I OSK 870/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Sędziowie sędzia NSA Irena Kamińska sędzia del. WSA Maria Werpachowska Protokolant Maciej Kozłowski po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Ke 86/09 w sprawie ze skargi M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 19 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 86/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez M. C. odwołania od decyzji z dnia [...] października 2008 r., wydanej przez Prezydenta Miasta Kielce. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że decyzją z dnia [...]października 2008 r. organ pierwszej instancji, po rozpatrzeniu wniosku M. C. odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Kielce z dnia [...] maja 2006 r., dotyczącą przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej położonej w K. przy ul. [...] oraz [...] oznaczonej nr [...] i [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach stwierdziło, że w decyzji z dnia [...] października 2008 r., stosownie do wymogów art. 107 § 1 kpa zawarte zostało pouczenie o prawie strony do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach za pośrednictwem organu wydającego decyzję, tj. Prezydenta Miasta Kielce w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Wyżej wymieniona decyzja została doręczona M. C. w dniu 27 października 2008 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, podpisane osobiście przez zainteresowaną. W związku z tym 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 10 listopada 2008 r. Tymczasem odwołanie od wskazanej decyzji M. C. złożyła osobiście w Kancelarii Urzędu Miasta Kielce w dniu 12 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalając skargę na powyższą decyzję stwierdził, że w decyzji z dnia [...] października 2008 r., stosownie do wymogów art. 107 § 1 kpa zawarte zostało pouczenie o prawie strony do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach za pośrednictwem organu wydającego decyzję w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji (art. 129 § 2 kpa). Bezspornym jest, że decyzja z dnia [...] października 2008 r. została skarżącej doręczona 27 października 2008 r., a zatem termin do wniesienia odwołania upływał 10 listopada 2008 r. Tymczasem M. C. odwołanie wniosła osobiście do organu I instancji w dniu 12 listopada 2008 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Sąd I instancji ponadto stwierdził, że zawarte w piśmie Prezydenta Miasta Kielce z dnia 21 listopada 2008r. mylne stwierdzenie, że "odwołanie M. C. zostało wniesione w ustawowym terminie" nie jest wiążące dla organu II instancji, który ma obowiązek przed rozpoznaniem odwołania ustalić, czy jest ono wniesione w ustawowym terminie. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniosła M. C., domagając się uchylenia wyroku w całości wraz z poprzedzającym je postanowieniem. Ponadto wniosła o zasadzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych. Jako podstawę skargi kasacyjnej wskazała art. 174 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w związku z art. 129 § 1 i 57 § 4 k.p.a. poprzez niewłaściwą wykładnię i zastosowanie. W uzasadnieniu wnosząca skargę kasacyjną podniosła, iż wniosła odwołanie od decyzji w dniu 12 listopada 2008 r., czyli w 16 dniu od jej doręczenia. Był to pierwszy dzień, w którym urząd pracował po dniu ustawowo wolnym od pracy. Prezydent Miasta Kielce uznał odwołanie za złożone w terminie, gdyż zgodnie z Zarządzeniem Prezydenta Miasta Kielce z dnia 11 marca 2008 r., nr 62/2008 w sprawie ustalenia dni wolnych od pracy w 2008 r. dla pracowników Urzędu Miasta Kielce, dzień 10 listopada 2008 r. (poniedziałek) został ustalony dniem dodatkowym wolnym od pracy. Zgodnie z kalendarzem 9, 10 i 11 listopada 2008 r. były dniami wolnymi od pracy, a pierwszym dniem, w którym zgodnie z art. 129 § 1 k.p.a. skarżąca mogła wnieść odwołanie do właściwego organu był dzień 12 listopada 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Nie można podzielić zarzutu skargi kasacyjnej, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach naruszył art. 129 § 1 w zw. z art. 57 § 4 k.p.a. Zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a., jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Błędnym jest twierdzenie wnoszącej skargę kasacyjną, iż ustalony wewnętrznym zarządzeniem dzień wolny od pracy w danym zakładzie wywołuje takie same skutki jak ustawowo wolny dzień od pracy. Dniami ustawowo wolnymi od pracy są dni wymienione enumeratywnie w art. 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. - o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.). Nie są natomiast dniami uznawanymi za ustawowo wolne od pracy dni, które są wolne od pracy dodatkowo, przewidziane przepisami w kodeksie pracy lub przepisami pozakodeksowymi (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod. red. T. Wosia. Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2008, s. 361). Orzecznictwo sądów administracyjnych przyjmuje, że to, iż część pracodawców, w tym również urzędy, traktują określony dzień, w drodze indywidualnych decyzji jako wolny od pracy, nie daje podstaw do przyjęcia, że dzień ten był dniem ustawowo wolnym od pracy. Zarządzenia kierowników jednostek organizacyjnych mają charakter przepisów wewnętrznych i obowiązują tylko w tych jednostkach (por. wyrok NSA z 2 września 1999 r., SA/Sz 1498/98, LEX nr 38994, wyrok z 4 października 2006 r., II GSK 153/06, LEX nr 276715). Nie można tych zarządzeń w żadnym przypadku traktować jako równorzędnych z ustawami, gdyż zarządzenia te nie są źródłami powszechnie obowiązującego prawa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Konstytucji RP. W konsekwencji dzień wolny od pracy wprowadzony na mocy zarządzenia kierownika zakładu pracy nie może być uznany za dzień ustawowo wolny od pracy. W takiej sytuacji należy uznać, że skoro dzień 10 listopada 2008 r. nie był dniem ustawowo wolnym od pracy, to był ostatnim dniem, w którym upływał skarżącej termin do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Kielce z dnia [...] października 2008 r. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.