III SA/Gd 494/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść, Asesor WSA Maja Pietrasik, Protokolant: Sekretarz sądowy Mirosława Marszałek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2025 r. sprawy ze skargi A.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 1 lipca 2025 r., nr SKO Gd/5516/24 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 23 października 2024 r., nr WK-I.5430.7565.2024.MD; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz skarżącej A.C. 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 31 lipca 2024 r. do Urzędu Miejskiego w Gdańsku wpłynął wniosek Zastępcy Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Gdańsku o skierowanie, na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2024r., poz. 1210; dalej jako: "u.k.p."), A. C., posiadającej prawo jazdy kat. A, B nr [...], na badania lekarskie z uwagi na uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierującej, celem stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wniosku podano, że w dniu 25 lipca 2024 r. funkcjonariusze Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Gdańsku zostali skierowani przez dyżurnego na ul. [...] w G., gdzie miało dojść do zdarzenia drogowego. Po przybyciu na miejscu ustalono, że A. C., kierując motocyklem marki Kawasaki, straciła panowanie nad pojazdem. Nie potrafiła podać przyczyny tego zdarzenia. Podczas badania przez Zespół Ratownictwa Medycznego oświadczyła, że leczy się na depresję i przyjmuje na stałe leki psychotropowe. Prezydent Miasta Gdańska, działając na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p., decyzją z dnia 23 października 2024 r., nr WK-I.5430.7565.2024.MD, skierował A. C. na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. W odwołaniu A. C., wnosząc o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta Gdańska, podniosła że legitymuje się orzeczeniem lekarskim stwierdzającym u niej brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, które zostało wydane w wyniku badania lekarskiego przeprowadzonego w dniu 3 kwietnia 2024 r. ze wskazaniem terminu następnego badania na dzień 22 czerwca 2033 r. Ponadto, zgodnie z zaświadczeniem lekarza psychiatry, wydanym w dniu 6 listopada 2024 r., w aktualnym stanie psychicznym nie wymaga leczenia (nie przyjmuje leków od 4 miesięcy, tj. od czerwca 2024 r.), jest w stanie remisji, brak jest przeciwwskazań do prowadzenia przez nią pojazdów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 1 lipca 2025 r., nr SKO Gd/5516/24, utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdańska. W uzasadnieniu wydanej decyzji wskazano, że przyjętą przez organ pierwszej instancji podstawą faktyczną decyzji o skierowaniu skarżącej na badanie lekarskie w związku z istnieniem zastrzeżeń co do stanu jej zdrowia było pismo Zastępcy Naczelnika Wydziału ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Gdańsku, z którego wprost wynikało, iż ww. przyjmuje leki psychotropowe, ponieważ leczy się na depresję. Przyczyny, które uzasadniają skierowanie kierowcy na badania kontrolne mogą być osłabienie postrzegania spowodowane wiekiem, zaburzenia osobowości albo stosowanie środków odurzających czy leków psychotropowych. Na podstawie powyższego organ pierwszej instancji, zdaniem organu odwoławczego, dokonał prawidłowej oceny, że w tym konkretnym przypadku zgłoszone zastrzeżenia są "uzasadnione i poważne", a więc uzasadniają wydanie decyzji na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Warunkiem uzyskania prawa jazdy jest bowiem m.in. uzyskanie orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem (art. 11 ust. 1 pkt 2a u.k.p.). Orzeczenie takie wydawane jest przez uprawnionego lekarza po przeprowadzeniu badań, których zasady i zakres określają przepisu rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 grudnia 2022 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. z 2022 r., poz. 2503). Dlatego też uznać należy, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącej jako kierowcy w rozumieniu art. 75 ust. 1 pkt 5 i art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Oceny takiej nie zmienia, w opinii organu odwoławczego, wskazana w zaświadczeniu lekarskim datowanym na 6 listopada 2024 r., okoliczność, że skarżąca aktualnie nie przyjmuje leków, jest w stanie remisji. W momencie zdarzenia skarżąca sama przyznała, że takowe leki przyjmuje. W realiach niniejszej sprawy organ pierwszej instancji prowadząc postępowanie w oparciu o przepisy art. 75 ust. 1 pkt 5 oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. zobligowany był ustalić tylko, czy istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. Nie był natomiast władny ocenić, czy w przypadku skarżącej przyjmowanie leków psychotropowych stanowiło o istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Tylko badanie przeprowadzone przez uprawnionego lekarza będzie drogą do sformułowania takiej oceny. Dlatego, skoro wątpliwości co do stanu zdrowia strony pod kątem możliwości kierowania pojazdami, nie mogły być rozstrzygnięte bez badania przeprowadzonego przez uprawnionego lekarza, to podnoszone w odwołaniu, jak również w toku postępowania przed organem pierwszej instancji zarzuty i argumenty nie mogły odnieść skutku. Konkludując, organ odwoławczy stanął stanowisku, że Prezydent Miasta Gdańska dokonała prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, nie doszło tym samym do naruszenia przepisów postępowania, ani do naruszenia przepisów prawa materialnego. W skardze A. C., wnosząc o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, zarzuciła naruszenie: 1. art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p., poprzez stwierdzenie, iż zostały spełnione przesłanki "uzasadnione i poważne zastrzeżenia" w sytuacji, gdy organ nie wyjaśnia w jaki sposób doszło do powzięcia tych "uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń"; 2. art. 99 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p., objawiające się zaniechaniem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy przez organ, co w konsekwencji doprowadziło do błędnej wykładni przepisów, w następstwie czego organ bezzasadnie i przedwcześnie skierował na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że orzeczenie lekarskie stwierdzające u niej brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami zostało wydane w wyniku badania lekarskiego przeprowadzonego w dniu 3 kwietnia 2024 r. ze wskazanym terminem następnego badania na dzień 22 czerwca 2033 r. Podważanie wiarygodności przedmiotowych badań jest niedopuszczalne i prowadzi do uzasadnionych obaw każdego kierującego pojazdami, a także każdej osoby bez uprawnień, co do rzetelności i wiarygodności przeprowadzanych badań w celu uzyskania uprawień do kierowania pojazdami. Nadto, art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. stanowi o skierowaniu na badania lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierującego pojazdami. Art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. również wymaga spełnienia przesłanek - istnienia uzasadnionego i poważnego zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Tymczasem Komenda Miejska Policji w Gdańsku skierowała swój wniosek na podstawie informacji uzyskanej od uczestniczki wypadku, której udzielano pierwszej pomocy w karetce pogotowia, a następnie zabrano do szpitala w celu przeprowadzenia badań i udzielenia dalszej pomocy lekarskiej. Informacje udzielane przez nią były niezrozumiałe, znajdowała się ona w ogromnym szoku i stresie po wypadku, który miał miejsce kilka minut wcześniej. Wobec czego, informacje i oświadczenia nie powinny być w tym momencie protokołowane, a następnie wykorzystywane do dalszego składania wniosków przez Komendę Miejską Policji w Gdańsku. Tak sformułowany wniosek i oparty na niewiarygodnych oświadczeniach, zdaniem skarżącej stanowi nadużycie prawa przez funkcjonariuszy publicznych. Wobec tego, zdaniem skarżącej, treść art. 99 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. nie mógł stanowić podstawy do wydania decyzji przez organ o skierowaniu jej na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Skarżąca podkreśliła, że w dniu 6 listopada 2024 r. odbyła wizytę lekarską u lekarza psychiatry, który podczas tej wizyty wystawił zaświadczenie. Lekarz potwierdzając okres leczenia od 21 marca 2022 r. do 1 lutego 2024 r. z powodu nieprawidłowo kształtującej się osobowości oraz początkowo epizodu depresji, zaświadczył, że w aktualnym stanie psychicznym nie wymaga ona leczenia (leków nie przyjmuje od 4 miesięcy tj. od czerwca 2024 r.), jest w stanie remisji, brak jest przeciwwskazań do prowadzenia przez nią pojazdów. Z ostrożności procesowej skarżąca wskazała, że aktualnie pracuje w formie zdalnej i nie posiada stałego pobytu w Polsce, co znacznie utrudnia, a wręcz uniemożliwia, ponowne przeprowadzenie badań. W skardze zawarto wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentu - zaświadczenia lekarza specjalisty psychiatry H. W. z dnia 6 listopada 2024 r. celem wykazania następujących faktów: (1) obecnego stanu zdrowia psychicznego skarżącej , (2) braku wymagalności leczenia psychiatrycznego, (3) braku przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów przez skarżącą. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 20 listopada 2025 r. skarżąca wyjaśniła, że ruszając sprzed domu rodzinnego najechała motocyklem na "hopkę", co skutkowało wywróceniem się motocyklu i jej upadkiem. Pełnomocnik skarżącej, podtrzymując skargę, wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 p.p.s.a., stanowi, że uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli skarżąca uczyniła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 1 lipca 2025 r., nr SKO Gd/5516/24, które po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 23 października 2024 r., nr WK-I.5430.7565.2024.MD w sprawie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, utrzymało wskazaną decyzję w mocy. Podstawę wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy o kierujących pojazdami. Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p., starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Natomiast badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia (art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p.). Ustawodawca w ostatnim powołanym przepisie, jako przesłankę skierowania osoby posiadającej prawo jazdy na badanie lekarskie, wskazuje istnienie "uzasadnionych i poważnych" zastrzeżeń co do stanu jej zdrowia. Prawidłowe zatem rozpoznanie sprawy wymagało udzielenia jednoznacznej i nie nasuwającej wątpliwości odpowiedzi na pytanie czy w odniesieniu do skarżącej istniały "uzasadnione i poważne" zastrzeżenia co do stanu zdrowia, które powinny skutkować skierowaniem jej na badania lekarskie. W orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie przyjmuje się, że "uzasadnione" to tyle, co oparte na konkretnych, wiarygodnych podstawach, zaś "poważne", to dotyczące takich aspektów zdrowia, które mogą mieć bezpośredni wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdu. "Uzasadnione i poważne" zastrzeżenia winny mieć swoje źródło w tego rodzaju informacjach o stanie zdrowia, z których z dużym prawdopodobieństwem wynika, że u posiadacza prawa jazdy mogą występować przeciwwskazania zdrowotne co do możliwości jego dalszego bezpiecznego udziału w ruchu drogowym. Informacje takie mogą wynikać z orzeczeń lekarskich, z karty informacyjnej leczenia szpitalnego, opinii o stanie zdrowia sporządzonej przez lekarzy specjalistów (zob. wyrok NSA z 11 lipca 2024 r., II GSK 46/24). Co również ważne, przyjmuje się w judykaturze, że informacje uzyskanie przez organ wynikające np. z opinii lekarskiej, nie mogą być przyjmowane bezkrytycznie. Opinia jest bowiem dowodem (podobnie jak karta informacyjna leczenia czy orzeczenie lekarskie), który w przypadku pojawiających się wątpliwości, może podlegać weryfikacji w ramach postępowania wyjaśniającego. Tym samym, właściwy organ administracji, po otrzymaniu informacji poddającej w wątpliwość należytą zdolność psychofizyczną kierowcy, powinien przeprowadzić postępowanie - celem oceny - czy w konkretnym, badanym przypadku zastrzeżenia te są rzeczywiście tego rodzaju, że uzasadniają wydanie decyzji w oparciu o powołane wyżej przepisy. Sformułowanie, że mają być one "uzasadnione" oznacza przede wszystkim, że powinny być oparte na wiarygodnych podstawach. Innymi słowy, to właśnie w tym postępowaniu organ powinien dokonać ustaleń czy istnieją podstawy do skierowania kierowcy na badanie lekarskie (jeżeli tak to wydać decyzję). Natomiast po ustaleniu, że brak podstaw do skierowania na takie badanie - umorzyć postępowanie w sprawie (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 11 lutego 2021 r., II SA/Rz 1180/20). Postępowanie w sprawie zostało zainicjowane wnioskiem z dnia 26 lipca 2024r., zastępcy Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Gdańsku, w uzasadnieniu którego podniesiono, że w dniu 25 lipca 2024 r. funkcjonariusze ww. Wydziału zostali skierowani przez dyżurnego na ul. [...] w G., gdzie miało dojść do zdarzenia drogowego. Ustalono, że skarżąca kierując motocyklem marki Kawasaki, straciła panowanie nad pojazdem i podczas badania przez zespół ratownictwa medycznego oświadczyła, że ma depresję i przyjmuje na stałe leki psychotropowe. Przedmiotowy wniosek nie został poparty jakimkolwiek dokumentem ani dowodem. W świetle przywołanych regulacji i poglądów jest oczywiste, że po otrzymaniu tego wniosku na organach ciążył obowiązek: - po pierwsze, jego weryfikacji w ramach przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w celu oceny czy w badanym przypadku zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy są rzeczywiście tego rodzaju, że uzasadniają wydanie decyzji w oparciu o powołane przepisy ustawy; - po drugie, jednoznacznego i nie nasuwającego wątpliwości ustalenia, że zastrzeżenia są "uzasadnione i poważne" oraz opierają się na wiarygodnych podstawach. W ocenie Sądu powyższym obowiązkom organy nie sprostały. Jak podniósł organ drugiej instancji "przyjętą przez organ pierwszej instancji podstawą faktyczną decyzji o skierowaniu A. C. na badanie lekarskie w związku z istnieniem zastrzeżeń co do stanu jej zdrowia było pismo Zastępcy Naczelnika Wydziału ruchu KMP w Gdańsku, z którego wprost wynikało, iż w/w przyjmuje leki psychotropowe, ponieważ leczy się na depresję". Trzeba zatem podkreślić, iż w rozpoznawanej sprawie - wyłączną przyczyną - która legła u podstaw zaskarżonych decyzji i która została przywołana we wniosku inicjującym postępowania było zdarzenie drogowe i złożone podczas niego wyjaśnienie skarżącej o przyjmowaniu leków psychotropowych w związku z depresją. Przy czym, z decyzji organów obu instancji nie wynika dokładnie na czym przedmiotowe zdarzenie drogowe polegało. Zawarte we wniosku lakoniczne stwierdzenie utraty przez skarżącą panowania nad pojazdem (motocyklem) niewiele wyjaśnia. Nie wiadomo bowiem co się konkretnie wydarzyło w dniu 25 lipca 2024 r., ani kto brał w zdarzeniu udział. Dopiero na rozprawie sądowo-administracyjnej w dniu 20 listopada 2025 r., na pytanie Sądu skarżąca wyjaśniła, że najechała na "hopkę" co skutkowało wywróceniem się motocykla i jej upadkiem. Zastępca Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego KMP w Gdańsku oparł więc swój wniosek zasadniczo tylko na informacji uzyskanej od skarżącej o przyjmowaniu leków psychotropowych w związku z depresją. Rację ma organ, że fakt przyjmowania leków psychotropowych może przemawiać za istnieniem "uzasadnionych i poważnych" zastrzeżeń odnośnie stanu zdrowia. Jednak w takim przypadku organy powinny jednoznacznie wyjaśnić, a następnie w sposób nie nasuwający wątpliwości uzasadniać dlaczego w rozpoznawanej sprawie przyjmowanie tego rodzaju leków przemawia za istnieniem zastrzeżeń o takim charakterze, a w konsekwencji za skierowaniem na badania. Przedmiotowa okoliczność powinna podlegać weryfikacji w toku postępowania wyjaśniającego, zwłaszcza w sytuacji gdy organ dysponuje w tym zakresie jedynie wyjaśnieniami skarżącej. Przy czym organ prowadząc postępowanie na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 5 i art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. nie jest władny ustalać czy w przyjmowanie leków psychotropowych stanowi o istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Nie budzi też wątpliwości Sądu, że celem przywołanych regulacji ustawowych jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym. Wobec poczynionych rozważań, obowiązkiem organów było dokonanie prawidłowej oceny i ustalenie czy rzeczywiście istnieją "uzasadnione i poważne" zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącej. Przedmiotowa ocena nie może się ograniczać się do zakwestionowania przedłożonego przez skarżącą zaświadczenia lekarskiego dnia 6 listopada 2024 r., ale przede wszystkim powinna znajdować odzwierciedlenie w materiale zgromadzonym w sprawie. Materiał ten zaś powinien co najmniej uprawdopodabniać istnienie takiego charakteru zastrzeżeń. Zatem organy uchybiły normom zawartym w przepisach art. 7, art. 77 § 1 i 80 k.p.a., gdyż nie doszło do należytego i dostatecznego wyjaśnienia sprawy, pozwalającego na jej załatwienie a także zastosowania określonej normy prawa materialnego przewidującej nałożenie obowiązku na stronę (w realiach sprawy poddania się badaniom lekarskim). Prowadzi to do wniosku, że zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja wydane zostały z naruszeniem ww. przepisów k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jak już zaznaczono przepisy prawa materialnego wymagają, aby zastrzeżenia dotyczące stanu zdrowia były "uzasadnione i poważne". Oznacza to, że okoliczności ustalone przez organ muszą przynajmniej z dużym prawdopodobieństwem wskazywać, że z uwagi na stan zdrowia w stosunku do kierującego mogą występować przeciwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami i powinny zostać zweryfikowane podczas badania lekarskiego, co w rozpoznawanej sprawie nie zostało jednoznaczne ustalone oraz nasuwa uzasadnione wątpliwości. Czyni to również zapadłe decyzje przedwczesnymi. W związku z wnioskiem dowodowym zawartym w skardze, należy wyjaśnić że sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej, a nie poprzez rozpoznawanie i rozstrzyganie spraw administracyjnych w zastępstwie organów administracji publicznej, czy odnoszenie się zamiast organu do zarzutów strony zgłaszanych w odwołaniu. Sąd administracyjny nie posiada bowiem kompetencji w tym zakresie. Zadaniem sądu nie jest czynienie w sprawie ustaleń faktycznych za organ rozpatrujący sprawę, nawet jeżeli w aktach sprawy znajdują się dokumenty mające dla sprawy istotne znaczenie. Zgodnie z art. 106 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Rolą sądu jest wyłącznie poddanie kontroli legalności ustaleń, wyprowadzonych z nich wniosków i zastosowanych przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 23 października 2024 r., o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie drugim sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z zawartych w uzasadnieniu rozważań. Organy rozpoznając ponownie niniejszą sprawę zobowiązane będą ją rozpoznać w jej całokształcie, mając na uwadze powyższe uwagi Sądu. Stosownie bowiem do treści art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym orzeczenia.nsa.gov.pl.