III SAB/Gd 323/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 października 2025 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia G. na bezczynność Burmistrza Miastka w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Miastka do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia G. o udostępnienie informacji publicznej z dnia 8 czerwca 2025 r. w zakresie punktu 4 w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miastka nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Burmistrza Miastka na rzecz Stowarzyszenia G. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Stowarzyszenie G. (dalej także jako: "Stowarzyszenie", "strona skarżąca" lub "skarżące stowarzyszenie"), wnioskiem z dnia 8 czerwca 2025 r., złożonym w dniu 9 czerwca 2025 r., wystąpiło do Burmistrza Miastka o udostępnienie, w trybie dostępu do informacji publicznej: 1. kopii decyzji o zatrudnieniu E. K. na stanowisko [...], 2. informacji, czy przeprowadzono konkurs na stanowisko (w przypadku pozytywnej odpowiedzi, wniesiono o udostępnienie protokołu i składu komisji), 3. wykazu postępowań administracyjnych dotyczących ochrony środowiska wszczętych od 7 maja 2024 r. oraz kopii o ich umorzeniu lub zawieszeniu wraz z uzasadnieniem, 4. rejestru wpływu wniosków o udostępnienie informacji publicznej z ostatnich 12 miesięcy oraz sposobu ich rozpatrzenia. Organ, odpowiadając na powyższy wniosek, poinformował Stowarzyszenie, pismem datowanym na dzień 17 czerwca 2025 r., że informacja żądana w pkt 1-3 wniosku nie stanowi informacji publicznej, bowiem informacja publiczna nie obejmuje żądań niejasnych lub niezrozumiałych. Jednocześnie organ przesłał Stowarzyszeniu zanonimizowaną kopię rejestru wpływu wniosków o udostępnienie informacji publicznej, w którym ujęto pisma (wnioski) od 27 stycznia 2025 r. do 16 czerwca 2025 r. W dniu 7 lipca 2025 r. do organu wpłynęło pismo z dnia 5 lipca 2025 r., w którym Stowarzyszenie zwróciło się o udostępnienie informacji publicznej. Żądanie wniosku otrzymało następujące brzmienie (zachowana oryginalna treść żądania i pisownia): Na podstawie art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 nr 112 poz. 1198, ze zm.) wnosimy o udostępnienie następujących informacji publicznych dotyczących: 1. Pani E. K. - [...] 1.1. Tryb, w jakim została powołana na stanowisko [...] (w szczególności: czy odbył się nabór konkursowy, kto podjął decyzję o zatrudnieniu, data powołania). 1.2. Zakres obowiązków i uprawnień przypisanych do stanowiska. 1.3. Informacja, czy osoba ta była karana dyscyplinarnie (w szczególności, czy otrzymała dwa upomnienia i dwie nagany a także czy była zwolniona dyscyplinarnie za poprzedniego burmistrza W. Z. - wraz z datami i podstawą ich nałożenia). 1.4. Kopia decyzji kadrowej dotyczącej powołania Pani E. K. na ww. stanowisko. 2. Wykaz postępowań administracyjnych w zakresie ochrony środowiska, prowadzonych przez Panią E. K.: 2.1. Lista wszystkich postępowań administracyjnych prowadzonych w okresie pełnienia funkcji [...], dotyczących: - wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, - zezwoleń na emisję zanieczyszczeń, - postępowań kontrolnych związanych z fermami drobiu i innymi inwestycjami wpływającymi na środowisko. 2.2. Wskazanie czy i w ilu przypadkach dochodziło do uchybień, zaskarżeń lub stwierdzenia rażących naruszeń prawa przez organ nadzorczy (WIOŚ, RDOŚ, SKO, WSA, itp.). 2.3. Rejestru wpływu wniosków o udostępnienie informacji publicznej z ostatnich 12 miesięcy oraz sposobu ich rozpatrzenia. Organ, odpowiadając na wniosek z dnia 5 lipca 2025 r., poinformował Stowarzyszenie, że E. K. została zatrudniona na stanowisku [...] Urzędu Miejskiego w Miastku w dniu 1 września 2024 r. Zatrudnienie nastąpiło w trybie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, który stanowi, że nie wymaga przeprowadzenia naboru zatrudnienie osoby na zastępstwo w związku z usprawiedliwioną nieobecnością pracownika samorządowego. Równocześnie organ wskazał, że ww. ustawa nie przewiduje wydawania "decyzji kadrowych", E. K. nie była karana dyscyplinarnie i nie prowadzi postępowań administracyjnych lub kontrolnych we wskazanych we wniosku sprawach, a w zakresie tym nie dochodziło do uchybień, zaskarżeń lub stwierdzenia rażących naruszeń prawa przez inne organy. Organ wyjaśnił ponadto, że wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu wniosku, Stowarzyszeniu udzielono odpowiedzi na wniosek z 8 czerwca 2025 r., a w uprzedniej korespondencji wskazano w szczególności, że informacja publiczna nie obejmuje żądań niejasnych lub niezrozumiałych i tym samym informacja objęta pkt 1-3 wniosku nie stanowiła informacji publicznej. W dniu 18 lipca 2025 r. Stowarzyszenie, za pośrednictwem organu, wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Burmistrza Miastka w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej "z dnia 9.06.2025 r." W skardze zawarto żądanie: zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku poprzez udostępnienie wskazanych w nim informacji publicznych, stwierdzenia bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa, zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Uzasadniając skargę Stowarzyszenie podało, że pomimo upływu ustawowego terminu, w odpowiedzi z dnia 17 czerwca 2025 r. Burmistrz odmówił udostępnienia informacji w punktach 1-3 twierdząc, że "nie stanowią informacji publicznej", co jest sprzeczne z orzecznictwem sądów administracyjnych (np. wyrok NSA sygn. akt: I OSK 1050/10, I OSK 928/14, II SAB/Wa 448/14). Podtrzymał to stanowisko również po "ponowieniu" wniosku w dniu 7 lipca 2025 r. Zdaniem Stowarzyszenia, wskazana informacja bez wątpienia ma charakter publiczny - dotyczy bowiem działania organu publicznego, osób pełniących funkcje publiczne, postępowań administracyjnych i procedur zatrudniania w administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miastka, wnosząc o oddalenie skargi, wskazał, że w orzecznictwie oraz piśmiennictwie przyjmuje się, iż żądanie niejasne lub niezrozumiałe nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a brak wyraźnej podstawy prawnej do uzupełniania wniosku powoduje, że podmiot powinien ograniczyć się do poinformowania, że wniosek nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. W sytuacji gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest niejasny, zawiły lub wychodzi poza zakres uprawnień statuowanych przez ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, uznać należy, że nie dotyczy on informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2018 r., I OSK 59/17). W ocenie organu, wniosek o udzielenie informacji publicznej nie zawierał precyzyjnego określenia zakresu żądanych informacji w odniesieniu do pkt 1-3 wniosku. Organ wyjaśnił w tym zakresie, że żądanie kopii decyzji o zatrudnieniu E. K. na stanowisko [...] nie zawierało dostatecznego sprecyzowania, jakiego rodzaju dokumentu strona skarżąca w istocie żąda. W treści żądania użyto określenia "decyzja o zatrudnieniu", które nie jest terminem jednoznacznym w świetle przepisów prawa pracy ani przepisów regulujących zatrudnianie pracowników samorządowych. Organ nie ma obowiązku interpretowania, co wnioskodawca mógł mieć na myśli, czy chodziło mu o umowę o pracę, zarządzenie burmistrza, dokumentację konkursową, informację kadrową, akt mianowania, czy też może inną wewnętrzną dokumentację kadrową. Drugi punkt wniosku sformułowany w brzmieniu: "Informacji czy przeprowadzono konkurs na stanowisko - jeśli tak, proszę o protokół i skład komisji", nie wskazuje, jakiego konkretnego stanowiska ani jakiego pracownika dotyczy żądanie. Wniosek nie zawierał ani imienia i nazwiska osoby, której miałby dotyczyć, ani nawet zaimka osobowego pozwalającego na ustalenie, że chodzi o konkretną osobę. Przedmiot wniosku został więc sformułowany w sposób całkowicie oderwany od jakichkolwiek danych identyfikujących pracownika lub stanowisko, którego konkurs miałby dotyczyć. Organ odnotował, że Z. P. - występujący jako przedstawiciel Stowarzyszenia G. - jest obecny w siedzibie Urzędu Miejskiego w Miastku niemal codziennie, składając w imieniu Stowarzyszenia lub własnym bardzo dużą liczbę różnego rodzaju wniosków, skarg i zawiadomień w rozmaitych kwestiach, dotyczących wielu pracowników, różnych wydziałów oraz spraw. W kontaktach z pracownikami wielokrotnie posługuje się komunikacją o charakterze konfrontacyjnym, wywierając presję i wyrażając nieuzasadnione oskarżenia, wnioskując o wszczynanie postępowań - zarówno dyscyplinarnych, administracyjnych, jak i karnych, oraz formułując zapowiedzi złożenia zawiadomień do niemal wszystkich organów kontrolnych i ścigania. W takim stanie rzeczy, działający racjonalnie, organ administracji publicznej nie jest w stanie samodzielnie określić, jakiego pracownika strona skarżąca ma na myśli tym razem, co czyni niemożliwym rozpoznanie wniosku w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Organ nie ma obowiązku zgadywania intencji składającego wniosek ani domniemywania, iż poszczególne punkty wniosku odnoszą się do tych samych osób lub okoliczności, szczególnie, że wniosek nie zawiera żadnych informacji pozwalających na przyjęcie takiego założenia. Również żądanie zawarte w punkcie 3 wniosku ("wykaz postępowań administracyjnych dotyczących ochrony środowiska wszczętych od 07.05.2024 r. oraz kopii o ich umorzeniu lub zawieszeniu wraz z uzasadnieniem"), zdaniem organu, zostało sformułowany w sposób ogólnikowy, nieprecyzyjny i wewnętrznie niejasny. Użyte w żądaniu sformułowanie "postępowania administracyjne dotyczące ochrony środowiska" nie posiada jednoznacznego, normatywnego znaczenia. Nie jest to pojęcie zdefiniowane w żadnym akcie prawnym, a jego znaczenie może być różnie interpretowane w zależności od kontekstu, intencji wnioskodawcy czy zakresu kompetencji organu. Ochrona środowiska jako dział administracji publicznej obejmuje bardzo szeroki zakres spraw - od gospodarki odpadami, przez emisję zanieczyszczeń do powietrza i wód, hałas, ocenę oddziaływania na środowisko, gospodarkę wodną, aż po ochronę przyrody i krajobrazu - a regulowana jest przez wiele ustaw szczególnych. Brak wskazania w treści wniosku, o jakie konkretnie kategorie spraw chodzi, uniemożliwiał organowi ustalenie, czy dane postępowanie mieści się w ramach żądania, czy nie. Również nie zostało określone, czy strona skarżąca oczekuje informacji o postępowaniach prowadzonych wyłącznie przez Burmistrza Miastka, czy także tych, których Gmina Miastko jest stroną. Ponadto, nie jest jasne, jakich "kopii" (czego) domaga się wnioskodawca. W żądaniu wskazano ogólnie: "kopii o ich umorzeniu lub zawieszeniu wraz z uzasadnieniem". Tak nieprecyzyjne sformułowanie prowadzi do niepewności co do zakresu żądania - organ nie jest w stanie określić, jakie konkretnie dokumenty miałyby zostać udostępnione. Realizacja takiego wniosku wymagałaby indywidualnej analizy akt wszystkich postępowań administracyjnych wszczętych od dnia 7 maja 2024 r. w celu ustalenia, czy dotyczą "ochrony środowiska" w nieokreślonym (niesprecyzowanym) rozumieniu Stowarzyszenia. W zakresie żądania punktu 4 wniosku, tj. udostępnienia "rejestru wpływu wniosków o udostępnienie informacji publicznej z ostatnich 12 miesięcy oraz sposobu ich rozpatrzenia", organ wskazał, że udostępniono zanonimizowaną kopię dokumentu spełniającego wskazane kryteria. Na marginesie organ zauważył, że sama strona skarżąca zdał sobie sprawę z uchybień i braku precyzji wniosku z dnia 9 czerwca 2025 r., gdyż w dniu 7 lipca 2025 r. złożyła wniosek, w którym prawidłowo określiła zakres żądanej informacji oraz dostosowała jego treść do wymogów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wniosek ten został rozpoznany przez organ zgodnie z obowiązującą procedurą, a informacja została udzielona bez zbędnej zwłoki. Okoliczność ta potwierdza, że pierwotne żądanie było niejasne, a dopiero jego doprecyzowanie, w istocie złożenie nowego wniosku, umożliwiło organowi prawidłowe zastosowanie przepisów ustawy i realizację prawa dostępu do informacji publicznej. Stowarzyszenie w piśmie procesowym datowanym na dzień 14 sierpnia 2025 r. ustosunkowało się do odpowiedzi organu na skargę, podtrzymując stanowisko zawarte w skardze, że wniosek nie został zrealizowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1b). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Zgodnie zaś z § 2 omawianego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Orzekając w tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlega uwzględnieniu, choć nie w całości. W niniejszej sprawie strona skarżąca zarzuciła Burmistrzowi Miastka bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej. Na wstępie rozważań trzeba podkreślić, że wniesiona skarga dotyczy "wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 9 06.2025 r." (wynika to wprost z petitum skargi oraz jej uzasadnienia). Strona skarżąca domagała się w powyższym wniosku udostępnienia informacji publicznej w trybie przewidzianym przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Z kolei rodzaje informacji, które ustawa w ramach katalogu otwartego uznaje w szczególności za informację publiczną, określone zostały w art. 6 u.d.i.p. Udostępnianiu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o ich organizacji oraz o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach czy majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i lit. f u.d.i.p.). Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.d.i.p., informację publiczną stanowi również informacja o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym m.in. o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (pkt 3 lit. a) oraz dane publiczne, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności m.in. treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (pkt 4 lit. a). Podobnie informacją taką są dane o majątku jednostek samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.). Informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów czy mienia, którym dysponują . Skoro ustawodawca określił szczegółowo tryb, formę oraz zasady udostępniania informacji publicznej tym samym tylko w tych ramach może nastąpić skuteczna realizacja tego obowiązku przez zobowiązany podmiot. Trzeba pamiętać, że wskazana regulacja zawarta w ustawie o dostępie do informacji publicznej ma zagwarantować realną i powszechną możliwość kontroli działalności publicznej w zakresie nie tylko wykonywanych przez dane podmioty zadań publicznych ale także dysponowania mieniem publicznym. Zgodnie zatem z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli natomiast informacja publiczna nie mogła być udostępniona w tak ustalonym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie określonych we wniosku, i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona, bądź też postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują. Nie jest sporne w rozpoznawanej sprawie, że podmiot do którego zostało skierowane przez skarżące stowarzyszenie żądanie udostępnienia informacji - Burmistrz Miastka - jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Poza sporem była również treść złożonego przez skarżące stowarzyszenie wniosku z dnia 8 czerwca 2025 r. (treść żądania została przywołana na wstępie tego uzasadnienia). Powyższy wniosek wpłynął do organu w dniu 9 czerwca 2025 r. Burmistrz Miastka w odpowiedzi udzielonej w ustawowym terminie, poinformował skarżące stowarzyszenie (pismo z dnia 17 czerwca 2025 r.), że informacja żądana w pkt 1-3 wniosku nie stanowi informacji publicznej, bowiem informacja publiczna nie obejmuje żądań niejasnych lub niezrozumiałych. Jednocześnie organ przesłał zanonimizowaną kopię rejestru wpływu wniosków o udostępnienie informacji publicznej, w którym ujęto pisma (wnioski) od 27 stycznia 2025 r. do 16 czerwca 2025 r. Należy podkreślić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w wypowiedziach doktryny przyjmuje się, że we wniosku o dostęp do informacji publicznej należy w sposób jasny i zrozumiały sformułować pytanie (określić zakres żądania). Przedmiotem żądania powinny być określone informacje, a nie np. ogólnie wskazane zbiory dokumentów (por. wyrok NSA z 18 października 2017 r., I OSK 3521/15). Jest oczywiste, że wniosek dotyczący udostępnienia informacji publicznej powinien precyzować, o jaki rodzaj informacji chodzi. Pozwala to organowi na prawidłowe odczytanie intencji wnioskodawcy i załatwienie sprawy m.in. przez zakwalifikowanie żądanych informacji jako publicznych i ewentualnie na ograniczenie dostępu do nich z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 2 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z 18 października 2017 r., I OSK 3521/15). Jednocześnie, co istotne, podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie ma obowiązku poszukiwania takiej interpretacji złożonego wniosku, która miałaby odpowiadać intencji wnioskodawcy. To w interesie wnioskodawcy leży odpowiedni sposób sformułowania żądania, nakierowany na konkretne dane posiadające walor informacji publicznej (por. wyrok WSA w Szczecinie z 22 lutego 2018r., II SAB/Sz 166/17). Niesprecyzowane wnioski o informacje, zawierające zwroty nielogiczne, wadliwe językowo itp. - obiektywnie niepozwalające ustalić treści żądania wnioskodawcy - nie stanowią wniosków o informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., a w rezultacie nie podlegają rozpatrzeniu w jej trybie (por. wyrok NSA z 25 sierpnia 2016 r., I OSK 219/15). Ponadto, wniosek o udzielenie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie stanowi podania w indywidualnej sprawie administracyjnej w rozumieniu art. 63 k.p.a., a w konsekwencji nie podlega rygorom kodeksu postępowania administracyjnego. W sytuacji gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej poweźmie wątpliwość co do treści żądania wnioskodawcy, nie jest uprawniony do wezwania wnioskodawcy do sprecyzowania treści żądania, celem zapewnienia prawidłowej realizacji wniosku i udzielenia odpowiedzi zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. Podmiot zobowiązany jest bowiem związany treścią wniosku i nie jest upoważniony do żądania od wnioskodawcy sprecyzowania lub uzupełnienia wniosku. W tym zakresie nie stosuje się art. 64 § 2 k.p.a., pozwalającego na wezwanie strony do uzupełnienia braków podania, ponieważ przepisy kodeksu w sprawach dostępu do informacji publicznej stosuje się jedynie do decyzji na podstawie art.16 ust. 1 ustawy (por. wyrok NSA z 5 marca 20213 r., I OSK 2889/12). Brak odesłania do art. 64 § 2 k.p.a. wyklucza takie działania ze strony organu, których celem jest zapewnienia prawidłowej realizacji wniosku i udzielenia odpowiedzi zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. W konsekwencji powyższych rozważań należy podzielić stanowisko organu w odniesieniu do żądania objętego punktami 1 - 3 wniosku z dnia 8 czerwca 2025 r., wyrażone w udzielonej stronie skarżącej odpowiedzi. Jest oczywiste, że wobec braku precyzyjnego i jasnego określenia żądanych informacji i ich zakresu, organ nie był władny udzielić odpowiedzi. Tym samym wniosek nie mógł zostać rozpoznany przez organ i zarazem nie mógł stanowić wniosku o informację. W konsekwencji nie można uznać, aby organ kierując w ustawowym terminie do strony skarżącej pismo z dnia 17 czerwca 2025 r. pozostawał w bezczynności w tym zakresie. W niniejszej sprawie ważne jest również, że prawidłowość postępowania Burmistrza Miastka potwierdza jednoznacznie zachowanie się samej strony skarżącej, która po otrzymaniu pisma z dnia 17 czerwca 2025 r., skierowało do organu inny (kolejny) wniosek datowany na dzień 5 lipca 2025 r., na który została udzielona odpowiedź (wniosek ten nie jest objęty przedmiotową skargą). Należy zauważyć, że wnioski nie były tożsame. Trudno też wobec treści przedmiotowych wniosków uznać, że doszło jedynie do ponowienia żądania. Można zaznaczyć, że w odpowiedzi na skargę organ szczegółowo wyjaśnił swoje stanowisko, które dodatkowo wzmacnia przedstawioną powyżej argumentację. Treść odpowiedzi na skargę została przywołana na początku niniejszego uzasadnienia. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę w tej części, o czym orzekł w punkcie trzecim sentencji wyroku. Jednocześnie w realiach rozpoznawanej sprawy, nie można uznać, że organ udzielić udzielił pełnej i wyczerpującej odpowiedzi w zakresie punktu 4 wnioski z dnia 8 czerwca 2025 r. W tym punkcie sformułowano żądanie odnośnie rejestru wpływu wniosków o udostępnienie informacji publicznej z ostatnich 12 miesięcy oraz sposobu ich rozpatrzenia. Przesłanie rejestru obejmującego okres od stycznia do czerwca 2025r. nie realizuje żądania w pełni, gdyż nie obejmuje 12 miesięcy. Jednocześnie organ nie wyjaśnił w jakikolwiek sposób dlaczego tylko w odniesieniu do tej przestrzeni czasowej udzielił informacji. Nie budzi więc wątpliwości Sądu, że w tym zakresie organ pozostaje nadal w bezczynności. W stosunku do informacji, która ze względu na swój charakter jest informacją publiczną i może być udostępniona, stan bezczynności ustaje zasadniczo w sytuacji, gdy organ udostępni żądaną informację w zakresie i w formie określonej we wniosku przez podmiot zainteresowany jej uzyskaniem. Tym samym skarżące stowarzyszenie kierując wniosek do tego podmiotu, co do zasady, powinno się spodziewać uzyskania stosownej odpowiedzi lub właściwych wyjaśnień, od tego podmiotu. Zatem na dzień wniesienia niniejszej skargi, jak i na moment orzekania przez Sąd, organ pozostawał w bezczynności w zakresie punktu 4 wniosku. Pojęcie bezczynności zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2021 r., poz. 735 z ze zm., dalej - "k.p.a.") przez wskazanie, że jest to stan, w którym nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ administracji publicznej nie podjął w przewidzianym terminie żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el.). Tryb udostępniania informacji, jak już zaznaczono, w całości reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, normuje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. W postępowaniu toczącym się na podstawie u.d.i.p. nie stosuje się przepisów k.p.a., z wyjątkiem, o którym mowa w art. 16 ust. 2 u.d.i.p., wobec czego przed wniesieniem skargi nie ma obowiązku wyczerpania trybu przewidzianego w art. 53 § 2b p.p.s.a., a zatem nie zachodziła konieczność wniesienia ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Stanowisko to jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z dnia 4 marca 2020 r., I OSK 1917/18 i 21 listopada 2019 r., I OSK 4287/18). Pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej oznacza w praktyce niepodjęcie stosownych czynności w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami u.d.i.p. polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej, oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji lub też, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej. W konsekwencji powyższych rozważań, Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, zobowiązując Burmistrza Miastka do rozpoznania wniosku strony skarżącej w zakresie punktu 4 wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w punkcie drugim sentencji wyroku Sąd orzekł, że organ dopuścił się bezczynności, stwierdzając jednocześnie że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Orzekając w zakresie uregulowanym w przepisie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uwzględnił, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ terminów załatwienia sprawy, gdyż wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne (por. m.in. wyroki: WSA w Białymstoku z dnia 11 maja 2017 r., II SAB/Bk 38/17; WSA w Łodzi z dnia 20 kwietnia 2017 r., II SAB/Łd 13/17 oraz WSA w Krakowie z dnia 22 marca 2017 r., II SAB/Kr 35/17). Rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że prawo naruszono w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2016 r., I OSK 2451/14). Oceny sposobu prowadzenia postępowania pod kątem bezczynności należy dokonywać mając na uwadze zindywidualizowane okoliczności sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2015 r.; sygn. akt II OSK 652/15), co nakazuje uwzględniać m.in. stopień zaniedbań ze strony organu i naruszenia terminów załatwienia sprawy, obiektywną sytuację w jakiej działa oraz sposób zachowania tak organu, jak i strony. Tak więc, kierując się przedstawionymi wyżej kryteriami i regulacjami prawnymi Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Trudno mówić w okolicznościach rozpoznawanej sprawy o zaniechaniu lub o złej woli podmiotu zobowiązanego, zwłaszcza wobec udzielenia częściowej odpowiedzi. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie trzecim sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego stowarzyszenia kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).