II SA/Po 64/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Szaniecka /spr./ Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 09 listopada 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych; I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 755zl (siedemset pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ E.Podrazik /-/ A.Zieliński /-/ J.Szaniecka Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) zatwierdził R.G. i A. D. projekt budowlany zamienny, uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych dotyczących realizacji inwestycji urządzenia gospodarstwa rolno-hodowlanego (hodowla norek) wraz z adaptacją budynków istniejących na budynek socjalno-biurowy oraz podręczny warsztat stolarski, prowadzonych na nieruchomości położonej w S. [...] (dz. nr [...], ark. [...]) wraz z uzgodnieniami rzeczoznawców w zakresie bhp, bezpieczeństwa przeciwpożarowego i wymagań higienicznych i zdrowotnych oraz zezwolił na wznowienie robót dotyczących realizacji opisanej wyżej inwestycji. Jednocześnie nałożył na inwestorów obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej inwestycji. Podstawą powyższej decyzji były następujące ustalenia i wnioski. W dniu [...] V.2005 r. przeprowadzono kontrolę budowy fermy norek realizowanej w miejscowości S. [...], w trakcie której ustalono, że budowa prowadzona jest niezgodnie z zatwierdzonym planem zagospodarowania działki. Mianowicie inwestor wykonał niezgodnie z projektem dodatkowe utwardzenie terenu przesuwając linię zabudowy klatek o 50 m w stronę drogi relacji P.-K . Przesunięcie linii zabudowy było wynikiem poszerzenia pasów między klatkami. Dokonane zmiany spowodowały umniejszenie odległości zabudowy pawilonów od drogi z odległości 195 m do 145 m od drogi i wymagały zmiany udzielonego pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] wstrzymano wykonywane roboty budowlane, a decyzją z dnia [...] nakazano inwestorom przedstawienie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Zamiast pierwotnie projektowanej odległości między pawilonami zwiększono odległość między nimi do 6 m , a w konsekwencji zmniejszono ilość rzędów pawilonów z 20 do 16. Projekt zamienny przedstawiono [...] . Od powołanej wyżej decyzji wniosło odwołanie Stowarzyszenie A . Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie odwoławcze z powodu wniesienia odwołania przez podmiot nie będący stroną w sprawie. Organ odwoławczy stwierdził również, że M. B. i K. G. nie byli stroną postępowania dotyczącego budowy przedmiotowej inwestycji. W obiegu prawnym znajduje się ostateczna decyzja Wójta Gminy z [...] ustalająca warunki zabudowy dla pobudowania pomieszczeń dla hodowli norek - stado podstawowe 10 tys. sztuk. Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu[...] VIII.2005 r. stwierdzono, że od dnia wstrzymania robót nie wykonano żadnych prac budowlanych. Powyższą decyzję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. doręczył inwestorom, a jej odbiór A. D. potwierdził w dniu [...] sierpnia 2005 r. (k. [...] V akt. adm. T-58A). Odwołanie od powyższej decyzji wniosło w dniu [...] października 2005 r. Stowarzyszenie A z siedzibą w K. reprezentowane przez jego przedstawiciela P.S . Domagając się uchylenia decyzji organu I instancji i oddalenia wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego skarżące Stowarzyszenie miedzy innymi zarzuciło naruszenie w sprawie przepisów prawa budowlanego, nieprzeprowadzenie postępowania w sprawie oddziaływania na środowisko oraz bezzasadne pozbawienie udziału w postępowaniu właścicieli nieruchomości sąsiadujących bezpośrednio z nieruchomością inwestorów tj. K. G. i M.B . W odwołaniu zawarto również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania podnosząc, że zaskarżona decyzja nie została doręczona Stowarzyszeniu co oznacza, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy wnoszącego odwołanie (k. 156[...] i nast. akt adm. T-58). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 i art. 104 kpa umorzył postępowanie odwoławcze. Uzasadniając powyższą decyzję organ odwoławczy przedstawił, co następuje: W związku z podaniem Stowarzyszenia A z dnia [...] V.2005 r. organ I instancji przeprowadził w dniu [...] V.2005 r. kontrolę budowy, w trakcie której ustalono, że przedmiotowa budowa prowadzona była na podstawie ostatecznej decyzji Starosty z dnia [...] o pozwoleniu na budowę. Decyzja ta została następnie przeniesiona na rzecz innych podmiotów decyzjami Starosty z dnia [...] i [...]. Również wówczas ustalono, że budowa prowadzona jest niezgodnie z zatwierdzonym planem zagospodarowania działki. Ta właśnie przesłanka była powodem wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G .postanowienia z [...] ,którym wstrzymano prowadzenie robót budowlanych. Następnie tj. [...] organ I instancji wydał decyzję, którą nakazał R.G. i A.D. przedstawienie do [...] VII.2005 r. projektu budowlanego zamiennego wraz z wymaganymi uzgodnieniami. Błędy pisarskie we wspomnianej decyzji zostały sprostowane postanowieniem z dnia [...]. Po wykonaniu przez zobowiązanych obowiązków wynikających z ostatnio wymienionej decyzji organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Rozpoznając odwołanie wniesione od powyższej decyzji przez Stowarzyszenie A w pierwszej kolejności należało zbadać, czy odwołanie to spełnia wymogi formalne przewidziane dla tego środka prawnego. Zgodnie z art. 127 § 1 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Zatem wniesienie odwołania przysługuje wyłącznie stronie, a także organizacji społecznej dopuszczonej do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony (art. 31 § 3 kpa). Niewątpliwe jest, że Stowarzyszenie A nie brało udziału w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organ pierwszej instancji. Dopiero w trakcie postępowania odwoławczego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu podania z dnia [...] X.2005 r. dopuścił wspomniane Stowarzyszenie do udziału w postępowaniu odwoławczym dotyczącym decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...]. Dopuszczenie tej organizacji do udziału w postępowaniu odwoławczym było wynikiem zmiany statutu Stowarzyszenia, która nastąpiła w dniu [...] września 2005 r. Jednakże w żadnym wypadku nie można przyjąć, że skutkiem dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu odwoławczym jest uzyskanie przez tę organizację uprawnienia do wniesienia odwołania. Skoro Stowarzyszenie A nie było dopuszczone do udziału w postępowaniu administracyjnym przed organem pierwszej instancji na prawach strony, a odwołanie może zostać wniesione wyłącznie przez stronę (art. 127 § 1 kpa) lub organizację społeczną dopuszczoną do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony (art. 31 § 3 kpa) to należy umorzyć postępowanie odwoławcze z uwagi na fakt wniesienia odwołania przez organizację społeczną niedopuszczoną do udziału w postępowaniu administracyjnym przed organem pierwszej instancji na prawach strony (por. uchwała NSA z 5.VII.1999 r. sygn. akt OPS 16/98 opubl. ONSA z 1999 r. z. 4 poz. 119). W tej sytuacji bezprzedmiotowe było rozpatrywanie wniosku Stowarzyszenia A o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, tym bardziej, że z przepisu art. 58 kpa może skorzystać tylko strona, której organ doręczył decyzję, lecz która z przyczyn od siebie niezależnych nie mogła wnieść odwołania w terminie ustawowym (por. wyrok NSA z 13.VII. 1999 r. sygn. akt IV SA 703/97 Lex nr 47299). Dlatego orzeczono jak w rozstrzygnięciu decyzji. Skargę na powyższą decyzję wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Stowarzyszenie A w K . Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania skarżące Stowarzyszenie zarzuciło organowi odwoławczemu: – rażące naruszenie przepisów prawa materialnego tj. artykułów 48 ust. 2, 49 ust. 1, 51 ust. 3 pkt 2, 51 ust. 4 i 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 32 ust. 3 pkt 1, art. 33 ust. 2 pkt 3 prawa budowlanego, – rażące naruszenie przepisów procesowych tj. artykułów 104 § 1, 107 § 3, 136, 77 - 80, 7 - 12, 28 kpa. – rażące naruszenie przepisów prawa Unii Europejskiej tj. art. 3 i preambuły Dyrektywy Rady i Parlamentu Europejskiego nr 2003/35/WE art. 1 i preambuły Dyrektywy Rady i Parlamentu Europejskiego nr 2002/49/WE przez całkowite pominięcie zastosowania tych przepisów. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w sprawie pominięto okoliczności świadczące o udziale Stowarzyszenia w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Stowarzyszenie było bowiem inicjatorem postępowania administracyjnego, było zawiadomione o czynnościach podejmowanych w jego toku, a wreszcie do pewnego momentu doręczano mu rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Świadczy to jednoznacznie o udziale Stowarzyszenia w postępowaniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w G . W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17.XI.1988 r. (sygn. IV SA 855/88 ONSA 1990/1/3) stwierdzono, że "Jeżeli organ administracji nie wydał wymaganego przez art. 31 § 2 kpa formalnego postanowienia o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu organizacji społecznej, jednakże przyjmował składane przez tą organizację oświadczenia, a także doręczał tej organizacji decyzje i postanowienia, fakty te należy uznać jako dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu administracyjnym". Dlatego w ocenie skarżącego brak wcześniejszego postanowienia o dopuszczeniu organizacji społecznej nie mógł mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący dodał, że nawet dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania dopiero w drugiej instancji nie pozbawia jej możliwości korzystania ze wszystkich uprawnień, w tym do wniesienia odwołania. W dalszych motywach skargi skarżące Stowarzyszenie obszernie uzasadniło zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Wywiodło, że w sprawie istniały uzasadnione podstawy do zastosowania art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego i nakazania rozbiórki przynajmniej części przedmiotowego obiektu budowlanego. Ponadto inwestorzy tak w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, jak i w niniejszym postępowaniu mieli obowiązek uzyskania zapewnienia zgodności budowy z przepisami o ochronie środowiska. Takiej dokumentacji inwestor nie przedłożył. Pominięcie zatem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko naruszało przepisy prawa. Inwestorzy nie dysponowali też ważną decyzją o warunkach zabudowy co wyłączało możliwość uwzględnienia ich wniosku. Dlatego w sprawie naruszono również art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego. Uzasadniając zarzut naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego skarżący podniósł, że organy administracji działały wyłącznie w interesie inwestorów, pomijając interes społeczny i słuszny interes obywateli. W szczególności nie dopuszczono stron do udziału w postępowaniu, a w konsekwencji nie uwzględniono ich twierdzeń i wniosków dowodowych. Naruszono zatem ustawę z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Wbrew przepisom prawa budowlanego i art. 28 kpa w postępowaniu nie brali udziału właściciele nieruchomości sąsiednich, nie wspominając o innych osobach, na których nieruchomości obiekt będzie oddziaływał. Skarżące Stowarzyszenie zarzuciło wreszcie, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż przepisy unijne nie zostały transponowane do prawa polskiego, a zatem zachodzi konieczność stosowania wprost norm tego prawa. Organ odwoławczy zignorował potrzebę realizacji zadań określonych w art. 1 i preambule. Dyrektywy Rady i Parlamentu Europejskiego nr 2002/49/WE. Przedmiotowa hodowla norek na skalę przemysłową wymagała udziału lokalnej społeczności we wszystkich postępowaniach, które mogły mieć wpływ na zachowanie środowiska naturalnego oraz zdrowia ludzi. W końcowych motywach skargi skarżące Stowarzyszenie zarzuciło, że projekt techniczny sporządziła osoba nieuprawniona. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Również o oddalenie skargi wnieśli uczestnicy postępowania A.D. i R.G . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została uwzględniona z przyczyn, które Sąd nie będąc związany granicami skargi wziął pod uwagę z urzędu. W postępowaniu odwoławczym organ drugiej instancji w pierwszej kolejności dokonuje oceny, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie tj. bada sprawę z punktu widzenia art. 134 kpa. Zaistnienie choćby jednej z przesłanek przewidzianych w powołanym wyżej przepisie wyłącza możliwość rozpoznania odwołania w zwykłym trybie instancyjnym tj. wydania którejkolwiek z decyzji przewidzianych w art. 138 kpa. W rozpoznawanej sprawie bezspornym było, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] nie została doręczona skarżącemu Stowarzyszeniu. Poprzedziło ją też pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] czerwca 2005 r., w którym organ ten poinformował skarżące Stowarzyszenie, że z uwagi na treść regulaminu Stowarzyszenia nie jest ono stroną prowadzonego postępowania administracyjnego (k. [...] akt adm. T-58. T.3). Powołaną wyżej decyzję z dnia [...] doręczono wyłącznie inwestorom, a jej odbiór A. D. potwierdził w dniu [...] VIII.2005 r. (k. [...] V akt adm. T-58A). Wobec tego 14-dniowy terminu do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg [...] VIII.2005 r. i obowiązywał również te podmioty, które nie brały udziału w postępowaniu administracyjnym. W odwołaniu skarżącego Stowarzyszenia z dnia [...] października 2005 r. zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W tej sytuacji organ odwoławczy nie miał kompetencji do rozpoznania odwołania w trybie art. 138 kpa bez uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii dochowania terminu do jego wniesienia. Ponadto, organ odwoławczy wypowiadając się jedynie w motywach zaskarżonej decyzji o bezprzedmiotowości wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a więc w kwestiach, które winny być przedmiotem odrębnego orzeczenia, w istocie pozbawił wnoszącego odwołanie możliwości zaskarżenia takiego orzeczenia. Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że organizacja społeczna może skutecznie złożyć odwołanie, jeżeli została dopuszczona do udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Jeżeli natomiast odwołanie wnosi organizacja społeczna, która nie uczestniczyła w postępowaniu przed organem pierwszoinstancyjnym na prawach strony, to odwołanie takiego podmiotu jest niedopuszczalne, z uwagi na brak legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia (por. Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego B.Adamiak, J.Borkowski Wyd. C.H.Beck W-wa 2004 wyd. VI str. 583, komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego M.Jaśkowiak. A.Wróbel Zakamaycze 2005 str. 747). Jeżeli zatem organ odwoławczy przyjął, że skarżące Stowarzyszenie nie zostało dopuszczone do udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji na prawach strony, to zobowiązany był na podstawie art. 134 kpa stwierdzić niedopuszczalność odwołania. Należy bowiem odróżnić sytuację prawną podmiotu, który twierdzi, że zaskarżona decyzja dotyczy jego indywidualnego interesu prawnego lub obowiązku (art. 28 kpa) od sytuacji prawnej organizacji społecznej działającej w sprawie dotyczącej innej osoby, na prawach strony (art. 31 kpa). Tylko w pierwszym przypadku, jak to wielokrotnie wyjaśnił Naczelny Sad Administracyjny, między innymi w powołanej w zaskarżonej decyzji uchwale, organ odwoławczy zobowiązany jest rozpoznać odwołanie (o ile oczywiście wniesione zostało w terminie) i wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa, w razie stwierdzenia braku interesu prawnego lub obowiązku jednostki wnoszącej to odwołanie. Przedstawione wyżej rozważania oznaczają, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 58, 134 i 138 § 1 pkt 3 kpa w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na obecnym etapie rozpoznawanej sprawy za przedwczesną należało uznać ocenę Sądu dotyczącą kwestii uczestnictwa skarżącego Stowarzyszenia na prawach strony w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, przede wszystkim dlatego, że zaskarżona decyzja poza autorytatywnym stwierdzeniem o niedopuszczeniu przez organ I instancji skarżącego Stowarzyszenia do udziału w sprawie nie zawiera dalszych argumentów i odniesienia do materiału zawartego w aktach sprawy. Należy natomiast przypomnieć, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie nie było prowadzone w trybie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 129 poz. 902), a w konsekwencji w sprawie nie miał zastosowania art. 33 tej ustawy. Wobec tego ocena sytuacji prawnej skarżącego Stowarzyszenia mogła być oparta jedynie o art. 31 kpa, który to przepis w niniejszej sprawie nie był wyłączony z mocy art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.). Rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne nie dotyczyło bowiem udzielenia pozwolenia na budowę, lecz doprowadzenia robót budowlanych do zgodności z prawem (art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego). Zgodnie z art. 31 § 2 kpa organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu, zaś na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie. Z akt administracyjnych wynika, że na określonym etapie postępowania przed organem I instancji zawiadamiano skarżące Stowarzyszenie o podejmowanych w sprawie czynnościach, doręczano jej orzeczenia organu oraz przyjmowano oświadczenia (k. [...],[...],[...],[...],[...],[...] akt adm. T-58, T.3). Do wniosku skarżącego Stowarzyszenia z [...] VI.2005 r. o nadanie mu "statusu strony" organ I instancji ustosunkował się w dniu [...] VI.2005 r. (k. [...],[...],[...] powołanych wyżej akt adm.). Po wskazanej wyżej dacie skarżące Stowarzyszenie nie brało udziału w postępowaniu przed organem I instancji, w szczególności nie doręczono mu decyzji tego organu z dnia [...]. Powinnością organu odwoławczego oceniającego dopuszczalność wniesienia odwołania było, w nawiązaniu do materiału zgromadzonego w aktach sprawy, w tym zwłaszcza dokumentów znajdujących się na powołanych wyżej kartach akt administracyjnych rozważenie i ustalenie, czy skarżące Stowarzyszenie, w świetle art. 31 § 2 kpa zostało dopuszczone do udziału w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, czy też nie. Przechodząc do oceny zarzutów zawartych w skardze należy wskazać, że w przeważającym zakresie dotyczą one legalności decyzji pierwszoinstancyjnej. Ponieważ zaskarżona decyzja nie rozstrzyga meritum sprawy, to już tylko z tego względu Sąd nie był uprawniony do przeprowadzenia kontroli decyzji organu I instancji. Dlatego jako przedwczesne należało uznać obszerne argumenty skargi dotyczące naruszenia przez organ I instancji przepisów prawa budowlanego, prawa ochrony środowiska, czy przepisów unijnych. W tej ostatniej kwestii, tylko na marginesie należy wskazać, że powołane w skardze dyrektywy Wspólnot Europejskich zostały wdrożone do ustawy Prawo ochrony środowiska, co wynika z art. 1 pkt 36 i 37 ustawy z dnia 18.V.2005 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 113 poz. 954). Zarzuty skargi dotyczące naruszenie przepisów proceduralnych również w większości dotyczą postępowania pierwszoinstancyjnego stąd nie mogą być na obecnym etapie postępowania objęte oceną Sądu. Natomiast zagadnienia związane z dopuszczalnością wniesienia odwołania przez skarżące Stowarzyszenie zostało omówione w motywach niniejszego wyroku. Skarżące Stowarzyszenie nie mogło, z oczekiwanym przez siebie skutkiem, powoływać się na pominięcie w postępowaniu administracyjnym osób, którym w jego ocenie przysługiwał przymiot stron, bowiem w stosunku do tych osób organ odwoławczy wydał odrębne decyzje, które następnie zostały zaskarżone do Sądu administracyjnego. Dla porządku należy wskazać, że skargi A. B., K.K. i M. B. (sygn. akt II SA/Po 66/06, II SA/Po 65/06 i II SA/Po 62/06) zostały prawomocnie odrzucone, skarga K.G. prawomocnie oddalona (sygn. akt II SA/Po 63/06), a skarga R. B. (sygn. akt II SA/Po 61/06) nieprawomocnie odrzucona. W toku ponownego rozpoznania sprawy powinnością organu odwoławczego będzie uwzględnienie wskazań zawartych w niniejszym wyroku. Oznacza to w pierwszej kolejności potrzebę rozważenia, w oparciu o art. 134 kpa tak kwestii dopuszczalności wniesienia przez skarżące Stowarzyszenie odwołania jak i terminu do jego wniesienia, w tym ostatnim wypadku, po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu i to niezależnie od końcowej formy jego załatwienia. Z przyczyn wyżej wskazanych, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30.VIII.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ E.Podrazik /-/ A.Zieliński /-/ J.Szaniecka MK