według norm przepisanych. Jednocześnie oświadczył, że zrzeka się przeprowadzenia rozprawy. 3. Pismem z 8 listopada 2022 r. stanowiącym odpowiedź na skargę kasacyjną skarżący wnieśli o oddalenie skargi kasacyjnej w całości; zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów postępowania kasacyjnego według norm prawem przepisanych oraz przeprowadzenie rozprawy. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżony wyrok, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. 4.2. Częściowo zasadne okazały się zarzuty skargi dotyczące przeprowadzonej przez WSA w Krakowie oceny legalności procedury uzgodnień projektu decyzji Prezydenta. 4.3. Zdaniem WSA w Krakowie, w sprawie doszło do istotnego naruszenia art. 53 ust. 4 pkt 6, pkt 11a oraz pkt 13 w zw. z art. 64 u.p.z.p. poprzez nieprzekazanie organom uzgadniającym załącznika nr 4 do projektu decyzji, obejmującego część graficzną wyników analizy urbanistyczno-architektonicznej (s. 21-22 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Zasadnie to stanowisko zostało zakwestionowane w skardze kasacyjnej. 4.4. Ocena, czy do organów dokonujących uzgodnień w trybie art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. winny być przesłane wszystkie załączniki do decyzji o warunkach zabudowy, wymaga uwzględnienia m.in. treści § 9 rozporządzenia WZ oraz funkcji jaką pełni procedura uzgodnieniowa. Po pierwsze, w świetle § 9 ust. 1 rozporządzenia WZ, warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną. Z tego postanowienia rozporządzenia, odczytywanego w powiązaniu z jego § 9 ust. 2 oraz art. 59 ust. 1 i art. 54 u.p.z.p. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., jednoznacznie wynika, że istota decyzji o warunkach zabudowy obejmuje warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, zawarte w części tekstowej i graficznej. To właśnie ten element aktu administracyjnego kształtuje prawa i obowiązki inwestora. Natomiast załączniki do decyzji o warunkach zabudowy, o których mowa w § 9 ust. 2 rozporządzenia WZ, czyli część tekstowa i graficzna wyników analizy, nie mają charakteru normatywnego w tym znaczeniu, że nie rozstrzygają o parametrach urbanistycznych oraz architektonicznych inwestycji. Załączniki te odgrywają natomiast kluczową rolę w ocenie, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki związane z zasadą dobrego sąsiedztwa (art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.). Po drugie, funkcją procedury uzgodnień, przewidzianej w art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., jest zapewnienie zgodności decyzji o warunkach zabudowy z przepisami odrębnymi, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. Kompetencje organów uzgadniających nie dotyczą natomiast kwestii spełnienia warunku dobrego sąsiedztwa – jest to kompetencja organu orzekającego w postępowaniu głównym. Dla organów uzgadniających istotne znaczenie mają natomiast prawa i obowiązki inwestora przewidziane w części tekstowej i graficznej projektu decyzji o warunkach zabudowy. To bowiem w oparciu o proponowane ustalenia następuje ocena zgodności z przepisami odrębnymi. 4.5. W realiach niniejszej sprawy organy uzgodnieniowe otrzymały od Prezydenta projekt decyzji o warunkach zabudowy zawierający część tekstową (załącznik nr 1) oraz załącznik graficzny do tej decyzji (załącznik nr 2). Tym samym spełniony został warunek przekazania organowi uzgadniającemu projektu decyzji o warunkach zabudowy, zawierającego elementy normatywne i determinujące prawa i obowiązki inwestora. W świetle takiej konkluzji Naczelnego Sądu Administracyjnego nie miało już istotnego znaczenia to, czy w sprawie zasadnie Prezydent wystąpił o uzgodnienie do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. W skardze kasacyjnej nie podważono jednak skutecznie ustalenia poczynionego przez Prezydenta (załącznik nr 1, s. 9), gdzie odwołano się do powierzchni ograniczającej zabudowę w związku ze wskazanymi tam lotniczymi urządzeniami radiolokacyjnymi oraz radionawigacyjnymi. 4.6. Częściowe podzielenie przez NSA zarzutów skargi kasacyjnej nie mogło jednak doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny za bezzasadne uznał bowiem zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące kwestii wadliwości ustalenia parametru szerokości elewacji frontowej. Tym samym WSA w Krakowie zasadnie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta. 4.7. Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, WSA w Krakowie wnikliwie zbadał kwestię ustalenia parametru szerokości elewacji frontowej. W pełni należy podzielić tu oceny Sądu I instancji (zob. s. 19-21 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W szczególności, w sprawie nie można mówić, jak twierdzi się w skardze kasacyjnej, o oczywistej omyłce rachunkowej poprzez wskazanie średniej wartości w postaci około 27 m, a nie około 37 m. Z żadnego dokumentu sporządzonego przez urbanistę i znajdującego się w aktach sprawy taka oczywista omyłka nie wynika. Zestawienie zawarte na s. 3-4 skargi kasacyjnej jest opracowaniem własnym autora skargi kasacyjnej i nie ma waloru szczególnego dowodu w postaci uzupełniającej analizy urbanistycznej. Ponadto, zasadnie zwrócono uwagę na brak w analizie wystarczającego uzasadnienia do przejęcia tak istotnego odstępstwa od wartości średnich (tj. 49 m). Przypomnieć w tym miejscu należy, że z punktu widzenia przesłanki zachowania ładu przestrzennego (art. 1 ust. 1 u.p.z.p.), ewentualne odstępstwo od wartości średnich winno być szczegółowo umotywowane, a nadto zwykle parametry ustalone na zasadzie odstępstwa powinny nawiązywać do zabudowy znajdującej się w najbliższym sąsiedztwie planowanej inwestycji, a nie do zabudowy znajdującej się co prawda na obszarze analizowanym, ale w znacznym oddaleniu. 4.8. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji wyroku. 4.9. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a., mając w szczególności na uwadze, że część zarzutów skargi kasacyjnej okazała się zasadna. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z 9 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 414/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: "WSA w Krakowie") po rozpoznaniu skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynków przy ul. [...] w K., Wspólnoty Mieszkaniowej 1. budynku przy ul. [...] w K., Wspólnoty Mieszkaniowej 2. budynków przy ul. [...] w K., W. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie (dalej: "Kolegium") z 12 listopada 2021 r. nr SKO.ZP/415/127/2021 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy: po pierwsze uchylił zaskarżoną decyzję utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa (dalej: "Prezydent") z 29 stycznia 2020 r. nr AU-2/6730.2/70/2020, którą ustalono na wniosek F. D. (dalej: "inwestor", "skarżący kasacyjnie") warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych (do 5 budynków, w tym dwóch z dwiema częściami nadziemnymi) z garażami podziemnymi i jednego budynku mieszkalno-usługowego z garażem podziemnym wraz z wewnętrznym układem komunikacyjnym (dróg wewnętrznych, chodników, placów, miejsc postojowych) i infrastruktury technicznej (sieci, przyłącza, instalacje): wody, kanalizacji sanitarnej, sieci elektroenergetycznej, gazu, sieci c.o., instalacji kanalizacji deszczowej wraz z towarzyszącymi urządzeniami budowlanymi zlokalizowanymi na części działek nr [...], [...] obręb [...] przy ul. [...] w K."; po drugie umorzono postępowanie dla pozostałej części zamierzenia inwestycyjnego. 2. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku w dniu 11 października 2022 r. złożył inwestor zaskarżając go w całości, wnosząc o uchylenie wyroku w całości i oddalenie skargi na zaskarżoną decyzję oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów postępowania kasacyjnego, według norm przepisanych. 3. Pismem z 6 maja 2025 r. (data wpływu do NSA: 15 maja 2025 r.) F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w K. (dalej: "spółka") wniosła o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania. W uzasadnieniu wniosku spółka podniosła, że w oparciu o zaskarżoną decyzję o ustaleniu warunków zabudowy wydano decyzję Prezydenta z 21 listopada 2022 r. nr 1464/6740.1/2022 o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę na rzecz F. D.. Wspomniana decyzja o pozwoleniu na budowę została następnie przeniesiona na spółkę decyzją Prezydenta z 24 stycznia 2023 r. nr 24/6740.5/2023. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Wniosek spółki o dopuszczenie do udziału w postępowaniu nie zasługuje na uwzględnienie. 4.2. W świetle art. 33 § 2 p.p.s.a., który znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną (art. 193 p.p.s.a.), udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Na tle tego przepisu w piśmiennictwie i orzecznictwie przyjmuje się, że uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. może stać się podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału, bo tylko wtedy wynik postępowania sądowoadministracyjnego może dotyczyć jego interesu prawnego. Chodzi tu zatem przede wszystkim o podmioty, które zostały pominięte w postępowaniu administracyjnym jako strony (por. np. M. Romańska [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 33, teza 6; postanowienie NSA z 11 września 2019 r., sygn. akt II OW 54/19, CBOSA). Spółka nie wykazała, że powinna być stroną w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy. Przywoływana przez spółkę decyzja Prezydenta z 24 stycznia 2023 r. dotyczyła przeniesienia nie zaskarżonej decyzji, ale decyzji o pozwoleniu na budowę. 4.3. Niezależnie od braku po stronie spółki interesu prawnego w niniejszym postępowaniu należy wskazać, że zgłoszenie przez spółkę na około tydzień przed wyznaczoną rozprawą wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, w realiach tej sprawy, stanowi przejaw nadużycia uprawnień procesowych. Otóż wniosek ten w sposób oczywisty zmierza tylko do przedłużenia postępowania, mając na uwadze m.in. art. 110 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Należy przyjąć, że spółka, której wspólnikiem i osobą uprawnioną do reprezentacji od co najmniej 17 lutego 2022 r. jest skarżący F. D. (zob. odpis pełny KRS spółki), musiała mieć wiedzę zarówno o zaskarżonym wyroku WSA w Krakowie z 9 sierpnia 2022 r., jak i złożonej przez skarżącego od tego wyroku skardze kasacyjnej. Ogólnie rzecz ujmując, z nadużyciem prawa mamy do czynienia w sytuacji, gdy strona podejmuje prawnie dozwolone działania dla celów innych niż przewidziane przez ustawodawcę. Innymi słowy chodzi o zachowanie, które formalnie jest zgodne z literą prawa, lecz sprzeciwia się jego sensowi i dlatego nie może zasługiwać na ochronę (por. np. postanowienie NSA z 12 grudnia 2016 r., sygn. akt I OZ 605/16 oraz postanowienie NSA z 30 sierpnia 2017 r., I OZ 1081/17 - CBOSA). Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy wnioski procesowe w sposób oczywisty zmierzają tylko do przedłużenia postępowania, godząc tym samym w prawo innych stron do uzyskania wiążącego rozstrzygnięcie w rozsądnym terminie (art. 45 ust. 2 Konstytucji RP; por. np. postanowienie NSA z 31 maja 2022 r., sygn. akt I OPP 9/22, CBOSA). Tego typu działanie nie zasługuje na ochronę w demokratycznym państwie prawnym (art. 2 Konstytucji RP). 4.4. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 33 § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. w zw. z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP orzeczono jak w sentencji.