II OZ 677/25

Dnia 25 czerwca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. oraz D. K., K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 577/24 o odrzuceniu skargi D. K. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 stycznia 2024 r. Nr 54/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1) oddalić zażalenie D. K.; 2) odrzucić zażalenie D. K., K. P. i R. P.. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę D. K., ponieważ na wezwanie Sądu skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie wezwaniem z dnia 13 stycznia 2025 r. zobowiązano stronę skarżącą – D. K. do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie uznano za skutecznie doręczone skarżącej D. K. w dniu 10 lutego 2025 r. (w trybie art. 73 p.p.s.a.). Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 17 lutego 2025 r. Skarżąca nie uzupełniła jednak braków fiskalnych skargi, co skutkować musiało odrzuceniem skargi. Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli D. K. oraz D. K., K. P. i R. P.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie D. K. nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do D. K., zakończeniu postępowania w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniem referendarza sądowego z 17 września 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 312/24; bo zażalenie na to postanowienie wniósł jedynie podmiot nieuprawniony), zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia z 13 stycznia 2025 r. o wezwaniu D. K. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone D. K. w trybie art. 73 p.p.s.a. (I awizo 27 stycznia 2025 r., II awizo 4 lutego 2025 r.) ze skutkiem doręczenia w dniu 10 lutego 2025 r. A więc do dnia 17 lutego 2025 r. skarżącej D. K. biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – jak trafnie wskazał Sąd I instancji. Pomimo tego skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi D. K.. Argumentacja zawarta w zażaleniu tej zaś oceny nie podważa skutecznie, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie wniesione przez D. K., K. P. i R. P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniem postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi D. K. i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tej osoby. D. K., K. P. i R. P. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innego podmiotu, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażalenia wniesionego przez te podmioty jako niedopuszczalnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.