VI SA/Wa 32/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Protokolant Aneta Stefaniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2010 r. sprawy ze skargi J. S.A. z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania oddala skargę Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu odwołania A. Polska Sp. z o.o. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2009 r. orzekającej o odmowie wznowienia postępowania na zasadzie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Decyzją Nr [...], z dnia [...] czerwca 2007 r. wydaną z upoważnienia Prezydenta W. zezwolono spółce J. SA w Z. na lokalizację zjazdów na teren osiedla "[...]", usytuowanych w pasie drogowym ul. [...] oraz ul. [...]. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2009 r. A. Polska Sp. z o.o. zwróciła się do Prezydenta W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r., podając jako podstawę art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na to, że bez własnej winy spółka nie uczestniczyła jako strona w postępowaniu dotyczącym wydania zezwolenia na lokalizację zjazdów, a o wydaniu decyzji w powyższym przedmiocie dowiedziała się w dniu 1 lipca 2009 r. podczas spotkania z przedstawicielami spółki W. Sp. z o.o. Po rozpoznaniu tego wniosku Zastępca Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w W., działający w imieniu Prezydenta W. decyzją z dnia [...] września 2009 r. o Nr [...] powołując się na art. 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania z uwagi na to, iż A. Polska Sp. z o.o. nie posiadała legitymacji strony w postępowaniu zakończonym wydaniem zezwolenia na lokalizację zjazdu, co w konsekwencji oznacza, że nie zachodzi przesłanka do wznowienia postępowania z przyczyny wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła A. Polska Sp. z o.o. podnosząc, iż w przypadku podstawy wznowienia postępowania, wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., badanie tej przesłanki następuje po wznowieniu postępowania. Przychylając się do powyższego poglądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję, wydaną w I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez Prezydenta W. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła spółka J.. S.A., domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi spółka podniosła, że pogląd wyrażony przez organ odwoławczy jest nadmiernie formalistyczny, gdyż gwarancje procesowe wnoszącego podanie o wznowienie postępowania w pełni znajdują swoje zabezpieczenie w rozstrzygnięciu wydawanym w trybie art. 149 § 3 k.p.a. Decyzja o odmowie wszczęcia postępowania następuje w wyniku badania zarówno przyczyn podmiotowych jak i przedmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują całokształt zagadnień związanych z ustaleniem, czy wniosek pochodzi od osoby mającej status strony postępowania. Zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje wyłącznie na żądanie strony, nigdy nie następuje na wniosek osoby, która nie posiada przymiotu strony. W tym stanie rzeczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze bezzasadnie na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję, skoro postępowanie wyjaśniające w zakresie podmiotowym zostało przeprowadzone przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując w ten sposób zaskarżoną decyzję, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc niezasadna. Wznowienie postępowania jest instytucją służącą weryfikacji wadliwej decyzji administracyjnej. Przysługuje ono od decyzji ostatecznej z przyczyn podanych w art. 145 § 1 k.p.a. i 145 a § 1 k.p.a. Sąd w całości podzielił stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż jeżeli wniosek o wznowienie opiera się na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i zawiera stwierdzenie, że składający wniosek uważa się za stronę postępowania, w którym został bezpodstawnie pominięty, to weryfikacja stanowiska strony następuje już po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Dopiero bowiem w tej fazie postępowania organ może merytorycznie badać, czy strona bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu co łączy się z czynieniem ustaleń czy wnoszącemu podanie w ogóle przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zapada w formie decyzji, wydanej na podstawie art. 151 § 1 k.p.a. O słuszności tego stanowiska świadczy bogate orzecznictwo sądów administracyjnych, na które powołał się organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji tj. wyrok NSA z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1747/07, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 27 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 745/07, a także wyrok WSA w Gdańsku z 4 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Gd/7908, który przywołała A. Polska Sp. z o.o. z siedzibą w P. w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Sąd w całości zgadza się z poglądem, wyrażonym w cytowanych wyżej orzeczeniach, sprowadzającym się do przyjęcia tezy, iż w przypadku wskazania przez wnoszącego podanie z podaniem przyczyny z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., kwestia ta będzie przedmiotem ustaleń i oceny w postępowaniu prowadzonym już po wydaniu postanowienia, o którym mowa w art. 149 § 1 i 2 k.p.a. W tym stanie rzeczy jedynym prawidłowym rozstrzygnięciem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze było uchylenie zaskarżonej decyzji w trybie art. 138 § 2 k.p.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, który jest wyłącznie uprawniony do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania oraz merytorycznego zbadania, czy w niniejszej sprawie zachodzi wskazana przez stronę podstawa wznowienia. W tym stanie rzeczy, wobec bezzasadności zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.