I SA/Kr 103/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędzia WSA Inga Gołowska Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz Protokolant Specjalista Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2024 r. sprawy ze skargi R. P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 grudnia 2023 r. nr 0113-KDIPT1-3.4012.631.2023.1.KS w przedmiocie podatek od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych). Pismem z 29 września 2023 r. R.P. (dalej: "Skarżący") wystąpił z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług (dalej: "PTU"). We wniosku o przedstawiono następujący stan faktyczny: Pan R.P. nabył umowami z 27 grudnia 1999 r. oraz 17 lipca 2000 r. niezabudowaną nieruchomość, w wyniku podziału której doszło do wyodrębnienia nieruchomości o numerze działki nr [...] o pow. 0,2513 ha w obrębie [...] w N. Skarżący prowadził nieprzerwanie od 1 listopada 1991 r. działalność gospodarczą, zaś od 3 listopada 1994 nieprzerwanie pozostawał podatnikiem PTU. Jak wskazał we wniosku o interpretację, nieruchomość została nabyta przez niego na potrzeby prywatne, niezwiązane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i nie była nigdy wykorzystywana w celach z nią związanaych. Zakup nieruchomości nie był ponadto objęty podatkiem VAT. Nieruchomość była nieprzerwanie wykorzystywana w celach rolnych - zgodnie ze swoim przeznaczeniem, z którego to tytułu Skarżący otrzymywał dopłaty bezpośrednie; nie złożył jednak nigdy zgłoszenia rejestracyjnego do VAT w ramach działalności rolniczej. W dniu 7 maja 2021 Skarżący zawarł ze spółką akcyjną (dalej: "Spółka, "Kupujący") przedwstępną umowę sprzedaży (dalej: "Umowa Przedwstępna"), na mocy której zobowiązał się do zawarcia umowy sprzedaży na rzecz Kupującego prawa własności nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] , wspomnianej wyżej. Spółka była zarejestrowana jako podatnik VAT, a transakcja miała bezpośredni związek z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Umowa przedwstępna zawarta przez wspomniane podmioty, uzależniała zawarcie przyrzeczonej umowy od łącznego spełnienia przez Kupującego warunków określonych w §4 Umowy Przedwstępnej, które obejmowały m.in.: • uzyskanie przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanego Przedmiotu Sprzedaży obiektami, zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, przedstawionymi na załączonym do Umowy Przedwstępnej projekcie, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 535,05 m2, w tym salą sprzedaży o pow. 400 m2 wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych, • uzyskanie przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na Przedmiot Sprzedaży lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 t, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną Przedmiotu Sprzedaży, • niestwierdzenie ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji, • potwierdzenie badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na Przedmiocie Sprzedaży budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych, • wydanie przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale Nieruchomości, zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, • uzyskanie przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy od dnia zawarcia Umowy Przedwstępnej, • uzyskanie przez Kupującego warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowym. Skarżący jednocześnie udzielił Spółce pełnomocnictwa do wykonywania czynności niezbędnych do wykonywania tych warunków, do których uprawniony jest tylko właściciel, z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, w tym do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie Przedmiotu Sprzedaży [...] warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. W ramach zawartej Umowy Przedwstępnej Skarżący wyraził także zgodę na dysponowanie przez Kupującego przedmiotem sprzedaży na cele budowlane, w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującemu Przedmiot Sprzedaży będący przedmiotem Umowy Przedwstępnej celem przeprowadzenia badań gruntu oraz wyraził zgodę na usytuowanie przez Kupującego, kosztem i staraniem Spółki, na działkach tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. W Umowie Przedwstępnej zastrzeżono jednocześnie, że Kupującemu przysługuje jednostronne prawo rezygnacji z wybranych lub wszystkich warunków zawarcia umowy przyrzeczonej. Realizacja warunków z Umowy przedwstępnej następowała na koszt i ryzyko Kupującego, co znalazło wyraz w treści tejże umowy, w której wskazano, że: • § 8 ust. 2 zd. 2 (cyt.) "Jednocześnie Kupujący oświadcza, iż w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej niezwłocznie przywróci teren działki do stanu pierwotnego, o ile stan ten zostałby naruszony w wyniku przeprowadzonych badań." • § 8 ust. 3 zd. 2 (cyt.) "Jednocześnie Kupujący oświadcza, iż w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży niezwłocznie usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce urządzenia." • 15 ust. 2 (cyt.) "Stawający zgodnie oświadczają, że realizacja warunków określonych w § 4 odbędzie się - bez względu na ich rezultat - staraniem oraz na koszt i ryzyko Kupującego, za wyjątkiem określonych w sposób odmienny treścią niniejszej umowy. Dotyczy to również wyboru oraz ewentualnych kosztów wynagrodzenia pełnomocników, ustanowionych na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w § 8 ust. 1 niniejszego aktu.". Zaangażowanie finansowe Skarżącego ograniczone było wyłącznie do sfinansowania opłaty od wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej. Wymienione w Umowie przedwstępnej warunki zostały spełnione, w wyniku czego w dniu 30 czerwca 2023 r. Skarżący zawarł ze Spółką przyrzeczoną umowę sprzedaży (dalej jako "Umowa sprzedaży"), zgodnie z którą doszło do przeniesienia na Spółkę prawa własności działki o nr [...] w obrębie nr [...] w N. Skarżący zwrócił się do Organu z następującym pytaniem: "Czy sprzedaż Nieruchomości opisanej we wniosku podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?" W ocenie Skarżącego sprzedaż nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży nie będzie podlegać PTU, lecz podatkowi od czynności cywilnoprawnych, albowiem w przedstawionym stanie faktycznym nie występują elementy pozwalające na zakwalifikowanie działań podejmowanych przez [...] Wnioskodawcę jako noszących znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: "u.p.t.u"). Uzasadniając swoje stanowisko, Skarżący powołał się na treść przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w szczególności: • art. 5 ust. 1 pkt 1, określający przedmiot opodatkowania VAT • art. 7 ust. 1, określający rozumienie dostawy towarów • art. 2 pkt 6, określający definicję "towarów" • art. 15 ust. 1 i 2, określający definicję podatnika VAT, oraz definiująca działalność gospodarczą jaką taki podatnik ma prowadzić. Powołał się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FKS 3/07), w którym ten wskazał że "Ani (...) formalny status danego podmiotu jako podatnika [PTU], zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług." Przywołał również wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 oraz C-181/10, w którym przedstawiono m.in. kryteria, jakimi należy kierować się dla uznania danej dostawy (sprzedaży) gruntów za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w którym wskazano, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. W dniu 1 grudnia 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "Organ", "Dyrektor KIS", "DKIS") wydał interpretację indywidualną (znak: 0113-KDIPT1-.3.4012.631.2023.1.KS), stanowiącą konsekwencję złożonego przez Skarżącego wniosku wspomnianego na wstępie. Organ ocenił stanowisko Skarżącego jako nieprawidłowe. W motywach rozstrzygnięcia powołał się na art. 5 ust. 1, art. 2 ust. 6, art. 2 pkt.22. art. 7 ust. 1, art. 8 ust.1, oraz art. 15 ust.1 i 2 u.p.t.u. Organ wskazał przy tym, że każdy, kto wykonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Organ w związku z tym przystąpił do analizy zachowań Skarżącego w zakresie obrotu nieruchomościami, aby ustalić, czy stanowią one działania podobne do środków wykorzystywanych przez producenta, handlowca, usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. Organ powołał się przy tym na treść art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE: "Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym." Organ, powołując się na treść przepisów Kodeksu cywilnego, doszedł do wniosku, że udzielone przez Skarżącego Spółce pełnomocnictwo, będzie skutkowało tym, że każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Organ stanął na stanowisku, że fakt, że działania stanowiące warunki zawarcia umowy przyrzeczonej nie były podejmowane bezpośrednio przez Skarżącego, ale przez osoby trzecie (Kupującego), nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację prawną Skarżącego. Organ stwierdził, że Kupujący, dokonując ww. działań, uatrakcyjnił przedmiotową nieruchomość, będącą własnością Skarżącego. Działania te, dokonywane za jego pełną zgodą, wpłynęły generalnie na podniesienie atrakcyjności niezabudowanej działki nr [...] jako towaru i wzrost jej wartości. Zgodnie z tym, według Organu działania Spółki były podejmowane w imieniu i na korzyść Skarżącego, a zatem sprzedaż wymienionej na wstępie nieruchomości była dostawą dokonywaną przez Skarżącego w ramach działalności gospodarczej. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 stycznia 2024 wniósł o uchylenie wyżej wymienionej interpretację, oraz zwrot kosztów postępowania na jego rzecz według norm przepisanych. Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) naruszenie art. 14c §1 Ordynacji Podatkowej (dalej: OP) poprzez wybiorczą analizę przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i przyjęcie przez DKIS bezpodstawnej hipotezy, że czynności podejmowane przez Kupującego w celu realizacji warunków z §4 umowy przedwstępnej podejmowane były na korzyść Skarżącego, oraz wpłynęły na podniesienie atrakcyjności działki nr [...] jako towaru i wzrost jej wartości 2) naruszenie art. 14c §1 OP poprzez wybiórczą analizę przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i przyjęcie, że Skarżący jako mocodawca ma status inwestora 3) naruszenie art. 95 §1-2 ustawy Kodeks cywilny (dalej: "KC") poprzez niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisów prawa materialnego polegającą na wadliwym przyjęciu, że czynności podjęte na podstawie udzielonego przez Skarżącego pełnomocnictwa opisanego w Umowie Przedwstępnej wywołało skutki bezpośrednio w sferze prawnej Skarżącego jako inwestora 4) naruszenie art. 15 ustęp 1 i 2 w związku z art. 5 ust. 1 oraz w związku z art. 7 ust 1 u.p.t.u. poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że a. Czynności takie jak opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej złożonym przez Skarżącego wykonywane przezeń są czynnościami podobnymi do czynności wykonywanych przez podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami b. Czynności takie jak realizowane przez Skarżącego opisane w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, mają znamiona działalności gospodarczej 5) naruszenie art. 15 ustęp 1 i 2 w związku z art. 5 ust. 1 oraz w związku z art. 7 ust 1 u.p.t.u. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwym przyjęciu, że opisana we wniosku transakcja sprzedaży nieruchomości Kupującemu przez Skarżącego stanowiła czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W odpowiedzi na skargę, organ powtórzył argumentację przytoczoną powyżej, powołując się m.in. na treść art.9 ust.1 akapitu drugiego Dyrektywy 2006/112/WE, tj. wskazując na konieczność ustalenia, czy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu tejże Dyrektywy. Powołując się na przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące pełnomocnictwa, oraz umowy przedwstępnej, uznał, że dokonana przez Skarżącego sprzedaż była dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. Organ wskazał bowiem, że zgodnie z Kodeksem cywilnym czynności podejmowane przez pełnomocnika wywołują skutki w sferze prawnej mocodawcy, wszelkie czynności podejmowane zatem przez Kupującego były czynione na rzecz Skarżącego. Co do zarzutu naruszenia art. 14c §1 OP, organ stwierdził, że dokonał dogłębnej analizy stanu faktycznego, przedmiotowej kwestii, jak i działając na podstawie obowiązujących przepisów prawa przedstawił pogląd prawny dotyczący rozumienia treści tychże przepisów, które były przesłanką uznania stanowiska Skarżącego za nieprawidłowe. Sąd zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że w sprawach dotyczących postępowania zmierzającego do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, organ interpretacyjny oraz sąd administracyjny w ramach kontroli zaskarżonej interpretacji są związani przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego. Sąd administracyjny może zatem tylko kontrolować, czy wskazane w skardze na taką interpretację przepisy zostały przez organ interpretacyjny naruszone w sposób określony w skardze. Ponadto zgodnie z art. 57a P.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej interpretacji indywidualnej w kontekście przedstawionego przez Skarżącego stanu faktycznego oraz wyżej wskazanych kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia uznania działań podejmowanych przez Skarżącego w ramach transakcji sprzedaży nieruchomości na działce nr [...], za działania podobne do działań podmiotów profesjonalnie zajmujących się działalnością gospodarczą w obrocie nieruchomościami, a także możliwości przypisania mu ewentualnych przysporzeń z ich tytułu. Skarżący wskazał, że zgodnie z treścią Umowy Przedwstępnej, realizacja czynności polegających na szeroko rozumianym przygotowaniu nieruchomości pod inwestycję, miała spoczywać na osobie Kupującego. Uzyskiwanie pozwoleń na budowę hal sprzedażowych, na podłączenie do infrastruktury drogowej, dokonanie badań gruntu, wykonanie tymczasowego przyłącza energetycznego, oraz szeregu innych czynności było finansowane i wykonywane przez Spółkę zainteresowaną zawarciem umowy sprzedaży nieruchomości. Organ wskazał na charakter instytucji pełnomocnictwa, która zgodnie z Kodeksem cywilnym ma taki charakter, że każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Nie uwzględnił jednak że na gruncie podatku od towarów i usług charakter dokonywanych czynności oceniany jest nie w oparciu o formalne reguły prawa cywilnego, ale ekonomiczny cel i sens dokonywanych czynności. Należy to odnieść nie tylko do samej transakcji, ale także czynności poprzedzających jej zawarcie. Istotne jest zatem, że w przedstawionym stanie faktycznym, zgodnie z treścią Umowy Przedwstępnej, w razie niezawarcia umowy przyrzeczonej, wszelkie czynniki, mogące wpłynąć na wzrost wartości nieruchomości, a powstałe w wyniku działań Kupującego miały zostać z niej wyeliminowane, zaś nieruchomość miała wrócić do stanu pierwotnego - sprzed zawarcia Umowy Przedwstępnej. Nie można zatem mówić o jakimkolwiek przysporzeniu dla osoby Skarżącego, albowiem wszelkie korzyści, zgodnie z Umową Przedwstępną, jakie faktycznie mogłyby wyniknąć z przygotowań poczynionych przez Kupującego, miały zostać zniweczone przed oddaniem Skarżącemu pełni kontroli nad stanem nieruchomości, która do tego czasu była Kupującemu jedynie udostępniona do dokonania niezbędnych czynności. Wykonanie tych działań nie było związane w żaden sposób z ceną sprzedaży nieruchomości. Nie można zatem mówić o jakimkolwiek przysporzeniu, które mogłoby stanowić działanie podobne, do działań marketingowych podejmowanych przez podmioty profesjonalnie obracające nieruchomościami. Skarżący słusznie przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2022r. (sygn. akt I FSK 863/19),zgodnie z którym wyrażenie zgody na działania przyszłych nabywców w umowach przedwstępnych, w zakresie przystąpienie budowy na działce domu oraz wykonania przyłączy wodnokanalizacyjnych, energetycznych i gazowych, stanowi jedynie ułatwienie wykorzystania nieruchomości dla celów, które stanowiły podstawę podjęcia decyzji o zakupie nieruchomości. Działania te nie wiążą się z zaangażowaniem finansowym zbywców w lepsze przygotowanie działek do spełniania przez nie funkcji budowlanych a przez to nie są działaniami gospodarczymi podejmowanymi w celu uczynienia oferty sprzedaży działek bardziej atrakcyjną. W sytuacji, w której wyłącznie nabywca ponosi koszty takich działań, nie można mówić o działaniach marketingowych ze strony zbywców, które mają na celu poprawę atrakcyjności nieruchomości. Z analogiczną sytuacją udostępnienia nieruchomości przed samym zawarciem umowy przyrzeczonej mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący udzielił pełnomocnictw Kupującemu, gdyż w interesie tego drugiego było uzyskanie wymaganych pozwoleń, oraz przeprowadzenie badań gruntu i doprowadzenie tymczasowego przyłącza energetycznego. W sytuacji, w której do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości by nie doszło, Skarżący nie uzyskałby żadnego przysporzenia, wartość nieruchomości nie uległaby zmianie. Interpretacja indywidualna odnosić się musi do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. W tym zaś, przedstawionym w niniejszej sprawie, wyraźnie wskazano, że Kupujący ma obowiązek przywrócić nieruchomość do stanu sprzed rozpoczęcia przez niego czynności przygotowawczych do postawienia budynku. Jak wskazano wyżej, organ interpretacyjny, jak i Sąd są treścią stanu faktycznego związane. Z jego treści w niniejszej sprawie nie wynika żadna przesłanka, mogąca świadczyć o tym, że czynności dokonane przez Kupującego miałyby wykreować korzyść po stronie Skarżącego. Stan faktyczny wniosku, jakkolwiek rozbudowany, zawiera pewne niekwestionowalne fakty, co do których i tylko co do których organ interpretacyjny, jak i Sąd mogą się wypowiadać. Niedopuszczalne jest zatem, co w ocenie Sądu nastąpiło ze strony Organu - wysnuwanie z treści stanu faktycznego pewnych niewyrażonych tam informacji, co do pozostawania przez jedną ze stron rzeczywistym beneficjentem korzyści wynikłych z podejmowanych przez Kupującego czynności. Z treści stanu faktycznego w żaden sposób nie wynika, że w wyniku jakiegokolwiek zdarzenia, np. zerwania umowy przez jedną ze stron i bierności ze strony Kupującego w zakresie przywrócenia gruntu do stanu pierwotnego, do Skarżącego mogłaby wrócić nieruchomość w stanie lepszym, aniżeli ją Kupującemu udostępnił. W związku z powyższym nie sposób uznać, że Skarżący wykonywał czynności podobne do tych, podejmowanych przez przedsiębiorców zajmujących się profesjonalnym obrotem nieruchomości, mających na celu podniesienie ich atrakcyjności na rynku, a zatem nie można uznać, że w kontekście transakcji sprzedaży działki nr [...] spełnił on przesłanki do uznania go za podatnika PTU w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u. i prowadzenia przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. Mając na uwadze powyższe, Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w całości. Działając na podstawie art.200 p.p.s.a. w zw z art. 205§2 p.p.s.a., uwzględniając poniesione przez Skarżącego koszty w łącznej kwocie 697 zł, na które składają się: wpis od skargi (200 zł),wynagrodzenie należne profesjonalnemu pełnomocnikowi (480zł) oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa (17zł), zasądzono koszty na rzecz Skarżącego.