II SA/Sz 21/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Ewa Wojtysiak Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Furtak-Biernat po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Prezesa Sądu z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2021 r. znak [...] Prezes Sądu Okręgowego w S. (dalej: "Prezes SO") utrzymał w mocy decyzję Prezesa Sądu Rejonowego [...] w S. (dalej: "Prezes SR") z [...] października 2021 r. znak [...] [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia S. S. O. W. P. w W. (dalej: "Strona" lub "Skarżacy") informacji publicznej. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2019.1429 t.j.; dalej: "u.d.i.p.") i art. 138 § 1 pkt 1 oraz 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021.735 t.j.; dalej: "K.p.a.") Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, pismem z 24 sierpnia 2017 r. Strona zwróciła się do Prezesa SR o udostępnienie informacji o dyżurach sędziów w sprawach "aresztowych" w okresie od 1 maja 2017 r. do 23 sierpnia 2017 r. oraz o skan postanowienia opisanego w artykule Gazety Wyborczej, do którego został podany link. Prezes SR zwrócił się do Strony o jednoznaczne wskazanie postanowienia, którego dotyczy żądanie. W odpowiedzi Strona wskazała, że ww. wniosek dotyczył wszystkich postanowień wraz z uzasadnieniami wydanych 22 czerwca 2017 r. w sprawie prowadzonego śledztwa przez Prokuraturę Regionalną w S. w sprawie o sygn. [...]. Prezes SR przesłał Stronie plan dyżurów "aresztowych" i w sprawach o przestępstwa rozpoznawane w postępowaniu przyspieszonym w Sądzie Rejonowym S. - [...] w S. za okres od 5 maja do 14 września 2017 r. Kolejnym pismem poinformował natomiast, że wnioskowane postanowienia zostały wydane przez sąd w toku niezakończonego postępowania przygotowawczego, a dostęp do dokumentów takiego postępowania został uregulowany przez przepisy kodeksu postępowania karnego i ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może mieć zastosowania. Wskazano, że zasadnym jest zwrócenie się do Prokuratora Regionalnego w S. o udostępnienie przedmiotowych postanowień. Wyrokiem z 20 grudnia 2017 r., II SAB/Sz 139/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę wnioskodawcy na bezczynność Prezesa SR. Wyrokiem z 2 marca 2021 r., III OSK 68/21 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony kasacyjnie ww. wyrok w całości i przekazał sprawę WSA w Szczecinie do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z 30 czerwca 2021 r., II SAB/Sz 49/21 WSA w Szczecinie zobowiązał Prezesa SR do rozpatrzenia ww. wniosku Strony w zakresie punktu 2 w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd wskazał, że analiza przepisów art. 1 ust. 2, w związku z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. nie daje podstaw do jednoznacznego stwierdzenia, iż w sytuacjach, gdy w ustawach szczególnych (procesowych) istnieją przepisy regulujące dostęp do akt poszczególnych postępowań jurysdykacyjnych, to podmiot zainteresowany określoną informacją o walorach publicznych nie może jej uzyskać w trybie przepisów u.d.i.p., gdyż ustawy szczególne – z mocy art. 1 ust. 2 u.d.i.p. - to wyłączają. Zdaniem Sądu przepis art. 1 ust. 2 u.d.i.p. należy rozumieć w ten sposób, że przepisy u.d.i.p. nie mogą służyć obejściu zasad dostępu do określonych akt postępowań jurysdykcyjnych i znajdujących się w nich dokumentów mających znaczenie procesowe. Nie może on jednak ograniczać zainteresowanym sprawami publicznymi dostępu do określonej informacji lub dokumentu – w szczególności wskazanego w art. 6 u.d.i.p. (por. wyrok WSA w Szczecinie z 7 grudnia 2017 r., II SAB/Sz 144/17). Sąd wskazał ponadto, podzielając tezą zawartą w prawomocnym wyroku WSA w Szczecinie z 7 grudnia 2017 r., II SAB/Sz 144/17, że art. 156 K.p.k. stanowi lex specjalis w stosunku do przepisów u.d.i.p. w zakresie dostępu do dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania karnego, wyłączając możliwość nieograniczonego dostępu do tych akt. Nie można jednak zgodzić się z twierdzeniem, iż dostęp ten jest ograniczony tylko do podmiotów wskazanych w § 1 art. 156 K.p.k. Zresztą przepis ten również przewiduje, że za zgodą prezesa sądu akta te mogą być udostępnione również innym osobom. Jeśli w tym trybie mogą być udostępniane akta sprawy, to tym bardziej mogą być udostępniane pojedyncze dokumenty stanowiące informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p. w szczególności konkretne orzeczenia sądu, jeśli oczywiście nie została w odpowiednim trybie wyłączona jawność określonych dokumentów (czy też całego postępowania). Jak wynika z uzasadnienia ww. wyroku czym innym jest kwestia dostępu do akt postępowania, którą to kwestię regulują ustawy procesowe, w tym art. 156 K.p.k. a czym innym udostępnienie znajdującego się w tych aktach określonego dokumentu, posiadającego walor informacji publicznej. Walor ten w przypadku orzeczeń sądu wynika wprost z art. 6 ust.1 pkt 4 lit. a) tiret 3 u.d.i.p. W ocenie sądu Prezes SR winien był udostępnić (jeżeli był w posiadaniu, czego jednak nie kwestionował) skan przedmiotowych postanowień, których dotyczy ww. wniosek Strony z wyłączeniem informacji mogących zagrozić prawidłowemu tokowi postępowania. Samo rozstrzygnięcie jednak jak i skład orzekający sądu - stanowi informację publiczną, która powinna być udostępniona. Gdyby Skarżący domagał się jednak pełnych skanów orzeczeń zawierających informacje chronione, obowiązkiem organu byłoby wydanie stosownej decyzji odmawiającej udzielenia informacji w tym zakresie. Po ponownym rozpoznaniu ww. wniosku w spornym zakresie udostępniono Stronie zanonimizowane tzw. główki postanowień wraz z częścią rozstrzygającą - bez wskazanych zarzutów - wydanych przez Sąd Rejonowy S. - [...] w S. VI Wydział Karny 22 czerwca 2017 r. w sprawach: VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...] oraz uzasadnień ww. postanowień. Wymienioną decyzją z [...] października 2021 r. Prezes SR odmówił udostępnienia Stronie informacji publicznej w zakresie treści postanowień wydanych przez Sąd Rejonowy S. - [...] w S. VI Wydział Karny 22 czerwca 2017 r, w sprawach: VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], VI Kp [...], tj. w zakresie zarzutów postawionych podejrzanym, które umieszczone są w części wstępnej postanowienia oraz uzasadnień w/w postanowień. Prezes SR uzasadnił wydane rozstrzygnięcie wskazując, że zarzuty postawione podejrzanym, oraz uzasadnienie postanowienia zawierają informacje chronione tajemnicą śledztwa. Sprawa [...] toczy się nadal na etapie postępowania przygotowawczego. Prezes SO podzielił stanowisko Prezesa SR, że informacje zawarte w uzasadnieniu postanowienia oraz opis zarzutów postawionych podejrzanym są objęte tajemnicą śledztwa i nie mogą być udostępnione bez zgody prokuratora. Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes SR zwrócił się do Prokuratora Regionalnego o wskazanie, które fragmenty przedmiotowych postanowień mogą zostać udostępnione w drodze informacji publicznej. Prokurator poinformował, że mogą jedynie zostać udostępnione informacje w postaci sygnatur spraw, daty rozstrzygnięcia, składu rozstrzygającego, prokuratora biorącego udział w posiedzeniu, imię i pierwsza litera nazwiska podejrzanego, sama sentencja rozstrzygnięcia (w zakresie podstaw prawnych rozstrzygnięć sądu oraz decyzji o nieuwzględnieniu wniosku prokuratora). Pozostała część stanowi tajemnicę śledztwa. W tej sytuacji, w ocenie Prezesa SO organ pierwszej instancji słusznie odmówił Stronie udzielenia informacji, które stanowią tajemnicę śledztwa. Prezes SO zauważył, że w toku rozpoznania wniosku o informację publiczną prezes sądu, w którym rozpoznano wniosek w przedmiocie tymczasowego aresztowania, nie ma realnych możliwości weryfikowania tego, które z elementów uzasadnienia postanowienia sądu stanowią informację publiczną, która może być udostępniona innym osobom, ponieważ nie ma dostępu do akt prowadzonego postępowania przygotowawczego i nie ma nawet podstawy prawnej do domagania się od prowadzącego postępowanie przygotowawcze, aby takie akta udostępnił. Uzasadnienie postanowienia w przedmiocie tymczasowego aresztowania zawiera informacje o dowodach, które niewątpliwie stanowią tajemnicę śledztwa. Słusznie też Prezes SR zwrócił uwagę na ustanowioną przez ustawodawcę materialnokarną ochronę postępowania w postaci penalizacji zachowań polegających na publicznym rozpowszechnianiu wiadomości z postępowania przygotowawczego zawartej w art. 241 § 1 K.k. Jak wskazał ponadto Prezes SO, nie ulega wątpliwości, że sytuacja ulegnie zmianie po ewentualnym skierowaniu do sądu aktu oskarżenia w przedmiotowej sprawie. Wówczas to bowiem sąd, a nie prokurator będzie gospodarzem sprawy. Organ II instancji stwierdził, że Prezes SR udostępnił informację publiczną w zakresie, w jakim było to możliwe bez naruszenia tajemnicy śledztwa, a dokonując oceny materiału zawartego w postanowieniach pod kątem art. 5 ust. 1 u.d.i.p. organ wypełnił zalecenia zawarte w wyroku WSA w Szczecinie z 30 czerwca 2021 r., II SAB/Sz 49/21. Strona zaskarżyła ww. decyzję Prezesa SO w całości skargą wniesioną do tutejszego sądu wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa SR; dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów wskazanych w uzasadnieniu skargi; zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, wedle norm przepisanych. Z ostrożności procesowej Skarżący zaoponował przeciwko rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na jego wynik, tj.: 1) art. 107 § 1 pkt 4 K.p.a. - przez zaniechanie powołania materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia; 2) art. 10 § 1 K.p.a. - przez uniemożliwienie skarżącemu aktywnego udziału w postępowaniu, a w szczególności zaniechanie wezwania Skarżącego do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenie się na jego temat; 3) art. 7 K.p.a., art. 77 §§ 1 i 4 K.p.a., art. 80 K.p.a. i art. 107 § 3 K.p.a. - przez wadliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego, to jest zaniechanie ustalenia jakie informacje zawarte we wnioskowanych dokumentach znajdują się w domenie publicznej, a w szczególności pominięcie faktów powszechnie znanych zawartych w komunikatach Prokuratury Krajowej; 4) art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 156 § 5 K.p.k. i art. 241 § 1 K.k. - przez zastosowanie przepisów K.p.k. w sytuacji, gdy informacje zawarte we wnioskowanych przez Skarżącego dokumentach zostały podane do publicznej wiadomości przez uprawnione do tego podmioty. W uzasadnieniu skargi jej zarzuty zostały uszczegółowione. Skarżący wskazał, iż informacje dotyczące zarzutów oraz ich uzasadnienia, a co za tym idzie uzasadnienia wniosków o stosowanie tymczasowego aresztowania, które to informacje znajdują się we wnioskowanych przez skarżącego dokumentach, zostały podane do publicznej wiadomości przez uprawnione do tego podmioty w 2017 r. na dowód tego do skargi załączono: wydruk komunikatu Prokuratury Krajowej, wydruk komunikatu Prokuratury Regionalnej w S., wydruk artykułu prasowego. W odpowiedzi na skargę Prezes SO wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 t.j.; dalej: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na decyzje administracyjne. Jak natomiast wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2021.137 t.j. ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z dyspozycją art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2021.2095 ze zm.) sprawę rozpoznano na rozprawie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że zaskarżona decyzja została wydana w następstwie prawomocnego wyroku WSA w Szczecinie z 30 czerwca 2021 r., II SAB/Sz 49/21, który z kolei został wydany na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2021 r., III OSK 68/21. W sprawie znajduje zatem zastosowanie, co zdaje się pomijać skarżąca, art. 153 P.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W powyższym wyroku z 30 czerwca 2021 r., II SAB/Sz 49/21 sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności w spornym zakresie, tj. udostępnienia wnioskowanych postanowień wraz z uzasadnieniami w tzw. sprawie polickiej, która to sprawa budziła szerokie zainteresowanie opinii publicznej. Z uzasadnienia wyroku II SAB/Sz 49/21 wynika, że w ocenie sądu organ w istocie nie kwestionował, iż wnioskowane orzeczenia stanowią informację publiczną. Nie był również sporny stan faktyczny sprawy. Sąd wyjaśnił, że czym innym jest kwestia dostępu do akt postępowania, którą regulują ustawy procesowe, w tym art. 156 K.p.k., a czym innym udostępnienie znajdującego się w tych aktach określonego dokumentu, posiadającego walor informacji publicznej. Walor ten w przypadku orzeczeń sądu wynika wprost z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret 3 u.d.i.p. Dalej sąd przestawił wykładnię art. 1 ust. 2 u.d.i.p., podkreślając, że przepisy u.d.i.p. nie mogą służyć obejściu zasad dostępu do określonych akt postępowań jurysdykcyjnych i znajdujących się w nich dokumentów mających znaczenie procesowe. Z drugiej strony zakaz ten nie może ograniczać zainteresowanym sprawami publicznymi dostępu do określonej informacji lub dokumentu – w szczególności wskazanego w art. 6 u.d.i.p. Sąd zgodził się z tezą, że art. 156 K.p.k. stanowi lex specjalis w stosunku do przepisów d.i.p. w zakresie dostępu do dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania karnego, wyłączając możliwość nieograniczonego dostępu do tych akt. Nie zgodził się jednak ze stanowiskiem organu, iż dostęp ten jest ograniczony tylko do podmiotów wskazanych w § 1 art. 156 K.p.k., ponieważ przepis ten również przewiduje, że za zgodą prezesa sądu akta mogą być udostępnione również innym osobom. Sąd wskazał, że przepisy u.d.i.p. i art. 156 K.p.k. nie pozostają ze sobą w kolizji, a przeciwnie, każdy z tych aktów prawnych reguluje właściwy dla swojego przedmiotu regulacji tryb dostępu do informacji. Informacja, o którą skarżący zwrócił się do organu, nie może przy tym naruszać przepisów ograniczających dostęp do informacji, tj. art. 5 ust. 1 u.d.i.p. Dotyczy to w szczególności tajemnicy śledztwa (postępowania) i wszelkich aspektów zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. Dlatego – w ocenie sądu – Prezes SR winien był udostępnić (jeżeli był w posiadaniu) skan przedmiotowych postanowień, o których mowa we wniosku, z wyłączeniem informacji mogących zagrozić prawidłowemu tokowi postępowania. Samo rozstrzygnięcie jednak, jak i skład orzekający sądu, z mocy art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret trzecie – stanowi informację publiczną, która powinna być udostępniona. Gdyby wnioskodawca domagał się jednak pełnych skanów orzeczeń, zawierających informacje chronione, obowiązkiem organu byłoby wydanie stosownej decyzji odmawiającej udzielenia informacji w tym zakresie (art. 16 w zw. z art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Należy ponadto zwrócić uwagę, że wniosek o udostepnienie skanów postanowień wydanych w tzw. sprawie polickiej w przedmiocie tymczasowego aresztowania Skarżący złożył również do Prezesa SO. Decyzją Prezesa SO z 13 lipca 2018 r. utrzymaną w mocy decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego w S. z [...] sierpnia 2018 r. odmówiono Skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w zakresie uzasadnień postanowień wydanych przez Sąd Okręgowy w S.. Prawomocnym wyrokiem z 11 października 2018 r., I SA/Sz 1083/18 WSA w Szczecinie oddalił wniesioną przez Skarżącego skargę. Skład orzekający w niniejszej sprawie zaznacza, że podziela zapatrywania wyrażone w uzasadnieniu ww. wyroku tutejszego sądu z 11 października 2018 r., które dotyczą analogicznych zagadnień spornych. Według składu orzekającego w rozpoznawanej sprawie Prezes SO prawidłowo utrzymał w mocy decyzję Prezesa SR, który zastosował się do powyżej przytoczonych ocen i wskazań sądu zawartych w ww. wyroku z 30 czerwca 20211 r., II SAB 49/21. Organ wydał decyzję odmawiającą udostepnienia informacji publicznej w zakresie treści postanowień dotyczącej wskazanych zarzutów oraz uzasadnień wnioskowanych postanowień. Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.). Stosownie do art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Z przytoczonej powyżej wykładni, jakiej dokonał WSA w Szczecinie w ww. wyroku II SAB 49/21 wynika, że przepis ten dotyczy tajemnicy śledztwa i wszelkich aspektów zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. Z wyroku tego wynika również jednoznacznie, że gdyby wnioskodawca domagał się pełnych skanów orzeczeń, zawierających informacje chronione, obowiązkiem organu byłoby wydanie stosownej decyzji odmawiającej udzielenia informacji w tym zakresie. W ocenie sądu organ miał prawo, a nawet obowiązek, aby wystąpić do prowadzącego postępowanie przygotowawcze Prokuratora Regionalnego w S. z zapytaniem, jakie elementy z wnioskowanych informacji mogą być udostępnione, gdyż to prokurator jest dysponentem materiału dowodowego, który podlegał ocenie przy rozstrzyganiu, czy zostały spełnione przesłanki do zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Zauważyć należy, że to prokurator władny jest ocenić, czy ujawnienie informacji zawartych w uzasadnieniach orzeczeń sądu wydanych na etapie postępowania przygotowawczego nie naruszy tajemnicy śledztwa bądź nie zagrozi prawidłowemu tokowi postępowania przygotowawczego. Stosownie bowiem do treści art. 298 § 1 K.p.k. postępowanie przygotowawcze prowadzi lub nadzoruje prokurator, a z § 2 tego przepisu wynika, że określone w ustawie czynności w postępowaniu przygotowawczym przeprowadza sąd. Podkreślenia wymaga, że "określone czynności" sądu są nadal podejmowane w ramach postepowania przygotowawczego. Również za zgodą prokuratora akta w toku postępowania przygotowawczego mogą być w wyjątkowych wypadkach udostępnione innym osobom, co wynika z art. 156 § 5 K.p.k. W zaskarżonej decyzji organ zasadnie zwrócił uwagę na penalizację naruszenia tajemnicy postępowania przygotowawczego. Zgodnie bowiem z art. 241 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U.2021.2345 t.j.; dalej: "K.k.") kto bez zezwolenia rozpowszechnia publicznie wiadomości z postępowania przygotowawczego, zanim zostały ujawnione w postępowaniu sądowym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Odpowiedzialność ta jest wzmocniona względem osób pełniących funkcja publiczne, co wynika z art. 265 i 266 K.k. Mając na uwadze powyższe Sąd wskazuje, że jak wynika z akt sprawy Prezes SR pismem z 23 września 2021 r. zwrócił się do Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. o zobowiązanie Prokuratora nadzorującego śledztwo w sprawie o sygn. akt PR I [...] do wskazania, które fragmenty postanowień wydanych przez ten sąd w dniu 22 czerwca 2017 r. mogą zostać ujawnione w drodze informacji publicznej. W odpowiedzi na ww. pismo Prezesa SR Prokurator Regionalny pismem z 1 października 2021 r. enumeratywnie wskazał, w jakim zakresie mogą zostać ujawnione w "drodze ujawnienia informacji publicznej" wnioskowane przez Skarżącego postanowienia, zaznaczając jednocześnie, że z uwagi na okoliczność, iż sprawa [...] toczy się nadal na etapie postępowania przygotowawczego, w pozostałej części elementy rozstrzygnięć nie stanowią informacji publicznej. Wskazane do udostępnienia elementy postanowień nie obejmowały uzasadnienia oraz zarzutów, stąd Prezes SR odmówił ich udostepnienia Skarżącemu ww. decyzją z 5 października 2021 r. Organ słusznie przy tym wskazał, że nie miał realnych możliwości weryfikowania tego, które z elementów postanowienia stanowią informację publiczną podlegająca udostępnieniu, ponieważ nie posiadał dostępu do akt prowadzonego postępowania przygotowawczego i nie miał nawet podstawy prawnej do domagania się udostępnienia tych akt. Prawidłowości takiego postępowania organu I instancji nie zmienia wskazana przez Skarżącego i potwierdzona dołączonymi do skargi wydrukami komunikatów prokuratury okoliczność ujawniania określonych informacji dotyczących prowadzonego śledztwa przez samą prokuraturę. Jak już wyżej wskazano, wydane przez sąd postanowienia nie zmieniły etapu postępowania przygotowawczego, a więc przedsądowego, na etap sądowy, tak więc wciąż obowiązywał rygor określony w art. 241 § 1 K.k. Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie postanowienia wydanego w przedmiocie tymczasowego aresztowania, w którym analizowane jest spełnienie przesłanek zastosowania tego środka zapobiegawczego, zawiera ocenę zgromadzonych na tym etapie dowodów poprzez wskazanie, jakim dowodom sąd dał wiarę, a jakim odmówił przymiotu wiarygodności. W analizie takiej omawiane dowody są ujawniane. W postanowieniach w przedmiocie zastosowania, bądź odmowy zastosowania tymczasowego aresztowania znajduje się szereg informacji z akt postępowań przygotowawczych, których udostępnienie, nawet po uniemożliwieniu zapoznania się wnioskodawcy z danymi osobowymi, mogłoby zagrozić całemu postępowaniu przygotowawczemu. W ocenie sądu wobec jednoznacznego stanowiska Prokuratora Regionalnego odnośnie do zakresu udostępnienia wnioskowanych postanowień, jak również wobec przepisów dotyczących naruszenia tajemnicy postępowania przygotowawczego, Prezes SR, nie miał obowiązku poszukiwania, czy i w jaki sposób informacje o zarzutach i ich uzasadnieniu funkcjonują już w domenie publicznej. Wbrew zarzutom skargi brak tego typu dociekań nie stanowił po stronie organu naruszenia przepisów dotyczących przeprowadzenia postępowania dowodowego. Stąd też sąd, w toku posiedzenia w dniu 28 kwietnia 2022 r., na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a oddalił wnioski dowodowe Skarżącego o dopuszenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów w zakresie wydruków: komunikatu Prokuratury Krajowej, komunikatu Prokuratury Rejonowej w S. oraz artykułu prasowego, ponieważ uznał, że nie są niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie. Sąd nie dostrzegł, aby naruszenie wskazanych przez Skarżącego w zarzutach skargi ww. przepisów K.p.a. obligowało Sąd do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Sąd podkreśla bowiem, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit c) P.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czego Skarżący - w ocenie sądu - nie wykazał. Sąd zwraca uwagę, że stan faktyczny sprawy jest de facto niesporny pomiędzy stronami. W konsekwencji zatem uznać należało, że organ w sposób prawidłowy wypełnił nakaz związania wyrokiem sądu, o jakim stanowi art. 153 P.p.s.a. Organ działał na podstawie i w granicach prawa, w klarowny sposób wyjaśniając Skarżącemu motywy podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. W szczególności art. 5 ust. 1 u.d.i.p. został przez organ zastosowany zgodnie z wykładnią wynikającą z uzasadnienia ww. wyroku z 30 czerwca 2021 r., II SAB/Sz 49/21, co skutkowało odmową udostępnienia informacji publicznej w spornym zakresie. Mając na uwadze powyższe, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.