II GZ 553/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 661/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 grudnia 2024 r. nr BP.501.1034.2024.2152.WA7.649557 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2025 r. (sygn. akt VI SA/Wa 661/25) odrzucił skargę S. L. (dalej przywoływany jako: "Skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 grudnia 2024 r. nr BP.501.1034.2024.2152.WA7.649557 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. 2. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu Zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VI z dnia 21 lutego 2025 r. pismem z dnia 5 marca 2025 r. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej oraz nadesłanie oryginału lub prawidłowo uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w interesie strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 grudnia 2024 r. nr BP.501.1034.2024.2152.WA7.649557 obejmującego swoim zakresem dzień wniesienia skargi. Jednocześnie pismem z dnia 5 marca 2025 r. doręczono Pełnomocnikowi skarżącego odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi w wysokości 260 (dwieście sześćdziesiąt) złotych. Na wykonanie powyższych wezwań zakreślono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone Pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 marca 2025 r. Pismem z dnia 19 marca 2025 r. Pełnomocnik uzupełnił braki formalne skargi przez wskazanie numeru PESEL Skarżącego i załączył odpis pełnomocnictwa procesowego. Skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upłynął w dniu 21 marca 2025 r. 3. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zarzucając naruszenie: 1. naruszenie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez odrzucenie skargi bez uprzedniego skutecznego doręczenia wezwania do uiszczenia należnego wpisu sądowego; 2. naruszenie art. 222 p.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się uiszczenia opłaty od pisma, jeżeli już z jego treści wynika, iż podlega ono odrzuceniu. W uzasadnieniu wskazał, że w korespondencji nadanej w dniu 7 marca 2025 r. (nr przesyłki: 00559007734481809604) znajdowało się wyłącznie ww. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych z dnia 5 marca 2025 roku wraz z odpisem odpowiedzi na skargę. Żadne inne pismo - w szczególności zawierające zarządzenia o uiszczeniu wpisu sądowego - nie zostało doręczone Pełnomocnikowi skarżącego ani w tej, ani w jakiejkolwiek innej przesyłce z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Jednocześnie w myśl art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wspomniany art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Przepisy te składają się na regulację, zgodnie z którą strona wnosząca pismo do sądu administracyjnego jest obowiązana uiścić od niego opłatę. Zaniedbanie tego obowiązku, pomimo prawidłowego wezwania sądu do uzupełnienia braku fiskalnego, skutkuje zastosowaniem rygoru przewidzianego w przepisach prawa. Jeżeli pismem tym jest jeden ze środków zaskarżenia wymienionych w art. 220 § 3 p.p.s.a., to Sąd takie pismo odrzuci. W rozpoznawanej sprawie, stwierdziwszy brak fiskalny skargi, Sąd I instancji prawidłowo zarządzeniem z dnia 21 lutego 2025 r. wezwał Stronę, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego oraz prawidłowo pouczył o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania, wynikających z treści art. 220 § 3 p.p.s.a., tj. o rygorze odrzucenia skargi. W sytuacji zasygnalizowanych w wezwaniu braków, na Stronie skarżącej ciążył obowiązek zastosowania się do wezwania Sądu i uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Zasadnie zatem w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji wezwał Skarżącego do uzupełnienia braku fiskalnego, celem nadania środkowi zaskarżenia dalszego biegu. 5. Jak wynika z akt sprawy, zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi: przez wskazanie numeru PESEL oraz nadesłanie pełnomocnictwa procesowego oraz odpis odpowiedzi na skargę, przesłane na adres pełnomocnika skarżącego, zostały doręczone jedną przesyłką przy pismach Sądu z dnia 5 marca 2025 r. w dniu 14 marca 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 23 akt sądowych). Zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął w dniu 21 marca 2025 r. Z akt sprawy bezspornie wynika, że w zakreślonym przez WSA terminie Skarżący nie wykonał w całości wezwania Sądu gdyż uzupełnił braki formalne skargi nie uzupełniając braku fiskalnego, tj. nie uiścił wpisu sądowego. Podkreślenia wymaga, że siedmiodniowy termin przewidziany na uiszczenie wpisu (art. 220 § 1 p.p.s.a.), jest terminem ustawowym i nie może być wydłużany, bądź skracany na wniosek, bądź na skutek wniesienia środka zaskarżenia. Podkreślić należy, że przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "Rodzaj przesyłki" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00). A zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11, z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I FSK 2088/11). Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego, należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące. Zatem wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1568; powoływanej dalej jako: k.p.c.), potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism (por. wyrok NSA z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II FSK 2265/12). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. akt III CZ 51/98). Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. Tak więc to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczyniono, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia stronie przesyłki doręczonej 14 marca 2025 r. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, znajdujące się w aktach rozpoznawanej sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru spełnia powyższe wymagania. Od profesjonalnego pełnomocnika zobowiązanego do zachowania należytej staranności w zakresie prowadzonych spraw wymagane jest takie zorganizowanie odbioru korespondencji w kancelarii, aby osoba odbierająca korespondencję podpisując zwrotne potwierdzenie odbioru miała na uwadze wskazany w tym potwierdzeniu rodzaj przesyłki, a następnie sprawdziła jej zawartość. Wykrycie jakiejkolwiek nieprawidłowości obligowało pełnomocnika do wyjaśnienia tej kwestii w sekretariacie sądu. W niniejszej sprawie Skarżący nie podjął więc skutecznej próby obalenia domniemania doręczenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie takie domniemanie nie może zostać obalone jedynie na podstawie twierdzenia, że Skarżący nie otrzymał zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (vide: karta 23 akt sądowych) wynika, że w dniu 5 marca 2025 r., jedną przesyłką zostało przesłane i doręczone na adres kancelarii profesjonalnego Pełnomocnika skarżącego: odpis odpowiedzi na skargę oraz zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu i zarządzenie do uzupełnienia braków formalnych skargi. O odbiorze takiej przesyłki (tożsamej co do zawartości wskazanej w dokumencie doręczenia) świadczy złożony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru podpis odbierającego przesyłkę Pełnomocnika skarżącego. Opis zawartości przesyłki w rubryce "Rodzaj przesyłki" zawiera szczegółowo opisaną informację o jej zawartości: "Wezw. do uiszczenia wpisu,term.7dni;Wezw.do uzup. braków form.sk., t .dni; Dor. odpisu odpowiedzi na skarg Info. o wn.org. o tryb upr." Takie skrótowe sformułowanie niewątpliwie wskazuje, że przesyłka zawierała zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, odpowiedź na skargę oraz informację dotyczące trybu uproszczonego. Przy dochowaniu minimalnej staranności weryfikacja tak opisanej przesyłki nie stanowi problemu. Zdaniem Sądu niedokonanie przez odbiorcę przesyłki weryfikacji jej zawartości oraz niedokładne przejrzenie dokumentów znajdujących się w przesyłce, stanowiło przejaw zaniedbania oraz braku należytej staranności, wymaganej od strony postępowania, a tym bardziej od profesjonalnego pełnomocnika. 6. W niniejszej sprawie wnosząca zażalenie nie zdołała podważyć okoliczności doręczenia wezwania do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawiła żadnych dowodów, a twierdzenia Pełnomocnika skarżącego, że do przesyłki Sądowej z dnia 5 marca 2025 r. nie dołączono wezwania do uiszczenia wpisu od skargi stanowią jedynie polemikę z dokonanymi ustaleniami. Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że przesyłka skierowana do Pełnomocnika skarżącego została doręczona zgodnie ze wskazaną na druku potwierdzenia odbioru zawartością. Zawierała zatem prawidłowe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, którego Pełnomocnik skarżącego nie wykonał. Uzasadniało to wydanie zaskarżonego postanowienia, którego trafności zażalenie nie podważyło. 7. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w treści uzasadnienia pochodzą z bazy dostępnej pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl