III SAB/Kr 124/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 30 grudnia 2022 r. postanawia: odrzucić skargę. pismem z dnia 12 października 2025 r. K. J., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie oddalenie skargi jako bezzasadnej wyjaśniając, że skarżący w dniu 30 grudnia 2022 r. złożył wniosek o wydanie zaświadczenia o treści żądanej, tj. że: "sierż. sztab w stanie spoczynku K. J. pełnił czynną służbę w policji wobec zaliczenia do niej służby rozpoczętej w MO z mocy prawa od dnia 16 czerwca 1988 roku do dnia 30 czerwca 2005 roku i w roku 2005 w dacie zwolnienia dla uprawnień i prawa do policyjnej emerytury wymagalnego w minimum 15-tu lat tej czynnej służby w policji (...)." oraz "sierż. szt. w stanie spoczynku K. J. doznał uszczerbku na zdrowiu w związku ze służbą czynną w policji, w związku ze służbą oraz pełnioną w związku z jej szczególnymi warunkami lub właściwościami, skutkiem czego doznał uszczerbku na zdrowiu uprawniającym do świadczenia jednorazowego odszkodowania". Jednocześnie tożsamy wniosek zatytułowany "wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej" skarżący złożył tego samego dnia (30 grudnia 2022 r.) do Komendy Głównej Policji. Oba wnioski treściowo były takie same i faktycznie zawierały żądania wydania zaświadczeń identycznej treści, stąd Komenda Główna Policji, pismem z dnia 11 stycznia 2023 r., przekazała otrzymany wniosek do Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie celem załatwienia. Wniosek złożony bezpośrednio do Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie pismem z dnia 12 stycznia 2023 r. został przekazany Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie celem załatwienia zgodnie z właściwością. Z kolei wniosek przesłany z Komendy Głównej Policji również został przekazany Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie pismem z dnia 19 stycznia 2023 r. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2023 r. nr 1/2023/ZSK Komendant Powiatowy Policji w Krakowie odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2023 r nr 13/2023/AH Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 12 września 2023 r., sygn.. akt III SA/Kr 524/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę skarżącego na ww. postanowienie z dnia 28 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej w skrócie - P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 12 października 2025 r. skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 30 grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia. Wniosek skarżącego organ przesłał 12 stycznia 2023 r. zgodnie z właściwością do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie. Z kolei w dniu 19 stycznia 2023 r. organ przekazał zgodnie z właściwością Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie drugi wniosek skarżącego o wydanie zaświadczania z dnia 30 grudnia 2022 r. przekazany pismem z dnia 11 stycznia 2023 r. przez Komendanta Głównego Policji. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt administracyjnych, znajdujących się przy sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 65/25. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę, że organ przekazując sprawę zgodnie z właściwością w dniu 12 i 19 stycznia 2023 r. rozpoznał i załatwił sprawę w sposób zgodny z prawem i niezwłocznie. Dodatkowo, wydając postanowienie z dnia 28 lutego 2028 r. utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z dnia 24 stycznia 2023 r. zakończył sprawę ostatecznie, kończąc sprawę w instancji. Opisany stan faktyczny wskazuje zatem, że organ załatwił sprawę z wniosku skarżącego. Tym samym sąd administracyjny nie może poddać merytorycznej ocenie działań organu. Pogląd o niemożności merytorycznego rozpoznania sprawy wynika z uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19. W uchwale tej przesądzono bowiem, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.". Jakkolwiek wskazana uchwała traktuje bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć jednak należy, że zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów, czy też do podjęcia określonych czynności. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności". Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale. Jednocześnie zauważyć należy, że skarga na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku z dnia 30 grudnia 2022 r., wielokrotnie była już odrzucana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (np. postanowienie z dnia 17 grudnia 2024 r, sygn. akt III SAB/Kr 91/24, postanowienie z dnia 4 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SAB/Kr 65/25) Okoliczność ta nie wyklucza jednak możliwości wniesienia przez skarżącego "nowej". skargi, bowiem odrzucenie skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. akt II OZ 589/09, LEX nr 552913). Sytuacja powagi rzeczy osądzonej, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona przez tę samą stronę i w tym samym przedmiocie skarga jest rozpoznawana merytorycznie. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji postanowienia.