I SA/Rz 186/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska WSA Barbara Stukan-Pytlowany Protokolant ref.st. Joanna Migacz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 maja 2011r. sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w N. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] października 2010r. nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Podkarpackiego , 2) zasądza od Zarządu Województwa Podkarpackiego na rzecz strony skarżącej "A" Spółka z o.o. w N. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Rz 186/11 U Z A S A D N I E N I E W dniu 2 września 2009r. "A" Spółka z o.o. (dalej: Spółka/skarżąca) złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach Działania 1.1 - Wsparcie kapitałowe przedsiębiorczości, Schemat B – Bezpośrednie dotacje inwestycyjne Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013 pn: "Wzrost konkurencyjności B poprzez wdrożenie innowacji procesowej, produktowej i marketingowej produkcji suplementów diety i środków dietetycznych", który zarejestrowany został pod nr [...]. Pismem z dnia 2 grudnia 2009r. Urząd Marszałkowski Województwa Podkarpackiego Departament Wspierania Przedsiębiorczości poinformował Spółkę o błędach i uchybieniach formalnych wniosku i wezwał do jego uzupełniania poprzez przedłożenie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) z nowymi kodami PKD z 2007r. Wraz z pismem z dnia 14 grudnia 2009r. Spółka przesłała do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego dokumenty zawierające stosowne korekty i uzupełniania. Przesyłka ta dotarła do adresata w dniu 16 grudnia 2009r. Według skarżącej wśród powyższych dokumentów znajdował się również aktualny odpis z KRS z nowymi kodami PKD z 2007r. W piśmie z dnia 15 lutego 2010r. Urząd Marszałkowski poinformował skarżącą Spółkę, że wniosek został oceniony negatywnie pod względem formalnym, gdyż Spółka złożyła uzupełniony wniosek w dniu 16 grudnia 2009r., a powinna dokonać uzupełnień do dnia 15 grudnia 2009r. tj. w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, zgodnie z zapisem części 5 pkt 5.1 ppkt 4 Regulaminu Konkursu stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego nr [...] z dnia 25 czerwca 2008r. (dalej: Regulamin Konkursu). W dniu 26 lutego 2010r. skarżąca Spółka złożyła protest od negatywnej oceny formalnej wniosku, zarzucając naruszenie części 5 pkt 5.1 ppkt 4 Regulaminu Konkursu, zgodnie z którym wezwanie do uzupełnienia wniosku należało doręczyć zarówno za pośrednictwem poczty, jak i faksem lub drogą elektroniczną, a więc w dwojakiej formie, czego nie uczyniono, gdyż doręczono wezwanie jedynie za pośrednictwem poczty. Uchwałą z dnia 7 kwietnia 2010r. nr [...] Zarząd Województwa Podkarpackiego uznał protest za zasadny, podzielając stanowisko skarżącej Spółki, że doręczenie wezwania do uzupełniania wniosku powinno być dokonane równolegle w dwojakiej formie, a w związku z tym wezwanie dokonane w sposób sprzeczny z Regulaminem Konkursu nie może być uznane za skuteczne. Po ponownej ocenie wniosku, w piśmie z dnia 16 czerwca 2010r., Urząd Marszałkowski Województwa Podkarpackiego poinformował skarżącą Spółkę, że jej wniosek nie spełnia kryterium kompletności ze względu na brak dokumentu w postaci aktualnego wyciągu z KRS z nowymi kodami PKD z 2007r., wobec czego został oceniony negatywnie w wyniku ponownej oceny formalnej. W dniu 6 lipca 2010r. Spółka kolejny raz złożyła protest od ww. negatywnej oceny formalnej wniosku podnosząc, że przy piśmie z dnia 14 grudnia 2009r. ponownie sporządziła Złącznik nr 12, załączając REGON – z PKD z 2007r. oraz aktualny wypis z KRS z PKD z 2007r. i uzyskała potwierdzenie złożenia pisma wyjaśniającego z dnia 14 grudnia 2009r., w którym wyspecyfikowano wszystkie załączniki. Zdekompletowanie dokumentacji nastąpiło w Urzędzie Marszałkowskim, bowiem po pierwotnej negatywnej ocenie formalnej wniosku zwrócono część dokumentów w tym aktualny wypis z KRS. Spółka podniosła, że zasadniczym dokumentem określającym PKD, normującym identyfikacje działalności branżowej podmiotu gospodarczego, jest zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON wydane przez Krajowy Rejestr Urzędowy Podmiotów Gospodarki Narodowej (GUS), a nie wypis z KRS. W oparciu o Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. z 2007r., nr 251, poz. 1885), które wprowadziło PKD 2007, sekcje PKD 2004 i 2007 zostały automatycznie przeklasyfikowane i Urząd Marszałkowski nie miał przeszkód do weryfikacji PKD. Uchwałą z dnia 12 października 2010r. nr [...] Zarząd Województwa Podkarpackiego oddalił protest Spółki argumentując, że Spółka nie dołączyła kopii dokumentu rejestrowego KRS zawierającego aktualne numery PKD z 2007r., dopuszczając się tym samym naruszenia rozdziału 5 pkt 5.1 ocena formalna pkt 10 Regulaminu Konkursu. Skarżąc powyższą uchwałę Spółka zarzuciła naruszenie art. 30b ust. 1, art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84 z 2009r., poz.712 – dalej: ustawa z.p.p.r.), pkt 4.4 w związku z pkt. 3.1 i 5.1.1, pkt 5.1.1, pkt 5.1.4, pkt. 5.1.4 w związku z pkt 5.1.10 Regulaminu Konkursu, a także art. 7 Konstytucji RP, powtarzając w skardze zarzuty zawarte w proteście. Podniosła, że przy piśmie z dnia 14 grudnia 2009r. złożyła załącznik nr 12, który zawierał REGON – PKD 2007 oraz wypis z KRS z PKD z 2007r. i uzyskała potwierdzenie złożenia tegoż pisma. Podkreśliła, że oceny wstępnej kompletności wniosku powinien dokonać przyjmujący dokumenty pracownik, dodając, że już w piśmie z dnia 15 lutego 2010r., które zawierało informację o pisemnej negatywnej ocenie formalnej wniosku Zarząd Województwa Podkarpackiego powinien wskazać wszystkie błędy formalne, a tymczasem w piśmie tym zwrócono jedynie uwagę na przekroczenie terminu. Według skarżącej zapis Regulaminu dotyczący obowiązku dołączenia do wniosku aktualnego dokumentu rejestrowego z nowymi kodami PKD pozostaje w sprzeczności z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (DZ.U 215, poz. 1885). Zgodnie z § 4: Polską Klasyfikację Działalności (PKD) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 2 stycznia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 33, poz. 289 i Nr 165, poz. 1727) stosuje się do działalności oznaczonej zgodnie z tą klasyfikacją przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2009 r. Dokumentacja odpowiadająca tym wymogom została złożona przez wnioskodawcę w pierwotnym wniosku przed wzywaniem o jego uzupełnienie. Skarżąca podkreśliła, że podstawowym dokumentem określającym PKD jest REGON, a nie KRS, a o przewadze dokumentu REGON nad KRS przesądza rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27.07.1999 roku w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji rejestru podmiotów gospodarki narodowej, w tym wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń, oraz szczegółowych warunków i trybu współdziałania służb statystyki publicznej z innymi organami prowadzącymi urzędowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej (Dz. U. Nr 69, poz. 763 ze zm.). Odnośnie Regulaminu Konkursu stwierdziła, że jest on dalej idący aniżeli obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, ponieważ w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 października 2007 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 185, poz. 1317) - na podstawie którego został opracowany Regulamin - nie ma wymogu dołączenia KRS z PKD z 2007. Gdyby intencją ustawodawcy było złożenie przez wnioskodawcę KRS z kodami PKD z 2007, to zawarłby w treści rozporządzenia wyraźny zapis, tak jak uczynił to w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 roku w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. Nr 53, poz. 311). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalając skargę Spółki wskazał, że spór dotyczy przedłożenia w odpowiednim terminie aktualnego wypisu z KRS z kodami PKD z 2007 r. Sąd stanął na stanowisku, że Regulamin Konkursu na dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013 w ramach osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka Działanie 1.1 – Wsparcie kapitałowe przedsiębiorczości Schemat B – Bezpośrednie dotacje inwestycyjne (dalej Regulamin Konkursu) w części 3 pkt 27 stawia wymóg dołączenia do wniosku aktualnego wypisu z KRS z nowymi kodami PKD z 2007 r. Zdaniem Sądu samo uzyskanie potwierdzenia złożenia pisma przewodniego z dnia 14 grudnia 2009 r., do którego według skarżącej dołączono aktualny wypis z KRS z nowymi kodami PKD z 2007 r., nie wskazuje jednoznacznie na uzupełnienie wniosku o żądany dokument. Zgodnie z rozdziałem 5 pkt 5.1 ocena formalna ppkt 1 Regulaminu Konkursu, ocena formalna polega na potwierdzeniu, że złożony wniosek wraz z załącznikami jest kompletny i wypełniony zgodnie z wytycznymi oraz odpowiednimi przepisami prawa. Natomiast zgodnie z rozdziałem 5 pkt 5.1 ppkt 3 Regulaminu Konkursu oceny formalnej wniosku dokonują pracownicy Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości na zasadzie "dwóch par oczu". W świetle treści tych przepisów Sąd stwierdził, że nie można uznać za zasadne stanowiska zawartego w skardze, iż pracownik przyjmujący uzupełniony wniosek powinien zbadać jego kompletność. Natomiast wykładnia rozdziału 5 pkt 5.1 ppkt 4 Regulaminu Konkursu dokonana przez Zarząd Województwa Podkarpackiego odnośnie obowiązku jednoczesnego doręczania wezwania o uzupełnienie wniosku zarówno za pośrednictwem poczty jak i drogą elektroniczną była zdaniem Sądu błędna. Takiego sposobu doręczania nie praktykowano w innych sprawach. Wyrokiem z dnia 18 lutego 2011 r., sygn. II GSK 125/11 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Spółki, uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi. Orzekając w granicach skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zasadny jest zarzut naruszenia przez sąd art. 134 § 1 p.p.s.a. Wynikająca z tego przepisu zasada niezwiązania sądu administracyjnego zarzutami, wnioskami i powołaną podstawę prawną umożliwia sądowi pełną weryfikację legalności działalności organów administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dokonał oceny zaskarżonego aktu w aspekcie zgłoszonych zarzutów i zgromadzonego materiału dowodowego, ograniczając się jedynie do zanegowania stanowiska skarżącej. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego twierdzenie Sądu, że okoliczność, na którą powołuje się skarżąca nie wskazuje jednoznacznie, że strona uzupełniła wniosek prawidłowo i wzięcie pod uwagę, że Spółka poniosła negatywne konsekwencje przez nieuzyskanie w rezultacie dofinansowania projektu, powinno prowadzić do podjęcia przez Sąd rozważań czy organ podjął działania zmierzające do wyjaśnienia spornej okoliczności w sposób niebudzący wątpliwości. Tym bardziej, że w skardze skarżąca wyraźnie wskazała, że dysponuje kopią wniosku wraz z dołączonymi załącznikami, wśród nich wymaganym KRS i PKD, z potwierdzeniem złożenia wniosku przez pracownika organu. Sąd stwierdzając, że samo uzyskanie potwierdzenia nie jest wystarczające, nie wskazał w jaki jeszcze sposób skarżąca mogłaby udowodnić złożenie wymaganego dokumentu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dokonał szerszych rozważań, aby stwierdzić, czy ocena wniosku została przeprowadzona w sposób nienaruszający prawa, tym bardziej, że sam organ w zaskarżonej uchwale wskazuje, że Instytucja Zarządzająca "potwierdzając fakt złożenia wniosku wraz z załącznikami nie potwierdza jego merytorycznej zawartości, a jedynie fakt dostarczenia przez wnioskodawcę dokumentów." To brak określonego załącznika, a więc fakt niedostarczenia przez stronę dokumentu, był przyczyną negatywnej oceny poprawionego wniosku, a nie jego merytoryczna zawartość. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny wytknął sądowi pierwszej instancji, że ten nie rozważył również kwestii udziału w rozpatrywaniu protestu osób, które we wcześniejszym etapie dokonywały czynności związanych z projektem. Z przepisu art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wynika, że w rozpatrywaniu środków odwoławczych nie mogą brać udziału osoby, które na jakimkolwiek etapie dokonywały czynności związanych z określonym projektem, w tym były zaangażowane w jego ocenę. Taka regulacja ma na celu zapewnienie maksimum obiektywizmu przy rozpatrywaniu określonego środka odwoławczego, a co za tym idzie przesłanka ta powinna być brana pod uwagę przy wykładni i stosowaniu tego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przepis ten nie daje podstaw do jego zawężającej wykładni i stosowania wyłącznie do etapu oceny projektu. Dodał, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zawiera legalnej definicji użytego w art. 30b ust. 3 pojęcia "czynności z określonym projektem", a także przedmiot tych czynności nie został ustawowo określony i przedmiotowo ograniczony. Oznacza to, jak wyjaśnił Sąd, że przez "jakikolwiek etap postępowania" należy rozumieć każdy jego etap, począwszy od formalnego, skończywszy na merytorycznym badaniu wniosku. Nie chodzi zatem tylko o ocenę merytoryczną projektu, ale o jego każdą ocenę. Także podpisanie informacji skierowanej do wnioskodawcy o wynikach oceny projektu czy o wynikach postępowania odwoławczego, według Naczelnego Sądu Administracyjnego jest czynnością związaną z oceną projektu. Zatem udział określonej osoby w dokonywaniu tych czynności w jakimkolwiek z tych etapów wyłącza tę osobę od udziału w postępowaniu odwoławczym, w tym od dokonywania ponownej oceny wniosku po uwzględnieniu protestu. Formułując powyższe konkluzje Sąd powołał się również na orzecznictwo sądowe (wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1367/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie sprawie pierwotny protest od negatywnej oceny projektu rozpoznano pozytywnie i przekazano projekt do ponownej oceny. Pismo informujące o uwzględnieniu protestu podpisała Dyrektor Departamentu Rozwoju Regionalnego – Marta Matczyńska, a uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie w sprawie rozpatrzenia protestu – Marszałek Województwa Zygmunt Cholewiński. Po powtórnej ocenie wniosku Spółka została poinformowana o ponownej negatywnej ocenie formalnej wniosku. Następnie po rozpatrzeniu kolejnego protestu pismo informujące o oddaleniu protestu podpisała ta sama osoba co poprzednio, a więc Dyrektor Departamentu Rozwoju Regionalnego – Marta Matczyńska, a uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie w sprawie rozpatrzenia protestu – Marszałek Województwa Zygmunt Cholewiński. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie poświęcił wyżej wskazanym kwestiom należytej uwagi, przez co stanowisko o przeprowadzeniu oceny wniosku w sposób nienaruszający prawa Sąd ocenił jako przedwczesne, zwłaszcza w kontekście obowiązków Instytucji Zarządzającej dotyczących zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektu przy zastosowaniu przejrzystych reguł (art. 26 ust. 2 ustawy z.p.p.r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, zważył, co następuje: Sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym, a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego. Stosownie do treści art.190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej: ustawa p.p.s.a., Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W rozpoznawanej sprawie, w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 lutego 2011r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że sąd pierwszej instancji nie rozważył kwestii udziału w rozpatrywaniu protestu osób, które na wcześniejszym etapie dokonywały czynności związanych z projektem, przy czym dodał, że zawarte w art.30b ust.3 ustawy z.p.p.r. pojęcie "czynności związanych z określonym projektem" należy rozumieć w ten sposób, że są to wszystkie czynności związane z tym projektem, na każdym etapie, począwszy od formalnego, a skończywszy na merytorycznym i obejmujące również podpisanie informacji skierowanej do wnioskodawcy o wynikach oceny projektu czy o wynikach postępowania odwoławczego. Jak wynika z akt niniejszej sprawy uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie nr [...] z dnia 12 października 2010r. w sprawie rozpatrzenia protestu "A" Sp. z o.o. podpisał Marszałek Województwa Zygmunt Cholewiński, natomiast pismo z dnia 14 października 2010r. informujące Wnioskodawcę o wyniku procedury odwoławczej podpisała Dyrektor Departamentu Rozwoju Regionalnego Marta Matczyńska. Te same osoby podpisały odpowiednio uchwałę Zarządu i pismo informujące o uwzględnieniu protestu od pierwotnej negatywnej oceny formalnej przedmiotowego projektu. Stosownie do wskazań zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadłego w niniejszej sprawie, jak też innych orzeczeń tego Sądu, należy uznać, że Marta Matczyńska, jako osoba, która dokonywała czynności związanych z danym projektem - podpisała informację z dnia 9 kwietnia 2010r. informującą Wnioskodawcę o uwzględnieniu protestu od negatywnej oceny formalnej - podlegała wyłączeniu od udziału w rozpatrywaniu protestu od ponownej negatywnej oceny formalnej tego projektu, w tym od podpisania pisma informującego o wynikach procedury odwoławczej. Oznacza to, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem przepisu art.30b ust.3 ustawy z.p.p.r. Wątpliwości budzi natomiast, w ocenie Sądu, kwestia wyłączenia z udziału w procedurze odwoławczej członków zarządu województwa,, którzy dokonywali czynności związanych z oceną projektu na wcześniejszym etapie postępowania. Na podstawie art.25 pkt 1 ustawy z.p.p.r. Zarząd Województwa Podkarpackiego pełni funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym i do niego należy wybór projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego. Z przepisów art.31 i art.41 ust.2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (Dz. U. Nr 142 z 2001r., poz.1590 ze zm.) wynika, że zarząd województwa jest organem wykonawczym województwa, do którego zadań należy m.in. przygotowanie regionalnych programów operacyjnych i ich wykonywanie. W skład zarządu, liczącego 5 osób, wchodzi marszałek województwa jako jego przewodniczący, wicemarszałek lub 2 wicemarszałków i pozostali członkowie. Uchwały zarządu województwa zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu zarządu, a w przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos marszałka. Ustawa o samorządzie województwa nie określa sposobu podpisywania uchwał zarządu, stanowiąc, że zasady i tryb działania zarządu województwa określa statut województwa. Z § 63 i § 64 Statutu Województwa Podkarpackiego (załącznik do uchwały Sejmiku Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia 29 września 1999r. w sprawie uchwalenia statutu Województwa Podkarpackiego - M.P. Nr 4 z 2000r. poz.66 ze zm.) wynika, że Zarząd rozstrzyga w formie uchwał wszystkie sprawy należące do jego kompetencji wynikające z ustaw oraz przepisów wykonawczych do ustaw i w granicach upoważnień ustawowych. Posiedzenia Zarządu zwołuje oraz przewodniczy im Marszałek lub wyznaczony przez Marszałka jeden z Wicemarszałków. Uchwały Zarządu podpisuje Marszałek lub prowadzący posiedzenie Wicemarszałek. Oznacza to, że zasadą jest podpisywanie uchwał Zarządu przez Marszałka, a tylko w tych sytuacjach, gdy posiedzenie zarządu prowadzi Wicemarszałek, to on podpisuje uchwały. Zarząd jest więc organem kolegialnym, o normatywnie określonym składzie, obsadzonym w drodze wyboru. Wskazane wyżej przepisy ustrojowe nie zostały wyłączone w procedurze konkursowej. W świetle powołanych wyżej unormowań stwierdzić należy, że zasada wyłączenia, o której mowa w art.30b ust.3 ustawy o z.p.p.r. nie odnosi się do członków zarządu podejmujących uchwałę rozstrzygającą protest, ponieważ nie mogą być oni zastąpieni w taki sposób, aby sprawę na dalszym etapie rozpatrywał całkiem inny skład. Tryb wyboru zarządu, jego skład i sposób podejmowania uchwał wyklucza możliwość wyłączenia z rozstrzygania protestu wszystkich jego członków, którzy byli zaangażowani w rozstrzyganie poprzedniego protestu, bo członków zarządu jest pięciu, a do podjęcia uchwały wymagany jest skład co najmniej trzyosobowy. Zasada wyłączenia nie może być więc stosowana wobec członków zarządu województwa, gdyż sparaliżowałaby działalność tego organu. W tej sytuacji, uznanie, że wyłączeniu miałaby podlegać osoba podpisująca uchwałę - dotyczy to Marszałka i Wicemarszałka przewodniczącego posiedzeniu zarządu, nawet jeśli głosowali odmiennie - byłoby zbyt daleko idące i niekonsekwentne. Skoro bowiem członkowie zarządu nie podlegają wyłączeniu od podejmowania uchwał, a zatem od czynności o charakterze merytorycznym, to tym bardziej nie powinni podlegać wyłączeniu od podpisywania uchwały, która to czynność ma charakter techniczny. Ponadto w wyroku z dnia 18 lutego 2011r. sygn. akt II GSK 125/11 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji nie dokonał oceny zaskarżonego aktu w aspekcie złożonych zarzutów i zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności nie rozważył, czy organ podjął działania zmierzające do wyjaśnienia spornej okoliczności w sposób nie budzący wątpliwości. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest kwestia przedłożenia przez Wnioskodawcę w odpowiednim terminie aktualnego odpisu z KRS z nowymi kodami PKD 2007. Wymóg złożenia takiego dokumentu, jako załącznika do wniosku o dofinansowanie projektu, wynika z części 3 pkt 27 Regulaminu Konkursu, dlatego za niezasadne należy uznać zarzuty skargi dotyczące bezpodstawnego wzywania Wnioskodawcy o złożenie tego załącznika, skoro przedstawiła ona podstawowy dokument określający PKD, jakim jest REGON. Regulamin może określać wymogi udokumentowania działalności Wnioskodawcy w sposób odmienny od wynikających z przepisów prawa, ponieważ ubieganie się o dofinansowanie projektów następuje w procedurze konkursu, którego zasady określa – na podstawie upoważnienia ustawowego – instytucja zarządzająca, czyli w niniejszej sprawie Zarząd Województwa Podkarpackiego. Przepisy tego regulaminu mają zatem charakter wiążący dla wszystkich beneficjentów biorących udział w konkursie i każdy z nich przystępując do konkursu godzi się na te zasady i wymagania, bez względu na to, czy takie same wymagania wynikają z przepisów powszechnie obowiązujących, np. powołanego w skardze rozporządzenia Rady Ministrów z 27 lipca 1999r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia aktualizacji rejestru podmiotów gospodarki narodowej (...), jak też rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 2 października 2007r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 185, poz.1371), czy wyłącznie z Regulaminu. Nietrafny jest też zarzut, że z treści pkt.5.1.10 Regulaminu Konkursu wynika obowiązek wskazania przez organ wszystkich błędów formalnych i sprawdzenia kompletności wniosku w sytuacji, gdy wniosek bądź jego uzupełnienie zostały złożone po terminie. W ocenie Sądu brzmienie tego przepisu wskazuje, że wniosek uzyskuje negatywną ocenę formalną w przypadku, gdy spełniona zostanie chociaż jedna z wymienionych przesłanek. Skoro nie został dochowany termin dostarczenia uzupełnień, to organ nie ma obowiązku badać kompletności i prawidłowości złożonej dokumentacji. Za nietrafny należy też uznać zarzut dotyczący oceny potwierdzenia przyjęcia wniosku. Wbrew twierdzeniom skargi, pracownik przyjmujący wniosek nie dokonuje weryfikacji kompletności wniosku i załączników, a jedynie potwierdza wpłynięcie wniosku (pkt 4.4 Regulaminu). Natomiast badanie kompletności wniosku jest przedmiotem oceny formalnej (pkt 5.1.1 Regulaminu), której dokonują pracownicy Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości na zasadzie "dwóch par oczu". Należy przy tym zauważyć, że o ile sposób składania wniosku został uregulowany w Regulaminie Konkursu w sposób wyczerpujący, bo zgodnie z pkt 4.7 wniosek powinien być dostarczony w zaklejonej kopercie lub innym zamkniętym opakowaniu i nie ma możliwości jego otwarcia przed datą rozstrzygnięcia konkursu, to postanowienia w zakresie składania uzupełnień wniosku są lakoniczne. Zgodnie z postanowieniem pkt.5.1.7. Regulaminu, w przypadku składania uzupełnionych wniosków, Wnioskodawca jest zobligowany do złożenia dwóch tożsamych papierowych egzemplarzy kompletnego wniosku w formie zwartej i/lub załączników oraz wersji elektronicznej wniosku. Brak odpowiednich uregulowań w Regulaminie odnośnie sposobu dostarczenia uzupełnionych wniosków i załączników jest źródłem nieporozumień. O ile bowiem oczywiste jest, że pracownik przyjmujący wniosek nie może otworzyć zamkniętej koperty, aby sprawdzić zawartość przesyłki i chociażby przeliczyć złożone załączniki, to sytuacja nie jest tak oczywista w przypadku składania uzupełnień, których nie składa się w zamkniętych kopertach z adnotacją o zakazie otwierania przed określoną datą. Regulamin nie określa też sposobu potwierdzania złożenia uzupełnień – kto tego dokonuje (czy pracownik w biurze podawczym czy pracownik merytoryczny w odpowiednim departamencie) i czy potwierdzenie przyjęcia załączników wymienionych w piśmie oznacza, że pracownik przyjmujący je sprawdził chociażby ilość składanych dokumentów. Wyłączenie możliwości stosowania k.p.a. i brak odpowiednich regulacji w procedurze konkursowej, uniemożliwia przeprowadzenie w tym zakresie postępowania wyjaśniającego. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że zasadny jest zarzut skargi dotyczący uznania wezwania o uzupełnienie braków wniosku za nieskuteczne. Skoro bowiem sam organ oceniający w uzasadnieniu uchwały uwzględniającej protest stwierdził, że wezwanie do uzupełnienia lub poprawy wniosku zostało dokonane niezgodnie z regulaminem i że było nieskuteczne, to słusznie twierdzi skarżący, że organ powinien wezwać Wnioskodawcę do usunięcia powyższych braków zachowując formę określoną w regulaminie tj. pocztą, jak również faksem lub drogą elektroniczną, albo uzasadnić, na jakiej podstawie uznał, że doręczenie wezwania w niniejszej sprawie jedynie drogą pocztową było wystarczające. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że ocena projektu dokonana została w sposób, który narusza prawo, tj. art.30 b ust.3 ustawy z.p.p.r. i pkt 5.1. ppkt 4 i 5 Regulaminu Konkursu, dlatego orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z.p.p.r. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł w oparciu o przepis art.200 ustawy p.p.s.a. i § 14 ust.2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) – Dz.U. Nr 163, poz.1349 ze zm.).